VI SA/Wa 653/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Sp.j. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. Sp.j. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie nakazu zaprzestania prowadzenia reklamy apteki oraz nałożenia kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie nakazu zaprzestania prowadzenia reklamy apteki oraz nałożenia kary pieniężnej, skarżąca spółka – T. Sp.j. z siedzibą w W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że wysokość kary nie jest niczym uzasadniona i została wymierzona w wysokości zbyt dolegliwej w stosunku do rangi "rzekomego" naruszenia. Spółka dodała, że wymierzenie kary w wysokości kilkudziesięciu tysięcy złotych znacząco wpływa na jej działalność operacyjną. Stwierdziła, że w celu uregulowania takiej kary będzie zmuszona do dokonania specjalnej rezerwy w wysokości orzeczonej kary. W konsekwencji podała, że może się to przyczynić do zachwiania płynności spółki w jej bieżącej działalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zostać w sposób dostateczny uzasadniony, tj. należy wskazać na okoliczności, z których wynikałoby, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 988/12, LEX nr 1240582). W przypadku wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zasadniczą kwestią jest konkretne określenie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niedopełnienie tego obowiązku przez wnioskodawcę i poprzestanie na samym ogólnym wskazaniu zaistnienia zagrożenia bliżej nieokreśloną szkodą, uniemożliwia sądowi poczynienie stosownych ustaleń w zakresie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. Na wnioskodawcy ciąży również obowiązek szczegółowego opisania swojej sytuacji majątkowej, która stanowi podstawę oceny zaistnienia zdarzeń uzasadniających uwzględnienie wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2013 r. sygn. akt II FSK 2198/13, LEX nr 1361276). W niniejszej sprawie skarżąca spółka oparła swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na niebezpieczeństwie zachwiania płynności prowadzonej działalności ze względu na konieczność uregulowania orzeczonej wobec niej kary pieniężnej w wysokości kilkudziesięciu tysięcy złotych. Tak uzasadniony wniosek pozbawiony jest informacji o sytuacji majątkowej i finansowej skarżącej, brak zatem takiemu wnioskowi jakichkolwiek danych potwierdzających kondycję finansową skarżącej, w związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą, które umożliwiłyby Sądowi stwierdzenie czy w jej sprawie istotnie zaistniały przesłanki uzasadniające zastosowanie ochrony tymczasowej. Z samej możliwości narażenia skarżącej na niebezpieczeństwo w postaci utraty płynności finansowej bez określenia konkretnych skutków finansowych w prowadzonej przez spółkę działalności, nie sposób wyprowadzić wniosku, że wykonanie zaskarżonej decyzji zagrozi funkcjonowaniu skarżącej w obrocie. Zważyć przy tym należy, że rolą Sądu nie jest poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń wnioskodawcy, albowiem to na nim spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 116/12). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.