VI SA/Wa 911/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś- Dębecka Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Protokolant Anna Fabiańczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2008 r. sprawy ze skargi V. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości polegających na naruszeniu warunków zezwolenia i rozpoczęcia działalności we wszystkich punktach objętych zezwoleniem na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oddala skargę Decyzją z dnia [...] lutego 2004 r., Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w L. udzielił V. Spółce z o.o. z siedzibą w P. (dalej -skarżąca), zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności określono na dzień 1 sierpnia 2004 r. (pkt 5 decyzji). Powyższa decyzja została kilkakrotnie zmieniona w zakresie pkt 5 (decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] ustalono nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności na dzień 1 lutego 2005 r.; decyzją z dnia [...] lipca 2005 r., Nr [...] - na dzień 31 grudnia 2005 r.; natomiast decyzją z dnia [...] marca 2006 r. Nr [...] odmówiono dokonania zmiany pkt. 5 - z dnia 31 grudnia 2005 r. na dzień 31 grudnia 2006 r.). Decyzja z dnia [...] marca 2006 r. została utrzymana w mocy decyzją Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2006 r. Nr [...]. Wyrokiem z dnia 9 lipca 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 1605/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o jej zgodności z prawem. Pismem z dnia 13 lipca 2007 r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w L., działając na podstawie art. 48a ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych zwrócił się do skarżącej o złożenie wyjaśnień oraz nadesłanie aktualnych informacji w zakresie stopnia zaawansowania uruchamiania działalności we wszystkich punktach objętych zezwoleniem na dzień 30 czerwca 2007 r. oraz podanie planowanych terminów i kolejności uruchamiania pozostałych punktów. Dodatkowo organ nakazał skarżącej wskazanie powodów, z jakich punkty objęte zezwoleniem nie zostały uruchomione jak i wskazanie ostatecznego terminu uruchomienia wszystkich punktów objętych przedmiotowym zezwoleniem. W odpowiedzi na powyższe (pismo z dnia 24 lipca 2007 r.) skarżąca przesłała do organu listę 30 punktów, na które uzyskała zezwolenie oraz wskazała, że na dzień 30 czerwca 2007 r. istnieje: 15 punktów czynnych, 2 punkty zawieszone, 3 punkty do zamiany, 6 punktów do uruchomienia i 4 punkty skierowane do zamiany. Skarżąca zaznaczyła, że punkty do zamiany zostaną wkrótce skierowane do zastąpienia nową lokalizacją. Punkty zawieszone to przeważnie lokale, w których trwa remont lub "władający wyjechał z kraju". Część z pozostałych punktów jest nieczynna z uwagi na trwające negocjacje z "władającymi lokalami". Ponadto skarżąca stwierdziła, że jeśli w ciągu 2 miesięcy nie zostaną uruchomione lokale podmiot będzie występował stopniowo o ich zamianę. W kolejnym piśmie z dnia 6 sierpnia 2007 r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w L. ponownie zwrócił się do skarżącej o podanie ostatecznego terminu uruchomienia wszystkich punktów objętych przedmiotowym zezwoleniem. W odpowiedzi (pismo z dnia 16 sierpnia 2007 r.) skarżąca określiła żądany termin na dzień 30 kwietnia 2008 r. Postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w L., działając na podstawie art. 61 § 1 Kpa w związku z art. 48a ustawy o grach i zakładach wzajemnych, wszczął z urzędu postępowanie w sprawie naruszenia warunków zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, udzielonego decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...]. W uzasadnieniu organ podniósł, iż skarżąca nie wywiązała się ze zobowiązania podjęcia działalności we wszystkich 30 punktach gier objętych zezwoleniem do 31 grudnia 2005 r. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 11 października 2007 r. skarżąca podniosła, iż wskazany przez nią w piśmie z dnia 16 sierpnia 2007 r. ostateczny termin rozpoczęcia działalności - 30 kwietnia 2008 r. - jest jak najbardziej racjonalny i uzasadniony. Zaznaczyła, iż, jak najszybsze uruchomienie wszystkich punktów gier na automatach o niskich wygranych leży przede wszystkim w interesie skarżącej, dlatego też dołoży ona wszelkich starań aby uruchomić wszystkie punkty tak szybko jak to możliwe. W dniu 16 października 2007 r. organ wyznaczył skarżącej trzydniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego stanowiącego podstawę do wszczęcia postępowania. W odpowiedzi, pismem z dnia 11 października 2007 r. (data wpływu do organu 25 października 2007 r.), skarżąca poinformowała organ, iż w przedmiotowej sprawie wypowiedziała się pismem z dnia 11 października 2007 r. (k. 25 akt administracyjnych). Decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w L. zobowiązał skarżącą do rozpoczęcia działalności we wszystkich punktach objętych zezwoleniem w nieprzekraczalnym terminie do dnia 30 kwietnia 2008 r. pod rygorem cofnięcia zezwolenia stosownie do zapisu art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy o grach i zakładach wzajemnych. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 7 ustawy o grach i zakładach wzajemnych zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych wyznacza nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności. Oznacza to, że w tym terminie należy rozpocząć działalność we wszystkich punktach gier objętych zezwoleniem. Organ podniósł, iż w niniejszej sprawie skarżąca była zobowiązana do rozpoczęcia działalności do dnia 31 grudnia 2005 r., w zakreślonym terminie skarżąca nie rozpoczęła działalności we wszystkich punktach gier na automatach o niskich wygranych i tym samym nie wykonała nałożonego na nią obowiązku. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 52 ust. 1 oraz art. 35 ust. 1 pkt 7 ustawy o grach i zakładach wzajemnych poprzez błędne przyjęcia, iż przez "nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności" należy rozumieć rozpoczęcie działalności we wszystkich punktach urządzania gier wskazanych w zezwoleniu, a nie rozpoczęcie działalności w pierwszym punkcie urządzania gier. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania pierwszej instancji. Spółka zarzuciła organowi, iż ten wskazał termin 30 kwietnia 2008 r. jako datę, w której należy rozpocząć działalność we wszystkich punktach objętych zezwoleniem nie uzasadniając na czym opiera się jego interpretacja w tej kwestii. Uzasadniając swoje stanowisko skarżąca wskazała, iż zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 7 ustawy o grach i zakładach wzajemnych zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych zawiera nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności. Zarówno ustawa o grach i zakładach wzajemnych jak i przepisy wykonawcze do niej nie zawierają definicji pojęcia "nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności". W związku z tym należy wyrażenie to definiować w sposób, jaki wynika z wykładni językowej, zgodnie z którą termin rozpoczęcia działalności, to początek działania, a więc w niniejszym przypadku otwarcie chociażby jednego punktu gier na automatach o niskich wygranych. Termin "rozpoczynać" oznacza "dać początek czemuś, zapoczątkować, zainicjować" ("Słownik Języka Polskiego" pod red. M. Szymanek). W ocenie skarżącej przepisy ustawy o grach i zakładach wzajemnych nie używają także pojęciem ostatecznego terminu rozpoczęcia działalności we wszystkich punktach określonych w zezwoleniu. Skoro ustawodawca nie zaznaczył, iż zezwolenie określa termin rozpoczęcia działalności we wszystkich punktach gier to należy zapis ten interpretować w sposób jakie poszczególnym słowom nadaje znaczenie język polski. Skarżąca zauważa ponadto, że art. 52 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 52b ustawy o grach i zakładach wzajemnych stanowi, iż organ I instancji wydaje w formie decyzji polecenie usunięcia nieprawidłowości w razie stwierdzenia, że podmiot, któremu udzielono zezwolenia narusza warunki zezwolenia. Konkludując skarżąca wskazała, iż wydanie polecenia usunięcia naruszeń w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalne, ponieważ nie doszło do naruszenia warunków zezwolenia, bowiem w terminie określonym w zezwoleniu skarżąca rozpoczęła działalność zgodnie z zezwoleniem. W piśmie z dnia 10 grudnia 2007 r. Nr [...] kierowanym do Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w L. podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko stwierdził, iż zaskarżone rozstrzygnięcie oparte zostało na wykładni przepisów art. 35 ust. 1 pkt 7 ustawy o grach i zakładach wzajemnych zawartej w orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 1605/06. W orzeczeniu tym wyjaśniono, iż przepis art. 35 ust. 1 pkt 7 "należy rozumieć w ten sposób, że to właśnie w tym terminie należy rozpocząć działalność we wszystkich punktach wskazanych w zezwoleniu". Ponadto, jak zauważył organ, w ww. wyroku Sąd podkreślił, iż "w przypadku naruszenia nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności, o którym mowa w zezwoleniu, skarżący narusza zezwolenie, a tym samym zgodnie z art. 48a ustawy o grach i zakładach wzajemnych naraża się na kontrolę swojej działalności w zakresie zgodności tej działalności z przepisami ustawy, udzielonym zezwoleniem oraz regułami gry". Powyższe, zdaniem organu, prowadzi do stwierdzenia, iż nierozpoczęcie działalności we wszystkich punktach objętych zezwoleniem lub rozpoczęcie działalności w terminie, w części punktów objętych zezwoleniem stanowi naruszenie warunków zezwolenia, co daje organowi możliwość podjęcia przewidzianych prawem działań w ramach czynności nadzorczo - kontrolnych. Organ podkreślił ponadto, iż termin przedstawiony w decyzji dostosowawczej określony został wyraźnie na wniosek skarżącej i zgodnie z jej sugestiami. Dodatkowo, w ocenie organu, tok rozumowania zawarty w odwołaniu obarczony jest błędem logicznym, bowiem skoro, za sformułowaniem "nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności" należy rozumieć rozpoczęcie działalności w pierwszym punkcie urządzania gier - to jaki byłby sens występowania skarżącej z kilkakrotnym żądaniem, w trybie art. 155 Kpa, przedłużania przedmiotowego terminu, skoro z materiału dowodowego wynika, że rozpoczęła już działalność w pierwszym punkcie gier na automatach o niskich wygranych. W wyniku rozpoznania odwołania Minister Finansów decyzją z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. W uzasadnieniu decyzji organ obszernie przedstawił stan faktyczny sprawy stwierdzając, iż organ I instancji rzetelnie wypełnił nałożone na niego obowiązki a okoliczności sprawy potwierdzają trafność dokonanego przez ten rozstrzygnięcia. Dodał ponadto, w toku postępowania organ I instancji wykazał się dobrą wolą i uwzględnił interes podmiotu, zapewnił stronie czynny udział w postępowaniu, z którego to prawa strona wielokrotnie korzystała. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącą, działając przez pełnomocnika wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra Finansów z dnia [...] marca 2008 r. oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Ponownie zarzuciła organowi naruszenie art. 52 ust. 1 oraz art. 35 ust. 1 pkt 7 ustawy o grach i zakładach wzajemnych poprzez błędne przyjęcie, iż przez "nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności" należy rozumieć rozpoczęcie działalności we wszystkich punktach urządzania gier wskazanych w zezwoleniu, a nie rozpoczęcie działalności w pierwszym punkcie urządzania gier. Skarżąca podkreśla, że przedmiotowa kwestia nie została przesądzona w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2006r., sygn. akt VI SA/Wa 1605/06, ponieważ wyrok dotyczył kontroli decyzji Ministra Finansów o odmowie zmiany decyzji w ramach uznania administracyjnego. W ocenie skarżącej, w ww. wyroku Sąd niejako na uboczu odniósł się do sprawy interpretacji art. 35 ust. 1 pkt 7 ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Powyższe rozstrzygniecie nie zostało w tym zakresie zaskarżone w drodze skargi kasacyjnej, bowiem kwestia ta nie stanowiła podstawy rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji. Ponadto, w treści skargi skarżąca przeprowadziła polemikę z zaprezentowaną przez organ interpretacją przepisu art. 35 ust. 1 pkt 7 ustawy o grach i zakładach wzajemnych podnosząc, iż przyjmując punkt widzenia Ministra Finansów skarżąca złamałaby warunki określone w zezwoleniu i zezwolenie, co do wszystkich punktów należałoby cofnąć. Dodatkowo budżet państwa utraciłby w ten sposób realnie płacone podatki z wielu punktów gier, a nie jedynie potencjalne, szacowane podatki. Zdaniem skarżącej, organ nie bierze pod uwagę, iż rozpoczęcie działalności w danym punkcie leży w interesie spółki organizującej taką działalność, ponieważ tylko działający punkt gier na automatach o niskich wygranych przynosi dochód. Skarżąca dodała, iż interpretacja zastosowana przez Ministra Finansów nie wyjaśnia, co zrobić z sytuacją, gdy spółka co prawda otworzy w terminie określonym w zezwoleniu wszystkie punkty, jednakże po pewnym czasie będzie zmuszona zaprzestać działalności w którymkolwiek punkcie z jakiejkolwiek przyczyny - czy będzie naruszała warunki zezwolenia czy nie. Kontynuując swoje rozważania skarżąca zastanawiała się, czy rozpoczęcie działalności w danym punkcie i następnie jej zamknięcie po kilku dniach spełnia warunki zezwolenia, ponieważ nastąpiło rozpoczęcie działalności, chociaż nie ma jej kontynuacji. W ocenie skarżącej, interpretacja zastosowana przez Ministra Finansów pozbawiona jest logicznego uzasadnienia, w szczególności oceniając ją w oparciu o prezentowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (m.in. w wyroku z dnia 11 czerwca 2007r., sygn. akt VI SA/WA 656/07) oraz Naczelny Sąd Administracyjny (m.in. w wyroku z dnia 26 lutego 2008r., sygn. II GSK 468/07) poglądy na temat niedopuszczalności zmian zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w trybie art. 155 kpa m.in. w zakresie zmiany lokalizacji punktów gier. Skarżąca wskazała ponadto, iż przy interpretacji przepisów prawnych należy stosować przede wszystkim wykładnię językową. Art. 35 ust. 1 pkt 7 ustawy o grach i zakładach wzajemnych stanowi, iż zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych zawiera nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności. Zgodnie z wykładnią językową termin rozpoczęcia działalności, to początek działania. W niniejszym przypadku początek działania to otwarcie chociażby jednego punktu. Zdaniem skarżącej, skoro ustawodawca nie zaznaczył, iż zezwolenie określa termin rozpoczęcia działalności we wszystkich punktach gier, to należy zapis ten interpretować w sposób jaki poszczególnym słowom nadaje znaczenie język polski. A więc termin określony w art. 35 ust. 1 pkt 7 ustawy o grach i zakładach wzajemnych dotyczy rozpoczęcia działalności chociażby w jednym punkcie. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów skargi organ szczegółowo przeanalizował przedstawione przez skarżącą przypadki ewentualnego zastosowania w praktyce interpretacji przepisów art. 35 ust. 1 pkt 7 ustawy o grach i zakładach wzajemnych dokonanej przez Ministra Finansów. Odpierając zarzuty skarżącej organ udzielił wyczerpujących wyjaśnień, prezentując je w oparciu o obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Sąd administracyjny nie ocenia decyzji organu pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych zasad, Sąd nie stwierdził, aby decyzja Ministra Finansów z dnia [...] marca 2008 r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] listopada 2007 r. była sprzeczna z prawem. Przystępując do rozpoznania niniejszej sprawy podkreślić należy, iż ustawa z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 ze zm.) wraz z przepisami wykonawczymi reguluje działalność o charakterze szczególnym związaną organizowaniem i uprawianiem hazardu. W myśl zasady generalnej określonej w art. 3 ustawy o grach i zakładach wzajemnych urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych jest dozwolone wyłącznie na zasadach określonych w ustawie. Zaistniały w niniejszej sprawie stan faktyczny, znajdujący odzwierciedlenie w materiale dowodowym oraz twierdzeniach stron nie jest sporny. Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] lutego 2004 r., Nr [...] skarżąca uzyskała zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Wraz z zezwoleniem skarżąca nabyła określone stosownymi przepisami uprawnienia jak również zobowiązana została do wypełnienia określonych obowiązków. Pod pojęciem prawa nabyte, w tym konkretnym przypadku, mieszczą się m.in. prawo do urządzania i prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w oznaczonym terminie i we wskazanych w pkt 3 zezwolenia miejscach. Mówiąc o zobowiązaniach należy mieć na uwadze zobowiązania podatkowe określone w obowiązujących przepisach prawa, dlatego też uzyskaniu możliwości prowadzenia działalności gospodarczej powinno towarzyszyć faktyczne jej rozpoczęcie, efektem którego powinny być wpływy do budżetu z tytułu płaconych podatków, w tym m.in. zryczałtowanego podatku od gier, podatku dochodowego od osób prawnych, jak również tworzenie miejsc pracy. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 52 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 52b oraz art. 35 ust. 1 pkt 7 ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt 7 ustawy o grach i zakładach wzajemnych zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych obejmuje nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności, zgodnie zaś z art. 37 ww. ustawy jedno zezwolenie jest udzielane na prowadzenie jednego ośrodka gier albo określonej w zezwoleniu liczby punktów przyjmowania zakładów wzajemnych lub punktów gier na automatach o niskich wygranych. W myśl art. 52 ust. 1 pkt. 1 ustawy minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje w formie decyzji polecenie usunięcia nieprawidłowości w razie stwierdzenia, że podmiot, któremu udzielono zezwolenia narusza ustawę lub warunki zezwolenia. Dodatkowo, art. 52b ww. ustawy stwierdza, że w zakresie gier na automatach o niskich wygranych czynności ministra właściwego do spraw finansów publicznych określone w art. 49, 50 i 52 wykonuje właściwa izba skarbowa. W sprawie bezsporne jest, iż w nieprzekraczalnym terminie określonym w zezwoleniu skarżąca rozpoczęła prowadzenie działalności w zakresie objętym zezwoleniem w 15 na 30 punktach wskazanych w pkt 3 zezwolenia (pismo z dnia 24 lipca 2007 r.) podstawowy problem prawny w sprawie sprowadza się zatem do zagadnienia czy w świetle przepisu art. 35 ust. 1 pkt 7 nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności należy interpretować jako rozpoczęcie działalności we wszystkich punktach objętych zezwoleniem, czy w którymkolwiek punkcie wskazanym w zezwoleniu. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności należy odnieść do całego zezwolenia, a więc do wszystkich punktów urządzania gier na automatach o niskich wygranych, o których mowa w zezwoleniu. Z upływem terminu rozpoczęcia działalności, wszystkie punkty wymienione w zezwoleniu winny zostać uruchomione. W efekcie powyższego Sąd podzielił pogląd wyrażony w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2006 r. sygn. akt VI SA/WA 1605/06 oraz 29 października 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 1305/07. Zdaniem Sądu, inna interpretacja ww. pojęcia, obarczona byłaby błędem logicznym i prowadziłby do naruszenia szeroko rozumianego interesu społecznego. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż skarżąca rozpoczynając działalność w nieprzekraczalnym terminie określonym w zezwoleniu, jedynie w części punktów objętych zezwoleniem, naruszyła warunki zezwolenia, co dawało organowi możliwość podjęcia przewidzianych prawem działań w ramach czynności nadzorczo – kontrolnych. Na marginesie należy dodać, iż nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności wyznaczony przez organ jest trzecim ustalonym w decyzji dostosowawczej i w pełni odzwierciedla żądanie strony zawarte w treści pisma z dnia 11 października 2007 r. Wcześniej skarżąca dwukrotnie występowała o przedłużenie nieprzekraczalnego terminu i jak trafnie zaznaczył organ, nie kwestionowała wówczas, iż termin określony w art. 35 ust. 1 pkt 7 ustawy o grach i zakładach wzajemnych w istocie oznacza rozpoczęcie działalności we wszystkich punktach gier objętych zezwoleniem. Odnosząc się do zawartych w treści skargi sugestii skarżącej, iż nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności to rozpoczęcie działalności w pierwszym punkcie objętym zezwoleniem, Sąd uznał, iż stanowisko to nie znajduje potwierdzenia w obowiązujących przepisach prawa, a ponadto nie jest adekwatne do podejmowanych przez skarżącą w ramach posiadanego zezwolenia działań. Jak słusznie podniósł organ, przyjęcie interpretacji skarżącej mogłoby doprowadzić do sytuacji, w której przez cały okres ważności zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w wielu punktach strona uruchomiłaby tylko jeden punkt, co wiązałoby się z zablokowaniem tych punktów dla innych przedsiębiorców oraz ograniczyłoby wpływy do budżetu państwa z tytułu wpłaty należnych podatków. Ponadto aprobata takiego stanu rzeczy byłaby sprzeczną z interesem społecznym, bowiem spółka prowadząc działalność gospodarczą działa w otoczeniu innych pomiotów i w związku z tym musi liczyć z konkurencją i z ryzykiem jakie wiąże się z tą działalnością. Biorąc powyższe pod rozwagę na zasadzie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.