VII SA/Wa 1035/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Zarządu [...] z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Zarządu [...] z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wniosła do WSA w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku wstrzymanie podniesiono, że z uwagi na ostateczny charakter decyzji w zakresie udzielenia pozwolenia na budowę możliwym jest rozpoczęcie przez inwestora przedmiotowych prac budowlanych. W ocenie wnioskodawcy ewentualne prowadzenie prac związanych z realizacją przedmiotowej inwestycji w kontekście toczącego się sporu co do tytułu prawnego oraz możliwości dysponowania gruntem przez inwestora uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem wykonanie przedmiotowych prac budowlanych spowoduje nieodwracalne skutki dla nieruchomości, a w konsekwencji będzie skutkować szkodą. Pełnomocnik uczestnika postępowania pismem z dnia 28 czerwca 2018 r. wniósł o wydanie postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek o wstrzymanie skarżący nie przedstawił w nim argumentów, które uzasadniałyby uznanie za wiarygodne twierdzeń, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji poniesie on znaczną szkodę, czy też zajdą w stosunku do niego trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na to, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. We wniosku nie przedłożono żadnego dowodu celem skonkretyzowania twierdzeń skarżącego. W tym zakresie, strona opiera się wyłącznie na ogólnikowych twierdzeniach wyartykułowanych w złożonej skardze - nie przytaczając przy tym jakichkolwiek dowodu na ich poparcie. Ponadto należy podkreślić okoliczność, że inwestor ma prawo do realizacji budowy na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, mimo wniesienia skargi do sądu. Tym samym to on ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi, czy też skargi kasacyjnej. Prowadzenie prac przez inwestora, mimo trwającego postępowania sądowego, odbywa się na jego wyłączne ryzyko, ponieważ kwestia ewentualnego przywrócenia stanu poprzedniego, w razie gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi zaskarżona decyzja zostanie uchylona, będzie obciążać właśnie jego (vide np. postanowienia NSA z dnia 29 listopada 2017 r., II OZ 1461/17, z dnia 15 grudnia 2017 r. II OSK 1219/17, CBOSA). W tym miejscu należy wskazać wnioskodawcy, że postulowane we wniosku ogólnikowe argumenty dotyczące mogących powstać w związku z realizacją inwestycji zmian w nieruchomości objętej inwestycją, czy też ewentualnych następstw wyeliminowania z obrotu prawnego spornego pozwolenia na budowę, nie uzasadniają wstrzymania wykonania pozwolenia budowlanego. Trzeba bowiem przypomnieć, że pod pojęciami niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Podniesione we wniosku zarzuty, że zaskarżony akt ma wady dające podstawę domagania się jego wyeliminowania z obrotu prawnego, nie są odpowiednie dla uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania tego aktu. Na tym etapie (rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu) Sąd nie bada bowiem legalności tego aktu. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.