VI SO/Wa 10/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. z dnia [...] lipca 2012 r. o wymierzenia Ministrowi Sprawiedliwości grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: odrzucić wniosek Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. B. K. (nazywany dalej "skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w zakresie nierozpoznania przez organ wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2012 r. o uchylenie ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze, z wyłączeniem art. 4a cyt. ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 października 2012 r. sygn. akt VI SAB/Wa 30/12 odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, nazywanej dalej "p.p.s.a."), skargę skarżącego na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w sprawie uchylenia ustawy – Prawo o adwokaturze. W skardze skarżący zawarł również wniosek o wymierzenie Ministrowi Sprawiedliwości grzywny w trybie art. 55 p.p.s.a. w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zasadność wymierzenia organowi grzywny skarżący powiązał z bezczynnością organu, który nie rozpoznał jego wniosku o uchylenie ustawy – Prawo o adwokaturze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 , sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie do art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., skarżący wnosi skargę do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W świetle przytoczonych przepisów, przesłanką do wymierzenia grzywny jest niezastosowanie się przez organ do obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. niepodjęcia przez organ administracji w terminie czynności wymienionych w tym przepisie, jak i w przypadku ograniczenia się przez organ do wykonania jedynie niektórych z tych czynności, np. przekazania sądowi administracyjnemu skargi i odpowiedzi na skargę, ale bez akt sprawy. Zatem, wniosek o wymierzenie grzywny powinien wskazywać na naruszenie tak określonych obowiązków przez organ, zaś zadaniem Sądu jest ocena uchybień organu z uwzględnieniem wszystkich elementów określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Skarżący żądanie wymierzenia grzywny powiązał z bezczynnością organu w zakresie nierozpoznania złożonego wniosku z dnia [...] kwietnia 2012 r. o uchylenie ustawy – Prawo o adwokaturze. Tak sformułowany wniosek, w świetle art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a., Sąd uznał za niedopuszczalny. Rozpatrując wniosek skarżącego z dnia [...] lipca 2012 r. o wymierzenie Ministrowi Sprawiedliwości grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., Sąd wziął pod uwagę także stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 czerwca 2010 r. sygn. akt II OZ 590/10, w którym stwierdzono, że przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. nie jest regulacją prawną zawieszoną w próżni. Postępowanie określone tą normą prawną, tak jak każde inne postępowanie regulowane przepisami p.p.s.a., może dotyczyć tylko kontroli pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej oraz rozstrzygania sporów kompetencyjnych w zakresie wskazanym w przepisach (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., oraz por. W. Sawczyn, Glosa do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 listopada 2007 r. sygn. akt II SO/Gd 5/07, OSP 2009 r., z. 7- 8, poz. 79). W powołanym postanowieniu z dnia 24 czerwca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że badanie przez sądy administracyjne legalności przebiega zawsze w trzech płaszczyznach: a) oceny zgodności rozstrzygnięcia (decyzji, innego aktu) lub działania administracji z prawem materialnym; b) dochowania wymaganej prawem procedury; c) respektowania reguł kompetencyjnych. Rezultatem tak wszechstronnie przeprowadzonej kontroli jest między innymi to, że z reguły obejmuje ona oprócz zagadnień jurydycznych, także kwestie faktyczne ( por. A. Kabat, Prawo do sądu jako gwarancja ochrony praw człowieka w sprawach administracyjnych (w): Podstawowe prawa jednostki i ich sądowa ochrona, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 1997, s. 231; postanowienie Trybunału konstytucyjnego z dnia 4 lutego 1998 r. sygn. akt Ts1/97, OTK ZU 1998, nr 2, poz. 18). W świetle powyższego, wymierzenie grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., winno być zatem poprzedzone badaniem, czy skarga na bezczynność organu złożona w niniejszej sprawie w jednym piśmie wraz z wnioskiem o wymierzenie grzywny była zasadna. Z akt sprawy o sygn. VI SAB/Wa 30/12 wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 listopada 2012 r. odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę skarżącego na bezczynność Ministra Sprawiedliwości, uznając, że czynność w postaci uchylenia ustawy nie dotyczy czynności organu wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Skoro postanowieniem z dnia 6 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesądził o niedopuszczalności skargi na bezczynność Ministra Sprawiedliwości, to tym samym za niedopuszczalny należało uznać wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, orzekł jak w sentencji postanowienia.