VI SO/Wa 1/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2013 roku sygn. akt VI SO/Wa 1/13 oddalające wniosek A. S. o wymierzenie Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: odrzucić zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2013 roku sygn. akt VI SO/Wa 1/13. A. S. (dalej też jako wnioskodawca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postanowieniem z dnia 1 lipca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił A. S. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla A. S. radcę prawnego w niniejszej sprawie. Pismem z dnia 23 lipca 2013 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego A. D. pełnomocnikiem z urzędu dla wnioskodawcy. Postanowieniem z dnia 13 września 2013 r. (sygn. akt VI SO/Wa 1/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek A. S. o wymierzenie Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismem nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 27 września 2013 r. pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie przedłożył opinię o bezzasadności wnoszenia środka odwoławczego od postanowienia Sądu z dnia 13 września 2013 r. wraz z dowodem nadania w dniu 27 września 2013 r. przedmiotowej opinii na adres wnioskodawcy. Wnioskodawca w piśmie z dnia 1 października 2013 roku (w tym dniu też przesłanym za pośrednictwem operatora pocztowego) wskazał, że "wobec opinii pełnomocnika o bezzasadności wnoszenia środka odwoławczego" zwraca się o doręczenie mu bezpośrednio postanowienia z dnia 13 września 2013 roku. Sąd doręczając wnioskodawcy odpis ww. postanowienia wskazał, że z uwagi na brzmienie art. 67 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.) doręczenie to ma charakter wyłącznie informacyjny, bowiem skutki prawne doręczenia pism rozpoczynają się z datą ich doręczenia pełnomocnikowi. Pismem nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 5 listopada 2013 roku wnioskodawca złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2013 roku sygn. akt VI SO/Wa 1/13. W uzasadnieniu wskazał, że niezależną od niego przyczyną uchybienia terminu do złożenia zażalenia, była opinia pełnomocnika o braku podstaw do złożenia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 grudnia 2013 roku odrzucił wniosek wnioskodawcy o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2013 roku sygn. akt VI SO/Wa 1/13. Pełnomocnik wnioskodawcy pismem nadanym w placówce operatora publicznego w dniu 25 stycznia 2014 roku przedłożył opinię o bezzasadności wnoszenia środka odwoławczego od postanowienia Sądu z dnia 30 grudnia 2013 r. Zarazem w piśmie przewodnim poinformował Sąd, że o złożeniu opinii poinformował telefonicznie wnioskodawcę a nadto w tym samym dniu tj. 25 stycznia 2014 roku listownie. Wnioskodawca w piśmie nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 19 lutego 2014 roku poinformował, że rezygnuje z pełnomocnika oraz wobec opinii pełnomocnika o bezzasadności wnoszenia środka odwoławczego wnosi o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 30 grudnia 2013 roku. Wskazał, że opinię pełnomocnika otrzymał w dniu 12 lutego 2014 roku a więc w jego ocenie zachował termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2014 r. o sygn. akt VI SO/Wa 1/13 na podstawie art. 88 p.p.s.a. odrzucił wniosek A. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 30 grudnia 2013 r., odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 13 września 2013 r., oddalające wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wnioskodawca wniósł na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2014 roku zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, przy czym przedmiotowe zażalenie zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny oddalone postanowieniem z dnia 14 listopada 2014 roku sygn. akt II GZ 742/14.. Następnie postanowieniem z dnia 16 stycznia 2015 r., sygn. akt VI SO/Wa 1/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił zażalenie A. S. na postanowienie z dnia 30 grudnia 2013 r., odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 13 września 2013 r., oddalające wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wnioskodawca wniósł na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2015 roku zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, przy czym przedmiotowe zażalenie zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny oddalone postanowieniem z dnia 26 maja 2015 roku sygn. akt II GZ 236/15. Rozpoznając zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2013 roku sygn. akt VI SO/Wa 1/13, Sąd zważył, co następuje: Na postanowienie, którego przedmiotem jest ukaranie grzywną na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., zgodnie z art. 173 § 1 in fine w zw. z art. 194 § 1 pkt 10 p.p.s.a., przysługuje zażalenie (tak też wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 7 kwietnia 2008 r. sygn. akt II FPS 1/08). Stosownie z kolei do treści art. 194 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Jak wynika z akt sprawy odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2013 r. doręczono pełnomocnikowi ustanowionemu dla A. S. - radcy prawnemu A. D. w dniu 20 września 2013 roku. Siedmiodniowy termin do złożenia zażalenia na to postanowienie upłynął więc w dniu 27 września 2013 r. Pismem nadanym w placówce operatora pocztowego w tym dniu, tj. 27 września 2013 r. pełnomocnik wnioskodawcy wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, przedkładając zarazem opinię o bezzasadności wnoszenia środka odwoławczego od postanowienia Sądu z dnia 13 września 2013 r. wraz z dowodem nadania w dniu 27 września 2013 r. przedmiotowej opinii na adres wnioskodawcy. A. S. pismem nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 5 listopada 2013 roku złożył zażalenie na powyższe postanowienie Sądu z dnia 13 września 2013 roku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Wniosek A. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 13 września 2013 r., został prawomocnie odrzucony. Zatem zażalenie wniesione na postanowienie z dnia 13 września 2013 roku, w dniu 5 listopada 2013 roku, należało uznać za wniesione po upływie terminu. W świetle natomiast art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z powyższych względów, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.