VII SA/Wa 1123/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wpisania do ewidencji instruktorów postanawia: przywrócić W. M. termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2013 r. Wyrokiem z dnia 24 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2013 r., znak: [...]. W dniu 18 listopada 2013 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego reprezentowanego przez pełnomocnika o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż pełnomocnik skarżącego w dniu 24 października 2013 r. została skierowana na zabieg, który wykonany został o godz. 13.15 w klinice. Po zabiegu pełnomocnik została poddana intensywnej terapii farmakologicznej (do dnia 14 listopada) i przebywała pod systematyczną obserwacją kliniki. Na skutek stosowania terapii (w tym zwiększonych dawek relanium) zdolności intelektualne, zdolności koncentracji i pamięć pełnomocnika zostały ograniczone. Pełnomocnikowi zalecono między innymi przebywanie w domu i oszczędny tryb życia, zakaz prowadzenia pojazdów i powstrzymywana się od sytuacji stresowych oraz podejmowania ważnych decyzji. Do wniosku załączono zaświadczenie lekarskie oraz ulotkę leku. Ponadto, pełnomocnik wskazała, iż nie była w stanie przewidzieć skutków zastosowanej terapii i powierzyć z wyprzedzeniem poprowadzenia sprawy innej osobie. Zaznaczyła, że kancelaria adwokacka prowadzona jest w formie jednoosobowej działalności gospodarczej, pełnomocnik nie posiada wspólników ani pracowników, którymi mogłaby się posłużyć przy realizacji zlecenia. Nadto, pełnomocnik podniosła, iż nie była w stanie przewidzieć z wyprzedzeniem skutków terapii, ponieważ decyzje o jej rozpoczęciu w określonym momencie, stosowane środki oraz okres terapii podejmowane były przez lekarza doraźnie, na podstawie wyrywkowo prowadzonych badań i wywiadów z pacjentką. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Z przywołanej regulacji prawnej wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, jeżeli łącznie występują następujące przesłanki: został złożony wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Zaznaczyć należy, iż uprawdopodobnienie jest instytucją o wiele mniej restrykcyjną od udowodnienia i oznacza, iż strona powinna jedynie w sposób wiarygodny uzasadnić okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie, bez konieczności wykazywania ich w sposób ostateczny. Wymóg uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu nie jest tożsamy z wymogiem udowodnienia wszystkich okoliczności faktycznych, przemawiających za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. Uprawdopodobnienie istnienia przesłanki braku winy jest więc środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2009 r., sygn. akt II FZ 238/09; z dnia 5 października 2011 r., sygn. akt I OZ 745/11; z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt II FZ 992/12; M. Iżykowski, Charakterystyka prawna uprawdopodobnienia w postępowaniu cywilnym, "Nowe Prawo" 1980, nr 3, s. 75). Przy ocenie zawinienia, bądź też jego braku, sąd bierze pod uwagę czynnik obiektywny, rozpatrując czy strona dołożyła staranności, jakiej wymagać można od osoby dbającej w sposób należyty o swój interes prawny. Ponadto zaznaczyć należy, iż czynności pełnomocnika obciążają bezpośrednio stronę. W ocenie Sądu, okoliczności faktyczne opisane we wniosku o przywrócenie terminu stanowią uprawdopodobnienie, że niedochowanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku było niezawinione. W świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, choroba poparta zaświadczeniem lekarskim, może uprawdopodabniać niezawinioną przeszkodę w dokonaniu czynności procesowej. Jednakże muszą przy tym wystąpić określone warunki, tzn. wystąpi choroba nagła, niespodziewana, powodująca nagłe pogorszenie stanu zdrowia (w tym wyłączająca świadomość podejmowanych działań), jeżeli strona nie miała jednocześnie możliwości samodzielnego działania, ani nie miała możliwości posłużenia się innymi osobami w dokonaniu danej czynności procesowej, a przy tym przeszkoda w postaci choroby musiałaby istnieć przez cały czas, a zatem aż do momentu ustania przyczyny niezawinionego uchybieniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OZ 586/11, Lex nr 1068603; postanowienie NSA z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt I FZ 255/11, Lex nr 896215; postanowienie NSA z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt II FZ 551/11, Lex nr 966189; postanowienie WSA w Lublinie z dnia 6 października 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 587/08, Lex nr 507269). Przenosząc powyższe spostrzeżenia na grunt niniejszej sprawy, uznać należy, iż przypadek pełnomocnika strony skarżącej można przyrównać do wystąpienia "nagłej choroby". Pełnomocnik została poddana w dniu 24 października 2013 r. zabiegowi, a następnie do dnia 14 listopada 2013 r. intensywnej terapii farmakologicznej. Okoliczność stosowania u pełnomocnika strony terapii farmakologicznej (zwiększonych dawek relanium) uprawdopodabnia zaś, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony, z uwagi na ograniczenie zdolności intelektualnych, zdolności koncentracji i pamięci. Ulotka leku załączona do wniosku o przywrócenie terminu wskazuje, że takie objawy u pacjenta mogą wystąpić. Według informacji zawartej we wniosku pełnomocnik strony prowadzi kancelarię w formie jednoosobowej działalności, więc nie była także w stanie powierzyć prowadzenia sprawy innej osobie. Ponadto wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu dokonana została czynności, mianowicie został złożony wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, wniosek zaś o przywrócenie terminu został złożony w terminie siedmiodniowym od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przeszkoda ustąpiła bowiem w dniu 14 listopada 2013 r. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.