VI SA/Wa 978/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. F. na czynność Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o powołanie na stanowisko komornika sądowego postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. S. F. (nazywany dalej "skarżącym") złożył wniosek o powołanie na stanowisko komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym [...] z siedzibą w S.. Minister Sprawiedliwości pismem z dnia [...] lutego 2012 r., na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. wezwał skarżącego do usunięcia braków wniosku, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...], Minister sprawiedliwości poinformował skarżącego, że jego wniosek o powołanie na stanowisko komornika sądowego, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. pozostawiono bez rozpoznania. Skarżący nie przesłał żądanego przez organ oświadczenia, o którym mowa w ustawie z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, wymienionej w art. 12 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2011 r. Nr 231, poz. 1376 ze zm.). Pismem z dnia 17 kwietnia 2012 r. skarżący wniósł skargę zatytułowana "zażalenie" na decyzję Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie pozostawienia wniosku skarżącego bez rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej odrzucenie, uznając, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. jest czynnością materialno-techniczną, która nie podlega kontroli sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest czynność Ministra Sprawiedliwości polegająca na pozostawieniu wniosku skarżącego bez rozpoznania, której podstawę prawną stanowił art. 64 § 2 k.p.a. Mając na uwadze stanowisko Ministra Sprawiedliwości wyrażone w odpowiedzi na skargę, należy przede wszystkim określić charakter prawny czynności organu polegający na pozostawieniu wniosku strony bez rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 września 2011 r. sygn. akt II GSK 873/10 przesądził, że czynność pozostawienia wniosku (podania) bez rozpatrzenia, dokonana w trybie art. 64 § 2 k.p.a., jest czynnością z zakresu administracji publicznej. Pozostawiając wniosek strony bez rozpoznania organ administracji wypowiada się na temat przeszkód w realizacji wynikającego wprost z prawa uprawnienia strony do żądania merytorycznego załatwienia jej sprawy. Czynność z art. 64 § 2 k.p.a. jest też czynnością jednostronną i władczą w tym sensie, ze zamyka drogę do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty, jest wreszcie podejmowana w sprawie indywidualnej. Posiada zatem wszystkie cech pozwalające na zakwalifikowanie do aktów lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. Na takie właśnie cechy aktów i czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. wskazuje się w doktrynie (podobnie Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. 3 str. 31-32). Pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. mieści się zatem w grupie aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej (innych niż decyzje i postanowienia), dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - tj. art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 marca 2011 r. sygn. akt II FSK 2624/10). Skoro czynność pozostawienia podania (wniosku) bez rozpoznania podlega zaliczeniu do aktów i czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. to ze wszystkimi konsekwencjami w postaci możliwości uczynienia jej przedmiotem skargi do sądu wnoszonej w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Warunki określone w cytowanym przepisie nie zostały przez skarżącego zachowane, bowiem po doręczeniu stronie informacji o pozostawieniu jego wniosku bez rozpoznania (co nastąpiło w dniu 10 kwietnia 2012 r., k. 35 akt administracyjnych) - przedmiotowe wezwanie nie zostało wystosowane. Natomiast w dniu 17 kwietnia 2012 r. skarżący wniósł do Sądu skargę na pismo Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2012 r. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.