VI SA/Wa 83/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Aneta Lemiesz Protokolant: ref. staż. Piotr Czyżewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2015 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia w części prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę |Decyzją Urzędu Patentowego z dnia [...] listopada 2009 r. przyznano A. z siedzibą w [...], zwanej dalej "uprawnioną", prawo ochronne na znak | |towarowy słowno-graficzny [...], zgłoszony do ochrony w dniu [...] sierpnia 2006 r. | |W świetle opisu tego znaku przedstawia on napis [...],przy czym człon [...] napisany jest za pomocą konturów poszczególnych liter słowa [...] a człon| |[...]umieszczony jest poniżej i napisany jest stylizowaną czcionką. Poniżej znajduje się grafika przedstawiająca produkt w postaci [...]. Całość | |umieszczona jest na niejednolitym tle. W lewym dolnym rogu znajduje się informacja handlowa o producencie. | |Znak towarowy przeznaczony jest do oznaczania towarów w klasach 5, 29 i 32, w tym m.in. odżywek wzmacniających organizm. | |W dniu [...] września 2010 r. do Urzędu Patentowego wpłynął sprzeciw O. Spółka z o.o. z siedzibą w [...], zwanej dalej "spółką", wobec decyzji o | |udzieleniu prawa ochronnego na wspomniany znak towarowy. Podstawę prawną sprzeciwu stanowił zarzut udzielenia prawa ochronnego z naruszeniem | |przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm., dalej | |"p.w.p."). W myśl tego przepisu, nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który | |udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z | |wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd,| |które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. | |Według spółki sporny znak jest podobny, w rozumieniu powołanego przepisu, do należących do niej: | |• znaku słowno-graficznego [...] o numerze [...]przeznaczonego do oznaczania m.in. odżywek wzmacniających, ujętych w klasach 5, 29 i 30, | |• znaku towarowego słownego [...]o numerze [...] przeznaczonego także do oznaczania m.in. odżywek wzmacniających w klasach 5, 29 i 30, | |• znaku towarowego słowno-graficznego [...]o numerze [...]przeznaczonego również do oznaczania m.in. odżywek wzmacniających w klasach 5, 29 i 30. | |Zdaniem spółki wszystkie cztery wskazane znaki przeznaczone są do oznaczania podobnych i identycznych towarów. Pomiędzy spornym znakiem a | |znakami należącymi do spółki występuje podobieństwo pod względem fonetycznym, wizualnym i znaczeniowym, a zatem odbiorcy mogą uznać towary | |oznaczane spornym znakiem za pochodzące od spółki lub podmiotu z nią powiązanego. Jak podkreśliła, zarówno w znaku spornym, jak i w znakach | |przeciwstawionych, elementy słowne dominują nad szatą graficzną. Elementy słowne [...]oraz [...] są oznaczeniami fantazyjnymi, abstrakcyjnymi. | |Uprawniona uznała sprzeciw za bezzasadny i sprawa została przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. Wskazała na zarejestrowanie | |wielu znaków towarowych, zawierających słowa [...] które są przeznaczone do oznaczania podobnych towarów. | |Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. nr Sp. [...] oddalił sprzeciw. | |Zdaniem organu towary, do oznaczania których przeznaczone są analizowane znaki, są w znacznym stopniu podobne, a w niektórych przypadkach wręcz| |identyczne. Są to przede wszystkim różnego rodzaju [...]. | |Oceniając, na gruncie przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., podobieństwo spornego znaku i znaków przeciwstawionych, jak podniósł organ, ocena | |podobieństwa prowadzona jest w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, z uwzględnieniem ich dystynktywnych i dominujących | |elementów. W sprawie istotny jest krąg docelowych odbiorców towarów oznaczanych spornym znakiem, do których należą głównie [...]. Tacy nabywcy | |towarów są uważni i ostrożni, a przed zakupem [...] zazwyczaj sprawdzają załączoną do danego produktu informację o jego składzie i działaniu lub | |konsultują zasadność zażycia preparatu ze sprzedawcą lub innymi osobami korzystającymi z tego rodzaju produktów. | |Analizując omawiane znaki towarowe pod względem znaczeniowym, zdaniem Urzędu Patentowego, elementy słowne znaku spornego oraz znaku [...]o | |numerze R-[...] mają charakter opisowy w stosunku do oznaczanych tymi znakami towarów. Słowo [...]pochodzi [...] i stanowi pierwszy człon wyrazów | |złożonych [...]albo przedrostek [...]. Słowo to występuje w wielu językach świata i dla przeciętnego polskiego odbiorcy jego znaczenie jest | |oczywiste. Natomiast słowo [...] oznacza w języku angielskim i francuskim [...]. W języku angielskim, który jest podstawowym językiem obcym | |stosowanym w praktykach handlowych, powyższe słowo jest wymawiane jako [...]albo [...] | |Oznaczenie [...]będzie zrozumiałe dla polskich odbiorców, którzy ze względu na podobieństwo brzmienia i zapisu, odczytają je jako[...] W związku z | |tym podobieństwem przeciętny polski konsument nie będzie miał problemu ze zrozumieniem słowa [...] niezależnie od stopnia znajomości języka | |angielskiego. Fakt, iż jakieś oznaczenie składa się m.in. ze słowa pochodzącego z języka obcego, nie wyklucza opisowego charakteru tego | |oznaczenia. Zależy to bowiem od stopnia znajomości danego języka wśród polskich odbiorców oraz od tego, czy te słowa są powszechnie używane i | |zrozumiałe, czy też jest to trudne słownictwo specjalistyczne. Zarówno konsumenci, jak i [...], w celu opisania znacznego rozmiaru [...] posługują | |się określeniami takimi jak: [...] czy [...], co wynika z materiałów przedstawionych przez skarżącą. Sporny znak jest też zrozumiały dla większości| |nabywców [...] ponieważ słowo [...]jest podobne do jego polskiego odpowiednika [...]Toteż, odbiorcy z pewnością będą kojarzyć powyższe słowa ze sobą.| |W ocenie organu znaki [...]są identyczne pod względem znaczeniowym, lecz okoliczność ta nie stwarza ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd ze | |względu na opisowy charakter tych oznaczeń w stosunku do sygnowanych nimi towarów. | |Analizując natomiast znaki [...]o numerach [...] w ocenie Urzędu Patentowego ich poszczególne elementy słowne można określić jako aluzyjne, podczas| |gdy znaki analizowane w całości należy uznać za pozbawione konkretnego znaczenia. Słowo [...], jak już wskazano, oznacza bowiem [...]. Natomiast | |element słowny [...]nie posiada żadnego znaczenia. Jest to bowiem fantazyjny wyraz, który może być postrzegany, jako skrót od angielskiego słowa | |[...] oznaczającego [...]. Wobec fantazyjnego charakteru znaków [...]nie może być mowy o podobieństwie znaczeniowym spornego oznaczenia do powyższych| |znaków. | |Porównując płaszczyznę wizualną omawianych znaków, znak sporny oraz przeciwstawione mu znaki towarowe [...]o numerze [...]o numerze [...], są | |oznaczeniami słowno-graficznymi, zaś znak towarowy [...] ma charakter słowny. Szata graficzna znaku spornego jest znacznie rozbudowana i stanowi | |charakterystyczną, fantazyjną kompozycję przypominającą etykietę towaru. Na tą szatę składają się charakterystyczny sposób zapisu słów [...][...] | |umieszczonych poniżej tych słów. Powyższe elementy znajdują się na niejednolitym tle o odcieniu szarym i czarnym. Dlatego sporny znak towarowy | |składa się z wielu elementów graficznych i słownych, które przyciągają uwagę odbiorcy. Znak ten należy analizować, z uwzględnieniem jego | |dominujących elementów, którymi są graficzny motyw [...], oraz słowa [...] | |Tymczasem przeciwstawiony znak towarowy [...]o [...] został przedstawiony w sposób odmienny od spornego znaku. W przypadku tego znaku kompozycja | |graficzna jest mniej rozbudowana. Składa się z zapisanych w charakterystyczny sposób liter oraz umieszczonego obok nich przedmiotu o | |nieregularnym kształcie przedstawionego w kolorze czarno-białym. Przedmiot ten znajduje się wewnątrz kwadratu. Drugi z przeciwstawionych | |znaków, tj. [...], składa się jedynie z charakterystycznie zapisanych liter częściowo otoczonych obwódką. Natomiast ostatni ze znaków należących | |do spółki, tj. [...], jest znakiem słownym i nie posiada jakichkolwiek elementów graficznych. | |W ocenie organu wskazane powyżej cechy znaków pozwalają stwierdzić, że są one niepodobne pod względem wizualnym. Przesądza o tym przede | |wszystkim odmienna koncepcja graficzna znaków słowno-graficznych, przede wszystkim znaku spornego oraz różnice w postaci odmiennego sposobu | |zapisu liter. Występujące w tych znakach elementy odmienne mają charakter dominujący i dlatego znaki te są postrzegane jako zupełnie różne. | |Również w przypadku oceny podobieństwa wizualnego znaków istotny był opisowy charakter znaków [...] który sprawia, że dla oceny postrzegania | |znaków ważniejsze są ich pozostałe elementy w postaci motywów graficznych. Powyższa okoliczność jest również kluczowa przy porównaniu oznaczeń | |na płaszczyźnie fonetycznej. Co prawda znak sporny w trakcie wymawiania brzmi identycznie jak znak [...] i podobnie do dwóch znaków [...] lecz | |również w tym przypadku należy mieć na uwadze informacyjny charakter oznaczeń [...] Wobec powyższego w postrzeganiu ich przez przeciętnych | |odbiorców pierwszoplanowe są pozostałe elementy znaków. | |Ostatnią przesłankę określoną w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. jest możliwość spowodowania wśród odbiorców błędu polegającego w szczególności na | |skojarzeniu znaku spornego ze znakiem wcześniejszym. Ogólna całościowa ocena ryzyka wprowadzenia w błąd uwarunkowana jest, zdaniem organu, | |szeregiem współzależności występujących pomiędzy wszystkimi elementami, które należy poddać analizie w danej sprawie. Istotne znaczenie ma w | |tym przypadku kwestia ogólnego wrażenia przeciwstawionych oznaczeń, jakie wywołują one na potencjalnym konsumencie oraz zwykłe warunki obrotu | |gospodarczego. Ocena podobieństwa znaków towarowych nie może ograniczać się do jednego tylko z elementów znaków, choćby najbardziej | |charakterystycznego. Zdaniem organu występujące w analizowanych oznaczeniach elementy odmienne przeważają nad ich cechami wspólnymi. | |Rozbudowana szat a graficzna spornego znaku będzie niewątpliwie przyciągać uwagę odbiorców, odgrywając kluczową rolę. Jest ona na tyle | |charakterystyczna, że pozwala odbiorcom odróżniać przeciwstawione znaki i zdaniem organu eliminuje ich podobieństwo. Jedynymi wspólnymi cechami| |porównywanych znaków są słowa [...]które mają charakter informacyjny oraz zostały przedstawione w odmienny graficznie sposób. W ocenie Urzędu | |Patentowego sama okoliczność występowania podobnych słów w znakach towarowych nie przesądza o istnieniu ryzyka wprowadzenia w błąd | |potencjalnych odbiorców i nie wyklucza możliwości udzielenia prawa ochronnego. Ryzyko takie należy bowiem oceniać na podstawie całościowej | |oceny podobieństwa znaków oraz przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności istotnych w danej sprawie. | |Oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd należy dokonywać w sposób kompleksowy, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności istotnych w danej | |sprawie, takich jak: stopień podobieństwa pomiędzy przeciwstawionymi znakami oraz towarami, do oznaczania których są one przeznaczone, | |skojarzenia jakie mogą wystąpić pomiędzy przeciwstawionymi znakami, czy dystynktywność poszczególnych elementów znaków. Dla celów całościowej | |oceny niebezpieczeństwa konfuzji model przeciętnego odbiorcy ukształtowany w orzecznictwie stanowi osoba należycie dobrze poinformowana, | |należycie uważna i ostrożna. Poziom spostrzegawczości przeciętnego konsumenta może się różnić w zależności od rodzaju towarów lub usług. | |Zdaniem organu konsument nabywający [...]wiedząc o ich wpływie na zdrowie i o niebezpieczeństwach płynących z ewentualnej pomyłki, będzie | |szczególnie uważny i ostrożny. Taki odbiorca, nawet jeżeli nie posiada profesjonalnej wiedzy i doświadczenia w zakresie wskazanych towarów, | |podczas ich zakupu jest wyjątkowo uważny w wyborze właściwego produktu. Nie są to bowiem zwyczajne towary codziennego użytku, mające wpływ na | |proces budowania [...] oraz mogące mieć poważne skutki dla zdrowia konsumenta. Osoba kupująca tego rodzaju odżywki zazwyczaj uważnie poszukuje | |właściwego dla niej produktu i sięga po poradę profesjonalnego sprzedawcy lub doradcy. Rozsądny nabywca takich towarów przy ich zakupie zwraca | |więc szczególną uwagę na znak towarowy, którym są one oznaczone. Z tych względów w ocenie organu analizowane oznaczenia są na tyle | |zróżnicowane, że konsumenci z pewnością nie będą mieli problemów z ich identyfikacją i odróżnieniem. Przesądzają o tym dominujące różnice | |pomiędzy nimi, które przeważają nad elementami zbieżnymi. Dlatego nie istnieje niebezpieczeństwo, iż nabywca stwierdzi, że ma do czynienia z | |tym samym towarem lub serią towarów wytwarzanych przez wnoszącego niniejszy sprzeciw lub podmiot z nim powiązany. | |Urząd Patentowy wziął pod uwagę ugruntowaną w orzecznictwie polskim i europejskim zasadę silniejszej ochrony tych znaków towarowych, które | |cechuje większa odróżnialność. W świetle orzecznictwa niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd jest tym większe, im większą zdolność odróżniającą | |posiada znak z wcześniejszym pierwszeństwem oraz bardziej podobne są towary lub usługi opatrzone porównywanymi znakami. Zdaniem ETS, ustalając | |zdolność odróżniającą znaku i oceniając tym samym, czy ma on szczególną zdolność odróżniającą, należy przeprowadzić całościową ocenę jego | |mniejszej lub większej wagi zdolności do identyfikowania towarów lub usług, dla których został on zarejestrowany. Dokonując tej oceny należy | |wziąć pod uwagę wszelkie istotne warunki, a w szczególności cechy samego znaku towarowego, włączając w to fakt posiadania lub nie elementu | |opisowego towarów lub usług przez znak. W tym kontekście, jak ustalił Urząd Patentowy, słowa [...] mają słabą zdolność odróżniającą w stosunku do| |towarów oznaczanych przeciwstawionymi znakami, wobec czego ważniejsze są pozostałe elementy tych znaków. Mając na uwadze powyższą okoliczność | |oraz dokonaną wcześniej analizę podobieństwa znaków towarowych, a także stanowisko doktryny i sądów, w ocenie organu nie istnieje | |prawdopodobieństwo powstania wśród odbiorców błędu polegającego na skojarzeniu między badanymi znakami. | |Reasumując, zdaniem organu, przeciwstawione znaki oceniane jako całość są na tyle zróżnicowane, że wywierają odmienne wrażenie na odbiorcach, a| |tym samym nie są podobne w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Brak podobieństwa znaków wyklucza możliwość wprowadzenia w błąd odbiorców | |pomimo stwierdzonego podobieństwa towarów. Ze względu na brak podobieństwa między znakami nie można mówić o niebezpieczeństwie, że odbiorca | |może błędnie uznać zgłoszony w niniejszej sprawie znak za odmianę wcześniej zarejestrowanego oznaczenia, pochodzącą od tego samego podmiotu lub| |też mylnie przyjmie, że istnieją związki organizacyjno-prawne łączące odrębnych przedsiębiorców. | |Wojewódzki Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 15 listopada 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 1520/12, wydanym w sprawie ze skargi O. Sp. z o.o. z | |siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2011 r. nr Sp. [...]w przedmiocie unieważnienia prawa| |ochronnego na znak towarowy, uchylił zaskarżoną decyzję. | |W sprawie, jak przypomniał Sąd pierwszej instancji, materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. | |Przepis ten określa tzw. względną przeszkodę udzielenia prawa ochronnego. W sprawie też, o czym była mowa, towary, do oznaczenia których | |przeznaczone są porównywane znaki, są identyczne bądź co najmniej jednorodnego charakteru. | |Zdaniem Sądu pierwszej instancji Urząd Patentowy nie uzasadnił w sposób przekonujący, iż w sprawie nie zachodzi, tzw. względna przeszkoda | |udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] o numerze [...]w zakresie objętym sprzeciwem (towary z klas 5 i 29). Podobieństwo kwalifikowane | |oznaczeń może wynikać już z samego faktu powtórzenia w znaku spornym elementu słownego występującego w jednym ze znaków przeciwstawionych. W | |szczególności za nieprzekonujący uznano wywód Urzędu Patentowego o rodzajowym charakterze wyrażenia słownego [...] który miałby obejmować swoim | |znaczeniem całą kategorię [...] podczas gdy żaden z dokumentów zbiorczo wymienionych w tym fragmencie uzasadnienia, zdaniem Sądu, tezy tej nie | |potwierdza. Innymi słowy, organ nie wyjaśnił, a z materiału sprawy okoliczność ta nie wynika jednoznacznie, aby sporny znak towarowy niósł | |konkretne informacje o rodzaju i właściwościach towaru. Nie wskazuje przy tym jedynie na właściwości związane ze sposobem podania towarów, do | |których oznaczenia został przeznaczony, tym bardziej, że brak jest w sprawie dowodu, aby towary dla których został on przeznaczony, miały | |wyłącznie postać [...]. Jak zauważył Sąd pierwszej instancji podobne poglądy wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie | |oznaczenia [...] (wyrok z 29 maja 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 611/09). Zdaniem Sądu pierwszej instancji, nie został umotywowany pogląd Urzędu | |Patentowego o opisowym (rodzajowym) charakterze spornego oznaczenia, a także o dominującej roli, jaką miałaby odgrywać w nim grafika, która | |raczej z uwagi na brak rzucającej się w oczy kolorystyki i fantazyjnej ornamentacji nie będzie odebrana przez przeciętnego konsumenta, jako | |dostatecznie odróżniająca i wskazująca na pochodzenie towaru. W ocenie Sądu grafika w przypadku rozpatrywanym w niniejszej sprawie nie stanowi | |dostatecznej przeciwwagi dla identycznego, jak w znakach przeciwstawionych elementu słownego. | |Z uwagi na akcentowaną w orzecznictwie oraz doktrynie zasadę całościowej oceny znaku towarowego, brak jest uzasadnienia dla akceptacji poglądu | |organu, który wyraźnie dokonał oceny jednego tylko elementu - strony graficznej znaków porównywanych. Pomijając jego zdaniem nie dystynktywny | |element słowny Urząd Patentowy naruszył powyższą zasadę, uchybiając przepisom procedury (art. 7, art. 77 oraz w szczególności 107 § 3 k.p.a. w | |zw. z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.). | |Uprawniona wywiodła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu| |Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. | |Skarga kasacyjna została oparta na obu podstawach zaskarżenia wskazanych w przepisach art. 174 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a. | |W pierwszej kolejności skarga kasacyjna zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a | |mianowicie: | |• art. 133 § 1 oraz 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez uznanie zaskarżonej decyzji Urzędu | |Patentowego za nieprawidłową i uznanie, że sporne znaki towarowe [...] mają charakter opisowy, a podobieństwo występujące pomiędzy nimi powoduje | |możliwości wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów, co miało istotny wpływ na wynik sprawy; | |• art. 133 § 1 oraz 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. polegające na pominięciu różnic w warstwie | |graficznej przeciwstawionych znaków towarowych i przez to uznanie, że znaki te nie różnią się w sposób dostateczny, a zatem nie wskazują na | |pochodzenie towarów i powodują możliwości wprowadzenia odbiorców w błąd; | |• art. 141 § 4 p.p.s.a. polegające na braku wskazania co do dalszego postępowania, mimo uwzględnienia skargi i konieczności jej ponownego | |rozpatrzenia przez organ administracji. | |Skarga kasacyjna zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie błędną wykładnię 132 § 2 pkt 2 p.w.p., polegającą na uznaniu, | |że dominującym elementem porównywanych znaków jest część słowna, w przeciwstawionych znakach towarowych grafika nie ma charakteru dostatecznie | |odróżniającego, a w konsekwencji istotą sprawy jest ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd przez przeciwstawione znaki towarowe. | |Według uprawnionej Urząd Patentowy prawidłowo dokonał szczegółowej oceny znaków towarowych na płaszczyznach wizualnej, fonetycznej i | |znaczeniowej, uznając je za nie podobne pod względem wizualnym, gdyż każdy ze znaków słowno-graficznych ma rozbudowaną fantazyjną i | |charakterystyczna szatę graficzną. | |Ponadto - w warstwie słownej – omawiane znaki mają charakter opisowy w stosunku do oznaczanych nimi towarów - słowo [...] ([...]) oraz słowo [...] | |(ang. fr. - [...]). Z racji faktu, że odbiorcami towarów oznaczonych wskazanymi znakami towarowymi są [...], posługiwanie się określeniami [...] | |dotyczy towarów o określonym kształcie i wielkości. Krąg adresatów tychże produktów to co do zasady ludzie młodzi, którzy w dobie posługiwania | |się różnego rodzaju komunikatorami używają skrótów oraz potocznych określeń, także w języku angielskim. Określenia te nie mają więc | |dostatecznych znamion odróżniających, dlatego też - odmiennie do stanowiska Sądu pierwszej instancji, elementy słowne porównywanych znaków nie | |mają charakteru dominującego. | |Kasator podkreślił, że Urząd Patentowy RP, wbrew stanowisku WSA zawartym w uzasadnieniu wyroku, szeroko i starannie wyjaśnił w swojej decyzji | |dlaczego uznał, że określenie [...] ma charakter informacyjno-opisowy. Rozważania te zajmują 2 strony uzasadnienia zaskarżonej decyzji i | |podniesiono w nich argumenty słownikowe, językowe, a także odbioru przez przeciętnego zorientowanego odbiorcę. Dlatego Sąd pierwszej instancji,| |w jego ocenie, niewłaściwie przyjął, że Urząd Patentowy nie uzasadnił swojego stanowiska w odniesieniu do kwestii opisowości tychże znaków, | |kwestionując jedynie merytoryczna ocenę organu. | |Skarga kasacyjna zarzucała także nietrafność stanowiska Sądu pierwszej instancji, kwestionującego opisowość zestawienia [...], sugerującego | |możliwość samodzielnej zdolności odróżniającej tego wyrażenia dla towarów, które w sposób dla siebie naturalny oferowane są w [...]. Podnosiła, | |że odbiorcami towaru są [...]. Urząd Patentowy odniósł się do tego zagadnienia, a uprawniona w pełni podziela stanowisko, że ta grupa nie jest | |przypadkowymi konsumentami, dokonujących spontanicznych zakupów w sklepie. Przede wszystkim preparaty te są oferowane w ściśle oznaczonych | |miejscach: specjalistycznych sklepach lub dokładnie wskazanych działach w sklepach [...]. Ponadto sami nabywcy są osobami dobrze zorientowanymi, | |znającymi skład i działanie określonych produktów. Toteż, doskonale znają różnice między preparatami pochodzącymi także od tego samego | |producenta, dlatego przywiązują wagę do najdrobniejszych różnic w opakowaniach, a zatem - także oznaczeniach naniesionych na wskazane towary. | |Odnosząc się do uwagi Sądu pierwszej instancji, dotyczącej użycia w znaku towarowym wyrazów opisowych [...] , że nie wszystkie towary, do | |oznaczania których przeznaczony jest ten znak, są sprzedawane w [...], jak podniosła uprawniona, nie jest możliwe używanie znaku zawierającego | |informacje o sposobie podawania [...] do [...] sprzedawanych w innej postaci. W takiej sytuacji oznaczenia towaru wprowadzałyby w błąd odbiorców i | |byłyby przedmiotem postępowania administracyjnego organów kontrolnych. Ponadto, występując jako uprawniona do spornego znaku towarowego | |wykazywała w toku postępowania, że znak towarowy [...] jest stosowany do [...]Również spółka, jak i inni uczestnicy obrotu w swoich materiałach | |informacyjnych i reklamowych potwierdzają taki zakres stosowania znaku. | |W świetle skargi kasacyjnej Sąd pierwszej instancji dokonał nieprawidłowej wykładni art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., uznał, że między | |porównywanymi znakami zachodzą niedostateczne różnice w warstwie graficznej, warstwa słowna jest dominująca i identyczna lub podobna, wobec | |czego zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów. Natomiast przepis art. 132 § 2 pkt 2 p.w.p. wymaga zaistnienia | |łącznie 3 przesłanek niedopuszczalności rejestracji znaku towarowego: znaki przeznaczone są do oznaczania towarów identycznych lub podobnych, | |znaki te są identyczne lub podobne do znaku zarejestrowanego na rzecz innego podmiotu oraz istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do | |pochodzenia towarów. W niniejszej sprawie przesłanki te nie zachodzą łącznie, zatem przepis ten nie znajduje zastosowania w zaskarżonym wyroku.| |Wyrokiem z dnia 18 listopada 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania | |Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, uznając skargę kasacyjną za opartą na usprawiedliwionych podstawach naruszenia przez Sąd | |pierwszej instancji wszystkich wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów postępowania. | |W pierwszej kolejności NSA zwrócił uwagę, że Sąd pierwszej instancji nie wziął pod uwagę charakteru prawnego postępowania spornego, toczącego | |się w granicach wniosku (art. 255 ust. 4 p.w.p.), mającego charakter kontradyktoryjny, a zatem przerzucający na strony inicjatywę procesową. Z | |tych względów, w jego ocenie, nie można zaakceptować stanowiska zajętego w zaskarżonym wyroku, jakoby Urząd Patentowy naruszył przepisy art. 7 | |i art. 77 § 1 k.p.a., które na organ nakładają obowiązek działania z urzędu, m.in. w zakresie zbierania materiału dowodowego i wyjaśnienia | |stanu faktycznego sprawy. Również, wbrew stanowisku Sądu pierwszej instancji, Urząd Patentowy nie naruszył przepisu art. 107 § 3 k.p.a., który | |wskazuje elementy składowe, jakie powinno zawierać uzasadnienie decyzji. Zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego w dobrym stopniu odpowiada | |wymogom, o których mowa we wspomnianym przepisie. | |Sąd pierwszej instancji, w ocenie NSA, naruszył wskazany w skardze kasacyjnej przepis art. 133 § 1 p.p.s.a., w świetle którego Sąd wydaje wyrok| |rozprawy na podstawie akt sprawy. Przejawem naruszenia tego przepisu jest w szczególności czynienie Urzędowi Patentowemu zarzutu, że nie | |przedstawił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w dostateczny sposób swojego stanowiska w istotnych dla sprawy kwestiach, podczas gdy, jak to | |trafnie zarzuca skarga kasacyjna, a czego nie dostrzegł Sąd pierwszej instancji, na dwóch stronach uzasadnienia organ wyjaśnił, m.in. dlaczego | |określenie [...] ma charakter informacyjno-opisowy. Natomiast uzasadnienie zaskarżonego wyroku, stawiające wspomniane zarzuty Urzędowi | |Patentowemu jest lakoniczne i niepoparte argumentacją mającą odzwierciedlenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Ponadto, co jest | |mankamentem uzasadnienia zaskarżonego wyroku, przedstawione przez Sąd pierwszej instancji zarzuty wobec stanowiska Urzędu Patentowego nie | |wskazują konkluzji, a w szczególności nie zawierają wskazań co do dalszego postępowania, czym naruszony został powołany w skardze kasacyjnej | |przepis art. 141 § 4 p.p.s.a. | |Mając na uwadze naruszenie przez Sąd pierwszej instancji wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów postępowania przedwczesne było, w cenie NSA,| |odnoszenie się do zarzutu naruszenia w zaskarżonym wyroku przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. | |Rozpoznając ponownie sprawę Sąd pierwszej instancji winien, co zalecił NSA, zbadać zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, a w szczególności | |skontrolować trafność konkluzji Urzędu Patentowego, opartej na wyczerpujących wywodach tego organu, iż nie narusza przepisu art. 132 ust. 2 pkt| |2 p.w.p. udzielenie prawa ochronnego na sporny znak towarowy. Ocenie zdolności rejestracyjnej omawianego znaku towarowego nie może szkodzić | |informacja o rejestracji międzynarodowej [...] z [...] kwietnia 2008 r., na którą powołuje się spółka (zał. nr 28 do odpowiedzi na skargę | |kasacyjną), gdyż dokument ten zaistniał już po dacie zgłoszenia do ochrony spornego znaku ([...] sierpnia 2006 r.). Również nie znajduje | |uzasadnionych podstaw powoływanie się w niniejszej sprawie na ustalenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja | |2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 611/09, gdyż podstawą materialnoprawną tej sprawy nie był omawiany przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. | |Rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: | |Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli | |prawidłowości zarówno materialnych jak i procesowych aspektów stosunku administracyjnoprawnego, skonkretyzowanego w zaskarżonej decyzji. Dla | |wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu niezbędne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego | |w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa | |dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a-c p.p.s.a.). | |Zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd | |oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. W pojęciu "ocena prawna" | |mieści się przede wszystkim wykładnia przepisów prawa materialnego i procesowego. Wykładnia w tym sensie zmierza do wyjaśnienia istotnej treści| |przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym wypadku w związku z rozpoznawaną sprawą. Wskazania co do dalszego postępowania | |stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie | |błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków| |w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych. Pogląd ten jest utrwalony w orzecznictwie sądowym. Ocena prawna może dotyczyć stanu | |faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii | |zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej decyzji podatkowej. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej | |wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego ciąży na sądzie, może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego. | |Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia decyzji Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. | |Uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2012 r., Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że Urząd Patentowy, | |wbrew stanowisku sądu I instancji, nie naruszył art. 107 § 3 k.p.a., który wskazuje elementy składowe, jakie powinno zawierać uzasadnienie | |decyzji. Zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego z dnia [...] listopada 2011 r. w dobrym stopniu odpowiada wymogom, o których mowa we wspomnianym | |przepisie. Wywody Urzędu Patentowego dotyczące stanu faktycznego sprawy NSA ocenił jako wyczerpujące. | |Zatem, w ocenie sądu ponownie rozpoznającego sprawę, stan faktyczny przyjęty przez organ należało uznać za prawidłowy, albowiem nie został | |skutecznie podważony skargą O. Spółka z o.o. z siedzibą w [...]. Urząd Patentowy w sposób wyczerpujący wyjaśnił swoje rozstrzygnięcie. Zaskarżona| |decyzja zawiera dokładne badanie podobieństwa towarów oraz przeciwstawionych znaków towarowych [...].Kolegium przeanalizowało w niej kompleksowo | |wszystkie podobieństwa i różnice pomiędzy przedmiotowymi znakami. W szczególności organ wyjaśnił dlaczego określenie [...]ma charakter | |informacyjno-opisowy nie zaś fantazyjny jak twierdzi skarżący. Znaczenie słowa [...]jest dla przeciętnego polskiego odbiorcy oczywiste. [...] | |Przeciętny polski konsument nie będzie miał zatem trudności ze zrozumieniem obu słów. Zgodzić się więc należy z Urzędem Patentowym, że opisowy | |charakter znaków [...]sprawia, że dla oceny postrzegania znaków ważniejsze są pozostałe elementy znaków w postaci motywów graficznych. Natomiast | |element słowny [...]nie posiada żadnego znaczenia. Jest słowem fantazyjnym. Może być postrzegany jako skrót od słowa [...]Wobec fantazyjnego | |charakteru znaków [...]nie może być mowy o podobieństwie znaczeniowym spornego oznaczenia do powyższych znaków. | |Powyższe okoliczności pozwalają na stwierdzenie, że porównywane znaki są niepodobne pod względem wizualnym. Decyduje o tym struktura znaku, | |użyte litery. Koncepcje graficzne porównywanych znaków słowno-graficznych są odmienne. | |Uwarunkowania powyższe determinują ocenę całościową podobieństwa znaków i ryzyko wprowadzenia w błąd odbiorców. Na podstawie szczegółowej | |analizy Kolegium trafnie uznało, że przeciwstawione znaki są w tak znacznym stopniu zróżnicowane, że nie zachodzi niebezpieczeństwo | |wprowadzenia odbiorców w błąd w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Oceniając model przeciętnego konsumenta, Kolegium uwzględniło wszystkie| |istotne okoliczności, a więc zdolność odróżniającą znaku z wcześniejszym pierwszeństwem w tym fakt posiadania elementu opisowego towarów przez | |znak, cechy spornego znaku. Za trafny sąd ocenił wniosek Kolegium, że w świetle okoliczności sprawy nie istnieje prawdopodobieństwo powstania | |wśród odbiorców błędu polegającego na skojarzeniu miedzy badanymi znakami. | |Skoro nie zachodzi ryzyko wprowadzenia w błąd, w szczególności ryzyko skojarzenia przeciwstawionych znaków jako oznaczeń tych samych produktów | |lub produktów pochodzących od tego samego producenta, nie mogą zostać spełnione przesłanki art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy p.w.p. Zatem zarzut | |naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy przez jego nieprawidłową interpretację nie jest zasadny. Wobec tego, że stan | |faktyczny przyjęty przez Urząd Patentowy jest prawidłowy, znajdujący potwierdzenie w prawidłowo zebranym i ocenionym materiale dowodowym, | |zarzut naruszenia prawa materialnego nie jest zasadny. Organ w sposób jak najbardziej poprawny dokonał subsumcji stanu faktycznego sprawy z | |przepisem prawa materialnego tj. art. art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy p.w.p. ustawy p.w.p. | |Wykładnia art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy p.w.p. wymaga zaistnienia łącznie trzech przesłanek niedopuszczalności rejestracji znaku towarowego: | |znaki przeznaczone są do oznaczania towarów identycznych lub podobnych, znaki te są identyczne lub podobne do znaku zarejestrowanego na rzecz | |innego podmiotu oraz istnieje ryzyko wprowadzenia w błąd co do pochodzenia towarów. W przedmiotowej sprawie przesłanki te nie zachodzą łącznie.| |Zatem przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. | |W świetle powyższych rozważań zarzuty skargi: | |- naruszenia prawa materialnego przez błędną interpretację i wynikające z niej wnioski art. 129 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 120 oraz art. 132 | |ust. 2 pkt 3 ustawy p.w.p.; | |- naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a. sąd uznał za bezzasadne. | |Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 151 p.p.s.a. sąd skargę oddalił. | | |