VI SA/Wa 717/11

WyrokWSA w Warszawie2011-10-31

Skład orzekający: Piotr Borowiecki, Waldemar Śledzik, Andrzej Wieczorek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy spółka, która nie jest stroną postępowania administracyjnego dotyczącego zmiany rezerwacji częstotliwości, ma prawo do zapoznania się z aktami tego postępowania?
Ratio decidendi
Spółka, która nie posiada interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym, nie jest jego stroną i w związku z tym nie ma prawa do zapoznania się z aktami sprawy na podstawie art. 73 § 1 k.p.a. Prawo dostępu do akt jest ograniczone do stron postępowania lub uczestników na prawach strony.
Stan faktyczny
Spółka P. S.A. złożyła wniosek o umożliwienie zapoznania się z aktami postępowania prowadzonego przez Prezesa UKE z wniosku spółki S. S.A. dotyczącego zmiany rezerwacji częstotliwości. P. S.A. argumentowała, że zmiana ta może wpłynąć na jej prawa i spowodować zakłócenia. Prezes UKE odmówił dostępu do akt, uznając P. S.A. za niebędącą stroną postępowania z uwagi na brak interesu prawnego. Po odmowie ponownego rozpatrzenia sprawy, P. S.A. wniosła skargę do WSA w Warszawie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Waldemar Śledzik Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 października 2011 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umożliwienia zapoznania się z aktami postępowania oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej także Prezes UKE) – działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 i art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej "k.p.a.") w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 ze zm.) oraz na podstawie art. 74 § 2 w związku z art. 73 § 1 k.p.a. - po rozpatrzeniu wniosku skarżącej spółki P. S.A. z siedzibą w W. (dalej także: skarżąca spółka) o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa UKE postanowienia z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w sprawie odmowy umożliwienia skarżącej spółce zapoznania się z aktami postępowania wszczętego wnioskiem z dnia [...] marca 2009 r. złożonym przez S. S.A. z siedzibą w W. (dalej także: uczestnik postępowania), dotyczącym zmiany rezerwacji częstotliwości dokonanej decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. - utrzymał w mocy w/w postanowienie z dnia [...] sierpnia 2010 r. Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] maja 2010 r. skarżąca spółka P. S.A. z siedzibą w W. złożyła wniosek, w którym domagała się od Prezesa UKE zapewnienia dostępu do akt sprawy prowadzonej z wniosku spółki S. S.A. z dnia [...] marca 2009 r. o zmianę decyzji rezerwacyjnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. oraz o dopuszczenie P. S.A. do czynnego udziału w tym postępowaniu w charakterze strony. Skarżąca spółka wskazała, że uwzględnienie powyższego wniosku spółki S. S.A. może prowadzić - w pewnych okolicznościach - do wystąpienia szkodliwych zakłóceń w paśmie częstotliwości wykorzystywanych przez stronę skarżącą. Tym samym, w ocenie skarżącej spółki, rozstrzygnięcie w przedmiocie ww. wniosku spółki S. S.A. będzie wpływać na prawa i obowiązki P. S.A., wynikające z udzielonej tej spółce rezerwacji częstotliwości, a zatem postępowanie wszczęte z wniosku S. S.A. dotyczy interesu prawnego P. S.A. S. S.A. przedstawiła swoje stanowisko w piśmie z dnia [...] lipca 2010 r. Wnosząc o nieuwzględnienie wniosku skarżącej spółki P. S.A. o umożliwienie przeglądania akt sprawy wszczętej z wniosku S. S.A. o zmianę rezerwacji częstotliwości z dnia [...] marca 2009 r., uczestnik wskazał, że toczące się postępowanie, a w szczególności jego wynik nie dotyczy interesu prawnego i faktycznego P. S.A. W wyniku rozpatrzenia wniosku strony skarżącej Prezes UKE wydał w dniu [...] sierpnia 2010 r. postanowienie nr [...], na podstawie którego odmówił skarżącej spółce umożliwienia zapoznania się z aktami sprawy prowadzonej z wniosku S. S.A. o zmianę rezerwacji częstotliwości. W uzasadnieniu Prezes UKE powołał się m.in. na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2009 r., wydany w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 2397/08, w którym WSA w Warszawie, oddalając skargę P. S.A. na postanowienia Prezesa UKE odnośnie odmowy udostępnienia akt tej spółce - wskazał, iż niesłuszne jest twierdzenie skarżącej, że w postępowaniu o zmianę rezerwacji częstotliwości przyznanych S. S.A. decyzją organu regulacyjnego, P. S.A. występuje na prawach strony, a zatem ma prawo zapoznać się z aktami postępowania. Prezes UKE podkreślił, iż we wskazanym wyroku WSA w Warszawie stwierdził, że zmiana rezerwacji częstotliwości w zakresie objętym wnioskiem S. S.A. (tj. zmiana rezerwacji w zakresie warunków wykorzystywania częstotliwości) nie dotyczy praw lub obowiązków skarżącej P. S.A. Prezes UKE, odnosząc się ponadto do argumentacji skarżącej spółki odnośnie ewentualnej możliwości wystąpienia szkodliwych dla niej zakłóceń - wskazał także, iż nie podziela poglądu, że "hipotetyczna" okoliczność wystąpienia szkodliwych zakłóceń może przemawiać za uznaniem interesu prawnego P. S.A. w niniejszej sprawie. Zdaniem organu regulacyjnego, każda rezerwacja częstotliwości bądź też jej zmiana może hipotetycznie prowadzić do wystąpienia szkodliwych zakłóceń, z tego też względu racjonalny ustawodawca wprowadził w ustawie – Prawo telekomunikacyjne przepis art. 123 ust. 1 pkt 1, zgodnie z którym rezerwacja częstotliwości może zostać zmieniona lub cofnięta w drodze decyzji Prezesa UKE w przypadku stwierdzenia, że używanie urządzenia radiowego zgodnie z rezerwacją powoduje szkodliwe zaburzenia elektromagnetyczne. Prezes UKE wyjaśnił ponadto, że urządzenia spółki S. S.A. działają w paśmie [...] MHz oraz [...] MHz, natomiast skarżąca spółka P. S.A. posiada m.in. rezerwację częstotliwości z zakresu [...] MHz, czyli rezerwację z zakresu, który nie sąsiaduje bezpośrednio z rezerwacją S. S.A., a zatem – zdaniem organu - urządzenia S. S.A. nie powinny zakłócać wykorzystywania częstotliwości przyznanych skarżącej spółce. Zdaniem Prezesa UKE, brak wpływu ewentualnych zmian decyzji rezerwacyjnej S. S.A. na uprawnienia i obowiązki wnikające z decyzji rezerwacyjnych wydanych na rzecz spółki P. S.A. przesądza o tym, iż skarżąca spółka nie ma interesu prawnego w sprawie zmiany rezerwacji wszczętej z wniosku S. S.A. Skarżąca spółka pismem z dnia [...] września 2010 r. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem w/w postanowienia Prezesa UKE. Strona zarzuciła organowi, że wadliwie i bez właściwej analizy przepisów prawa materialnego (m.in. dotyczących procesu przyznania rezerwacji częstotliwości oraz jej zmiany) ocenił on, że spółce P. S.A. nie przysługuje przymiot strony postępowania wszczętego z wniosku S. S.A. Zarzucając organowi regulacyjnemu brak rzeczowej analizy argumentacji zaprezentowanej we wniosku i w konsekwencji brak wnikliwego rozpatrzenia sprawy, skarżąca spółka podtrzymała również stanowisko, zgodnie z którym wnioskowana przez spółkę S. S.A. zmiana szerokości kanałów radiowych może mieć wpływ na powstanie zaburzeń elektromagnetycznych oraz zakłóceń pracy urządzeń P. S.A. pracujących w zakresach [...] MHz. W wyniku rozpoznania złożonego przez spółkę P. S.A. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes UKE - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 i art. 127 § 3 k.p.a. w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne oraz na podstawie art. 74 § 2 w związku z art. 73 § 1 k.p.a. - postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] utrzymał w mocy w/w postanowienie z dnia [...] sierpnia 2010 r. w sprawie odmowy umożliwienia skarżącej spółce zapoznania się z aktami postępowania wszczętego wnioskiem z dnia [...] marca 2009 r., złożonym przez S. S.A. z siedzibą w W., dotyczącym zmiany rezerwacji częstotliwości dokonanej decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. W uzasadnieniu postanowienia organ – podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko - stwierdził, iż skarżąca spółka P. S.A. nie ma interesu prawnego w sprawie o zmianę rezerwacji częstotliwości udzielonych spółce S. S.A., polegającej na umożliwieniu świadczenia nowych usług telekomunikacyjnych w ramach przydzielonego i niezmienionego zakresu widma. Zdaniem Prezesa UKE, stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie w analogicznych sprawach rozstrzyganych przez sądy administracyjne (organ powołał się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 maja 2009 r., sygn. akt: VI SA/Wa 2397/08). Prezes UKE podkreślił, że P. S.A. nie jest podmiotem, którego praw lub obowiązków miałoby dotyczyć przedmiotowe postępowanie. Powyższe, zdaniem organu, musiało skutkować nieuznaniem skarżącej spółki za stronę postępowania toczącego się z wniosku S. S.A. z dnia [...] marca 2009 r. o zmianę rezerwacji częstotliwości. W konsekwencji organ regulacyjny uznał, że z uwagi na brak interesu prawnego po stronie P. S.A., istniały przesłanki do odmowy udzielenia skarżącej spółce wglądu do akt postępowania wszczętego wnioskiem S. S.A. z dnia [...] marca 2009 r., dotyczącym zmiany rezerwacji częstotliwości dokonanej decyzja organu regulacyjnego z dnia [...] grudnia 2003 r. Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes UKE podniósł, iż wskazany wniosek spółki S. S.A. z dnia [...] marca 2009 r. o zmianę rezerwacji częstotliwości, dokonanej na mocy prawomocnej decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] grudnia 2003 r., dotyczył zmiany warunków wykorzystania częstotliwości, przy zachowaniu dotychczas użytkowanego zasobu, tj. [...] MHz oraz [...] MHz. Według organu, nie zachodziła więc potrzeba zbadania przesłanek zawartych w przepisie art. 114 ust. 3 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, w szczególności przesłanki dostępności częstotliwości, ponieważ S. S.A. nie wnosiła o objęcie nowych zasobów częstotliwości, co do których ewentualnie inne podmioty mogły być zainteresowane rezerwacją, lecz wnosiła o zmianę warunków wykorzystania częstotliwości, których jest jedynym użytkownikiem. W tych okolicznościach Prezes UKE uznał, że skarżąca spółka P. S.A. nie może być uznana za podmiot, który ma interes prawny w sprawie o zmianę rezerwacji częstotliwości udzielonej S. S.A., umożliwiającej odmienną aranżację kanałów oraz świadczenie nowych usług telekomunikacyjnych w ramach przydzielonego i niezmienionego zakresu widma. Zarezerwowane na podstawie prawomocnej decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] grudnia 2003 r. częstotliwości pozostają bowiem w dyspozycji spółki S. S.A., niezależnie od rozstrzygnięcia Prezesa UKE w sprawie wniosku tej spółki o zmianę rezerwacji tych częstotliwości. Zdaniem organu, przepis art. 116 ust. 7 ustawy – Prawo telekomunikacyjne nie będzie miał w przedmiotowej sprawie zastosowania, gdyż. jak wskazuje na to stanowisko nauki przedmiotu "zastosowanie tej formy jest konieczne tylko wówczas, gdy zmiana polega na rozszerzeniu częstotliwości zarezerwowanych dla wnioskodawcy (...). Natomiast wszelkie zmiany rezerwacji podejmowane z urzędu przez Prezesa UKE, zmiany ograniczające zakres rezerwacji oraz zmiany warunków rezerwacji, które nie prowadzą do objęcia rezerwacjąr większego zakresu widma częstotliwości radiowych, nie wymagają stosowania procedury przetargowej" (organ regulacyjny powołał pogląd prof. S. Piątka wyrażony /w:/ Prawo telekomunikacyjne. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck 2005, s. 667). Organ wskazał, że przedmiotowy wniosek S. S.A. z dnia [...] marca 2009 r. dotyczył zmiany warunków wykorzystywania częstotliwości w ramach niezmienionego zakresu częstotliwości. Według organu, skoro przedmiotowy wniosek S. S.A. nie dotyczył objęcia rezerwacją większego zakresu widma, ale obejmował dokładnie ten sam zakres widma, który spółka ta użytkuje na podstawie decyzji rezerwacyjnej z dnia [...] grudnia 2003 r., to w konsekwencji uznać należy, że postępowanie prowadzone z ww. wniosku S. S.A. nie wymagało zastosowania procedury przetargowej. Według Prezesa UKE, oznacza to zatem, że brak jest w omawianej sprawie po stronie skarżącej spółki P. S.A. interesu prawnego, który uzasadniałby udział tego podmiotu w omawianym postępowaniu z ww. wniosku spółki S. S.A. z dnia [...] marca 2009 r. Prezes UKE stwierdził ponadto, że odnośnie braku możliwości uznania P. S.A. za stronę w postępowaniach toczących się z wniosku P., a dotyczących rezerwacji częstotliwości udzielonej S. S.A. na podstawie decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] grudnia 2003 r., wypowiedział się również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 27 maja 2009 r. (sygn. akt. VI SA/Wa 2397/08). Prezes UKE wskazał także, iż podobny pogląd wyraził WSA w Warszawie w wyroku z dnia 26 listopada 2009 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1094/09), w którym Sąd stwierdził, że "w postępowaniu o zmianę warunków wykorzystywania przyznanych częstotliwości uczestniczą - tu Sąd również podziela ocenę Prezesa UKE - tylko dwa podmioty: organ który podejmuje decyzję w sprawie oraz podmiot wnioskujący o dokonanie tej zmiany". Ustosunkowując się z kolei do zarzutu strony skarżącej, iż rozstrzygając wniosek strony w sprawie umożliwienia jej zapoznania się z aktami sprawy wszczętej z wniosku S. S.A., organ pominął okoliczność, że wnioskiem z dnia [...] listopada 2007 r. skarżąca spółka również wystąpił o rezerwację na jej rzecz częstotliwości z zakresu [...] MHz i [...] MHz, Prezes UKE stwierdził, że istotnie spółka P. S.A. złożyła w/w wniosek o rezerwację częstotliwości, lecz organ regulacyjny, po rozpatrzeniu ww. wniosku, decyzja z dnia [...] kwietnia 2008 r. odmówił dokonania rezerwacji częstotliwości, a następnie decyzją z dnia [...] września 2008 r. utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2008 r. Organ wskazał, że wprawdzie spółka P. S.A. złożyła skargę na powyższą decyzję z dnia [...] września 2008 r., lecz WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 8 października 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2468/08 skargę tę oddalił, stwierdzając w uzasadnieniu orzeczenia, iż w sytuacji, gdy występuje wskazana przesłanka braku dostępnych częstotliwości, organ regulacyjny nie przeprowadza przetargu w przypadku, gdy wpłynie wniosek od innego podmiotu o rezerwację zajętych już częstotliwości. Prezes UKE wskazał ponadto, iż we wspomnianym wyroku WSA w Warszawie z dnia 26 listopada 2009 r. Sąd ten stwierdził, że "Fakt, iż z wnioskiem S. dotyczącym zmiany warunków częstotliwości, również inne podmioty (P. S.A., P. Sp. z o. o. oraz N. S.A.) złożyły wnioski o rezerwację częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, nie oznacza, że wniosek S. spowodował niejako "udostępnienie " tych częstotliwości". W tej sytuacji Prezes UKE uznał, że nie ma znaczenia dla oceny sytuacji materialnoprawnej skarżącej spółki w niniejszym postępowaniu, fakt złożenia przez tę spółkę wniosku o rezerwację częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz. Prezes UKE nie podzielił również stanowiska skarżącej spółki P. S.A. odnośnie zastosowania w niniejszej sprawie art. 116 ust. 7 ustawy – Prawo telekomunikacyjne i konieczności ogłoszenia przetargu na częstotliwości użytkowane przez spółkę S. S.A. Zdaniem organu regulacyjnego, w przypadku, gdy zmiana rezerwacji częstotliwości nie prowadzi do objęcia nowych częstotliwości, nie ma konieczności przeprowadzenia przetargu, a stroną postępowania jest jedynie wnioskujący o zmianę rezerwacji. Prezes UKE wskazał w tym miejscu, iż również w wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 października 2009 r. (sygn. akt: VI SA/Wa 2468), po rozpoznaniu skargi P. S.A. na decyzję Prezesa UKE w przedmiocie odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości, WSA stwierdził, że "podziela stanowisko organu, iż przeprowadzanie przetargu jest konieczne tylko wówczas, gdy zmiana decyzji administracyjnej polega na rozszerzeniu zakresu częstotliwości objętych decyzją, co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie". Zdaniem organu, konsekwentne stanowisko orzecznictwa odnośnie przedmiotowego zagadnienia potwierdza także wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 listopada 2010 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1094/09). Organ uznał, iż nie ulega wątpliwości, że wniosek spółki S. S.A. z dnia [...] marca 2009 r., wszczynający postępowanie w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości, dotyczył wyłącznie zmiany warunków wykorzystania częstotliwości. A zatem organ uznał, że w sprawie z wniosku S. S.A. z dnia [...] marca 2009 r. słusznie nie zastosowano trybu przetargowego wskazanego w art. 116 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego, co oznacza również, że żaden inny podmiot, oprócz S. S.A., nie posiada przymiotu strony we wszczętym przez tą spółkę postępowaniu. Ustosunkowując się z kolei do zarzutu skarżącej spółki, zgodnie z którym wnioskowana przez spółkę S. S.A. zmiana szerokości kanałów radiowych przedmiotowych częstotliwości może mieć wpływ na "powstanie zaburzeń elektromagnetycznych zakłóceń pracy urządzeń w sieci ruchomej P. S.A. wykorzystujących częstotliwości z zakresu [...] MHz", Prezes UKE stwierdził, że w niniejszej sprawie skarżąca spółka nie przedstawiła dowodów na okoliczność, że jakiekolwiek urządzenie radiowe pracujące przy wykorzystaniu częstotliwości [...] MHz jest zakłócane przez urządzenie radiowe spółki S. S.A. Organ regulacyjny uznał, że "hipotetyczna" okoliczność wystąpienia szkodliwych zakłóceń, niepoparta żadnymi dowodami, nie stanowi w niniejszej sprawie argumentu mającego wskazywać na wystąpienie po stronie P. S.A. interesu prawnego. Pismem z dnia [...] marca 2011 r. skarżąca spółka P. S.A., reprezentowana przez radcę prawnego – działając za pośrednictwem organu - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa UKE z dnia [...] stycznia 2011 r. utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] sierpnia 2010 r. Skarżąca spółka - wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Prezesa UKE z dnia [...] sierpnia 2010 r. – zarzuciła organowi: 1) naruszenie art. 28 k.p.a. - poprzez odmówienie P. S.A. statusu "strony" w postępowaniu wszczętym na skutek wniosku S. S.A. z dnia [...] marca 2009 r., 2) naruszenie art.73 § 1 k.p.a. - poprzez odmówienie P. S.A. możliwości zapoznania się z aktami postępowania wszczętego na skutek wniosku S. S.A. z dnia [...] marca 2009 r., 3) naruszenie art. 7 oraz art. 77 k.p.a. - poprzez brak przeprowadzenia wyczerpujących, obiektywnych ustaleń odnośnie możliwości wystąpienia zakłóceń w funkcjonowaniu częstotliwości radiowych wykorzystywanych przez P. S.A. w przypadku dokonania zmiany rezerwacji częstotliwości przysługującej spółce S. S.A., zgodnej z wnioskiem tej spółki, 4) naruszenie art. 116 ust. 1 w zw. z art. 116 ust. 7 oraz art. 114 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne - poprzez nieuwzględnienie, przy ustalaniu kręgu podmiotów mających przymiot "strony" w postępowaniu wszczętym na skutek wniosku S. S.A. z dnia [...] marca 2009 r., konieczności uwzględnienia, jako stron postępowania innych podmiotów zainteresowanych uzyskaniem rezerwacji częstotliwości (tj. P. S.A.) oraz konieczności zmiany rezerwacji częstotliwości w trybie przetargu, z uwagi na bezpodstawne stwierdzenie niedostępności częstotliwości, których dotyczył wniosek spółki S. S.A. W uzasadnieniu skarżąca spółka, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko - podniosła, iż postępowanie dotyczące zmiany rezerwacji częstotliwości, która to zmiana może mieć wpływ na działanie częstotliwości "sąsiadujących", powinno toczyć się z udziałem podmiotów, które posiadają uprawnienia do korzystania z owych "sąsiadujących" częstotliwości. Zdaniem strony skarżącej, uniemożliwienie spółce P. S.A. skorzystania z uprawnień strony w tego rodzaju sprawie świadczy o wadliwości postępowania. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Prezes UKE, powołując się na stosowne przepisy ustawy – Prawo telekomunikacyjne oraz na unormowania k.p.a. - uznał, iż skarżąca spółka P. S.A. nie jest podmiotem uprawnionym do umożliwienia zapoznania się z aktami sprawy wszczętej na skutek wniosku S. S.A., bowiem nie jest stroną postępowania dotyczącego zmiany rezerwacji częstotliwości dokonanej na rzecz S. S.A. Zdaniem organu, skarżąca spółka nie spełnia wymogów wynikających z definicji strony zawartej w przepisie art. 28 k.p.a., gdyż postępowanie zakończone wydaniem spornego postanowienia Prezesa UKE nie dotyczy jej interesu prawnego ani obowiązku. W skierowanym do Sądu piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2011 r., uczestnik postępowania – spółka S. S.A., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o oddalenie skargi, jako niezasadnej. W uzasadnieniu swojego stanowiska uczestnik, odnosząc się do kwestii zasadności zastosowania w omawianej sprawie art. 116 ust. 7 ustawy – Prawo telekomunikacyjne - wskazał, iż argumentacja skarżącej spółki jest całkowicie chybiona, co potwierdziły w swoich wyrokach sądy administracyjne. Uczestnik podniósł, że rozstrzygając skargę kasacyjną wniesioną przez P. S.A. od wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 października 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2468/08, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 stycznia 2011 r. (sygn. akt II GSK 106/10) oddalił ją, potwierdzając w swoim rozstrzygnięciu, iż Prezes UKE prawidłowo uznał, że przedmiotowe częstotliwości nie są dostępne i tym samym nie mogą zostać rozdysponowane na rzecz P., a więc nie było możliwe przeprowadzenie postępowania przetargowego w sprawie zmiany rezerwacji udzielonej spółce S. S.A. Uczestnik wskazał także, iż NSA potwierdził powyższe stanowisko również w wyroku z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. akt II GSK 608/10, przychylając się do argumentów prezentowanych zarówno przez Prezesa UKE, jak i spółkę S. S.A. Według uczestnika postępowania, domaganie się przez skarżącą spółkę statusu strony w sprawach, w których P. S.A. nie może wykazać interesu prawnego, czynione jest tylko po to, by dążyć do zaskarżania decyzji i w efekcie przedłużania postępowań, w celu ograniczenia konkurencji na rynku telefonii ruchomej z pobudek czysto ekonomicznych. Według uczestnika tym działaniem P. S.A. domaga się dla siebie gwarancji kontroli gospodarowania częstotliwościami przez Prezesa UKE. Postulowane przez tę spółkę umożliwienie ingerencji podmiotów nieuprawnionych (a domagających się dla siebie takich uprawnień wyłącznie z powodu prowadzenia działalności telekomunikacyjnej) w każde postępowanie prowadzone przez Prezesa UKE z wniosku ich konkurenta, doprowadziłoby do paraliżu rynku telekomunikacyjnego, gdyż organ regulacyjny nie byłby w stanie wydać żadnej decyzji bez przyzwolenia uczestników rynku. W konsekwencji uczestnik postępowania uznał, że przepis art. 116 ust. 7 cyt. ustawy nie może stanowić podstawy do uznania P. S.A. za stronę postępowania wszczętego na wniosek spółki S. S.A., a więc zaskarżone postanowienie organu regulacyjnego w tym zakresie odpowiada prawu. Odnosząc się do z kolei do rzekomych zakłóceń w funkcjonowaniu częstotliwości, na które powoływała się skarżąca spółka, uczestnik postępowania stwierdził, że stan faktyczny wskazuje na to, iż P. S.A. nie posiada częstotliwości, które sąsiadują z częstotliwościami S. S.A. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 31 października 2011 r. pełnomocnik Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, podtrzymując dotychczasowe stanowisko organu - wniósł o oddalenie skargi, jako niezasadnej. Obecny na rozprawie pełnomocnik uczestnika postępowania – spółki S. S.A., popierając stanowisko organu – również wniósł o oddalenie skargi, jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga spółki P. S.A. z siedzibą w W. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżone postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] oraz utrzymane nim w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] sierpnia 2010 r. - nie naruszają prawa. Przedmiotowe postanowienia Prezesa UKE nie naruszają – zdaniem Sądu – zarówno norm prawa materialnego wyrażonych w przepisach ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne, w tym w szczególności art. 116 ust. 1 w zw. z art. 116 ust. 7 oraz art. 114 ust. 3 pkt 1 cyt. ustawy, jak również nie uchybiają przepisom postępowania, w tym przede wszystkim art. 74 § 2 w zw. z art. 73 § 1 k.p.a. W ocenie Sądu, organ regulacyjny rozstrzygając w niniejszej sprawie nie dopuścił się ponadto obrazy norm formalnoprawnych zawartych w przepisach art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy - Prawo telekomunikacyjne w stopniu, jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutów skarżącej spółki należy podnieść na wstępie, iż przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego zapewniają stronie postępowania czynny udział w każdym stadium postępowania (art. 10 k.p.a.), co oznacza m.in. możliwość przeglądania akt sprawy oraz umożliwienia sporządzania z nich notatek (art. 73 § 1 k.p.a.). W przypadku złożenia wniosku o zapoznanie się z aktami konkretnej sprawy organ administracji odmówi, na podstawie art. 74 § 1 k.p.a., tego prawa, jeżeli stwierdzi, iż wnioskujący o nie podmiot nie ma przymiotu strony postępowania, którego dotyczy wniosek. Zgodnie z poglądami doktryny oraz orzecznictwem sądów administracyjnych udostępnianie akt jest przejawem tzw. jawności wewnętrznej postępowania administracyjnego, a więc jawności wobec stron oraz uczestników na prawach strony. Niewątpliwie poza zakresem regulacji przyjętej m.in. w art. 73 k.p.a. pozostaje tzw. jawność zewnętrzna, czyli jawność wobec podmiotów niebędących uczestnikami postępowania (tak m.in. G. Łaszczyca /w:/ G. Łaszczyca, Cz. Martysz i A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I, Zakamycze 2005, s. 655). Natomiast podmiot niebędący stroną postępowania administracyjnego nie ma prawa żądania udostępnienia mu akt (dokumentów) posiadanych przez organ administracji (vide: A. Matan /w:/ cyt. wyżej komentarzu do k.p.a., s. 658; podobnie: R. Kędziora /w:/ Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 195 i powołane tam postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2001 r., sygn. akt II SAB 169/00, Wokanda 2001, nr 10, s. 34). Wszelkie osoby niebędące uczestnikami postępowania administracyjnego w indywidualnej sprawie, mogą mieć dostęp do akt na podstawie odrębnych przepisów i z zachowaniem wymagań w nich przewidzianych (tak m.in. J. Borkowski /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 374). W przedmiotowej sprawie zasadniczą kwestią sporną była odmowa Prezesa UKE zapoznania się przez skarżącą spółkę P. S.A. z aktami sprawy toczącego się postępowania administracyjnego z wniosku S. S.A. o zmianę rezerwacji częstotliwości. Organ administracji stanął na stanowisku, że skarżąca spółka, nie będąc stroną tego postępowania, nie jest uprawniona do korzystania z przepisu art. 73 k.p.a. Z kolei skarżąca spółka starała się wykazać, że ma interes prawny w prowadzonym przez organ regulacyjny postępowaniu z wniosku spółki S. S.A., a w konsekwencji powinna zostać uznana za stronę tego postępowania mającą prawo wglądu do akt sprawy. Zdaniem składu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie orzekającego w niniejszej sprawie, Prezes UKE prawidłowo uznał, iż zmiana rezerwacji częstotliwości w zakresie objętym wnioskiem S. S.A. z dnia [...] marca 2009 r. nie dotyczy praw i obowiązków skarżącej spółki P. S.A. W szczególności, za trafny należy uznać pogląd organu, że skarżąca spółka nie może skutecznie przywołać żadnego przepisu prawa, który uzasadniałby jej wniosek o umożliwienie zapoznania się z aktami sprawy, a za taki nie można uznać wskazywanych przez skarżącą przepisów art. 116 ust. 1 w zw. z art. 116 ust. 7 oraz art. 114 ust. 3 pkt 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne. Ponadto, według Sądu, należy zgodzić się ze stanowiskiem Prezesa UKE, że hipotetyczne zainteresowanie wykorzystaniem przyznanej już przecież częstotliwości nie uzasadnia interesu prawnego dla skorzystania z prawa, o którym stanowi art. 73 § 1 k.p.a. Należy zauważyć, iż wskazany wniosek spółki S. S.A. z dnia [...] marca 2009 r. o zmianę rezerwacji częstotliwości, dokonanej na mocy prawomocnej decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] grudnia 2003 r., dotyczył zmiany warunków wykorzystania częstotliwości, przy zachowaniu dotychczas użytkowanego zasobu, tj. [...] MHz oraz [...] MHz. Według Sądu, organ regulacyjny prawidłowo uznał w konsekwencji, iż nie zachodziła potrzeba zbadania przesłanek zawartych w przepisie art. 114 ust. 3 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, w szczególności przesłanki dostępności częstotliwości, ponieważ S. S.A. nie wnosiła o objęcie nowych zasobów częstotliwości, co do których ewentualnie inne podmioty mogły być zainteresowane rezerwacją, lecz wnosiła o zmianę warunków wykorzystania częstotliwości, których jest jedynym użytkownikiem. Mając powyższe okoliczności na uwadze, uznać trzeba, iż Prezes UKE słusznie przyjął, że skarżąca spółka P. S.A. nie może być uznana za podmiot, który ma interes prawny w sprawie o zmianę rezerwacji częstotliwości udzielonej uczestnikowi postępowania – spółce S. S.A., umożliwiającej odmienną aranżację kanałów oraz świadczenie nowych usług telekomunikacyjnych w ramach przydzielonego i niezmienionego zakresu widma. Zarezerwowane na podstawie prawomocnej decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] grudnia 2003 r. częstotliwości pozostają bowiem w dyspozycji spółki S. S.A., niezależnie od rozstrzygnięcia Prezesa UKE w sprawie wniosku tej spółki o zmianę rezerwacji tych częstotliwości. Zdaniem Sądu, organ regulacyjny słusznie przyjął ponadto, iż przepis art. 116 ust. 7 ustawy – Prawo telekomunikacyjne nie będzie miał w przedmiotowej sprawie zastosowania. Wprawdzie w świetle art. 116 ust. 7 w zw. z art. 116 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, przetarg można przeprowadzić także w przypadku zmiany rezerwacji częstotliwości, jednakże - zdaniem Sądu - ze względu na umieszczony w tym przepisie warunek "odpowiedniego" stosowania ustępów 1-6, nie każda zmiana rezerwacji częstotliwości będzie wymagała przeprowadzenia przetargu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela stanowisko organu, iż przeprowadzenie przetargu jest konieczne tylko wówczas, gdy zmiana decyzji rezerwacyjnej polega na rozszerzeniu zakresu częstotliwości objętych decyzją, co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie. Sąd stoi na stanowisku, że w świetle przepisów art. 116 ust. 7 w zw. z art. 116 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, zmiany rezerwacji częstotliwości, które nie prowadzą do objęcia rezerwacją większego zakresu widma częstotliwości radiowych nie wymagają przeprowadzania przetargu. Należy zauważyć, iż podobne stanowisko prezentuje również prof. Stanisław Piątek, który komentując sporny przepis art. 116 cyt. ustawy, wskazał, że "nie każda zmiana rezerwacji będzie wymagała zastosowania postępowania przetargowego. Zastosowanie tej formy jest konieczne tylko wówczas, gdy zmiana rezerwacji polega na rozszerzeniu zakresu częstotliwości zarezerwowanych dla wnioskodawcy. Spełniony musi być także warunek niedostatku zasobów częstotliwości. Ich brak musi być stanem trwałym w momencie wpłynięcia wniosków o rozszerzenie rezerwacji. Natomiast wszelkie zmiany rezerwacji podejmowane z urzędu przez Prezesa URTiP, zmiany ograniczające zakres rezerwacji oraz zmiany warunków rezerwacji, które nie prowadzą do objęcia rezerwacją większego zakresu widma częstotliwości radiowych, nie wymagają stosowania postępowania przetargowego" (vide: S. Piątek, Prawo telekomunikacyjne. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 667). Powyższe stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie m.in. w prawomocnym wyroku z dnia 8 października 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 2468/08 (zob. także wydany w tej sprawie wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 106/10). Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż wniosek S. S.A. z dnia [...] marca 2009 r. dotyczył zmiany warunków wykorzystywania częstotliwości w ramach niezmienionego zakresu częstotliwości. Według Sądu, skoro przedmiotowy wniosek uczestnika postępowania nie dotyczył objęcia rezerwacją większego zakresu widma, ale obejmował dokładnie ten sam zakres widma, który spółka ta użytkuje na podstawie decyzji rezerwacyjnej z dnia [...] grudnia 2003 r., to w konsekwencji uznać należy, że postępowanie prowadzone z wniosku S. S.A. nie wymagało zastosowania procedury przetargowej. Oznacza to zatem, jak słusznie wskazał Prezesa UKE w zaskarżonym postanowieniu, że brak jest w omawianej sprawie po stronie skarżącej spółki P. S.A. interesu prawnego, który uzasadniałby udział tego podmiotu w omawianym postępowaniu z wniosku spółki S. S.A. z dnia [...] marca 2009 r. Zdaniem Sądu, Prezes UKE słusznie uznał również, że nie ma znaczenia dla oceny sytuacji materialnoprawnej skarżącej spółki w niniejszym postępowaniu, fakt złożenia przez tę spółkę wniosku o rezerwację częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz. Otóż, zgodnie z przepisem art. 114 ust. 3 pkt 1 ustawy - Prawo telekomunikacyjne, rezerwacji częstotliwości dokonuje się dla podmiotu, który spełnia wymagania określone ustawą oraz jeżeli częstotliwości objęte wnioskiem są dostępne. W świetle powołanego przepisu ustawy - Prawo telekomunikacyjne należy stwierdzić, iż częstotliwość dostępna to częstotliwość wolna, czyli nieużywana przez inny podmiot na podstawie odpowiednich uprawnień. Niedostępność może być wynikiem dokonania rezerwacji częstotliwości na rzecz innego podmiotu. Niewątpliwie zakaz udzielania rezerwacji kolidujących z udzielonymi wcześniej uprawnieniami dotyczy nie tylko sytuacji faktycznej, związanej z wykorzystywaniem częstotliwości, lecz także sytuacji prawnej ukształtowanej decyzjami wcześniej wydanymi (tak również: S. Piątek /w:/ Prawo telekomunikacyjne. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 642). Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, iż wnioskowany przez skarżącą spółkę zakres częstotliwości jest przydzielony do wyłącznego wykorzystania dla innego operatora telekomunikacyjnego - uczestnika postępowania (spółki S. S.A.), na podstawie ważnej decyzji organu regulacyjnego z 2003 r. W tej sytuacji uznać należy, iż w dacie składania przez skarżącą spółkę P. S.A. wniosku o dokonanie rezerwacji spornych częstotliwości, a także w dacie wydawania przez Prezesa UKE obu skarżonych w niniejszej sprawie postanowień, w obrocie prawnym obowiązywała ostateczna decyzja przydzielająca innemu podmiotowi wnioskowane zakresy częstotliwości. Zdaniem Sądu oznacza to, jak słusznie wskazał Prezes UKE, że częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz nie mogą zostać przydzielone innemu, niż S. S.A. - podmiotowi dopóty, dopóki w/w decyzja rezerwacyjna będzie obowiązywała w obrocie prawnym, albowiem nie może być uznana za dostępną częstotliwość, która jest przyznana wcześniej ostateczną decyzją administracyjną innemu podmiotowi (podobnie: /w:/ wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 października 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 2468/08 i powołany tam wyrok NSA z dnia 23 stycznia 2008 r., sygn. akt II GSK 339/07). Ustosunkowując się z kolei do zarzutu strony skarżącej, zgodnie z którym wnioskowana przez spółkę S. S.A. zmiana szerokości kanałów radiowych przedmiotowych częstotliwości może mieć wpływ na "powstanie zaburzeń elektromagnetycznych zakłóceń pracy urządzeń w sieci ruchomej P. S.A. wykorzystujących częstotliwości z zakresu [...] MHz", należy zgodzić się z Prezesem UKE i stwierdzić, iż w niniejszej sprawie skarżąca spółka nie przedstawiła żadnych dowodów na okoliczność, że jakiekolwiek urządzenie radiowe pracujące przy wykorzystaniu częstotliwości [...] MHz jest zakłócane przez urządzenie radiowe uczestnika postępowania. Organ regulacyjny zasadnie przyjął w konsekwencji, że "hipotetyczna" okoliczność wystąpienia szkodliwych zakłóceń, niepoparta żadnymi dowodami, nie stanowi w niniejszej sprawie argumentu mającego wskazywać na wystąpienie po stronie skarżącej P. S.A. interesu prawnego. Mając powyższe na względzie należy uznać, iż zmiana rezerwacji częstotliwości w zakresie objętym wnioskiem S. S.A. nie dotyczy praw lub obowiązków skarżącej spółki P. S.A. W konsekwencji strona skarżąca nie może wskazać przepisu prawa materialnego uzasadniającego jej interes prawny w postępowaniu toczącym się z wniosku uczestnika, bowiem za przepis ten, z powodów wskazanych wyżej, nie można uznać powoływanego art. 116 ustawy – Prawo telekomunikacyjne. Zmiana rezerwacji częstotliwości przyznanej S. S.A. nie ma wpływu na zmianę stanu faktycznego i prawnego dotyczącego skarżącej. Spółka P. S.A., by uzasadnić prawo do skorzystania z art. 73 k.p.a., musiałby wykazać się posiadanym interesem prawny. W doktrynie i orzecznictwie przyjęto, jako ugruntowany, pogląd, że podstawowe cechy interesu prawnego to jego charakter osobisty (własny, indywidualny), konkretny, aktualny i sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami stosowania przepisu prawa materialnego (tak m.in. J. Zimmermann, Prawo administracyjne, Wydanie II, Zakamycze 2006, s. 271-272 oraz m.in. wyroki NSA z dnia 23 marca 1999 r., sygn. akt I SA 1189/98, czy też z dnia 30 stycznia 2003 r., sygn. akt II SA 81/02). Nie można natomiast podzielić poglądu skarżącej spółki wyrażonego w skardze, iż należy wyjść z założenia, że wykazywany przez nią interes prawny ma uzasadnienie w tym, iż jakiś operator może być hipotetycznie zainteresowany wykorzystaniem częstotliwości po dokonaniu jej zmiany. Tym bardzie nie można podzielić tej tezy, mając na uwadze stan faktyczny rozpoznawanej sprawy, w której żadna z decyzji nie wprowadza zmian uzasadniających zastosowanie art. 116 ust. 1 w zw. z art. 116 ust. 7 cyt. ustawy. Zdaniem Sądu, należy na marginesie wskazać, iż stanowisko zaprezentowane w niniejszej sprawie, znajduje potwierdzenie w analogicznych sprawach rozstrzyganych przez sądy administracyjne, czego przykładem może być m.in. przywołana przez organ regulacyjny sprawa zakończona wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 27 maja 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2397/08, który uprawomocnił się z uwagi na oddalenie przez NSA skargi kasacyjnej złożonej przez P. S.A. (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2011 r., sygn. akt II GSK 1409/11). Podobny pogląd wyraził również WSA w Warszawie w prawomocnym wyroku z dnia 26 listopada 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 1094/09, w którym Sąd ten stwierdził, że w postępowaniu o zmianę warunków wykorzystywania przyznanych częstotliwości uczestniczą tylko dwa podmioty, tj. organ, który podejmuje decyzję w sprawie oraz podmiot wnioskujący o dokonanie tej zmiany (zob. także wydany w tej sprawie w drugiej instancji wyrok NSA z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. akt II GSK 608/10). Mając powyższe na względzie należy uznać, iż Prezes UKE, odmawiając skarżącej spółce umożliwienie zapoznania się z aktami postępowania administracyjnego zainicjowanego wnioskiem spółki S. S.A. z dnia [...] marca 2009 r., nie naruszył przepisów art. 74 § 2 w zw. z art. 73 § 1 k.p.a. Zdaniem Sądu, wskazać należy, iż Prezes UKE wszechstronnie zebrał i ocenił materiał zgromadzony w sprawie, zaś w treści obu spornych postanowień prawidłowo przywołał niezbędne dla uzasadnienia prawnego przepisy, wyjaśniając dokładnie ich znaczenie i skutki prawne dla strony skarżącej, co w pełni odpowiada wymogom wskazanym w art. 107 § 3 k.p.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło