VII SA/Wa 1008/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu dozoru i przechowywania pojazdów na parkingu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 kwietnia 2014 r. Starosta N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu dozoru i przechowywania pojazdów na parkingu. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 marca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu zażalenia E. H. T. E. Sp. z o. o. w C., uchyliło postanowienie Starosty N. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenia za dozór oraz przyznania zwrotu koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenia za dozór i przyznało E. H. T. E. Sp. z o. o. w C zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie za dozór. W odpowiedzi na skargę zaskarżony organ wniósł o jej odrzucenie, bowiem Starosta N. nie jest uprawniony do wniesienia skargi w sprawie, w której orzekał w I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Po wniesieniu skargi Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. W szczególności bada, czy skargę wniósł podmiot określony w art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., zgodne z którym uprawnionym do wniesienia skargi do sądu jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W przedmiotowej sprawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2014 r., którym uchylono postanowienie Starosty N. z dnia [..] 2012 r. wniósł Starosta N. Zatem skarga została wniesiona przez organ, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że organ administracji publicznej, który wydał w pierwszej instancji decyzję administracyjną w sprawie, nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w tej sprawie na decyzję administracyjną wydaną w wyniku odwołania, nie ma bowiem interesu prawnego we wniesieniu skargi (por. wyrok NSA z dnia 29 listopada 2005 r., sygn. akt FSK 2631/04, lex nr 236287, wyrok NSA z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 804/07, lex nr 542010, postanowienie NSA z dnia 17 stycznia 2008r., sygn. akt II GSK 342/07, lex nr 453873). Powyższe znajduje zastosowanie odpowiednio do postanowień. Według art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. z 2013 r., poz. 267) stroną postępowania jest tylko podmiot występujący w danym stosunku administracyjnoprawnym w charakterze administrowanego. Pojęcia strony nie można zaś odnieść do podmiotu występującego w charakterze organu administracyjnego. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej zaś - uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie (por. postanowienie NSA z dnia 19 października 2000 r., sygn. II SA/Gd 2159/00, lex nr 446440). Odnosi się to także do organu pierwszej instancji, któremu żaden przepis nie przyznaje uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący takie rozstrzygnięcia w drodze skargi (por. postanowienie NSA z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 387/05, lex nr 197511, zob. także uchwałę SN z dnia 27 lipca 1993 r., sygn. akt III AZP 8/93, publ. OSNPC 1994 r., nr 1, poz. 3). W konsekwencji uznać należy, że organ, który wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego wydaną w tej sprawie, a zatem skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.