VI SAB/Wa 56/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 maja 2022 r. sprawy ze skargi Z. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w sprawie załatwienia wniosku strony z dnia 13 lutego 2020 r. 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki do wydania aktu; 2. stwierdza, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, które nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na rzecz skarżącego Z. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 27 maja 2020 r. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: "Prezes URE", "organ"), na przewlekłość postępowania organu. Ze skargi należy wnosić, że jest wniesiona w przedmiocie rozpoznania pisma Skarżącego z 13 lutego 2020 r. o rozstrzygnięcie, na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy - Prawo energetyczne, sprawy spornej dotyczącej nieuzasadnionego dostarczania energii elektrycznej do nieruchomości w [...] o numerach administracyjnych: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Skarżący w zwięzłym uzasadnieniu skargi podniósł, że w oparciu o załączone do akt postępowania [...] dwie decyzje Wojewody [...] i Starosty [...], sprawa winna być załatwiona niezwłocznie. Poza tym, Skarżący nie przedstawił żadnych innych zarzutów, argumentacji oraz wniosków. Organ w odpowiedzi na skargę podniósł, że wniesienie skargi nie zostało poprzedzone ponagleniem Prezesa URE, natomiast Skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa (pismo z 25 maja 2020 r.) - k. 29 akt administracyjnych. Organ przedstawił, że z treści skargi wynika, że dotyczy ona przewlekłości postępowania w sprawie o sygn.: [...], w której Skarżący 13 lutego 2019 r. wystąpił do organu z wnioskiem o rozstrzygnięcie przez Prezesa URE sprawy spornej dotyczącej nieuzasadnionego dostarczania energii elektrycznej do nieruchomości wskazanych w tym wniosku. Zawarte we wniosku żądanie nie wskazywało jednak, iż mieści się w zakresie spraw spornych rozstrzyganych przez Prezesa URE, określonych w art. 8 ust. 1 ustawy – Prawo energetyczne, który to przepis stanowi podstawę do wydawania decyzji w sprawach spornych, w zakresie w nim określonym, pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi i odbiorcami paliw i energii, a także pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi oraz postanowień o charakterze zabezpieczającym, regulujących warunki dostawy paliw lub energii na czas do ostatecznego rozstrzygnięcia sporu (art. 8 ust. 2). Organ zatem wyjaśnił, że pismem z [...] lutego 2020 r., znak: [...], na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, dalej: "K.p.a."), wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków, poprzez precyzyjne sformułowanie żądania (spośród przewidzianych w art. 8 ust. 1 ustawy - Prawo energetyczne), o jakie chodzi we wniosku z 13 lutego 2020 r. Organ przy tym pouczył Skarżącego, że nieusunięcie w określonym siedmiodniowym terminie wymienionych braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania oraz o treści art, 8 ust. 1 ustawy - Prawo energetyczne. W odpowiedzi z 2 marca 2020 r, (data wpływu 4 marca 2020 r.) Skarżący, powołując się na art. 4 ust, 2 ustawy Prawo energetyczne poinformował o .potrzebie zawarcia umowy na przesył energii elektrycznej poprzez strukturę stanowiącą własność Skarżącego Z. P.." i wskazał, że potrzeba umowy wynika z wycofania się przez PGE Dystrybucja złożonego przez PGE pozwu o służebność przesyłu." Wobec nadal istniejącej konieczności precyzyjnego ustalenia żądania Skarżącego, a także ustalenia stron postępowania, pismem z [...] marca 2020 r., znak: [...], na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., ponownie wezwano Skarżącego do uzupełnienia braków wniosku z 13 lutego 2020 r. poprzez precyzyjne sformułowanie żądania oraz złożenia informacji i wyjaśnień. Równocześnie Skarżący został ponownie pouczony o skutkach nieusunięcia w określonym siedmiodniowym terminie wymienionych braków. Organ wyjaśnił następnie, że w odpowiedzi z 31 marca 2020 r. Skarżący nie odniósł się do żadnego z elementów (punktów) wezwania z [...] marca 2020 r. natomiast, powołując się na art. 7 oraz art. 77 k.p.a. wezwał Urząd Regulacji Energetyki do rzetelnego i obiektywnego rozpatrzenia skargi z 13 lutego 2020 r. Skarżący twierdzi, że "Dystrybucja korzystała i po dziś dzień korzysta z własności prywatnej piszącego". Skarżący wskazuje też, że nie otrzymał odpowiedzi na reklamację, kierowaną do PGE Dystrybucja S.A. Organ wyjaśnił dalej, że 25 maja 2020 r. do organu wpłynęło pismo Skarżącego "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (...) na podstawie art. 53 § 2 ustawy dnia z 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...)". Zdaniem Skarżącego, zgodnie z przepisami k.p.a. sprawa powinna zostać załatwiona niezwłocznie. Następnie 27 maja 2020 r. Skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania i powołując się na dwie załączone do jego wniosku z 13 lutego 2020r. decyzje, podnosi, że zgodnie z przepisami k.p.a. sprawa powinna zostać załatwiona niezwłocznie. Sprawa została ostatecznie zakończona [...] czerwca 2020 r. wydaniem przez Prezesa URE postanowienia (nr [...]) o zwrocie podania na podstawie art. 66 § 3 K.p.a.- k. 33-34 akt adm. Organ sprecyzował, że w niniejszej sprawie organ nie był bezczynny ani też nie prowadził postępowania w sposób przewlekły. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki podejmował działania zmierzające do ustalenia w sposób jednoznaczny przedmiotu wniosku Skarżącego. W tym celu wysłał do Skarżącego kilkakrotnie wezwania do sprecyzowania żądania. Pierwsze z wezwań zostało wystosowane już następnego dnia po wpłynięciu wniosku do organu. Skarżący nie udzielał precyzyjnych wyjaśnień lub nie odnosił się w ogóle do treści (punktów) wezwania. w konsekwencji Organ uznał, iż żądanie ujęte we wniosku Skarżącego wykracza poza zakres kompetencji Prezesa URE i należy do kognicji sądu powszechnego. Wobec czego sprawa została zakończona [...] czerwca 2020 r. postanowieniem o zwrocie podania na podstawie art. 66 § 3 K.p.a. Organ wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, ewentualnie o oddalenie skargi w całości jako bezzasadnej oraz rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd uznał, że skarga jest zasadna. Zgodnie z 35 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Jak wynika z art. 35 § 3 Kp.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W przedmiotowej sprawie postępowanie zostało zainicjowane pismem Skarżącego z 13 lutego 2020 r. Organ dwukrotnie występował do Skarżącego o precyzyjne określenie żądania. Ostatnie pismo Skarżącego skierowane do organu w odpowiedzi na wniosek organu datowane jest na 31 marca 2020 r. i wpłynęło do organu 3 kwietnia 2020 r. Zakończenie natomiast przedmiotowego postępowania nastąpiło postanowieniem organu z [...] czerwca 2020 r. o zwrocie podania na podstawie art. 66 § 3 K.p.a. W świetle powyższego organ po początkowym prowadzeniu postępowania od 3 kwietnia 2020 r do 9 czerwca 2020 r. nie podjął żadnych czynności postępowania doprowadzając do jego przewlekłości. Sąd stwierdza, że błędne wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa w piśmie z 25 maja 2020 r., nie może prowadzić do wniosku, iż Skarżący nie poprzedził skargi na przewlekłość postępowania ponagleniem organu. Taka bowiem w istocie była intencja Skarżącego poprzedzającego skargę na przewlekłość pismem z 25 maja 2020 r. Uwzględniając okoliczności powołane przez Prezesa NFZ w odpowiedzi na skargę, wyjaśniające przebieg postępowania w niniejszej sprawie, Sąd uznał, że przewlekłość Prezesa NFZ nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie wskazuje się, że rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być szczególnie znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. wyroki NSA: z dnia 24 lipca 2015 r., sygn. akt II OSK 3237/14, publ. LEX nr 1803268; z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12; publ. CBOSA). W świetle wyjaśnień Prezesa NFZ, Sąd uznał, że przewlekłość nie wynikała z celowego działania organu, jawnego braku woli załatwienia sprawy i lekceważenia przepisów prawa. W związku wydaniem przez organ z [...] czerwca 2020 r. o zwrocie podania na podstawie art. 66 § 3 K.p.a., bezprzedmiotowym stało się zobowiązanie organu do wydania aktu w określonym terminie. Z tych względów Sąd w związku z brzmieniem art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "P.p.s.a."), orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku, w związku z brzmieniem art. 149 § 1 pkt 3 oraz § 1a P.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 P.p.s.a., w pkt 3 sentencji wyroku. Sprawa niniejsza została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym na podstawie art.119 pkt 4 P.p.s.a.