VII SA/Wa 1110/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2013 r. odrzucono skargę B. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych, jako wniesionej z uchybieniem ustawowego terminu. Postanowienie stało się prawomocne z dniem 1 sierpnia 2013 r. W dniu 13 grudnia 2013 r. strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że uchybienia terminu do wniesienia skargi uzależnione było od terminu rozprawy w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w [...], a dotyczącej wydania nieruchomości. Podniesiono, że w dniu 11 stycznia 2013 r. złożono pozew w ww. sprawie przeciwko [...] S.A., a pierwsze posiedzenie odbyło się dopiero w dniu 25 kwietnia 2013 r. Wówczas dopiero pozwany dostarczył obszerną dokumentację, z którą strona skarżąca mogła się zapoznać. Strona skarżąca wskazała, że ustalono termin kolejnego posiedzenia na przełom maja i czerwca, co było niezależne od strony, ale od sądu orzekającego w ww. sprawie. Wskazano, że kwestia wydania nieruchomości miała być zagadnieniem wstępnym przed jakimkolwiek rozpatrywaniem spraw administracyjnych. Wobec stwierdzenia przez organ powiatowy samowoli budowlanej, został wniesiony pozew o wydanie nieruchomości (pozwany nie ma tytułu prawnego do spornej nieruchomości), a w związku z tym postępowaniem bezcelowe stałoby się wnoszenie wcześniej skargi do sądu administracyjnego na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] Nadal nie został wyznaczony kolejny termin posiedzenia w przedmiocie roszczenia o wydanie nieruchomości. W ocenie strony skarżącej celowe przedłużanie przez pozwanego procesu windykacyjnego powoduje, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest zasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 4 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). Należy wskazać, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się - zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu - z obowiązkiem strony lub jej pełnomocnika do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona lub jej pełnomocnik nie mogli usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie, że mimo całej staranności strona lub jej pełnomocnik nie mogli dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody niezależne od strony lub pełnomocnika oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt II OSK 479/07). Należy przy tym wskazać, że uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., jest instytucją o wiele mniej restrykcyjną od udowodnienia i oznacza, iż strona powinna jedynie w sposób wiarygodny uzasadnić okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie, bez konieczności wykazywania ich w sposób ostateczny (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2012 r., II OZ 1106/12). Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Argumenty przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu nie stanowią takiego uprawdopodobnienia. Okoliczność, że strona równolegle z postępowaniem administracyjnym, w którym zapadła zaskarżona decyzja, prowadzi postępowanie w sprawie o wydanie nieruchomości i od wyniku tego postępowania uzależniała ewentualne zaskarżenie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] nie stanowi wypełnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, zatem przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi jest bezzasadne. Mimo toczącego się procesu przed sądem powszechnym, nic nie stało na przeszkodzie, aby strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zwłaszcza, że w rezultacie, mimo niezakończenia postępowania w przedmiocie wydania nieruchomości, i tak wniosła skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Trzeba dodać, że gdyby skarga została wniesiona w terminie i Sąd oceniłby, że wynik postępowania o wydanie nieruchomości determinuje kierunek wyrokowania w sprawie ze skargi do sądu administracyjnego, wówczas postępowanie to mogłoby zostać zawieszone do czasu rozpoznania sprawy w przedmiocie roszczenia windykacyjnego. W ocenie Sądu, w okolicznościach przytoczonych we wniosku o przywrócenie terminu nie można upatrywać braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, albowiem w odniesieniu do strony skarżącej nie zaszła żadna niezawiniona, nadzwyczajna przeszkoda, która uniemożliwiałaby dokonanie ww. czynności w terminie. Reasumując, Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.