VII SA/Wa 1171/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z/s w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a w oparciu o § 3 omawianego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do § 2 ust 5 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis w niniejszej sprawie wynosi 200 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 3 czerwca 2015 r. wezwano stronę skarżącą do podpisania skargi zgodnie ze sposobem reprezentacji oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia strona skarżąca otrzymała w dniu 23 czerwca 2015 r. (dowód - k.19 akt sądowych), a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał z dniem 30 czerwca 2015 r. (wtorek). Strona skarżąca uiściła wpis w dniu 1 lipca 2015 r. natomiast podpisany odpis skargi nadesłano w dniu 14 lipca 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) i tego też dnia skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tych czynności. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżąca wskazała, że od dnia 22 czerwca 2015 r. do dnia 12 lipca 2015 r. osoby uprawnione do reprezentacji spółki, tj. I.K. i J.K. przebywały na urlopie wypoczynkowym w związku z czym zadośćuczynienie zarządzeniu Sądu w zakreślonym terminie było niemożliwe. Niezwłocznie po powrocie z urlopu osób reprezentujących spółkę uzupełniono braki formalne skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Przy czym, zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Jak stanowi natomiast § 5 omawianego przepisu po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest zatem łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). W przedmiotowej sprawie niewątpliwie niedokonanie przez skarżącą czynności w terminie powoduje dla niej ujemne skutki w postaci odrzucenia skargi. Wniosek został złożony w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. Równocześnie z wnioskiem skarżąca dokonała uchybionej czynności – uiściła wpis sądowy i nadesłała prawidłowo podpisany egzemplarz skargi. Kolejno, należy zatem ocenić uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu. Skarżąca twierdzi, że powodem niedopełnienia czynności nakazanych przez Sąd była nieobecność osób upoważnionych do ich dokonania z uwagi na przebywanie na urlopie wypoczynkowym. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się - zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu - z obowiązkiem do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której skarżący nie mógł usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez skarżącego, że mimo całej staranności nie mógł on dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niego niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007 r., II OSK 479/07, publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Do okoliczności faktycznych, które mogą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu należy np. nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2001r., sygn. akt I SA/Wr 676/99, publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia po jej stronie braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz podpisania skargi. W ocenie Sądu tylko nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie może stanowić uprawdopodobnienie, o którym wyżej mowa, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. Urlop wypoczynkowy nie jest sytuacją, nad którą nie da się zapanować, której nie da się przewidzieć, zaś mając świadomość, że sprawa jest w toku, skarżąca winna tak zorganizować odbiór korespondencji w firmie, aby móc jak najszybciej i najskuteczniej działać, nawet w sytuacji przebywania na urlopie wypoczynkowym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, trudno jest uznać, że wyjazd na urlop wypoczynkowy I.K. i J.K. stanowi okoliczność, która uprawdopodabnia brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Po pierwsze, okoliczność ta nie została w żaden sposób udokumentowana. Po drugie, podmiot uczestniczący w obrocie gospodarczym, a także inicjujący postępowanie sądowe zobowiązany jest dochować staranności polegającej między innymi na takim zorganizowaniu swojej działalności, by wyjazdy oraz zdarzenia losowe dotykające osoby pełniące funkcje decyzyjne nie wpływały negatywnie na spółkę. Skarżąca, mając świadomość, że jej sprawa jest w toku, winna wykazywać większą dbałość w jej prowadzeniu. Skoro zaś Skarżąca wadliwie zorganizowała swoją działalność, a przez to nie uzupełniła braków formalnych skargi w zakreślonym przez Sąd terminie, to należało uznać, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło z winy Skarżącej. (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 września 2010 r., III SA/Wa 664/10, publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Konkludując, Sąd uznał, że nie została spełniona podstawowa przesłanka do przywrócenia terminu, czyli kryterium braku winy w uchybieniu terminu. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.