VII SA/Wa 1130/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r., znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: odrzucić skargę Strona skarżąca – M. W., reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego, wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] lutego 2016 r., znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia. Postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia jest ostateczne, wobec czego stronie skarżącej przysługiwało prawo złożenia od niej w terminie 30 dni, za pośrednictwem organu, skargi do sądu administracyjnego i takie pouczenie zawierało zaskarżone postanowienie. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącej – r. pr. J. O. otrzymał zaskarżone postanowienie 9 marca 2016 r. (zpo w aktach administracyjnych). W dniu 2 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej nadał bezpośrednio na adres Sądu rzeczoną na wstępie skargę (k. 5 akt), która została w dniu 6 kwietnia 2016 r. wpisana do dziennika korespondencji ogólnej pod sygnaturą VII KO 87/16. W myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd przekazał ją w dniu 13 kwietnia 2015 r. według właściwości do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. O tym fakcie pełnomocnik skarżącej został poinformowany. W piśmie z dnia 10 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, że w dniu 6 czerwca 2016 r. dowiedział się, że jego skarga trafiła do Sądu zamiast do organu. Podał, że minęło mu 51 lat wykonywania zawodu radcy prawnego i nigdy nie zdarzył mu się taki przypadek. Ponadto jak sobie przypomina, przez ten tydzień był bez pomocy swojej aplikantki i sam musiał wysłał korespondencję, a nie czuł się dobrze, bo przechodził grypę. Radca prawny wskazał także, że obecnie ma skończone 81 lat i wnosi o stwierdzenie, że skarga wysłana na poczcie w dniu 2 kwietnia 2016 r. została złożona w sposób prawidłowy i otrzyma dalszy bieg w postępowaniu sądowym. Następnie pismem z dnia 7 lipca 2016 r., w odpowiedzi na wezwanie Sądu, pełnomocnik skarżącej sprecyzował, że jego pismo z 10 czerwca 2016 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2016 r. Sąd odrzucił wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Regułę ogólną w stosunku do rozstrzygnięć w sprawach indywidualnych, a więc decyzji administracyjnych oraz postanowień wydawanych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym stanowi to, że początkową datą terminu będzie zgodnie z art. 111 § 1 kodeksu cywilnego w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a. - dzień następny po dniu, w którym skarżącemu zostało doręczone rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu, z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Wskazać należy, że tryb jest zachowany wówczas, gdy skarga zostaje skierowana do organu, którego decyzję zaskarżono, zaś termin jest zachowany wówczas, gdy przed jego upływem, czyli najpóźniej w ostatnim dniu terminu skarga zostanie złożona bezpośrednio w biurze podawczym organu (nie sądu), którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. To samo dotyczy nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym (na adres organu), które jest równoznaczne z wniesieniem jej do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Tryb wniesienia skargi do sądu jest trybem, którego zmiana jest niedopuszczalna. Upływ tego terminu sąd zobowiązany jest uwzględniać z urzędu, w ramach badania spełnienia wymogów formalnych skargi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 2006 r., III SA/Wa 3000/05; postanowienie NSA z 29 maja 2008 r., I FSK 631/08, Lex nr 505351). W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia środka zaskarżenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 marca 2016 r. Oznacza to, że termin 30 dni na złożenie skargi przypadał na dzień 8 kwietnia 2016 r., który był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnik skarżącej nadał skargę bezpośrednio do Sądu w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu 2 kwietnia 2016 r., tym samym czyniąc to z uchybieniem trybu. Powyższe spowodowało, że Sąd zmuszony był przekazać skargę według właściwości do organu, co nastąpiło 13 kwietnia 2016 r., zatem ów dzień należało przyjąć za dzień prawidłowego wniesienia skargi. Mając powyższe ustalenia na uwadze Sąd stwierdził, że przesłanie skargi do organu dnia 13 kwietnia 2016 r., podczas gdy ostatnim dniem terminu do jej skutecznego wniesienia był 8 kwietnia 2016 r., skutkuje jej odrzuceniem. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.