VII SA/Wa 1135/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Inwalidów "S." w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2010r., nr [...] Wojewoda M[...] po rozpatrzeniu odwołania S. I. "Ś[...]" od decyzji Prezydenta [...]. W. z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia dla inwestora – M. S. W. - na rozbudowę ulicy C[...] na odcinku od granic terenów PKP do ulicy R. na działkach nr ew. [...],z obrębu [...]; nr ew. [...] z obrębu [...] nr ew. [...] z obrębu [...]; nr ew. [...] z obrębu [...] nr ew. [...] z obrębu [...] położonych w dzielnicy M. w W. oraz nadającej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewoda M[...] wskazał, że zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, tzw. specustawy (Dz. U. z 2003r. nr 80 poz. 721 z późn. zm.) pozwolenie na budowę drogi jest wydawane na zasadach i w trybie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. nr 156 poz. 1118 z późn. zm.) z zastrzeżeniem przepisów rozdziału 4 ww. ustawy. Stosownie do art. 24 ust 2 ww. ustawy, ilekroć w przepisach ustawy Prawo budowlane jest mowa o decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, rozumie się przez to także decyzję o ustaleniu lokalizacji drogi. Wojewoda M[...] stwierdził, że inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem 32 ust 1;i 2 oraz art. 35 ust.1 ustawy Prawo budowlane. Przedłożony projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami ostatecznej decyzji Prezydenta [...]. W. z dnia [...] lipca 2008r., nr [...], o ustaleniu lokalizacji drogi, jest kompletny, posiada niezbędne uzgodnienia, decyzje opinie i sprawdzenia. Inwestor złożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Strony zostały powiadomione o wszczęciu postępowania w drodze obwieszczeń opublikowanych w prasie lokalnej na stronie internetowej urzędu oraz tablicach ogłoszeń urzędu. Wojewoda M[...] odnosząc się do zarzutów odwołania stwierdził, iż nie wpływają one na ocenę zgodności z prawem decyzji organu pierwszej instancji. I tak, w sprawie orzekał właściwy organ. Prezydent [...] W., który nie był zobowiązany do wyłączenia się w trybie art. 24 k.p.a. od orzekania w niniejszej sprawie. Wojewoda M[...] podniósł, że niejednokrotnie prezydent miasta na prawach powiatu występuje w konkretnej sprawie w podwójnej roli – strony i organu rozpoznającego sprawę i taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Mimo to, nie zachodzi jednak kolizja w wykonywaniu przez Prezydenta uprawnień przysługujących z osobna organowi wykonawczemu gminy oraz staroście. Nie istnieje konflikt sfery cywilnej praw i obowiązków gminy tzw. dominium, ze strefą władczych uprawnień tzn. imperium, przynależnych Prezydentowi [...] W. Treść zaskarżonej decyzji nie będzie miała wpływu na sferę majątkową gminy, tak jak to ma miejsce w sytuacji odebrania nieruchomości, czy też orzekania o jej zwrocie. W niniejszej sprawie, nie będzie miał odpowiedniego zastosowania pogląd przyjęty w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003r.1/03. Organ II instancji uznał, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut nieprawidłowej podstawy prawnej, na jakiej oparto decyzję organu pierwszej instancji. Podkreślił, że w orzecznictwie istnieje rozbieżność, co do konieczności zaliczenia budowanej, czy rozbudowywanej drogi, w odpowiednim trybie, do jednej z kategorii dróg publicznych. Skoro przedmiotowa inwestycja dotyczy budowy drogi przez jej rozbudowę, droga nie może być już na tym etapie, w takiej formie zaliczona do określonej kategorii dróg. Stosownie do art. 10 ust 4 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2004r. nr 204, poz. 2086 z późn. zm.) nowo wybudowany fragment drogi zostaje zaliczony do kategorii drogi, w ciągu, której leży. Tym samym organ I instancji prawidłowo zastosował przepisy ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. W tym kontekście, Wojewoda M[...] ocenił też, jako prawidłową procedurę doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę w formie ogłoszenia. Stwierdził, że organ I instancji prawidłowo zawiadomił strony obwieszeniem o wszczęciu postępowania administracyjnego z wniosku Prezydenta [...] W. w sprawie pozwolenia na budowę - rozbudowę ulicy C.. Obwieszenie zostało opublikowane w prasie lokalnej w dniu [...] sierpnia 2009r. na stronie internetowej Urzędu [...] W. w dniu [...] sierpnia 2009r. i wyświetlany do dnia [...] sierpnia 2009r. oraz wywieszone na tablicy ogłoszeń w Urzędzie [...] W. w dzielnicy M. w dniach [...] sierpnia 2009r. oraz w Biurze Administracyjno Gospodarczym w dniach [...] sierpnia 2009r. Wojewoda M[...] stwierdził, że stosownie do art. 49 k.p.a. w związku z art. 28 ust 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych strony zostają zawiadomione w drodze obwieszczeń o wydaniu decyzji wraz z informacją o miejscu, w którym mogą zapoznać się z treścią tej decyzji. Obwieszenie nie zawiera treści całej decyzji, informacji o projektach budowlanych, które zostały zatwierdzone, czy też obowiązków nałożonych na inwestora. Organ II instancji, odnosząc się do zarzutu dotyczącego uniemożliwienia stronie udziału w sprawie, poprzez odmowę wykonania zdjęć dokumentacji projektowej, wydania kopii decyzji organu pierwszej instancji - stwierdził, że Spółdzielnia "Ś[...]", jako strona postępowania, miała możliwość zapoznania się i wypowiedzenia odnośnie decyzji organu pierwszej instancji. Uchybienia w postępowaniu przed organem pierwszej instancji nie miały żadnego wpływu na udział w sprawie Spółdzielni, ponieważ wcześniejsze uchybienia zostały naprawione przez organ odwoławczy. Wojewoda M[...] stwierdził, że nie jest zasadne stanowisko, zgodnie, z którym decyzja organu pierwszej instancji jest niewykonalna. Podniósł, że wbrew stanowisku Spółdzielni, decyzja pozwolenia na budowę nie musi być poprzedzona decyzją rozbiórkową w sytuacji, kiedy decyzja pozwolenia na budowę obejmuje przewidzianą w zatwierdzonym projekcie rozbiórkę obiektów kolidujących z planowaną inwestycją. Zatwierdzony został projekt budowlany obejmujący rozbiórkę budynków, zgodnie, z którym inwestor dokona częściowej rozbiórki obiektu poprzez stopniowe demontowanie ścian i ław fundamentowych. W celu zabezpieczenia pozostałej części budynku zaprojektowana została ściana osłonowa murowana o grubości 25 cm na ławie żelbetonowej 60 x 30cm, na których wsparta została konstrukcja dachu wraz z poszyciem. Ściana ta zabezpieczy pozostałą część budynku na działce inwestora oraz budynek na działce skarżącego. Projekt rozbiórki nie przewiduje rozbiórki budynku Spółdzielni Inwalidów "Ś[...]", ani prac na działce nie należącej do inwestora. Tym samym zdaniem organu odwoławczego zarzut dotyczący nie wykonalności nie znajduje oparcia w materiale dowodowym. W ocenie Wojewody M[...] bezzasadny jest zarzut, zgodnie, z którym organ I instancji bezpodstawnie nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Organ wskazał, że zgodnie z przepisem art. 108 k.p.a. decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności m.in. ze względu na ważny interes społeczny. Inwestycja, polegająca na rozbudowie drogi leży w interesie społecznym, pozwoli udrożnić istniejący układ komunikacyjny w mieście przyczyniając się do rozwoju gospodarczego nieruchomości położonych wzdłuż projektowanej ulicy. Rozbudowa ciągu ul. [...] do ul. Ż[...] i W[...] jest składnikiem realizowanego układu komunikacyjnego infrastruktury około lotniskowej w związku z budową Terminala 2 w Porcie Lotniczym [...], którego budowa jest przedsięwzięciem w ramach programu Euro 2012. Rozbudowa wnioskowanego ciągu drogowego jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania całego układu drogowego łączącego port lotniczy z układem komunikacyjnym [...] W. i umożliwi przejęcie części ruchu na czas realizacji połączenia Trasy N -S z ul. M[...], co dodatkowo uzasadnia nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Kolejny zarzut, do którego odniósł się Wojewoda M[...] w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, dotyczył naruszeniem właściwości poprzez objęcie w decyzji działek, które w ewidencji gruntów są sklasyfikowane, jako działki kolejowe. Organ II instancji wskazał, że działki [...] i [...] zostały zajęte pod budowę drogi na mocy decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] lipca 2008r. o ustaleniu lokalizacji drogi. Działki zostały przejęte pod budowę drogi i na tym etapie postępowania nie są już działkami kolejowymi. Wojewoda M[...] stwierdził ponadto, że nie można zgodzić się z poglądem Spółdzielni, zgodnie, z którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach powinna zostać wydana na etapie poprzedzającym bezpośrednio etap pozwolenia na budowę. Ustawodawca nałożył obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, ale nie wskazał, że decyzja ma być wydana po ustaleniu lokalizacji drogi. Decyzja ma być wydana przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, ale brak jest przeszkód do uzyskania takiej decyzji również przed uzyskaniem decyzji lokalizacyjnej. Organ II instancji wskazał, że Wojewoda M[...] decyzją z dnia [...] stycznia 2008r. o środowiskowych uwarunkowaniach udzielając zgody na realizację przedsięwzięcia zastosował przepis art. 46 ust 1 pkt 1a i 1 b ustawy prawo ochrony środowiska. Poza przedmiotem niniejszego postępowania jest weryfikowanie prawidłowości tej decyzji Wojewody M[...] w zakresie określenia jej adresata. Zasadnie przyjęto, że w niniejszym postępowaniu inwestor legitymował się decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. Zarząd Dróg Miejskich, adresat ww. decyzji, pod względem organizacyjnym i finansowym podlega Prezydentowi [...] W. i zarządza warszawskimi drogami krajowymi, wojewódzkimi i powiatowymi. Organ II instancji stwierdził, że Spółdzielnia Inwalidów "Ś[...]" bezzasadnie wskazuje, że decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi - Prezydenta [...] W[...] dnia [...] lipca 2008r. nr [...], nie pokrywa się przedmiotowo z decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany. Decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi obejmuje więcej działek niż późniejsza decyzja udzielająca pozwolenie na budowę. Stosownie do art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych ilekroć w przepisach ustawy Prawo budowlane jest mowa o decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu rozumie się decyzję o ustaleniu lokalizacji drogi. Zgodnie z przyjętym orzecznictwem w sprawach, w których była wydana decyzja o warunkach zabudowy nie ma wymogu objęcia pozwoleniem na budowę wszystkich działek objętych tą decyzją. Inwestor może wystąpić z wnioskiem o pozwolenie na budowę na mniejszą liczbę działek i realizować inwestycje na mniejszym terenie. Tym samym nie ma wymogu, aby pozwolenie na budowę obejmowało wszystkie działki objęte decyzją o ustaleniu lokalizacji drogi. Ustosunkowując się do zarzutu niepełnego określenia treści decyzji jak i objęcia pozwoleniem na budowę obiektu, którego posadowienie wykracza poza decyzję o ustaleniu lokalizacji drogi i braku informacji o objęciu decyzją prac rozbiórkowych oraz nieobjęciu w decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi takich zadań jak przebudowa obcych sieci wodociągowych, kanalizacji sanitarnej, c.o. i energetycznej oraz kanalizacji teletechnicznej, czy też nie objęcie projektem budowanym nowych przyłączy do budynku Spółdzielni, Wojewoda M[...] stwierdził, że zgodnie z art. 4 pkt 2 ustawy o drogach publicznych poprzez drogę rozumie się budowlę wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami stanowiącymi całość techniczno użytkową przeznaczoną do prowadzenia ruchu drogowego, zlokalizowaną w pasie drogowym. Projekt przewiduje rozbiórkę obiektów kolidujących. Decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi zawiera informacje o przebudowie urządzeń obcych, a zatem mówi o budowie i przebudowie sieci uzbrojenia terenu. Ponadto, nie wymaga pozwolenia na budowę, w myśl art. 29 ust 1 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, budowa przyłączy, te mogą być realizowane na podstawie zgłoszenia. Wojewoda M[...] w nawiązaniu do zarzutu, że projekt budowlany rozbiórki budynku nie uwzględnia faktu, że w budynku warsztatowym na działce [...] znajdują się instalacje technologiczne z substancjami łatwopalnymi i wybuchowymi, jak również brak zgody na rozbiórkę tej części budynku, która znajduje się na działce nr ew. [...] - stwierdził, że zgodnie z projektem budowlanym demontaż instalacji wewnętrznych oraz osprzętu znajdującego się w rozbieranym budynku nie jest objęty zatwierdzonym projektem budowlanym, a zatem będzie realizowany na podstawie innego odrębnego opracowania. Ponadto jak wynika z treści projektu prace rozbiórkowe będą prowadzone w taki sposób, aby po ich ukończeniu została nienaruszona pozostała część budynku, która ma być osłonięta ścianą osłonową o grubości 25 cm na ławie fundamentowej znajdującej się na działce inwestora i zabezpieczającej pozostałą część budynku usytuowaną na działce inwestora oraz Spółdzielni. Odpowiadając na zarzut braku podpisania przez projektanta projektu kanalizacji deszczowej organ wyjaśnił, że jakkolwiek faktycznie projektant podpisał się jedynie na pierwszej stronie projektu (na pozostałych tylko osoba opracowująca i sprawdzająca), to został podpisany przez tego projektanta projekt zagospodarowania terenu, który jest spójny z projektem budowy kanalizacji deszczowej oraz zostało podpisane oświadczenie, że projekt branży sanitarnej tom IX jest komplety i zgodny z przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Podobna sytuacja ma miejsce w przypadku braku podpisu projektanta na tomie branży mostowej czy braku pojedynczych podpisów w stopkach projektów. Zdaniem organu odwoławczego uchybienia tego typu nie naruszają prawa w stopniu dającym podstawę do uchylenia decyzji podobnie jak określenie daty sporządzenia projektu, poprzez wskazanie miesiąca i roku z pominięciem dni. Wojewoda M[...] stwierdził, że nie można podzielić stanowiska Spółdzielni, zgodnie, z którym, w sytuacji braku części dokumentacji organ prowadzący postępowanie powinien umorzyć postępowanie zamiast je zawieszać. Przepis art. 35 ust 3 ustawy Prawo budowlane zobowiązuje organ architektoniczno budowlany, w sytuacji wystąpienia naruszeń braków do nałożenia postanowieniem obowiązku usunięcia wskazanych nieprawidłowości. Organ prowadzący postępowania wypełnił obowiązek określony w art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, a następnie postanowieniem z dnia [...] października 2009r., zawiesił postępowanie w związku z wystąpieniem do Ministra Infrastruktury o odstępstwa od przepisów techniczno budowlanych. Odnosząc się do kolejnych zarzutów dotyczących braku uzgodnienia z gestorem mediów projektu kanalizacji deszczowej, braku dowodów na uzgodnienie przez zarządcę drogi projektów obcych sieci i przyłączy w pasie drogowym - stosowną decyzją - o zgodzie na ich umieszenie w pasie drogowym, braku numerów działek na projektach branżowych, czy też "wykorektorowanie" z oświadczeń słowa skrzyżowanie, Wojewoda M[...] wyjaśnił, że w aktach sprawy znajduje się ustalenie przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji budowy kanalizacji deszczowej z dnia [...] września 2009r. Zarządca drogi wydaje zezwolenie w drodze decyzji administracyjnej na umieszenie w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej, obiektów budowlanych nie związanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego w sytuacji zajęcia pasa drogowego na cele niezwiązane budową, przebudową, remontem dróg. Przepis ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ zajęcie pasa drogowego ma miejsce w związku budową drogi. Kwestia ‘wykorektorowania’ części oświadczenia również nie ma wpływu na prawidłowość oświadczenia, ponieważ nic nie zostało dopisane. Tym samym skoro projektant pierwotnie oświadczył, że projekt jest zgodny od skrzyżowania to tym bardziej jest zgodny, bez tego skrzyżowania (obejmuje mniejszy zakres). Z projektu wynika, że inwestycja będzie realizowana od ulicy R. (bez skrzyżowania), szczegółowe numery działek zostały wymienione w tomie nr I. Następnie, Wojewoda M[...] ustosunkowując, się do zarzutu braku opinii inżyniera ruchu, kilkukrotnej zmiany wniosku i przedwczesnego obwieszczenia, braku zaopiniowania przez stosowny organ projektu zagospodarowania zielenią nieaktualnych warunków technicznych firmy N[...], w sprawie przebudowy kanalizacji technicznej, czy też konieczność dostarczenia aktów służebności na przebudowanie odcinków sieci i przyłączy znajdujących się poza liniami rozgraniczającymi drogi - wskazał, że w tomie XV korekcje wniosku nie nakładają obowiązku ponownego zawiadamiania stron skoro dokonywane są w toku prowadzonego postępowania. W aktach przedmiotowej sprawy znajduje się pismo Urzędu [...] W[...] Biuro Ochrony Środowiska z dnia 13 sierpnia 2009r. opiniujące przedłożoną dokumentację w zakresie gospodarki zielenią bez uwag. Ważność warunków technicznych firmy N[...] została przedłużona pismem z dnia 22 stycznia 2009r. o 6 miesięcy, a następnie pismem z dnia 1 października 2009r. o kolejne 6 miesięcy. Jak wynika z projektu budowlanego przebudowa odcinków sieci ma miejsce w liniach rozgraniczających drogi. Zarząd Dróg Miejskich zaopiniował pozytywnie oraz Inżynier Ruchu [...] W. zatwierdził projekt stałej organizacji ruchu (stosowne potwierdzenia na mapach projektu tom XV - stała organizacja ruchu). Miejskie Przedsiębiorstwo Wodno Kanalizacyjne pismem z dnia 21 maja 2008r. zaopiniowało przebudowę układu drogowego. Zdaniem organu drugiej instancji, wprawdzie należy podzielić stanowisko skarżącego, iż projekt nie posiada zgody zarządcy Potoku S[...] na odprowadzanie wód deszczowych, jednakże zgodnie z pismem Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. zgoda na odprowadzanie wód deszczowych u administratora Potoku S[...] nie znajduje uzasadnienia prawnego. Tym samym zgoda taka nie jest wymagana. Odnosząc się do zarzutu braku w dokumentacji projektowej uzgodnień Miejskiego Przedsiębiorstwa w sprawie kanalizacji deszczowej organ II instancji wyjaśnił należy, że stosowne uzgodnienia znajdują się na 174 stronie projektu budowlanego - tom I. Reasumując Wojewoda M[...] podkreślił, że zgodnie z art. 35 ust 2 pkt 4 ustawy Prawo budowlane w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniosła Spółdzielnia Inwalidów "Ś[...]". Skarżąca Spółdzielnia wniosła o uchylenie opisanej wyżej decyzji Prezydenta [...] W., zwrócenie się przez Sąd do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, w przedmiocie zgodności z Konstytucją przepisu art. 31 ust 2 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. W uzasadnieniu skargi skarżąca Spółdzielnia oświadczyła, że podtrzymuje zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji Prezydent [...] W.. Ponadto podniosła, że ogłoszenie o wydaniu decyzji nie zawierało informacji o tym, że decyzja dopuszcza rozbiórkę w związku z zatwierdzonym projektem. Wprawdzie przepis art. 49 k.p.a. nie nakłada obowiązku publikacji treści całej decyzji w rozumieniu art. 107 k.p.a. mimo to, aby powiadomić zainteresowanych o wydaniu decyzji, trzeba, co najmniej podać, czego decyzja dotyczy. Istnieje różnica pomiędzy informacją, że decyzja dotyczy pozwolenia na budowę, a informacją, że decyzja rozstrzyga o pozwoleniu na budowę, przebudowę, rozbudowę rozbiórki i inne kwestie. Ponadto skarżąca Spółdzielnia wskazała, że zgodnie z art. 49 k.p.a. ogłoszenie powinno nastąpić w prasie lokalnej, a nastąpiło w Gazecie W[...], która jest dziennikiem ogólnokrajowym, a nie lokalnym. Podobnie jak dziennikiem ogólnokrajowym jest Rzeczpospolita. Obydwa dzienniki posiadają jedynie wkładki lokalne. Gazeta Wyborcza posiada jedynie 14,0% rynku. Większy nakład i czytelnictwo ma gazeta np. Fakt, która też ma też dodatek w[...]. Skarżąca Spółdzielnia wskazała, że w sprawie doszło do naruszenia właściwości organów przy wydawaniu pozwolenia na budowę. Skarżona decyzja obejmuje działki, które w ewidencji są sklasyfikowane, jako działki kolejowe (Tk) np.: [...] oraz [...], a zatem zgodnie z art. 82 ust. 3a ustawy prawo budowlane, organem właściwym do wydawania pozwoleń na budowę był wojewoda. Ponadto, skarżąca Spółdzielnia stwierdziła, że zgodnie z treścią zawiadomienia z dnia 15 grudnia 2009r Prezydent [...] W. (działając, jako starosta) sam sobie wydał decyzję administracyjną, mimo iż powszechnie już od czasów rzymskich uznaje się, że nikt nie może być sędzią we własnej sprawie. W sprawie niewątpliwie zachodziły podstawy do wyłączenia organu, a sprawę powinien załatwić organ wyższego stopnia lub przekazać ją do załatwienia innemu organowi podległemu. Takie stanowisko jest zgodne z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego, jaki został przedstawiony w uchwale składu 7-u sędziów z dnia 19 maja 2003 r. (OPS 1/2003), Skarżąca Spółdzielnia stwierdziła, że w sprawie brak jest decyzji środowiskowej wydanej na etapie poprzedzającym bezpośrednio wydanie decyzji pozwolenia na budowę. Załączona do akt postępowania decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z dnia 25 styczeń 2008r wydana przez Wojewodę M[...] nie może stanowić podstawy do wydania pozwolenia na budowę. Pochodzi sprzed wydaniem decyzji o lokalizacji drogi. Ponadto, decyzja ta wydana została wydana została na rzecz Zarządu Dróg Miejskich, a nie Prezydenta [...] W.. Skarżąca Spółdzielnia stwierdziła, że decyzje o lokalizacji drogi i pozwoleniu na budowę nie pokrywają się przedmiotowo tj. obejmują inne działki, decyzje nie są tożsame terytorialnie. Decyzja o pozwoleniu na budowę drogi powinna być tożsama terytorialnie z decyzją o lokalizacji inwestycji, a związanie decyzją o lokalizacji drogi organu wydającego pozwolenie na budowę powinno być rozumiane ściśle i dosłownie. Spółdzielnia podtrzymała też zarzut uniemożliwienia jej dostępu do akt postępowania administracyjnego. Podniosła, że projekt przebudowy sieci pozbawia skarżącą Spółdzielnię dostaw ciepła, zaś projekt rozbiórki budynków nie uwzględnia faktu, że w budynku warsztatowym na działce [...] znajdują się instalacje technologiczne z substancjami łatwopalnymi i wybuchowymi. W tych warunkach decyzja jest niewykonalna Skarżąca Spółdzielnia wskazała też na brak podpisów na niektórych fragmentach projektów, brak zgody Miasta - właściciela sieci deszczowej na odprowadzanie wód, Podniosła, że na stopkach niektórych rysunków projektowych brak informacji, jakie działki obejmuje projekt. Na projektach drogowych część oświadczeń projektantów jest wykorektowana. Inwestor nie przedstawił opinii Inżyniera Ruchu do projektu budowlanego. Skarżąca Spółdzielnia stwierdziła, że inwestor postanowieniem był wzywany do dokonania uzupełnienia dokumentów w związku z wnioskiem o pozwoleniu na budowę uchybił terminowi o 3 dni, a mimo to organ wydał pozwolenia na budowę, a powinien wydać decyzję negatywną - art.35 ust 3 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem skarżącej Spółdzielni, decyzji pozwolenia na budowę bezzasadnie nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Posłużyło to tylko ochronie inwestora, przed uchyleniem decyzji. Skarżąca Spółdzielnia wskazała, że nadal włada działką [...], która nie wydała inwestorowi dla realizacji inwestycji, bowiem nie uzyskała pomieszczeń zastępczych w związku z przedmiotową inwestycją. Dodatkowe zarzuty skarżąca Spółdzielnia sprecyzowała w piśmie z dnia 25 stycznia 2011, złożonym do akt sądowych. Stwierdziła, że projekt mimo rozbiórki obiektu na działce oznaczonej nr ew. [...] nie przewidywał tymczasowego zajęcia działki sąsiedniej nr ew.[...], choć rozbiórka będzie tego wymagała. Wskazała na dokumenty członków zespołów projektantów niekompletne, bądź nie aktualne w dacie projektu. Podniosła też, że projektant w zakresie rozbiórki posiadał uprawnienia do konstrukcji o kubaturze 1000 m³, wprawdzie część rozbierana ma taką powierzchnię , ale pozostała część budynku ma powierzchnie dużo większą. Powołała niezrozumiałe korekty projektu, brak badań gruntowych, analizy hałasu w tym oddziaływania inwestycji na sąsiednie nieruchomości, zaniechanie uzgodnień z dostawcami mediów. Skarżąca Spółdzielnia zakwestionowano wreszcie postanowienie Wojewody M[...] z dnia [...] sierpnia 2007r., w przedmiocie uznania, że nie zachodzi konieczność sporządzenia raportu oddziaływania inwestycji na środowisko, oraz postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] lipca 2008r., umarzające postępowanie w przedmiocie wydania decyzji wodnoprawnej, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem skarżącej Spółdzielni realizacja rozbiórki doprowadzi do usytuowania budynku na dwu działkach. Na dz ew. [...] pozostanie budynek na dz. ew. [...] ulokowana będzie ściana zamykająca go po częściowej rozbiórce. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu. Rzeczą tutejszego Sądu zgodnie z dyspozycją przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), było dokonanie oceny zaskarżonej decyzji z punktu widzenia zgodności z przepisami prawa materialnego i postępowania administracyjnego, oraz trafności ich wykładni. Sąd orzekał, mając na uwadze przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jednolity Dz.U.08.193.1194 j.t.), które wbrew twierdzeniom skarżącej Spółdzielni, zasadnie stały się podstawa prawną zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji . Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194, zm.) – tzw. specustawa drogowa, weszła w życie w dniu 25 maja 2003 początkowo zatytułowana, jako "ustawa o szczególnych zasadach przygotowania realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych". W tej wersji jurydycznej, dotyczyła jedynie realizacji inwestycji dróg krajowych, obejmujących jednak nie tylko autostrady, ale także pozostałe klasy dróg krajowych, tj. drogi ekspresowe, drogi główne ruchu przyspieszonego oraz drogi główne, obowiązywała do dnia 16 grudnia 2006 r. Do tego, zatem dnia omawiana ustawa miała zastosowanie jedynie do realizacji inwestycji dróg krajowych. Od dnia 16 grudnia 2006 r. przedmiotowa ustawa zaczęła obowiązywać w zmienionej wersji, ustalonej ustawą z dnia 18 października 2006 r. o zmianie o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie krajowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 220, poz. 1601, zm.). Przede wszystkim rozszerzony został zakres stosowania ustawy wobec inwestycji wszystkich dróg publicznych, tj. obok dróg krajowych, omawiana ustawa dotyczyła także dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych, czemu dano wyraz poprzez zmianę samego tytułu ustawy na "ustawę o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych". Kolejna znacząca nowelizacja omawianej ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych weszła w życie w dniu 10 września 2008 r. skutkiem ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 154, poz. 958). W wyniku tej nowelizacji decyzję o ustaleniu lokalizacji drogi zastąpiono decyzją o zezwoleniu na realizacje inwestycji drogowej i rozszerzono zakres rozstrzygnięć zawartych w tej decyzji o zatwierdzaniu nią projektu budowlanego oraz rozstrzyganiu innych kwestii z zakresu problematyki budowlanej. W ten sposób obecna decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera rozstrzygnięcia od ustalenia lokalizacji inwestycji drogowej do zatwierdzenia projektu budowlanego pełniąc rolę pozwolenia na budowę (art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw). Szczególność omawianej ustawy polega przede wszystkim na tym, iż ze względu na specyficzny charakter inwestycji drogowej, jako inwestycji liniowej przebiegającej najczęściej przez wiele nieruchomości, ustawodawca połączył kilka odrębnych procedur i rozstrzygnięć administracyjnych w jedną procedurę, kończącą się decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, stanowiącą podstawę rozpoczęcia robót budowlanych w zakresie budowy drogi publicznej. Kumulacja kilku postępowań administracyjnych skutkuje, więc wydaniem jednego rozstrzygnięcia administracyjnego, w którym następuje skonkretyzowanie lokalizacji inwestycji, wydzielenie geodezyjne i prawne obszaru mającego być zajętym pod przyszłą drogę publiczną oraz ocena technicznego projektu budowy drogi kończąca się zawartym w tym samym rozstrzygnięciu pozwoleniem na wykonywanie robót budowlanych. Omawiana ustawa dotyczy takich instytucji prawnych, które są już uregulowane w innych aktach ustawodawczych. Specustawa drogowa stanowi zbiór norm proceduralnych służących zastosowaniu norm materialnoprawnych określonych odrębnych aktach prawnych mających znaczenie dla dopuszczalności zrealizowania inwestycji drogowej w określonym miejscu. Sąd, orzekając w niniejszej sprawie, miał na uwadze przepis art. 31 ww. ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych . Przepis ten stanowi, że nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony po upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął budowę drogi art. 158 § 2 k.p.a. stosuje się odpowiednio. W przypadku, zaś uwzględnienia skargi na decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, sąd administracyjny po upływie 14 dni od dnia rozpoczęcia budowy drogi może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wyszczególnionych w art. 145 lub 156 k.p.a.. Wobec upływu 14 dni od dnia rozpoczęcia budowy drogi wszystkie zarzuty skarżącej Spółdzielni mogły być rozważane wyłącznie przez pryzmat tego, czy skutkują uznaniem, że kontrolowana decyzja narusza prawo w świetle przesłanek wznowieniowych i nieważnościowych. Powołując się na utrwalone orzecznictwo sądowoadministracyjne, w tym orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazać należy, że o rażącym naruszeniu prawa, jako jednej z przesłanek nieważnościowych decydują łącznie trzy przesłanki: oczywistość naruszenia prawa, charakter przepisu, który został naruszony oraz racje ekonomiczne lub gospodarcze - skutki, które wywołuje decyzja. Oczywistość naruszenia prawa polega na rzucającej się w oczy sprzeczności pomiędzy treścią rozstrzygnięcia, a przepisem prawa stanowiącym jego podstawę prawną. W sposób rażący może zostać naruszony wyłącznie przepis, który może być stosowany w bezpośrednim rozumieniu, to znaczy taki, który nie wymaga stosowania wykładni prawa. Skutki, które wywołuje decyzja uznana za rażąco naruszającą prawo, to skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia wymagań praworządności - skutki gospodarcze lub społeczne skutki naruszenia, których wystąpienie powoduje, że nie jest możliwe zaakceptowanie decyzji, jako aktu wydanego przez organy praworządnego państwa (porównaj wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1134/04 publikowany zbiór Lex Nr 165717). Sąd oddalając skargę uznał, że takie wady zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji nie miały miejsca. W szczególności nie można uznać, że zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji narusza prawo w świetle przesłanek wznowieniowych i nieważnościowych w rozumieniu art. 145 i 156 k.p.a.. Zdaniem Sądu, wbrew zarzutom skarżącej Spółdzielni w sprawie orzekały właściwe organy. - Prezydent [...] W. był organem właściwym i nie zachodziły przesłanki do wyłączenia tego organu. Problemem prawnym, natury procesowej, jest ustawowe skumulowanie u prezydenta miasta na prawach powiatu właściwości do zarządzania drogami publicznymi położonymi w granicach tego miasta oraz właściwości do wydawania decyzji o zezwoleniu na realizację dróg gminnych i powiatowych. Prezydent miasta na prawach powiatu - działając, jako zarządca dróg gminnych i powiatowych - jest właściwy do wnioskowania o wydanie zezwolenia na realizację tych dróg, a jednocześnie jest także organem mającym wydać decyzję o zezwoleniu na realizację tych inwestycji. Innymi słowy, prezydent miasta na prawach powiatu miałby dokonywać oceny prawnej własnego wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowych, niezależnie od tego, czy wniosek ten pochodzi bezpośrednio od tego organu czy też od innych jednostek organizacyjnych działających w jego imieniu i z jego upoważnienia (por. art. 21 ustawy o drogach publicznych). W orzecznictwie i w doktrynie tematu funkcjonuje pogląd, oparty na założeniu nie rozstrzygania sprawy przez organ administracji, dotyczącej interesu prawnego osób trzecich, przy jednoczesnym pozostawaniu przez organ orzekający reprezentantem gminy mającej swój własny interes prawny w sposobie rozstrzygnięcia tej sprawy. Tak wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03. Przedmiotem tego rozstrzygnięcia była jednak sprawa zwrotu nieruchomości niegdyś wywłaszczonej, która stała się zbędna, na cel wywłaszczenia. W sprawie tej organem orzekającym o zwrocie nieruchomości na rzecz byłego właściciela był prezydent miasta na prawach powiatu, gdzie nieruchomość w chwili zwrotu stanowiła własność tego miasta, jako jednostki samorządu terytorialnego, której reprezentantem interesu prawnego był ten sam prezydent miasta na prawach powiatu. Podobnie, o konieczności wyłączenia się organu wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 7 października 2009 r. Sygn. akt VII SA/Wa1258/09. Pogląd ten nie jest jednak jednolicie przyjmowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wojewódzkich sądów administracyjnych oraz w doktrynie. Sąd, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, nie podziela ww. poglądu, w szczególności w okolicznościach niniejszej sprawy. Stanowisko w przedmiocie właściwości organów rozpoznających niniejszą sprawę i braku podstaw do wyłączenia się Prezydent [...] W., Sąd wywodzi z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2010 r., w sprawie o sygnaturze akt II OSK 88/10. W opisanym wyżej wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny uznał brak podstaw do wyłączenia się prezydenta miasta na prawach powiatu od wydawania decyzji na podstawie specustawy drogowej dla gminy, której jest organem wykonawczym. Stwierdził m.in., że w wykonywaniu zadań i kompetencji przez organy administracji publiczne dochodzi do połączenia ról procesowych: organu wyposażonego w kompetencje do orzekania i reprezentacji interesów państwa lub wspólnoty samorządowej. Wykonywanie zadań publicznych, do których należy budowa dróg gminnych (art. 7 pkt 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), jest zaspokajaniem zbiorowych potrzeb wspólnoty i jako wykonanie zadań własnych gminy należy postrzegać rolę inwestora - zarządu drogi gminnej, a nie interesu prawnego inwestora. Wykonywanie kompetencji w zakresie administracji publicznej nie stanowi wyłącznie przyznania korzyści wspólnotom samorządowym, ale też Skarbowi Państwa. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że wyprowadzanie wyłączenia organu samorządu terytorialnego w drodze wykładni prowadzące, w następstwie do pozbawienia kompetencji organu samorządu terytorialnego, nie znajduje podstaw. Wskazują na to zmiany w ustawach materialnoprawnych, w których ustawodawca, dostrzegając kolizję interesów prawnych wspólnoty samorządowej z interesem prawnym jednostki wprowadził instytucję wyłączenia organu. Ustawa o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych nie wprowadza wyłączenia prezydenta miasta prawach powiatu w sprawach wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi gminnej. Wprowadzenie instytucji wyłączenia organu administracji publicznej, w zakresie nieprzewidzianym w przepisach prawa, powoduje pozbawienie kompetencji organu samorządu terytorialnego przypisanie temu organowi roli strony. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, jeżeli przepis prawa przypisuje organowi administracji publicznej kompetencję do wydania decyzji i złożenia wniosku o wszczęcie postępowania, postępowanie wszczynane jest z urzędu. Połączenie ról procesowych organu orzekającego z prawem do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania należy interpretować, jako wszczęcie postępowania z urzędu, a podstawy tego wszczęcia muszą spełniać wszystkie wymagania przewidziane w przepisach prawa. Powstaje, zatem obowiązek szczególnej rozwagi w kontroli zgodności z prawem decyzji, w tym zakaz wykładni rozszerzającej przepisów prawa procesowego o wyłączeniu organu administracji publicznej. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że sąd kontrolując zaskarżoną decyzję może stwierdzić naruszenie zasady prawdy obiektywnej (art. 7 w związku z art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego) przez nie wyczerpujące lub tendencyjne prowadzenie postępowania, wyprowadzając tę ocenę ze zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie (art. 133 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Jednostka nie jest, zatem pozbawienia prawa do bezstronnego załatwienia sprawy, skoro przysługuje jej prawo do sądu, którego standardy ustanawia art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Kierując się argumentacją Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawartą w opisanego wyżej wyroku, Sąd stwierdza, że w niniejszym postępowaniu tj. przy rozpoznaniu i rozstrzygnięciu w sprawie, nie doszło do naruszenia zasady ogólnej prawdy obiektywnej, wynikającej z dyspozycji przepisu art. 7 w związku z art. 77 § 1 k.p.a. Działanie organów, a w szczególności organu pierwszej instancji pozbawione było znamion, które uzasadniałyby wyłączenie się tego organu od orzekania w sprawie. Sąd stwierdza, że nie jest zasadny zarzut skarżącej Spółdzielni, co do oparcia orzeczenia na nieprawidłowej podstawie prawnej. Ograniczeniu dopuszczalności wydania decyzji określającej lokalizację inwestycji drogowej w trybie specustawy drogowej dał szczególny wyraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 czerwca 2009 r. sygn. akt IIOSK 424/09, stwierdzając m.in., iż obowiązkiem organów orzekających jest wnikliwa ocena, czy decyzja nie będzie stanowiła obejścia prawa w zrealizowaniu innych celów aniżeli cele, dla których tę ustawę uchwalono. Z art. 1 ust. 1 specustawy drogowej wynika, że ustawa ta określa m.in. zasady i warunki przygotowania inwestycji w zakresie dróg publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Drogą publiczną - według art. 1 ustawy o drogach publicznych — jest natomiast droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych. Na tle sformułowania definicji drogi publicznej w art. 1 ustawy o drogach publicznych, w której jednym z koniecznych elementów bycia drogą publiczną jest jej zaliczenie do jednej z ustawowo określonej kategorii drogi publicznej, w praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych pojawiła się wątpliwość dotycząca dopuszczalności wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej jedynie wobec drogi, której uprzednio nadano kategorię drogi publicznej. W wyroku z dnia 10 kwietnia 2008 r. sygn. akt II Sygn. akt VII SA / Łd 80/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał za prawidłowe umorzenie przez organ odwoławczy postępowania o wydanie decyzji dotyczącej ustalenia lokalizacji inwestycji drogowej na podstawie specustawy drogowej ze względu na to, iż drogą mająca być przedmiotem ustalenia lokalizacji nie została zaliczona do kategorii drogi publicznej. Pogląd ten został zaakceptowany także w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2008 r. sygn. akt II OSK 1111/08, a zasadza się na ścisłej wykładni pojęcia "drogi publicznej" użytego w art. 1 ust. 1 specustawy drogowej, jako nawiązującego do definicji określonej w art. 1 ustawy o drogach publicznych, w której jednym z eksponowanych elementów drogi publicznej jest zaliczenie jej do jednej z kategorii takich dróg. Powyższy pogląd wypowiedział także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi również w wyroku z dnia 20 sierpnia 2008 r. sygn. akt II SA/Łd 313/08 i zaakceptował go Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 listopada 2009 r. sygn. akt II OSK 1795/08. Jakkolwiek analiza uzasadnień obu powołanych orzeczeń słusznie wskazuje na wykluczenie dopuszczalności wydawania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi na podstawie specustawy drogowej, w odniesieniu do dróg wewnętrznych, to rozważenia wymaga jednak teza sądów o dopuszczalności wydawania takiej decyzji (obecnie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej) tylko wobec takich dróg, które zostały zaliczone do jednej z ustawowo określonej kategorii dróg publicznych przed wydaniem przedmiotowej decyzji. Za dopuszczalnością wydawania przedmiotowej decyzji, bez uprzedniego nadawania kategorii drogi publicznej projektowanej drodze, opowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 21 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Po 593/08. Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, iż specustawę drogową można stosować jedynie wobec dróg publicznych. Identyfikacja publicznego charakteru drogi przed jej wytyczeniem w terenie dla potrzeb ustalenia dopuszczalności wydania decyzji o zezwoleniu na realizacje tej inwestycji nie jest jednak możliwa za pomocą zaliczenia jej w ustawowo określony sposób do jednej z kategorii dróg publicznych. Powstaje, bowiem pytanie, co jest przedmiotem zaliczenia drogi do kategorii drogi publicznej, gdy droga ta w ogóle jeszcze nie istnieje zarówno w sensie faktycznym, jak i prawnym, a akt nadania kategorii nie określa granic terenu stanowiących linie rozgraniczające drogi, ponieważ linie te wyznacza się dopiero aktami planistycznymi lub w decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Definicja pojęcia "drogi publicznej" wyrażona w art. 1 ustawy o drogach publicznych dotyczy przede wszystkim stanu istniejącego, natomiast w art. 1 ust. 1 specustawy drogowej jest mowa o przyszłych drogach publicznych. Odesłanie w art. 1 ust. 1 specustawy drogowej do pojęcia "drogi publicznej" zdefiniowanego w art. 1 ustawy o drogach publicznych musi więc uwzględniać cel przepisów specustawy drogowej służących przede wszystkim budowie przyszłych dróg publicznych, którym nie nadano jeszcze kategorii drogi publicznej z powodu nieistnienia przedmiotu nadania takiej kategorii. Zdaniem Sądu, w świetle ww. argumentacji, bez znaczenia dla oceny dopuszczalności zastosowania w sprawie specustawy drogowej jest to, że jak podnosi skarżąca Spółdzielnia inwestycja w części dotyczącej m.in. działki ew. nr [...] nie jest drogą publiczną w znaczeniu ustawowym. Nie ulega wątpliwości, że niniejsza inwestycja dotyczy rozbudowy drogi publicznej, drogi gminnej, co potwierdzają stosowne Uchwały Rady W.. Za oczywiste należy przyjąć, iż specustawa drogowa znajduje zastosowanie przede wszystkich w przypadku budowy nowych dróg publicznych. Wynika to zarówno z art. 4 pkt 17 ustawy o drogach publicznych, jak i art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane. Według bowiem powołanego art. 4 pkt 17 ustawy o drogach publicznych pojęcie "budowy drogi" oznacza m.in. wykonywanie połączenia drogowego między określonymi miejscami lub miejscowościami. Natomiast według art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane, mającego zastosowanie do przepisów specustawy drogowej z mocy art. 24 ust. 1 tej ustawy, pojęcie "budowy" należy rozumieć min., jako wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu. Z obu wskazanych definicji wynika, zatem, iż pojęcie budowy drogi publicznej należy rozumieć, jako tworzenie nowego obiektu należącego do ustawowego zakresu pojęcia drogi, zdefiniowanego w art. 4 pkt 2 ustawy o drogach publicznych. Wtedy to jednak tereny zamierzone do zainwestowania pod drogę publiczną nie są jeszcze w całości wyodrębnione ani planistycznie, ani ewidencyjnie, ani też własnościowo. Także w ewidencji gruntów i budynków tereny te nie stanowią zwykle użytków drogowych. Podkreślenia wymaga to, że w ustawowym pojęciu budowy drogi, określonym w art. 4 pkt 17 ustawy o drogach publicznych, mieści się jednak nie tylko wykonywanie połączenia drogowego między określonymi miejscami lub miejscowościami, ale także odbudowa tego połączenia oraz jego rozbudowa. Również w art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane wskazano, iż pojęcie "budowy" obejmuje także odbudowę i rozbudowę obiektu budowlanego. W ocenie Sądu powyższa argumentacja jednoznacznie wskazuje, że specustawę drogową stosuje się także w przypadku rozbudowy już istniejącej drogi publicznej, a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie do art. 10 ust 4 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2004r. nr 204, poz. 2086 z późn. zm.) nowo wybudowany odcinek drogi - zatem także fragment związany z jej rozbudową- zostaje zaliczony do kategorii drogi, w ciągu, której leży. W świetle powyższej argumentacji, Sąd stwierdza, że organ I instancji prawidłowo zastosował przepisy ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych a tym samym prawidłowo doręczył zawiadomienie o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę w formie ogłoszenia, W ocenie Sądu bezzasadne są zarzuty skarżącej Spółdzielni, co do wadliwości związanych z wszczęciem postępowania, zawiadomieniem stron oraz skutkami naruszenia jej prawa udziału w postępowaniu, zgodnie z przepisem art.10 k.p.a. Organ I instancji prawidłowo zawiadomił strony obwieszeniem o wszczęciu postępowania administracyjnego z wniosku Prezydenta [...] W. w sprawie pozwolenia na budowę - rozbudowę szczegółowo opisanej ulicy. Obwieszenie zostało opublikowane w prasie lokalnej w dniu [...] sierpnia 2009r. na stronie internetowej Urzędu [...] W. w dniu [...] sierpnia 2009r. i wyświetlane do dnia 19 sierpnia 2009r. oraz wywieszone na tablicy ogłoszeń w Urzędzie [...] W. w dzielnicy M. w dniach [...] sierpnia 2009r. oraz w Biurze Administracyjno Gospodarczym w dniach [...] sierpnia 2009r. Co do zarzutu wadliwości postępowania w zakresie doręczeń decyzji należy stwierdzić, że co do zasady, zgodnie z art. 109 k.p.a. decyzję doręcza się stronom na piśmie. Ustawodawca może jednak odstąpić od takiej formy doręczania decyzji przez organ administracji na rzecz tzw. doręczenia publicznego, poprzez podanie do publicznej wiadomości faktu wydania decyzji, w drodze publicznych obwieszczeń lub w inny zwyczajowo przyjęty sposób publicznego ogłaszania w danej miejscowości (art. 49 k.p.a.). Przy publicznym ogłaszaniu faktu wydania decyzji ustawodawca przyjął domniemanie prawne, iż po upływie terminu 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia uznaje się decyzję za doręczoną wszystkim jej stronom (art. 49 k.p.a. ). I dopiero od tego dnia, jako prawnie skutecznego doręczenia decyzji, liczy się dla stron termin 14 dni na złożenie od decyzji organu pierwszej instancji odwołania do organu wyższego stopnia (por. art. 129 2 kpa). Decyzję o zezwoleniu na realizacją inwestycji drogowej doręcza się na piśmie tylko inwestorowi. Dla niego, więc termin 14 dni do złożenia odwołania liczony jest od dnia indywidualnego doręczenia decyzji. Pozostałe strony tej decyzji zawiadamiane są o jej wydaniu przede wszystkim poprzez publiczne ogłoszenie, określone w art. 11f ust. 3 specustawy drogowej. Ogłoszenie to następuje w formie obwieszczenia w urzędzie organu, który wydał decyzję. Ponadto takie obwieszczenia powinny być zamieszczone w siedzibach urzędów gmin, przez których obszar ma przebiegać dana droga, na stronach internetowych tych gmin oraz w prasie lokalnej. Są to obowiązkowe formy publicznego ogłoszenia informacji o wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji. Podkreślić należy, że poza jednak publicznym ogłoszeniem o wydaniu decyzji, ustawodawca nałożył w art. 11f ust. 3 specustawy drogowej na organ orzekający obowiązek pisemnego zawiadomienia dotychczasowych właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych skutkami prawnymi tej decyzji o jej wydaniu. Takie zawiadomienia powinny, więc być wysłane do właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, które chociażby częściowo znalazły się w liniach rozgraniczających projektowanej drogi publicznej, oraz do właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, wobec których określono w decyzji ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości potrzebnych na czas przebudowy sieci uzbrojenia terenu i przebudowy innych dróg publicznych oraz po zakończeniu tej przebudowy w przypadku posadowienia na tych nieruchomościach stosownych obiektów związanych z przebudowanymi sieciami lub innymi drogami publicznymi. Zawiadomienia te wysyłane są na adres znajdujący się w ewidencji gruntów i budynków. Należy stwierdzić, że omawiana wyżej procedura posiada jedynie walor informacyjny, bez możliwości wywodzenia z faktu jego doręczenia skutków procesowych doręczenia decyzji. Skuteczność domniemanego prawnie doręczenia decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych skutkami prawnymi tej decyzji związana jest z publicznym zawiadamianiem o wydaniu decyzji, poprzez opisane wyżej obwieszczenia w urzędzie organu wydającego tę decyzję, w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg w ich obszarze projektowanej drogi publicznej, na stronach internetowych tych gmin i w prasie lokalnej. Konsekwentnie, więc domniemuje się, iż doręczenie decyzji tym osobom nastąpiło po upływie terminu 14 dni od dnia publicznego zawiadomienia o jej wydaniu. Od tego też dnia należy liczyć kolejny termin 14 dni do złożenia odwołania, forma domniemanego prawnie doręczenia decyzji poprzez publiczne ogłoszenia o jej wydaniu, której to formy skutki prawne doręczenia decyzji zostały określone w art. 49 k.p.a. Liczenie 14-dniowego terminu do złożenia odwołania od dnia doręczenia omawianego zawiadomienia pozbawiałoby właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości ustawowego uprawnienia do złożenia odwołania w terminie liczonym w stosunku do dnia publicznego doręczenia decyzji, którego skutki prawne zostały wyraźnie określone w art. 49 k.p.a. Indywidualne zawiadamianie właścicieli użytkowników wieczystych nieruchomości o wydaniu decyzji nie może, więc skutkować procesowym ograniczeniem terminu do skorzystania przez nich z uprawnień odwoławczych, gdy w tym samym czasie pozostałym stronom postępowania, mającym inne prawa rzeczowe pochodne wobec własności i użytkowania wieczystego, przysługuje uprawnienie do złożenia odwołania w terminie liczonym w sposób związany z terminem skutecznego doręczenia decyzji poprzez publiczne jej ogłoszenie, którego skutki prawne określono w art. 49 k.p.a. . Powyższe rozważania Sąd przedstawia mając na uwadze, że bez względu nawet na ocenę prawidłowości procedury powiadamiania o decyzji organu pierwszej instancji i sposobie doręczenia decyzji, zarzuty w tym zakresie pozostają bez znaczenia dla kontroli legalności niniejszego postępowania administracyjnego w sprawie - skarżąca Spółdzielnia w terminie i bez ograniczeń skorzystała z przysługującego jej prawa odwołania. Jako bezzasadny, Sąd ocenia, zarzut skarżącej Spółdzielni, co do tego, że organ pierwszej instancji powiadomił jedynie wybiórczo o przedmiocie decyzji - w szczególności pominął, że dotyczy także rozbiórki. Projektowana rozbiórka, w okolicznościach niniejszej sprawy, jest częścią projektu przebudowy i w tych warunkach nie musiała być wyszczególniona w ogłoszeniach, tak jak nie było potrzeby opisywania szczegółów projektu w pozostałym zakresie. Sąd podziela stanowisko Wojewody M[...], w którym odniósł się do zarzutu dotyczącego uniemożliwienia stronie udziału w sprawie, poprzez odmowę wykonania zdjęć dokumentacji projektowej, wydania kopii decyzji organu pierwszej instancji. Uchybienia organu pierwszej instancji zostały zweryfikowane działaniami organu II instancji, który zagwarantował skarżącej Spółdzielni czynny udział w postępowaniu. Spółdzielnia "Ś[...]", jako strona postępowania, miała możliwość zapoznania się i wypowiedzenia odnośnie decyzji organu pierwszej instancji. Ostatecznie, zatem, uchybienia w postępowaniu przed organem pierwszej instancji nie miały żadnego wpływu na ocenę udziału Spółdzielni - jako strony - w niniejszym postępowaniu. W ocenie Sądu, bezzasadny jest zarzut o braku podstaw do nadania decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Zgodnie z przepisem art. 17 specustawy drogowej, organ nadaje decyzji rygor natychmiastowej wykonalności na wniosek właściwego zarządcy drogi, uzasadniony interesem społecznym lub gospodarczym. Tym samym decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności w warunkach określonych w art. 17 ust. 1 specustawy drogowej i może dotyczyć jedynie decyzji pierwszoinstancyjnej. Bezsprzeczne jest to, że inwestycja polegająca na rozbudowie drogi leży w interesie społecznym, pozwoli udrożnić istniejący układ komunikacyjny w mieście przyczyniając się do rozwoju gospodarczego nieruchomości położonych wzdłuż projektowanej ulicy. Jak zasadnie wskazał organ II instancji – przedmiotowa rozbudowa ciągu komunikacyjnego jest składnikiem realizowanego układu komunikacyjnego infrastruktury około lotniskowej w związku z budową Terminala 2 w Porcie Lotniczym[...], którego budowa jest przedsięwzięciem Euro 2012. Rozbudowa jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania całego układu drogowego łączącego port lotniczy z układem komunikacyjnym [...] W. i umożliwi przejęcie części ruchu na czas realizacji połączenia Trasy N -S z ni. M[...], co dodatkowo uzasadnia nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Tym samym nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności było zgodne z ww. przepisem prawa. W ocenie Sądu bezpodstawny jest też zarzut niewykonalności decyzji organu pierwszej instancji. Należy podzielić stanowisko prezentowane przez Wojewodę M[...] - decyzja pozwolenia na budowę nie musi być poprzedzona osobną decyzją rozbiórkową w sytuacji, kiedy decyzja pozwolenia na budowę obejmuje przewidzianą w zatwierdzonym projekcie rozbiórkę obiektów kolidujących z planowaną inwestycją. Zatwierdzony został projekt budowlany obejmujący rozbiórkę budynków, zgodnie, z którym inwestor dokona częściowej rozbiórki obiektu poprzez stopniowe demontowanie ścian i ław fundamentowych. W celu zabezpieczenia pozostałej części budynku zaprojektowana została ściana osłonowa murowana o grubości 25 cm na ławie żelbetonowej 60 x 30cm, na których wsparta została konstrukcja dachu wraz z poszyciem. Ściana ta zabezpieczy pozostałą część budynku na działce inwestora oraz budynek na działce skarżącego. Projekt rozbiórki nie przewiduje, prac na działce nie należącej do inwestora. Sąd ocenia także, jako bezzasadny zarzut skarżącej Spółdzielni,co do tego, że doszło do naruszenia właściwości organu poprzez objęcie decyzją działek, które w ewidencji są sklasyfikowane, jako działki kolejowe. Zasadna jest w tym zakresie argumentacja organu II instancji - działki [...] i [...] zostały zajęte pod budowę drogi na mocy decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [....]lipca 2008r. o ustaleniu lokalizacji drogi. i w związku z tym na etapie niniejszego postępownia nie miały już przymiotu działek należących do tzw. terenów kolejowych. W ocenie Sądu, nieuzasadnione jest stanowisko skarżącej Spółdzielni, zgodnie, z którym inwestor nie dysponował właściwą dla niniejszego postępowania decyzją środowiskową. Nie można zgodzić się z poglądem skarżącej Spółdzielni, zgodnie, z którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach powinna zostać wydana na etapie poprzedzającym bezpośrednio etap pozwolenia na budowę. Ustawodawca nałożył obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, ale nie wskazał, że decyzja ma być wydana po ustaleniu lokalizacji drogi. Decyzja ma być wydana przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, ale brak jest przeszkód do uzyskania takiej decyzji również przed uzyskaniem decyzji lokalizacyjnej. Wojewoda M[...] decyzją z dnia [...] stycznia 2008r. o środowiskowych uwarunkowaniach, udzielając zgody na realizację przedsięwzięcia zastosował obowiązujący wówczas przepis art. 46 ust 1 pkt 1a i 1 b ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Także w świetle przepisu art. 72 ust. 5 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U.08.199.1227) intencją ustawodawcy przy wprowadzaniu obowiązku uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, było jednorazowe przeprowadzenie oceny oddziaływania konkretnego przedsięwzięcia (K. Gruszecki, Prawo ochrony środowiska..., s. 156). Poza przedmiotem niniejszego postępowania jest weryfikowanie prawidłowości decyzji Wojewody M[...] decyzją z dnia [...] stycznia 2008r. o środowiskowych uwarunkowaniach, w zakresie określenia jej adresata. W ocenie Sądu dopuszczalne było przyjęcie, że inwestor w niniejszym postępowaniu legitymował się decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, mimo, że jej adresatem był Zarząd Dróg Miejskich. Podmiot ten pod względem organizacyjnym i finansowym podlega Prezydentowi [...] W[...] i zarządza warszawskimi drogami. Zdaniem Sądu, jako bezzasadny uznać należy także zarzut Spółdzielni, co do tego, że niedopuszczalnie decyzja lokalizacyjna Prezydenta [...] W.[...] dnia [...] lipca 2008r. znak [...] nie pokrywa się z decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany, ponieważ decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi obejmuje więcej działek niż późniejsza decyzja udzielająca pozwolenie na budowę. Sąd podziela argumentację Wojewody M[...] w odniesieniu do tego zarzutu, a dodatkowo stwierdza, że rozbieżność w ww. zakresie nie może skutkować przyjęciem, że kontrolowana decyzja organu pierwszej instancji zapadła z rażącym naruszeniem prawa, bowiem nie ma ustawowego wymogu, aby pozwolenie na budowę obejmowało wszystkie działki objęte decyzją o ustaleniu lokalizacji drogi. Ustosunkowując się do zarzutów niepełnego określenia treści decyzji jak i objęcia pozwoleniem na budowę obiektu, którego posadowienie wykracza poza decyzję o ustaleniu lokalizacji drogi, wobec prac rozbiórkowych oraz nie objęciu w decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi takich zadań, jak przebudowa obcych sieci wodociągowych, kanalizacji sanitarnej, c.o. i energetycznej oraz kanalizacji teletechnicznej, czy też nie objęcie projektem budowanym niezbędnych, nowych przyłączy do budynku Spółdzielni - stwierdzić należy, co następuje. Zgodnie z art. 4 pkt 2 ustawy o drogach publicznych poprzez drogę rozumie się budowlę wraz drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami stanowiącymi całość techniczno użytkową przeznaczoną do prowadzenia ruchu drogowego, zlokalizowaną w pasie drogowym. Projekt przewiduje rozbiórkę obiektów kolidujących. Decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi zawiera informację, co do przebudowy urządzeń obcych, a zatem mówi o budowie i przebudowie sieci uzbrojenia terenu. Ponadto, jak słusznie wskazał organ II instancji, pozwolenia na budowę, nie wymaga w myśl art. 29 ust 1 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, budowa przyłączy, te mogą być realizowane na podstawie zgłoszenia. Sąd podziela także argumentację Wojewody M[...], co do zarzutu, że projekt budowlany rozbiórki budynku nie uwzględnia faktu, że w budynku warsztatowym na działce [...] znajdują się instalacje technologiczne z substancjami łatwopalnymi i wybuchowymi. Podkreślić należy, że zgodnie z projektem budowlanym demontaż instalacji wewnętrznych oraz osprzętu znajdującego się w rozbieranym budynku nie jest objęty zatwierdzonym projektem budowlanym, a zatem będzie realizowany na podstawie innego odrębnego opracowania. Ponadto, jak wynika z treści projektu, prace rozbiórkowe będą prowadzone w taki sposób, aby po ukończeniu prac została nienaruszona pozostała część budynku, która ma być osłonięta ścianą osłonową o grubości 25 cm na ławie fundamentowej znajdującej się na działce inwestora i zabezpieczającej pozostałą część budynku usytuowaną na działce inwestora oraz Spółdzielni. Odnośnie, wskazanych w toku postępowania sądowego, uchybień w zakresie opracowania projektu, w tym w zakresie uprawnień projektanta rozbiórki, Sąd stwierdza, że nie stanowią one wad, które miałyby skutkować ustaleniem wady rażącego naruszenia prawa w odniesieniu do zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Podobna jest ocena Sądu, co do wskazanych przez skarżącą Spółdzielnię dwu uchybień związanych z kompletnością dokumentów członków zespołów projektujących. Są podziela argumentację Wojewody M[...], że jakkolwiek faktycznie projektant podpisał się jedynie na pierwszej stronie projektu (na pozostałych tylko osoba opracowująca i sprawdzająca), to został podpisany przez tego projektanta projekt zagospodarowania terenu, który jest spójny z projektem budowy kanalizacji deszczowej oraz zostało podpisane oświadczenie, że projekt branży sanitarnej tom IX jest komplety i zgodny z przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Podobna sytuacja ma miejsce w przypadku braku podpisu projektanta na tomie branży mostowej czy braku pojedynczych podpisów w stopkach projektów. Zdaniem Sądu, uchybienia tego typu nie naruszają prawa w stopniu kwalifikowanego rażącego naruszenia prawa, podobnie jak określenie w kilku przypadkach daty sporządzenia projektu, poprzez wskazanie miesiąca i roku z pominięciem dni. Występujący brak określenia numerów niektórych działek na projektach branżowych, czy też stosowanie korektora, zdaniem Sądu nie są dopuszczalne, ale w okolicznościach niniejszej sprawy nie można uznać, że wiążą się z rażącym naruszeniem prawa. Podnoszona przez skarżącą Spółdzielnię kwestia wejścia na sąsiednią nieruchomość w związku z wykonywaniem robót budowlanych, ma uregulowanie w ustawie Prawo budowlane, na tym etapie postępowania nie wymagała ustaleń, gdy zważyć na projektowany zakres robót, w tym sposób rozbiórki budynku Zgodnie z przepisem art. 47 ustawy Prawo budowlane, jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych jest niezbędne wejście do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, inwestor jest obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu (najemcy) na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z tych obiektów, a także ewentualną rekompensatę z tego tytułu. W razie nie uzgodnienia ww. warunków, o właściwy organ - na wniosek inwestora - w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, rozstrzyga, w drodze decyzji, o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości. W przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, właściwy organ określa jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości. Inwestor, po zakończeniu robót, o których mowa w ust. 1, jest obowiązany naprawić szkody powstałe w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu - na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym. Zajęcie, na potrzeby budowy, pasa drogowego lub jego części może nastąpić po spełnieniu wymagań określonych w odrębnych przepisach. a znajduje zastosowanie tylko w sytuacji konfliktu między inwestorem i władającym sąsiednia nieruchomości. Zdaniem Sądu, bezprzedmiotowe w niniejszym postępowaniu są zastrzeżenia dotyczące orzeczeń, które zapadały w odrębnych postępowaniach i prowadziły do zwolnienia inwestora m.in. od uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, bądź raportu oddziaływania na środowisko. Bezzasadne są też twierdzenia skarżącej Spółdzielni, zgodnie, z którymi, w sytuacji braku dokumentacji organ prowadzący postępowanie powinien umorzyć postępowanie zamiast je zawieszać. Przepis art. 35 ust 3 ustawy Prawo budowlane zobowiązuje organ architektoniczno-budowlany, w sytuacji wystąpienia naruszeń braków do nałożenia postanowieniem obowiązku usunięcia wskazanych nieprawidłowości. Organ pierwszej instancji wypełnił obowiązek określony ww. art. 35 ust. 3, a następnie postanowieniem z dnia [...] października 2009r., zawiesił postępowanie w związku z wystąpieniem do Ministra Infrastruktury o odstępstwa od przepisów techniczno budowlanych. Zdaniem Sądu, wskazana przez skarżącą Spółdzielnię, ocena zawieszenia postępowania administracyjnego, w toku jego przebiegu, na tym etapie jest bezprzedmiotowa. Odnosząc się do kolejnych zarzutów, dotyczących braku uzgodnienia z gestorem mediów projektu kanalizacji deszczowej, braku dowodów na uzgodnienie przez zarządcę drogi projektów obcych sieci i przyłączy w pasie drogowym - stosowną decyzją - o zgodzie na ich umieszenie w pasie drogowym, wskazać należy, że w aktach sprawy znajduje się ustalenie przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji budowy kanalizacji deszczowej z dnia [...] września 2009r. Zarządca drogi wydaje zezwolenie w drodze decyzji administracyjnej na umieszenie w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej, obiektów budowlanych nie związanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego w sytuacji zajęcia pasa drogowego na cele niezwiązane budową, przebudową, remontem dróg. Przepis ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ zajęcie pasa drogowego ma miejsce w związku budową drogi. Odnosząc się do zarzutu braku opinii inżyniera ruchu, nienależytego wywiązania się z postanowienia Prezydenta [...] W.[...] nr [...], kilkukrotnej zmiany wniosku i przedwczesnego obwieszczenia, braku zaopiniowania przez stosowny organ projektu zagospodarowania zielenią nieaktualnych warunków technicznych firmy N., w sprawie przebudowy kanalizacji technicznej, czy też konieczność dostarczenia aktów służebności na przebudowanie odcinków sieci i przyłączy znajdujących się poza liniami rozgraniczającymi drogi, stwierdzić należy, co następuje. Korekty wniosku, pierwotnie złożonego w sprawie, nie nakładają obowiązku ponownego zawiadamiania stron, skoro dokonywane są w toku prowadzonego postępowania. W aktach przedmiotowej sprawy znajduje się pismo Urzędu [...] W. Biuro Ochrony Środowiska z dnia 13 sierpnia 2009r. opiniujące przedłożoną dokumentację w zakresie gospodarki zielenią bez uwag. Ważność warunków technicznych firmy N. była aktualna w dacie decyzji organu pierwszej instancji. Jak wynika z projektu budowlanego przebudowa odcinków sieci ma miejsce w liniach rozgraniczających drogi. Zarząd Dróg Miejskich zaopiniował pozytywnie oraz Inżynier Ruchu [...] W. zatwierdził projekt stałej organizacji ruchu (stosowne potwierdzenia na mapach projektu tom XV - stała organizacja ruchu). Miejskie Przedsiębiorstwo Wodno Kanalizacyjne pismem z dnia 21 maja 2008r. zaopiniowało przebudowę układu drogowego. Jak słusznie wskazał Wojewoda M[...], wprawdzie podzielić należy stanowisko skarżącego, iż projekt nie posiada zgody zarządcy Potoku S[...] na odprowadzanie wód deszczowych, jednakże zgodnie z pismem Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. zgoda na odprowadzanie wód deszczowych u administratora Potoku S[...] nie znajduje uzasadnienia prawnego. Tym samym zgoda taka nie jest wymagana. Zdaniem Sądu, za zasadne przyjąć należy wyjaśnienie Wojewody M., który odnosząc się do zarzutu braku w dokumentacji projektowej uzgodnień Miejskiego Przedsiębiorstwa w sprawie kanalizacji deszczowej organ II instancji wyjaśnił, że stosowne uzgodnienia znajdują się w tomie I projektu budowlanego. Sąd stwierdza, że skarżąca Spółdzielnia mogła skutecznie zwalczać zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję w odniesieniu do całości rozstrzygnięcia, tylko w zakresie formalno prawnym, zaś, co do przesłanek materialnoprawnych, tylko w zakresie wynikającym ze zindywidualizowanego, własnego interesu prawnego. W takim też zakresie Sąd, poddał kontroli zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzje organu pierwszej instancji Sąd, nie brał pod uwagę okoliczności związanych z podnoszonymi roszczeniami skarżącej Spółdzielni wobec Miasta st. W[...], w związku z przedmiotową inwestycją. W niniejszej sprawie, także poza sądową kontrolą, pozostają cywilnoprawne zarzuty skarżącej Spółdzielni, w szczególności, co do projektowanej rozbiórki. Tylko na marginesie Sąd stwierdza, że nie są uprawnione zarzuty skarżącej Spółdzielni, co do tego, że po rozebraniu części budynku i zamknięciu go ścianą na działce inwestora powstanie budynek ulokowany na dwu działkach. Powstanie budynek skarżącej Spółdzielni, który w ostrej granicy będzie przylegał do muru zlokalizowanego na działce inwestora. Mając na uwadze powyższe rozważania, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, w trybie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.( Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.).