VI SA/Wa 793/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej gazowej postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] marca 2008 r. skarżący, J. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej gazowej. W wykonaniu zarządzenia z dnia 21 kwietnia 2008 r. (k. 2), pismem z dnia 30 kwietnia 2008 r. (k. 12) doręczonym skarżącemu w dniu 9 maja 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 17), Sąd wezwał stronę do uiszczenia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - wpisu sądowego w kwocie 200 złotych. Jednocześnie Sąd pouczył stronę o możliwości zaskarżenia w drodze zażalenia ww. zarządzenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z powyższego prawa strona nie skorzystała. Pismem z dnia 15 maja 2008 r. (k. 20) – w terminie do uiszczenia wpisu sądowego - skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z dnia 9 października 2008 r. (k. 30) Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Następnie, w wykonaniu zarządzenia z dnia 5 grudnia 2008 r. (k. 37), pismem z dnia 12 grudnia 2008 r. (k. 38) wezwano stronę do uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzenie z dnia 5 grudnia 2008 r. zostało zaskarżone przez stronę zażaleniem, które to Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 marca 2009 r. sygn. akt II OZ 193/09 odrzucił jako niedopuszczalne (k. 48). W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 30 kwietnia 2009 r. (k. 57), pismem z dnia 4 maja 2009 r. (k. 58) Sąd ponownie wezwał stronę do uiszczenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, wpisu sądowego w wysokości określonej zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2008 r. W zakreślonym terminie, skarżący ponownie wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych (k. 62). Prawomocnym postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010 r. (k. 89) Sąd, działając w trybie art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił stronie przyznanie prawa pomocy (zażalenie na powyższe postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2010 r. sygn. akt II OZ 301/10 – k.109). Następnie, w wykonaniu zarządzenia z dnia 29 kwietnia 2010 r. (k. 118), pismem z dnia 6 maja 20010 r. (k. 119) doręczonym skarżącemu w dniu 12 maja 2010 r. (k. 122) poinformowano stronę, o wynikającym z faktu oddalenia zażalenia na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy, obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w kwocie określonej zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2008 r. W dniu 24 maja 2010 r. skarżący ponownie wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Pismem z dnia 29 czerwca 2010 r. (k. 127) wezwano stronę do wykazania, czy i w jakim zakresie sytuacja materialna skarżącego uległa zmianie od czasu, kiedy rozpoznawany był jego poprzedni wniosek o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 19 lipca 2010 r. (k. 129) skarżący podniósł jedynie, iż jego sytuacja jest "inna". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd. Jak wynika z akt niniejszej sprawy zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2008 r. (doręczonym skarżącemu w dniu 9 maja 2008 r. przy piśmie z dnia 30 kwietnia 2008 r.) Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 złotych Zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu nie zostało zaskarżone, a zatem sprawa dotycząca ustalenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2008 r., znak: [...], została definitywnie i prawomocnie rozstrzygnięta (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 2009 r. sygn. akt II OZ 193/09 – k. 48). W terminie do uiszczenia wpisu skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Odrzucenie skargi z uwagi na nieuiszczenie wpisu bez prawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy stanowiłoby naruszenie przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy (por. postanowienie SN z 14 listopada 2002 r., III RN 7/02, OSNPUS 2003, nr 22, poz. 530) dlatego też, przed skierowaniem sprawy do zbadania przesłanek odrzucenia skargi, prawomocnym postanowieniem z dnia 9 października 2008 r. a następnie z dnia 18 stycznia 2010 r., wydanym w oparciu o art. 165 p.p.s.a., Sąd odmówił stronie przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Przechodząc do rozpoznania niniejszej sprawy podkreślić należy, iż Sąd orzekający w sprawie stoi na stanowisku, iż prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie SN z dnia 9 grudnia 2002 roku w sprawie o sygnaturze akt III RN 144/02). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a. Prawomocność postanowienia w przedmiocie prawa pomocy obliguje Sąd do ponownego wezwania strony do uiszczenia wpisu od skargi z zakreśleniem terminu do dokonania tej czynności oraz wskazaniem rygoru jej niewykonania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, zainicjowanego wnioskiem strony z dnia 18 maja 2009 r., pismem z dnia 6 maja 2010 r. Sąd wezwał stronę do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 złotych zgodnie z zarządzeniem Sądu z dnia 5 grudnia 2008 r. Skoro strona po doręczeniu jej w dniu 12 maja 2010 r. ww. wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpiła do Sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, należało uznać, iż bieg terminu do opłacenia skargi nie został przerwany. Reasumując, ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w sytuacji gdy Sąd prawomocnym postanowieniem ocenił, że skarżący nie spełnia przesłanek zwolnienia go z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez Sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez Sąd terminie. Powyższy pogląd znajduje odzwierciedlenie w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2010 r. sygn. akt II FZ 115/10. Odmienne, niż wyżej zaprezentowane postępowanie Sądu mogłoby prowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, i skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania, a nawet trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do meritum. Mając na uwadze powyższe należało przyjąć, iż w niniejszej sprawie, po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy (postanowienie z dnia 18 stycznia 2010 r. ) i wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi (pismo z dnia 6 maja 2010 r. doręczone stronie w dniu 12 maja 2010 r.) termin do uzupełnienia braku w postaci wpisu sądowego upływał w dniu 19 maja 2010 r. W zakreślonym terminie skarżący nie zadośćuczynił żądaniu Sądu, co potwierdza zamieszczona w aktach sprawy informacja udzielona w dniu 5 listopada 2010 r. przez Oddział Finansowo – Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (verte k. 131). Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.