VI SA/Wa 945/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2009 r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2009 roku Główny Inspektor Transportu Drogowego po rozpatrzeniu odwołania B. G., na podstawie art. 138 §1 pkt. 1 kpa, art. 5, art. 8 ust. 3 pkt. 8, art. 11 ust. 3, art. 14 ust. 1, art. 92 ust 1, art. 92 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym (Dz. U z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) oraz lp. 1.2 załącznika do ww. ustawy utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2008 roku o nałożeniu kary pieniężnej w kwocie 8000 zł za wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji. Zajmując stanowisko w sprawie organ odwoławczy wskazał, że w toku kontroli drogowej ciągnika marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] wraz z naczepą marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] przeprowadzonej w dniu [...] października 2008 roku ustalono wykonywanie transportu drogowego rzeczy pojazdem niezgłoszonym do licencji . Kontrolowany pojazd został wzięty w leasing w dniu [...] października 2008 roku natomiast do licencji zgłoszono go w dniu [...] października 2008 roku, a zatem już po dniu kontroli. Główny Inspektor Transportu Drogowego wyjaśnił, że stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym podjęcie i zarobkowe wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji. Zgodnie z art. 8 ust. 3 pkt. 8 ww. ustawy, do wniosku o udzielenie licencji należy dołączyć wykaz pojazdów samochodowych, a organ udzielający licencji wydaje jej wypis lub wypisy w liczbie odpowiadającej liczbie pojazdów samochodowych określonych we wniosku (art. 11 ust. 3). Natomiast w myśl art. 14 ust. 1, przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych o których mowa w art. 8 ust. 3 pkt. 8 ustawy, nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich powstania. Stosownie do art. 92 ust. 1 omawianej ustawy kto wykonuje przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 15.000 złotych. Konsekwencją przyjętych wyżej rozwiązań jest treść Ip. 1.2 załącznika do ustawy, który karą 8 000 zł sankcjonuje wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji. W ocenie Głównego Inspektora w trakcie biegu terminu 14 dniowego na zgłoszenie zmian w licencji, o którym mowa w art. 14 cyt. ustawy, przedsiębiorca nie może, nawet jednorazowo i niezależnie od przyczyn, używać pojazdu niezgłoszonego organowi, który udzielił licencji. Również późniejsze usunięcie stanu niezgodnego z prawem nie ma znaczenia dla odpowiedzialności przedsiębiorcy. W konkluzji organ odwoławczy zważył, iż zachodzą przesłanki do uznania, że w czasie kontroli B. G. prowadząca działalność gospodarczą F. wykonywała transport drogowy pojazdem nie zgłoszonym do licencji W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, B. G., zwana dalej skarżącą, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi podniosła m.in., iż zgodnie z art. 14 ustawy o transporcie drogowym zmiany w licencji winna dokonać w terminie 14 dni i terminu tego dochowała. W ocenie skarżącej żądanie, by leasingowy pojazd stał bezproduktywnie w trakcie postępowania administracyjnego, narusza zasadę swobody działalności gospodarczej a nadto jest sprzeczne ze zdrowym rozsądkiem i zasadami współżycia społecznego. Pokreśliła, iż posiada stosowną licencję i nie ma żadnego znaczenia w sprawie fakt zgłoszenia pojazdu do zmiany licencyjnej po dniu kontroli, albowiem zgłoszenie to zostało dokonane w terminie przewidzianym ustawą. Zdaniem skarżącej organ dokonał nadinterpretacji przepisów prawa. Kontrola nastąpiła w dniu następnym po przejęciu pojazdu, pojazd nie musiał być jeszcze zgłoszony do licencji gdyż nie minął ustawowy termin do zgłoszenia. Główny Inspektor Transportu Drogowego, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie. Dodał, iż biorąc pod uwagę treść skargi, zebrany materiał dowodowy pozwala stwierdzić, że w chwili kontroli skarżący wykonywał transport drogowy a więc winien legitymować się stosowną licencją. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja pierwszoinstancyjna nie naruszają prawa. W działaniu organów wydających decyzje Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Rozpoznając skargę należało przede wszystkim zauważyć, że skarżąca nie kwestionuje w istocie ustaleń faktycznych dokonanych w toku kontroli. Nie podważa bowiem faktu, iż w dniu kontroli kontrolowany pojazd nie został zgłoszony do licencji. W niniejszej sprawie spór sprowadza się do interpretacji art. 14 ustawy o transporcie drogowym. Zdaniem skarżącej nie ma żadnego znaczenia w sprawie fakt zgłoszenia pojazdu do zmiany licencyjnej po dniu kontroli, albowiem zgłoszenie to zostało dokonane w przewidzianym ustawą terminie 14 dniowym. Stanowisko to nie jest trafne. Według art. 5 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji. Stosownie do art. 8 ust. 3 pkt 8 ustawy o transporcie drogowym, do wniosku o udzielenie licencji należy dołączyć wykaz pojazdów samochodowych wraz z kserokopiami krajowych dokumentów dopuszczających pojazd do ruchu, a w przypadku gdy przedsiębiorca nie jest właścicielem tych pojazdów - również dokument potwierdzający prawo do dysponowania nimi. Na podstawie art. 11 ust. 3 cytowanej ustawy organ udzielający licencji wydaje jej wypis lub wypisy w liczbie odpowiadającej liczbie pojazdów samochodowych określonych we wniosku o udzielenie licencji. Stosownie do art. 14 ust. 1 tejże ustawy, przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8, nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich powstania. Stosownie do art. 92 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, kto wykonuje przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy lub innych, wymienionych przepisów podlega karze pieniężnej. Według art. 92 ust. 4 cytowanej ustawy, wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik do ustawy. W załączniku do ustawy wymienione zostało w pozycji l.p. 1.2. naruszenie obowiązków, określone jako "wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji", za które została przewidziana kara 8000 zł. Z przytoczonych wyżej przepisów ustawowych wynika, że wykonywanie transportu drogowego przez przedsiębiorcę, który posiada licencję, jest dopuszczalne tylko przy użyciu pojazdów, które zostały zgłoszone organowi właściwemu do udzielania licencji. Wypisy licencji są wydawane w takiej samej liczbie, jak liczba pojazdów samochodowych określonych we wniosku o licencję. Wypisy powinny być okazywane przez kierowcę w czasie kontroli przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego. Służą one sprawdzaniu, czy transport drogowy nie jest wykonywany przy użyciu większej liczby pojazdów. Należy przyjąć, że transport drogowy powinien być wykonywany nie tylko przy użyciu tej samej liczby, ale także tych samych pojazdów, które zostały zgłoszone przez przedsiębiorcę. Odmienna wykładnia art. 14 prowadziłaby do niespójności z treścią art. 5 ust. 3 pkt 5, art. 11 ust. 3 i art. 87 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Potwierdzeniem zaś przedstawionego toku rozumowania jest wprowadzenie, w załączniku do ustawy, kary pieniężnej za naruszenie obowiązku zgłoszenia pojazdu do licencji przed rozpoczęciem wykonywania transportu drogowego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2008 roku sygn. II GSK 156/06). Przedsiębiorca posiadający licencję może w oparciu o nią wykonywać przewozy tylko pojazdami, na które ma do tego uprawnienie, a więc zgłoszonymi do licencji. Tym samym przedsiębiorca nie może wykonywać działalności w oparciu o uprawnienia wynikające z licencji pojazdem, na który nie uzyskał stosownego wypisu. Odnosząc się do stanowiska skarżącej, iż żądanie by leasingowy pojazd stał bezproduktywnie w trakcie postępowania administracyjnego, narusza zasadę swobody działalności gospodarczej, stwierdzić należy, że zgodnie z art. 22 Konstytucji RP ograniczenie wolności działalności gospodarczej jest dopuszczalne tylko w drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes publiczny. Ograniczenia więc zasady wolności w działalności gospodarczej muszą wynikać z ustawy, nie można ich zatem dorozumiewać lub domniemywać, czy stosować w drodze analogii (por wyrok NSA z 12 kwietnia 2006 roku - sygn. akt II GSK 23/06; z 5 lipca 2007 r. - sygn. akt I OSK 411/07, czy wyrok WSA w Warszawie z 24 października 2006 roku - sygn. akt VI SA/Wa 1128/06). Obowiązek zgłoszenia do licencji pojazdu wynika z przepisu ustawowego, którym jest art. 14 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 3 pkt 8 ustawy o transporcie drogowym. Działalność gospodarcza wykonywana na podstawie tej ustawy, stosownie do art. 5 pkt 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej ( j. t. Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.) ma charakter działalności regulowanej, a więc już ze swej natury ograniczonej pewnymi warunkami, gdyż jak stanowi art. 6 ust. 1 ww. ustawy podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa. Konsekwencją zatem naruszenia warunków wynikających z przepisu prawa - art. 14 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym - jest zastosowanie lp. 1.2 załącznika tego aktu normatywnego, który to załącznik jest częścią omawianej ustawy, a więc jest również regulacją ustawową. Reasumując powyższe rozważania stanowisko organu I i II instancji, iż w dacie kontroli samochodem skarżącej był wykonywany transport drogowy pojazdem nie zgłoszonym do licencji, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej w kwocie 8.000 zł. nie narusza prawa Wyżej wymienione przepisy ustawy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że w razie stwierdzenia ich naruszenia, uprawniony organ obowiązany jest do nałożenia na podmiot wykonujący transport lub przewóz odpowiedniej kary pieniężnej w drodze decyzji administracyjnej. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 53, poz. 1270 ze zm. ) orzekł jak w sentencji.