VII SA/Wa 1096/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. i S. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. W. i S. W. złożyli skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...], którą nałożono na skarżących obowiązek rozbiórki obiektu pełniącego funkcję klatek dla zwierząt, zlokalizowanego na działce nr ew. [...] w miejscowości M.. W skardze M. W. i S. W. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wskazali, że ponieśli koszty związane z realizacją obiektu, rozbiórka obiektu spowoduje dodatkowe koszty, a w przypadku uwzględnienia skargi kolejne koszty generować będzie ponowne wykonanie kojców dla psów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skarżący musi zatem wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca winien przedstawić konkretne okoliczności świadczące o zasadności wstrzymania, poparte faktami oraz ewentualnie stosownymi dowodami (por. postanowienia NSA: z dnia 28 kwietnia 2011 r. sygn. akt I FSK 546/11 Lex nr 786059, z dnia 28 marca 2011 r. sygn. akt I FSK 402/11 Lex nr 783591, z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt I FSK 63/11 Lex nr 783605). Zauważyć wobec tego trzeba, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest bardzo lakoniczny, skarżący wskazali bowiem jedynie ogólnikowo na poniesione przez nich koszty wykonania obiektu, a także na koszty związane z dokonaniem rozbiórki i ewentualnym ponownym wykonaniem kojców dla psów. Podkreślenia wymaga, że samo powołanie się na związane z wykonaniem decyzji konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia do oceny, iż wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy. Dla spełnienia przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 1 sierpnia 2012 r. sygn. akt II OZ 664/12 LEX nr 1225755, z 12 lutego 2013 r. II OZ 71/13 LEX nr 1282993). W ocenie Sądu wniosek M. W. i S. W. nie zasługuje zatem na uwzględnienie, skarżący nie przedstawili bowiem żadnych argumentów, które uprawdopodobniłyby, że zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy. Ogólnikowe powołanie się przez skarżących na koszty związane z realizacją zaskarżonej decyzji nie stanowi wystarczającej podstawy pozwalającej uznać, iż jej wykonanie spowodowałoby powstanie trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.