VI SA/Wa 777/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (spr.) Protokolant ref. staż. Patrycja Młynarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2019 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy oddala skargę Urząd Patentowy RP zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2019 r., nr [...], działając na podstawie art. 25 w zw. z art. 94 i w zw. z art. 100 ust. 1 oraz art. 89 ust. 1 w zw. z art. 100 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t. j.: Dz. U. z 2013 r. poz. 1410 ze zm. dalej "pwp") oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. po rozpoznaniu wniosku L. sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej "wnioskodawca") przeciwko P. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej "skarżący", "strona" lub "spółka") o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "Przesuwarka przenośników taśmowych" nr [...] (dalej "wzór użytkowy") unieważnił prawo ochronne na wzór użytkowy Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym oraz prawnym. W dniu 21 lipca 2017 r., wnioskodawca wystąpił do Urzędu Patentowego RP, w trybie postępowania spornego, z wnioskiem o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy udzielony na rzecz skarżącej z pierwszeństwem od dnia 4 lipca 2014r. Swój interes prawny wnioskodawca wywodził z okoliczności, że jest producentem ciężkiego sprzętu budowlanego i wprowadza do obrotu ten sprzęt, w tym przesuwarki przenośników taśmowych o cechach spornego wzoru użytkowego. Na dowód posiadania interesu prawnego w sprawie wnioskodawca przedłożył następujące nieuwierzytelnione dokumenty: - umowę dystrybucyjną pomiędzy stronami z dnia 14 stycznia 2011 r. wraz z aneksami; - wyciąg z aktu notarialnego rep. [...]; - oświadczenie o wyrażeniu zgody przez P. na przeniesienie praw i obowiązków wynikających z tej umowy; - odpis KRS wnioskodawcy; - pismo uprawnionego do wnioskodawcy z dnia 3 lutego 2017 r. wzywające wnioskodawcę do zaprzestania naruszania prawa ochronnego na sporny wzór użytkowy. Jako podstawę swojego żądania wnioskodawca wskazał przepisy art. 94 i art. 25 ustawy Prawo własności przemysłowej, mającego zastosowanie w zw. z art. 100 ust. 1 p.w.p., podnosząc, że w dacie jego zgłoszenia do rejestracji sporny wzór nie spełniał wymogu nowości, gdyż przedmiotowe urządzenie było rozwiązaniem technicznym funkcjonującym na polskim rynku od co najmniej 2001 r. Jako dowód braku nowości spornego wzoru wnioskodawca przedłożył następujące nieuwierzytelnione materiały w postaci kopii: - ofertę P. z dnia 16 stycznia 2001 r., - instrukcję obsługi przenośników taśmowych [...] z 2003, - instrukcję obsługi głowicy [...] z 2003 r., - katalog części przesuwarki [...] z 2003 r., - instrukcję obsługi osprzętu roboczego przesuwarki [...] z 2008 r., - umowę pomiędzy stronami nr [...], - ofertę P. z dnia 2 czerwca 2009 r. (w postaci oryginału faxu), - pisma P. dotyczącego reklamacji D. z dnia 30 czerwca 2009 r. (w postaci oryginału faxu) wraz z rysunkami, - umowę pomiędzy stronami nr [...], - kontrakt z dnia 12 listopada 2009 r. pomiędzy D. sp. z o.o. i "[...]" s.r.o, - fakturę eksportową z dnia 17 grudnia 2009 r., - protokół przekazania sprzętu z dnia 26 listopada 2008 r. wraz z tłumaczeniem przysięgłym z j. czeskiego, - 2 faktury eksportowe z dnia 12 listopada 2009 r., - fakturę VAT z dnia 26 listopada 2014 r., - wykaz dostaw przesuwarek, - 7 arkuszy zdjęć przesuwarki z 2009 r. - kopię rozdziału 6 pt.: "Przesuwarki przenośników taśmowych" publikacji pt: [...]" [...], K. 2015 Następnie, przy piśmie z dnia 18 grudnia 2017 r., wnioskodawca przedłożył następujące należycie uwierzytelnione materiały w postaci kopii: - umowę pomiędzy stronami nr [...], - umowę pomiędzy stronami nr [...], - umowę dystrybucyjną pomiędzy stronami z dnia 14 stycznia 2011 r. wraz z załącznikami i aneksami, - oświadczenie o wyrażeniu zgody przez P. na przeniesienie praw i obowiązków wynikających z tej umowy, - ofertę P. z dnia 16 stycznia 2001 r., - nieuwierzytelnioną kopię oferty P. z dnia 6 grudnia 2001 r., z adnotacją W. C., wraz z załącznikiem 1 w postaci rysunku. Następnie, przy piśmie z dnia 16 lutego 2018 r., wnioskodawca przedłożył uwierzytelnione materiały w postaci kopii "świadectwa ukończenia kursu w zakresie budowy, działania, obsługi, diagnostyki usterek i napraw [...]" z dnia [...] grudnia 2009 r. wraz z kopią płyty CD zawierającej materiały szkoleniowe wydawanej uczestnikom szkolenia. Następnie, przy piśmie z dnia 26 marca 2018 r., wnioskodawca przedłożył następujące materiały: - poświadczoną notarialnie kopię oferty P. z dnia 16 stycznia 2001 r. wraz z załącznikiem 1 w postaci rysunku, - poświadczoną notarialnie kopię oferty P. z dnia 16 stycznia 2001 r. wraz z załącznikami 1 i 2 w postaci rysunków, - nieuwierzytelnioną kopię pisma D. sp. z o.o, z dnia 18 stycznia 2001 r. wraz z załącznikiem 1 w postaci rysunku, - poświadczoną notarialnie kopię oferty P. z dnia 18 marca 2002 r. wraz z kopią koperty z datą nadania 19 marca 2002 r., - protokół notarialny z otwarcia plików na płycie CD, stanowiących instrukcję obsługi przenośników taśmowych [...] z dnia 8 grudnia 2003 r. oraz katalog części przesuwarki [...] z dnia 18 grudnia 2003 r. wraz z wydrukami tych plików - kopię płyty CD z plikami stanowiących instrukcję obsługi przenośników taśmowych [...] z dnia 8 grudnia 2003 r. oraz katalog części przesuwarki [...] z dnia 18 grudnia 2003 r. wraz z poświadczonym notarialnie oświadczeniem T. K., iż płytę tą otrzymał dnia 1 stycznia 2011 r. i była ona przechowywana w archiwum w stanie niezmienionym, - poświadczoną notarialnie kopię umowy pomiędzy stronami nr [...], - poświadczone notarialnie oświadczenie A. C. potwierdzające podpisanie umowy nr [...], - poświadczoną notarialnie kopię pisma P. dotyczącego reklamacji D. z dnia 30 czerwca 2009 r. oraz protokół zdawczo – odbiorczy zespołu rolki wraz z poświadczonym notarialnie oświadczeniem W. G., iż otrzymał to pismo z dnia 30 czerwca 2009 r. a następnie podpisał ten protokół zdawczo - odbiorczy zespołu rolki po jej odbiorze od P., - poświadczoną notarialnie kopię "świadectwa ukończenia kursu w zakresie budowy, działania, obsługi, diagnostyki usterek i napraw [...]" z dnia 9 grudnia 2009 r." wystawione dla M. G. wraz z poświadczonym notarialnie oświadczeniem M. G., iż uczestniczył w tym kursie, na którym otrzymał płytę CD zawierającą materiały szkoleniowe, wydaną wszystkim uczestnikom szkolenia - protokół notarialny z otwarcia plików na płycie CD, stanowiących rysunki techniczne przesuwarki [...] wraz z rysunkami łącznika przesuwu poziomego i rysunkami głowicy z układem zabezpieczającym wraz z wydrukami tych plików, oraz plików na płycie CD, stanowiących instrukcję obsługi przenośników taśmowych [...] z dnia 24 października 2008 r. wraz z wydrukami tych plików i kopią tej płyty CD - nieuwierzytelniony wydruk instrukcji obsługi przenośników taśmowych [...] z 2008 r. - poświadczoną notarialnie kopię umowy pomiędzy stronami nr [...] - poświadczoną notarialnie kopię rozdziału 6 pt.: "Przesuwarki przenośników taśmowych" publikacji pt.: "[...]" [...],K. 2015, - poświadczoną notarialnie umowę dystrybucyjną pomiędzy stronami z dnia 14 stycznia 2011 r. wraz z załącznikami i aneksami. Następnie, przy piśmie z dnia 16 listopada 2018 r., wnioskodawca przedłożył następujące materiały: - poświadczoną notarialnie kopię umowy pomiędzy wnioskodawcą i firmą "A." d.o.o. w S. z dnia 20 listopada 2012 r., wraz z tłumaczeniem i wnioskiem o przygotowanie do realizacji, - nieuwierzytelnioną kopię umowy pomiędzy stronami nr [...] wraz z Załącznikami; Na rozprawie w dniu 28 listopada 2018 r., wnioskodawca przedłożył 15 niedatowanych zdjęć przesuwarki [...] z osprzętem [...]. Przy piśmie z dnia 20 grudnia 2018 r., wnioskodawca przedłożył płytę CD zawierającą dwa filmy przesuwarki [...] z osprzętem [...]. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2018 r., Kolegium postanowiło dopuścić dowód z przesłuchania w charakterze świadków W. C. i A. C. na okoliczności wskazane w piśmie wnioskodawcy z dnia 18 grudnia 2017r. Na rozprawie w dniu 9 stycznia 2019 r. Kolegium oddaliło wnioski wnioskodawcy o dopuszczenie dowodów odpowiednio (1) z oględzin filmów, (2) z oględzin maszyny [...] z osprzętem [...] o numerze seryjnym [...] wyprodukowanej w 2003 roku i (3) opinii biegłego z zakresu budowy i konstrukcji maszyn budowlanych na okoliczności wskazane przez wnioskodawcę w piśmie z dnia 20 grudnia 2018 r. Skarżący podważył wiarygodność i moc dowodową materiałów przedłożonych przez wnioskodawcę. Podniósł, że wnioskodawca w wyniku czynu zabronionego wszedł w posiadanie dokumentacji technicznej skarżącego dotyczącej przesuwarki objętej spornym wzorem w tym rysunków załączonych do pisma P. dotyczącego reklamacji D. z dnia 30 czerwca 2009 r. (w postaci oryginału faxu), co jest przedmiotem postępowania przed Rejonowym Sądem Pracy w K.. Na dowód powyższego skarżący przedłożył pismo ostrzegawcze P. skierowane do "H." sp.j. oraz odpowiedzi tej spółki i wnioskodawcy, a także doniesienie o popełnieniu przestępstwa skierowane do Prokuratury Okręgowej w K. przez P. oraz protokół z przesłuchania świadka S. B. na Komendzie Powiatowej w S.. Skarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r., Urząd Patentowy unieważnił prawo ochronne na przedmiotowy wzór użytkowy. W ocenie organu, w aspekcie istniejącego w tej sprawie stanu faktycznego, istnieje interes prawny wnioskodawcy, zwłaszcza, że wnioskodawca zainteresowany jest wykorzystywaniem w obrocie spornego wzoru użytkowego, który, jego zdaniem, nie był nowy w dacie jego zgłoszenia do ochrony. Organ wskazał, że wnioskodawca jest producentem ciężkiego sprzętu budowlanego i wprowadza do obrotu ten sprzęt, w tym przesuwarki przenośników taśmowych o cechach spornego wzoru użytkowego. Ponadto spór między stronami jest realny, o czym świadczy załączone "wezwanie" z dnia 3 lutego 2017 r. wzywające wnioskodawcę do zaprzestania naruszania prawa ochronnego na sporny wzór użytkowy. Wnioskodawca może zatem domagać się unieważnienia prawa ochronnego na sporny wzór użytkowy, skoro prawo to może ingerować w sferę uprawnień wnioskodawcy i utrudniać prowadzenie działalności gospodarczej z wykorzystaniem tego wzoru. Dokonując oceny co do meritum wniosku o unieważnieni prawa ochronnego na sporny wzór użytkowy organ uznał, że w świetle całości przedłożonych materiałów dowodowych sprawy przedmiotowy wzór w dacie jego zgłoszenia do rejestracji nie spełniał wymogu nowości, gdyż chronione urządzenie było rozwiązaniem technicznym znanym wcześniej na rynku polskim. W szczególności wskazał na treść oferty dnia 16 stycznia 2001 r., zawierającą dane oraz opis urządzenia ze spornego wzoru, stanowiące ujawnienie rozwiązania chronionego zastrzeżeniem niezależnym. Organ wskazał także na zeznania przesłuchanego w sprawie świadka, dotyczące innych ofert wraz z rysunkiem ujawniającym cechy spornego wzoru zastrzegane w zastrzeżeniu niezależnym, które były rozsyłane do potencjalnych kontrahentów skarżącej. Z uwagi na fakt, że treść tych ofert nie stanowiła poufnej dokumentacji technicznej spornego rozwiązania, wejście w ich posiadanie, nawet w wyniku czynu zabronionego, nie mogło mieć w takim przypadku znaczenia dla wyniku sprawy. Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej: I. naruszenie przepisów postępowania: 1) art. 7, art. 77 §1, oraz art. 80 w zw. z art. 75 §1 k.p.a.1 w zw. z art. 256 ust. 1 pwp, poprzez: a) przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów przez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w szczególności poprzez oparcie się wyłącznie na jednym dowodzie tj. piśmie z dnia 16 stycznia 2001 r. wraz załącznikiem w postaci rysunku, w sytuacji gdy materiał dowodowy zebrany w sprawie był znacznie szerszy i jego ocena w całokształcie pozwoliłaby na dokonanie pełnej oceny stanu faktycznego sprawy; b) przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów poprzez nieuwzględnienie zarzutów w zakresie mocy dowodowej - tzw. daty pewnej m.in. w odniesieniu do pisma z dnia 16 stycznia 2001 r. wraz załącznikiem w postaci rysunku, który to stanowi podstawę uwzględnienia przez organ wniosku o unieważnienie prawa ochronnego; c) przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i oparcie się posiłkowo na rysunkach zawartych na płycie CD, co do którego to dowodu, a przede wszystkim jego mocy dowodowej w zakresie daty pewnej, uprawniony ze spornego wzoru podnosił zarzuty; 2) art. 107 § 1 pkt 6 i art. 107 § 3 w zw. z art. 256 pwp poprzez: a) wadliwe uzasadnienie faktyczne i prawne skażonej decyzji, w szczególności z powodu niedopuszczalnych uogólnień; b) braku odniesienia się do istotnych, a formułowanych przez uprawnionego zarzutów co do wiarygodności poszczególnych materiałów dowodowych sprawy, c) braku subsumpcji konkretnych elementów stanu faktycznego pod konkretną normę prawną, skutkujące brakiem wyczerpującego i merytorycznego odniesienia się do konkretnych podstawnych a faktyczne ograniczenie się do przywołania jednego ogólnego rysunku (fig 1) spośród 7 rysunków pokazujących szczegóły rozwiązania i ujawnionych faktycznie jego istotę; II. naruszenie prawa materialnego, tj. - art. 94 ust. 1 pwp w art. 100 pwp poprzez uznanie, że oferta w postaci zał. Nr 1 stanowi pełne ujawnienie spornego rozwiązania technicznego i przesądza o braku nowości z faktycznym pominięciem okoliczności, że zakres przedmiotowy prawa ochronnego określają zastrzeżenia ochronne wspomagane niezbędnymi dla wzorów użytkowych rysunkami detali przedmiotu. W uzasadnieniu powyższych zarzutów skarżący przedstawił argumentację na ich poparcie oraz wniósł o uchylenie skarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko prezentowane w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności czy celowości. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Odnosząc się na wstępie do zarzutów skargi naruszenia przez organ przepisów postępowania Sąd pragnie zauważyć, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie podziela, iż zasada działania organu z urzędu w postępowaniu spornym w kwestiach ustalania stanu faktycznego sprawy i jej wszechstronnego wyjaśnienia, zawarta w przepisach art. 7, art. 75, art. 77, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a., podlega odpowiedniej modyfikacji, stosownie do istoty i specyfiki tego postępowania (por. wyrok NSA z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt II GSK 849/09, opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W wyroku z dnia 18 kwietnia 2007 r., sygn. akt II GSK 350/06, Lex nr 322819 NSA zaakcentował, że w postępowaniu spornym Urząd Patentowy nie może wyjść poza granice wniosku i wskazaną przez wnioskodawcę podstawę prawną, określające na tym etapie sprawę administracyjną. Przy takim unormowaniu nie można przenosić do postępowania spornego przez art. 256 ust. 1 pwp, wynikających z art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., obowiązków Urzędu Patentowego w zakresie zbierania dowodów oraz załatwiania spraw z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, ponieważ art. 255 ust. 4 pwp jest przepisem zawierającym objętą nim pełną regulację wykluczającą możliwość uzupełniającego zastosowania w tym zakresie przepisów k.p.a. Ponadto w uzasadnieniu wyroku z dnia 11 lipca 2006 r., sygn. akt II GSK 82/06 (LEX nr 308131) NSA stwierdził, że w treści art. 256 ust. 1 pwp odesłano w zakresie postępowania spornego do przepisów kpa, stosowanych jednak odpowiednio, gdyż: "Już sama natura postępowania spornego, w którym Urząd Patentowy rozstrzyga spór pomiędzy stronami o przeciwstawnych interesach, bliższa pod wieloma względami kontradyktoryjnemu postępowaniu cywilnemu niż administracyjnemu, nakazuje daleko idącą ostrożność w przenoszeniu zasad określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego do regulowania przebiegu postępowania spornego.". Z kolei w wyroku z dnia z dnia 21 czerwca 2016 r., sygn. akt II GSK 508/15 (LEX nr 2083286) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że postępowanie sporne nie stanowi nadzwyczajnego trybu, którego celem jest weryfikacja zgodności z prawem (materialnym i przepisami postępowania, które w sprawie o udzieleniu prawa miały zastosowanie) decyzji o udzieleniu prawa z rejestracji, lecz jest postępowaniem, w którym organ ocenia na podstawie dowodów przedłożonych przez strony tego postępowania czy zaistniała konkretna, wskazana we wniosku przesłanka unieważnienia tego prawa. Stanowisko powyższe uzasadnione jest także treścią art. 89 ust. 1 w zw. z art. 100 ust. 1 pwp, zgodnie z którym to na osobie żądającej unieważnienia prawa ochronnego spoczywa ciężar wykazania, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania tego prawa. Jak stanowi art. 25 pwp, wynalazek będący przedmiotem wzoru użytkowego uważa się za nowy, jeżeli nie jest on znaną przed jego ujawnieniem częścią stanu techniki, tzn. nie zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób. Przepis ten definiuje jeden z podstawowych wymogów stawianych rozwiązaniom, którym może zostać przyznane prawo ochronne. W ocenie Sądu, wbrew zarzutom zawartym w treści skargi, Urząd Patentowy wydając skarżoną decyzję z dnia [...] stycznia 2019 r., na podstawie art. 25 w zw. z art. 94 i w zw. z art. 100 ust. 1 pwp, którą unieważnił prawo ochronne na wzór użytkowy nr [...] pt. "Przesuwarka przenośników taśmowych" nie oparł się wyłącznie na jednym dowodzie tj. wskazanym wyżej piśmie z dnia 16 stycznia 2001r. wraz załącznikiem w postaci rysunku, lecz dokonał oceny po szczegółowym rozpatrzeniu wszystkich materiałów dowodowych zgromadzonych w rozpatrywanej sprawie i po wszechstronnym wyjaśnieniu jej stanu faktycznego, uznając, że w świetle całości przedłożonych materiałów dowodowych, sporny wzór w dacie jego zgłoszenia nie cechował się nowością, co znalazło swoje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia przedmiotowej decyzji. Oprócz poświadczonej notarialnie za zgodność kopii oferty spółki P. z dnia 16 stycznia 2001 r. oraz załącznika do w. oferty, za mające istotne znaczenie dla wyniku sprawy organ oparł się także na innych dowodach, takich jak: protokół notarialny z otwarcia plików na płycie CD stanowiących rysunki techniczne przesuwarki [...] wraz z rysunkami łącznika przesuwu poziomego i rysunkami głowicy z układem zabezpieczającym wraz z wydrukiem tych plików, pliki na płycie CD stanowiące instrukcję obsługi przenośników taśmowych [...] wraz z wydrukiem z tych plików, kopia ww. płyty CD oraz oświadczeń i zeznań świadków. Na tej podstawie organ uznał, że cechy wzoru zastrzegane w zastrzeżeniu niezależnym spornego prawa zostały ujawnione przed datą jego zgłoszenia i w chwili jego zgłoszenia nie nosił już znamion nowości. Zgromadzony w sprawie pozostały materiał dowodowy nie jest sprzeczny z ww. dowodami, w związku z czym po jego całościowej analizie organ mógł odstąpić od szczegółowego omówienia pozostałych dowodów w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, uznając iż przedstawione dowody są wystarczające dla wyjaśnienia kwestii braku nowości chronionego rozwiązania. Zdaniem Sądu dowody te są przekonujące, zaś skarżąca nie podważyła ich wiarygodności. Wskazać trzeba, że zgodnie z art.75 § 1 kpa: jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, o ile nie jest to sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być to dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Przyjęte ww. przepisie określenie "w szczególności" oznacza, że nie jest to zamknięte wyliczenie środków dowodowych dopuszczalnych w postępowaniu administracyjnym, a powyższe wyliczenie ma charakter przykładowy. W postępowaniu administracyjnym dopuszczalne są więc środki dowodowe nienazwane, jeżeli mogą przyczynić się do ustalenia prawdy obiektywnej, a nie są sprzeczne z prawem. Za dokument uznaje się nie tylko oryginały dokumentów, lecz także ich kserokopie czy maile. O ile w oryginale dokument urzędowy korzysta w pełni z jego mocy dowodowej, o tyle dokument w formie kserokopii musi być poddany ocenie w ramach całego zebranego materiału dowodowego danej sprawy (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2016 r., o sygn. akt: II OSK 3310/14). Podobnie należy ocenić wartość dowodową dokumentów, jeżeli nie posiadają one daty pewnej. Ich wiarygodność może jednak zostać zweryfikowana pod kątem zgodności z innymi dokumentami zgromadzonymi w ramach całokształtu materiału dowodowego danej sprawy poprzez wskazanie, w jakim konkretnie zakresie określone dokumenty mogą być niewiarygodne, czy też sprzeczne z prawem. W ocenie Sądu, w przypadku niniejszej sprawy Urząd Patentowy poddał stosownej analizie załącznik nr 1 do pisma 16 stycznia 2001 r. w kontekście całego zebranego materiału dowodowego sprawy, wskazując iż jego zawartość jest kompatybilna z treścią oferty skarżącej z dnia 16 stycznia 2001 r. oraz z zeznaniami świadka A. C., jak również pozostałymi materiałami przedłożonymi do akt postępowania. W tym kontekście, w ocenie organu załącznik nr 1 stanowiący rysunek techniczny ciągnika [...] z przesuwarką [...] oraz głowicą [...] zaopatrzony w dzienną i miesięczną datę jego powstania (tj. 10.01.) powstał przed złożeniem przez skarżącą oferty uczestnikowi postępowania, zawartej w piśmie z dnia 16 stycznia 2001 r. Następnie przedmiotowy rysunek techniczny został przesłany wraz z ofertą z dnia 18 stycznia 2001 r. przez D. sp. z o.o. do D. Co Ltd, co również potwierdziły zeznania ww. świadka. Następnie materiały w postaci "katalogu części zamiennych przesuwarki przenośników taśmowych typu [...]," oraz "instrukcji obsługi przenośników taśmowych typ [...]" wydawane były m.in. na zorganizowanym przez wnioskodawcę szkoleniu dla dystrybutorów, którego przedmiotem była budowa, działanie, diagnostyka usterek i napraw przesuwarki przenośników taśmowych typu [...], wyposażonej w głowicę hydrauliczną [...], o osprzęcie zamontowanym na ciągniku gąsienicowym typu [...] z ruchomym łącznikiem umożliwiającym poziomy przesuw głowicy. Fakt przesyłania ww. ofert sprzedaży, organizacja szkoleń od 2001r., jak również udostępnianie osobom uczestniczącym w szkoleniach dla dystrybutorów oraz serwisantów ww. urządzenia materiałów obejmujących szczegółowy wyrys i opis działania każdej z części ww. urządzenia wraz ze sposobem ich serwisowania, świadczy niewątpliwie o jego upublicznieniu przez dniem zgłoszenia do rejestracji dla uzyskania prawa ochronnego. Zauważyć ponadto trzeba, że oferta z dnia 16 stycznia 2001 r. jest dokumentem prywatnym pochodzącym od skarżącej. Zakwestionowanie przez nią autentyczności poszczególnych egzemplarzy tych dokumentów wymagałoby zatem udowodnienia, że dokumenty są nieprawdziwie lub zostały w jakiś sposób zmanipulowane, czego jednak skarżąca nie uczyniła, chociaż to ona dysponuje pełną dokumentacją w tym zakresie. Tym samym nie zostały uprawdopodobnione twierdzenia skarżącej dotyczącej wiarygodności przedłożonych przez uczestnika postępowania dokumentów i istnienia daty pewnej dla poddania ich ocenie w ramach prowadzonego przez organ postępowania. Należy mieć także na uwadze przy ocenie zarzutu braku ujawnienia w 2001r. rozwiązania technicznego objętego spornym wzorem użytkowym, że w treści przedmiotowej oferty wskazano wprost, że: "przesuwarkę przenośników taśmowych [...], w której wprowadzono dodatkowy ruch tj. możliwość przemieszczania głowicy w poziomie. Ruch ten uzyskano dzięki wbudowaniu w łącznik przesuwnego zaczepu głowicy. Przemieszczenie zaczepu jest realizowane za pomocą siłownika hydraulicznego. Pracą siłownika steruje rozdzielacz — sterownik umieszczony w kabinie." Nie można wobec tego stwierdzić, że wskazana wyżej treść oferty nie koresponduje z rysunkiem technicznym stanowiącym załącznik nr 1 do oferty. Powyższe okoliczność powodują, że za uprawnione należało uznać stanowisko Urzędu Patentowego w przedmiocie braku konieczności okazania przez uczestnika postępowania (ówcześnie wnioskodawcy) oryginału załącznika nr 1 do oferty z dnia 16 stycznia 2001 r. na potwierdzenie, że dotyczy przesuwarki przenośników taśmowych wg. spornego wzoru (vide protokół rozprawy przed Kolegium z dnia 28 lutego 2018 r.), gdyż przedmiotowy dokument opatrzony klauzulą notarialnego poświadczenia był w tym przypadku dokumentem wystarczającym dla jego oceny, jako dowodu w sprawie. Podobnie należy się odnieść do pozostałych wyżej wskazanych dowodów w postaci płyt CD zawierających instrukcję przenośników taśmowych [...] oraz katalog części zamiennych przesuwarki przenośników taśmowych typu [...], w kontekście znajdującej się w aktach sprawy instrukcji obsługi takich przenośników z 2003 r., zawierającej m.in. opis budowy i działania ww. urządzenia wraz z rysunkiem technicznym, które pozostają zasadniczo tożsame z opisem wg. spornego wzoru. Sąd nie dopatrzył się ponadto, aby wskazywane przez skarżącą braki w ujawnieniu szczegółów budowy przedmiotowego urządzenia, w szczególności łącznika scharakteryzowanego w katalogu części zamiennych przenośników taśmowych typu [...] mogło mieć istotne znaczenie, mając na uwadze, że rysunki katalogu części zamiennych przenośników taśmowych typu [...] powinny być odczytywane łącznie z tabelą zawierającą opis poszczególnych części, analogicznie do tych zawartych w zastrzeżeniu spornego wzoru użytkowego. Dlatego też nie można uznać, aby w dokumentach wskazanych przez uczestnika postępowania brak było znamiennego elementu spornego wzoru użytkowego, czyli suwaka połączonego za pomocą sworzni z siłownikiem hydraulicznym. Podsumowując tę część rozważań, w ocenie Sądu, zarzuty skargi dotyczące całokształtu materiału dowodowego zebranego i przeanalizowanego przez organ, uznać należało za nieuprawnione. Podkreślić należy, że w niniejszym postępowaniu wszelkie dowody pochodziły od uczestnika (ówcześnie wnioskodawcy) oraz mając na uwadze wskazane na wstępie zasady stosowania przez Urząd Patentowy przepisów kpa w sprawach z zakresu własności przemysłowej, nie można zarzucić organowi, że nie wypowiedział się w zakresie dowodów, których nie było w sprawie i do których poszukiwania nie był obowiązany. Zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie organ w wystarczającym stopniu opisał każdy z dowodów na których oparł swoje rozstrzygniecie, przy jednoczesnym przeprowadzeniu wszechstronnej analizy wszystkich zebranych dowodów, zaś skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek dowodów, które mogłyby te ustalenia podważyć i mieć wpływ na inny wynik sprawy. Odnosząc się następnie do wskazanych w skardze naruszeń prawa materialnego należy stwierdzić, iż nie mogą mieć one znaczenia w kontekście prawidłowo ustalonego przez organ stanu faktycznego sprawy. Jeszcze raz należy wskazać, że materiał dowodowy sprawy zawiera szereg dowodów świadczących o braku nowości przedmiotowego wzoru użytkowego. Oprócz wyżej wymienionych, należy także wskazać na umowę nr [...] zawartą pomiędzy D. sp. z o.o. a P. sp. z o.o., pismo dotyczące reklamacji złożonej przez D. sp. z o.o. z dnia 30 czerwca 2009r., protokół zdawczo-odbiorczy z dnia [...] lipca 2009 r., umowy nr [...] z dnia 7 października 2009 r., rozdział z monografii pt. "Spycharki, dźwigi boczne i przesuwarki przenośników taśmowych. Budowa i technologia pracy", umowa dystrybucyjna z dnia 14 stycznia 2011r. wraz z aneksami, kontrakt zawarty pomiędzy D. w S. obejmujący przesuwarkę taśmociągu z głowicą sterowaną hydraulicznie wraz z tłumaczeniem przysięgłym, kontrakt nr [...] z dnia 12 listopada 2012 r. zawarty pomiędzy D. sp. z o.o. a P. sp. z o.o. na wykonie zabudowy ciągnika bazowego [...] w osprzęt do przesuwania przenośników taśmowych typu [...] z głowicą hydrauliczną i poziomym przesuwem głowicy, pismo P. sp. z o.o. z dnia 21 listopada 2012 r. będące pismem przewodnim do podpisanych egzemplarzy umowy, protokół zdawczo-odbiorczy z dnia 6 grudnia 2012 r., zdjęć ponumerowanych cyframi od 1 do 15, przedstawiających maszynę [...] z osprzętem [...] o numerze seryjnym [...] wyprodukowaną w 2003 r., będącą przedmiotem sprzedaży na rynek czeski w 2003 r., znajdującą się obecnie na terenie Kopalni Węgla Brunatnego i Elektrowni w miejscowości T. [...], okręg C., Czechy, która to kopalnia należy do spółki C. z siedzibą w P. (czeskie Energetyckie Zavody w Pradze D. [...], [...] P., Czechy), oględzin filmów przedstawiających maszynę [...] z osprzętem [...] o numerze seryjnym [...] wyprodukowaną w 2003 r., o której wyżej mowa. Nie można wobec tego stwierdzić, że organ oparł swoje rozstrzygnięcie na niepełnym materiale dowodowym. Urząd patentowy ocenił bowiem wszystkie ww. dowody pod kątem ich wartości dowodowej, a jedynie w skarżonej decyzji szczegółowo uzasadnił swoje ustalenia wobec sześciu z nich, uznając to za wystarczające dla wykazania braku nowości spornego rozwiązania. Dowody te, w kontekście oferty z dnia 16 stycznia 2001 r. wraz z załącznikiem nr 1, w sposób kompatybilny wykazały brak nowości rozwiązania objętego spornym wzorem użytkowym, z uwagi na wcześniejsze publiczne ujawnienie budowy poszczególnych elementów wzoru, a co za tym idzie w zakresie pozwalającym na jego odtworzenie. Odnosząc się do kolejnego zarzutu skargi dotyczącego znaczenia zastrzeżeń ochronnych spornego wzoru dla oceny kwestii braku jego nowości wskazać należy, że zgłoszenie wzoru użytkowego zawiera tylko jedno zastrzeżenie ochronne niezależne, dotyczące jednego przedmiotu wzoru, określonego jako całość w stopniu umożliwiającym realizację celu któremu ma służyć. Tymczasem rolą zastrzeżeń zależnych jest doprecyzowanie cech wymienionych w zastrzeżeniu niezależnym, mające charakter uzupełniający, a dotyczące przykładowo dodatkowego wyposażenia przedmiotu lub elementów udoskonalających odnoszących się do podstawowych cech urządzenia będącego przedmiotem wzoru ujawnionych w zastrzeżeniu niezależnym. W sytuacji, gdy opis ochronny wzoru użytkowego obejmuje zastrzeżenie niezależne oraz strzeżenia zależne, a zaistnieją przesłanki uzasadniające unieważnienie danego prawa ochronnego w zakresie określonym w zastrzeżeniu niezależnym, skutki tego unieważnienia rozciągają się także na treść zastrzeżeń zależnych, w konsekwencji czego unieważnieniu podlega prawo ochronne na wzór użytkowy w całości. W takim przypadku nie mogą mieć decydującego znaczenia dodatkowe detale i ich rysunki zawarte w zastrzeżeniach zależnych. Powyższe miało miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż odczytując łącznie treść oferty z dnia 16 stycznia 2001 r. wraz z załącznikiem nr 1, jak wykazał organ, w sposób dostateczny można poznać specyfikę budowy oraz działania przesuwarki przenośników taśmowych objętej następnie prawem ochronnym na wzór użytkowy o nr [...]. Także chronologia wydarzeń odtworzona przez organ pozwala na uznanie, że w dacie zgłoszenia przedmiotowego wniosku o ochronę (4 lipca 2004 r.) sporny wzór nie cechował się już nowością. Ponadto w praktyce cechy zastrzeżonego wzoru użytkowego ujawnia urządzenie w postaci przesuwarki taśmowej [...] z osprzętem [...] o numerze seryjnym [...], która została wyprodukowana w 2003 r., będąca przedmiotem sprzedaży na rynek czeski w 2003 r., znajdująca się na terenie Kopalni Węgla Brunatnego i Elektrowni w miejscowości T. [...], okręg C., Czechy, która to kopalnia należy do spółki C. z siedzibą w P. (czeskie Energetyckie Zavody w P., D. [...] P., Czechy), czemu skarżąca w trakcie postępowania w żaden sposób nie zaprzeczyła. Oznacza to, że rozwiązanie techniczne, będące przedmiotem spornego wzoru, było już wcześniej w produkcji i sprzedaży, a tym samym istnienie tego rozwiązania technicznego w postaci egzemplarza znajdującego się w obrocie gospodarczym, w sposób jednoznaczny świadczy o braku nowości spornego rozwiązania, niezależnie od tego, jakie elementy chronione miałyby zostać ujawnione na rysunkach zastrzeżenia zależnego. Na koniec rozważań, w odniesieniu do zarzutu wejścia w posiadanie przez uczestnika postępowania dokumentów ujawniających przedmiot chronionego wzoru (przedłożonych w niniejszym postępowaniu) w następstwie czynu przestępczego, należy podkreślić, że skarżąca nie wykazała, aby w tej sprawie zakończyło się lub pozostawało nadal w toku postępowanie karne wszczęte wobec spółki L. sp. z o.o. oraz jej pracowników, lub też wobec któregokolwiek byłego pracownika skarżącej, w związku z bezprawnym przekazaniem dokumentacji przedmiotowej przesuwarki przenośników taśmowych na rzecz podmiotu trzeciego. Dlatego też nie można uznać, aby wcześniejsze ujawnienie spornego wzoru użytkowego mogło nastąpić w wyniku działań niezgodnych z prawem. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.