VII SA/Wa 1060/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę A. K., reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego, złożyła skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia jest ostateczna, wobec czego stronie skarżącej przysługiwało prawo złożenia od niej w terminie 30 dni, za pośrednictwem organu, skargi do sądu administracyjnego. O takim trybie zaskarżenia pełnomocnik profesjonalny skarżącej został prawidłowo pouczony przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w zaskarżonej decyzji. Jak wynika z akt administracyjnych, pełnomocnik skarżącej otrzymał zaskarżoną decyzję 1 marca 2016 r. W dniu 30 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącej nadał bezpośrednio na adres Sądu rzeczoną na wstępie skargę (k. 6 akt sądowych), która została w dniu 5 kwietnia 2016 r. wpisana do dziennika korespondencji ogólnej pod sygnaturą VII KO 67/16. W myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) Sąd przekazał ją w dniu 7 kwietnia 2015 r. według właściwości do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. O tym fakcie pełnomocnik skarżącej został poinformowany. Następnie po nadesłaniu przez organ skargi wraz odpowiedzią na skargę i całością akt administracyjnych, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału wezwano pełnomocnika skarżącej do nadesłania stosownego pełnomocnictwa – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 maja 2016 r., o czym świadczy pismo Poczty Polskiej z dnia 21 września 2016 r. stanowiące odpowiedź na reklamację przesyłki poleconej kierowanej do pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Regułę ogólną w stosunku do rozstrzygnięć w sprawach indywidualnych, a więc decyzji administracyjnych oraz postanowień wydawanych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym stanowi to, że początkową datą terminu będzie zgodnie z art. 111 § 1 kodeksu cywilnego w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a. - dzień następny po dniu, w którym skarżącemu zostało doręczone rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu, z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Wskazać należy, że tryb jest zachowany wówczas, gdy skarga zostaje skierowana do organu, którego decyzję zaskarżono, zaś termin jest zachowany wówczas, gdy przed jego upływem, czyli najpóźniej w ostatnim dniu terminu skarga zostanie złożona bezpośrednio w biurze podawczym organu (nie sądu), którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. To samo dotyczy nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym (na adres organu), które jest równoznaczne z wniesieniem jej do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Tryb wniesienia skargi do sądu jest trybem, którego zmiana jest niedopuszczalna. Upływ tego terminu sąd zobowiązany jest uwzględniać z urzędu, w ramach badania spełnienia wymogów formalnych skargi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 2006 r., III SA/Wa 3000/05; postanowienie NSA z 29 maja 2008 r., I FSK 631/08, Lex nr 505351). W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia środka zaskarżenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 marca 2016 r. Oznacza to, że termin 30 dni na złożenie skargi przypadał na dzień 31 marca 2016 r. i był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnik skarżącej nadał skargę bezpośrednio do Sądu w Urzędzie Pocztowym w dniu 30 marca 2016 r., tym samym czyniąc to z uchybieniem trybu. Powyższe spowodowało, że Sąd zmuszony był przekazać skargę według właściwości do organu, co nastąpiło 7 kwietnia 2016 r., zatem ów dzień należało przyjąć za dzień prawidłowego wniesienia skargi. Mając powyższe ustalenia na uwadze sąd stwierdził, że przesłanie skargi do organu dnia 7 kwietnia 2016 r., podczas gdy ostatnim dniem terminu do jej skutecznego wniesienia był 31 marca 2016 r., skutkuje jej odrzuceniem. Ponadto pełnomocnik skarżącej wezwany do nadesłania pełnomocnictwa stosownego pełnomocnictwa nie nadesłał. Zwrócić należy uwagę, że zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Również art. 37 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ponadto stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika z akt sprawy, braki formalne skargi nie zostały przez pełnomocnika skarżącej usunięte, bowiem pełnomocnik nie nadesłał stosownego pełnomocnictwa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu.