VII SA/Wa 1000/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2012 r. sprawy ze skargi J. I. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), po rozpoznaniu wniosku z dnia [...] listopada 2011 r. [...] sp. z o.o.- wstrzymał wykonanie ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w części nakazującej [...] sp. z o.o., na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wykonanie robót budowlanych polegających na: wymurowaniu ściany z cegły pełnej klasy 15 na zaprawie cementowej M5 grubości 38 cm (w miejscu wcześniej rozebranej ściany w 1962 r.) pod podciągiem (zgodnie z rysunkiem nr 02 i 08 opinii technicznej dotyczącej wspólnej ściany wewnętrznej pomiędzy budynkami przy A. [...] przez [...] [...]), - odmówił wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w części nakazującej [...] sp. z o.o. na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane wykonanie robót budowlanych polegających na: - wymurowaniu filarka środkowego (90 x 93 cm) i domurowaniu rozebranych fragmentów muru we wschodniej witrynie sklepowej (zgodnie z rysunkiem nr 02 i 07 opinii technicznej dotyczącej wspólnej ściany wewnętrznej pomiędzy budynkami przy A. [...] wykonanej przez [...] [...]) z cegły ceramicznej pełnej klasy 15 na zaprawie cementowej M5, - zszyciu spękanych fragmentów ściany wewnętrznej pomiędzy budynkami zgodnie z systemem [...] (pręty 0 8/1000, zaprawa Powder 27), wymurowaniu filarka środkowego,- domurowaniu rozebranych fragmentów muru we wschodniej witrynie sklepowej oraz zszyciu spękanych fragmentów ściany wewnętrznej między budynkami. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w z w. z art. 144 k.p.a. po rozpatrzeniu zażalenia [...] Sp. z o.o. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ wskazał w uzasadnieniu postanowienia, iż podstawą wstrzymania wykonania decyzji jest istnienie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, a zatem sytuacji, gdy na podstawie akt sprawy organ wstępnie jest przekonany o uchyleniu decyzji. We wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...] maja 2010 r., strona skarżąca wskazała jako podstawę wznowienia art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Nową okolicznością faktyczną jest, zdaniem strony, fakt istnienia ściany w budynku wielorodzinnym położonym w [...] na terenie nieruchomości przy ul. A. [...], w miejscu w którym wedle objętej wnioskiem decyzji WINB z dnia [...] października 2009r., miała być ona wymurowana. Zdaniem organu odwoławczego, organ stopnia wojewódzkiego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] słusznie, wstrzymał wykonanie decyzji PINB w [...]i z dnia [...] października 2009 r., uznając za prawdopodobne uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania w części nakazującej wymurowanie fragmentu ściany. Natomiast, skoro wniosek o wznowienie postępowania nie wskazywał nowych okoliczności faktycznych ani też innych przesłanek wznowienia, które miałyby znaczenie dla oceny prawidłowości pozostałych obowiązków, należało odmówić wstrzymania wykonania decyzji we wznowionym postępowaniu w pozostałym zakresie. Organ nie zgodził się ze stwierdzeniem strony skarżącej, że postanowienie z dnia [...]grudnia 2011 r. narusza art. 152 § 1 k.p.a. w związku z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że możliwe jest na skutek wznowienia postępowania uchylenie tylko części decyzji, kiedy to art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. takiej możliwości nie przewiduje. Organ powołał orzecznictwo sądów administracyjnych zapadłe na gruncie postępowania nieważnościowego zgodnie z którym, brak przepisu wyraźnie dopuszczającego stwierdzenie nieważności decyzji tylko w części dotkniętej wadą określoną w art. 156 § 1 k.p.a. nie oznacza wyłączenia takiej możliwości. Stwierdzenie nieważności decyzji tylko w części dotkniętej kwalifikowaną wadliwością nie tylko jest dopuszczalne, lecz - jako zgodne z zasadami ogólnymi tego kodeksu - powinno być regułą działania organów nadzoru. Umożliwia ona bowiem ograniczenie ingerencji organów nadzoru administracyjnego w sprawy zakończone decyzjami administracyjnymi do zakresu niezbędnego do usunięcia kwalifikowanego naruszenia prawa, bez naruszania stanu wynikającego z części decyzji administracyjnych zgodnych z prawem. Powyższą interpretację należało, zdaniem organu, odnieść do przepisów dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego. Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła [...] Sp. z o.o. w [...]. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: - naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 152 § 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r., w sytuacji gdy okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji nr [...] z dna [...] grudnia 2009 roku [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w wyniku wznowienia stepowania w całości. W skardze podniesiono, iż treść art. 151 § 1 ust. 2 k.p.a. nie przewiduje uchylenia tylko części decyzji. W związku z czym, w wyniku wznowienia postępowania dojść musi do uchylenia decyzji w całości. Stąd też musi w całości dojść do wstrzymania wykonalności decyzji po spełnieniu przesłanek wskazanych z art. 152 § 1 k.p.a. W niniejszej sprawie organ stwierdził istnienie przesłanek z art. 152 § 1 k.p.a. zatem powinien wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonalność decyzji w całości. Decyzja nr [...] z dnia [...] grudnia 2009r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nakazująca wykonanie robót budowlanych została wydana w oparciu o opinię techniczną wykonaną przez mgr inż. J. F. stanowiącą integralną cześć decyzji. Podstawą natomiast wydania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] października 2010 roku w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2009 roku nr [...] było zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. ujawnienie się istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję, tj. istnienie ściany w miejscu, w którym wg opinii ściana nie istniała a miała być odbudowana. W ocenie strony skarżącej uznać należy, iż mgr inż. J. F. wydając opinię nie dokonał oględzin nieruchomości [...] a jedynie [...], w związku z czym jego opinia nie spełnia walorów rzetelności, a co za tym idzie nie może być podstawą do wydania decyzji. Co więcej, w prowadzonym postępowaniu przygotowawczym J. F. zeznając w charakterze świadka zeznał, że opinia jego nie dotyczy budynku na nieruchomości [...] a [...]. W związku zatem z ujawnieniem się powyższych okoliczności nieuprawnionym jest utrzymanie w mocy przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] postanowienia z dnia [...] grudnia 2011 roku. Podstawą wstrzymania wykonania decyzji w części nakazującej wybudowanie ściany było faktyczne istnienie tej ściany, co w konsekwencji podważało rzetelność ww. opinii. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie zasługuje. Zaskarżone postanowienie odpowiada przepisom prawa. Przedmiotem sądowej kontroli było postanowienie wydane na podstawie przepisu art. 152 k.p.a. Zgodnie z przepisem art. 152 k.p.a., organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym w przypadku zaistnienia przewidzianych w art. 152 k.p.a. przesłanek wstrzymanie wykonania decyzji nie zależy od swobodnego uznania organu. Przeciwnie, jeśli zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji, tzn. gdy istnieje przekonanie o zasadności przesłanek do wznowienia postępowania i gdy jednocześnie nie występuje przesłanka przedawnienia określona w art. 146 § 1 k.p.a., organ "wstrzyma", a zatem ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji dotychczasowej. W orzecznictwie jednak podkreśla się, że wydanie postanowienia w trybie art. 152 § 1 kpa powinno być traktowane jako środek ostateczny, a także oparty na udokumentowanych i wiarygodnych materiałach dowodowych. Zbyt szybkie i nie poparte dostatecznie udokumentowanymi dowodami na istnienie przesłanek wskazujących na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej, korzystanie z instytucji wstrzymania wykonania decyzji, może stanowić naruszenie zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznych (zob. wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 17 lutego 2011 r. sygn. II SA/Bk 779/10 Lex nr 786874, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2010 r. sygn. IV SA/Wa 616/10 Lex nr 675383). W niniejszej sprawie organy orzekły zgodnie z ww. zasadami. Odniesiono się do, wskazanej we wniosku o wznowienie postępowania, przesłanki wznowieniowej wynikającej z art. 145 § 1pkt 5 k.p.a. Nową okolicznością faktyczną było istnienie ściany w budynku, która w świetle decyzji ostatecznej miała być wymurowana. Sąd podziela stanowisko organu drugiej instancji – skoro wniosek o wznowienie wskazywał na ww. przesłankę odnoszącą się li tylko do części nakazu zawartego w decyzji ostatecznej, to uzasadnione jest wstrzymanie decyzji tylko w tym zakresie. Argumenty zawarte w skardze był już podnoszony w toku postępowania administracyjnego. Skarżący nie ma racji, kiedy wywodzi, że świetle przepisu art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. nie jest możliwe uchylenie tylko części decyzji. Jak zasadnie przywołał organ II instancji w orzecznictwie utrwalonym na tle art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. wskazuje się, że w trybie tego przepisu możliwe jest uchylenie decyzji dotychczasowej w części. Ponadto należy zauważyć, że zakres wstrzymania decyzji nie przesądza o ostatecznym rozstrzygnięciu w postępowaniu wznowieniowym. Kierując się powyższą argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a.