VII SA/Wa 1194/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego skargę oddala Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. znak: [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.) po rozpoznaniu odwołania K. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r., zmieniającej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r., w zakresie terminu wykonania obowiązku polegającego na wykonaniu włazu dachowego w stropie ostatniej kondygnacji w obrębie I-ej klatki schodowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym usytuowanym przy ul. [...] w [...] i określającej nowy termin wykonania w/w robót do dnia 12 lipca 2012 r.- umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] decyzją z dnia [...] lipca 2011 r., nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w [...] wykonanie w terminie 6 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna, robót budowlanych polegających na wykonaniu włazu dachowego w stropie ostatniej kondygnacji w obrębie I-ej klatki schodowej. Wspólnota Mieszkaniowa w piśmie z dnia 8 grudnia 2011 r., zwróciła się do organu I instancji o przedłużenie terminu wykonania w/w robót. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., zmienił decyzję Nr [...] w zakresie terminu i określił nowy termin - do dnia 12 lipca 2012 r. Rozpoznając odwołanie K. P. od powyższej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że skarżący jako właściciel lokalu mieszkalnego w wielorodzinnym budynku mieszkalnym przy ul. [...] w [...], jest z mocy ustawy o własności lokali, członkiem Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] i jest przez nią reprezentowany w sprawach dotyczących całej Wspólnoty. Powyższe oznacza, że nie posiada on interesu prawnego, w rozumieniu art. 28 kpa, w związku z czym nie może wnieść skutecznie odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł K. P.. Skarżący wyjaśnił, że na jego wniosek organy nadzoru budowlanego prowadziły postępowanie dotyczące "zgodności użytkowania budynku". W czasie przeprowadzonych wizji ustalono, że w obu klatkach schodowych budynku zabudowano ścianą o szerokości 1 m, bieg schodów. Jest to niezgodne z dokumentacją techniczną budynku. Decyzją z dnia [...] lipca 2011 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej ul. [...] w [...], wykonanie włazu dachowego w stropie ostatniej kondygnacji pierwszej klatki schodowej - w terminie 6 miesięcy. Następnie, na wniosek administratora budynku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. przedłużył termin wykonania wskazanych robót budowlanych. Zdaniem skarżącego jest on stroną tego postępowania, gdyż zostało ono wszczęte na jego wniosek. Nadto roboty budowlane, które mają być wykonane dotyczą części wspólnych i zmieniają sposób korzystania z klatki schodowej oraz poddasza nieużytkowego. W następstwie wykonanych robót budowlanych skarżący będzie miał utrudnione korzystanie z części wspólnej budynku, a także niedogodności związane z korzystaniem z własnego lokalu. Skarżący podniósł, że zaskarżona decyzja wydana została na wniosek administratora budynku, Spółki [...], która nie posiada żadnego umocowania do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej. Dodatkowo K. P. zarzucił decyzji naruszenie art. 28 Prawa budowlanego, § 3 pkt 1 oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, art. 38 ust. 2 i art. 49 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r., którą organ na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze. Charakter rozstrzygnięcia organu odwoławczego oznacza, że kontroli Sądu podlega wyłącznie prawidłowość dokonanej przez organ oceny legitymacji skarżącego do wniesienia odwołania. Stosownie do art. 127 § 1 kpa odwołanie od decyzji organu I instancji przysługuje wyłącznie stronie postępowania. Organ odwoławczy zobowiązany jest zbadać dopuszczalność odwołania, która wyznaczona jest przesłankami przedmiotowymi i podmiotowymi. Ustalenie, że odwołanie nie pochodzi od strony postępowania obliguje organ do umorzenia postępowania odwoławczego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony został pogląd, uznawany również w nauce prawa, iż podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Tak więc istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego, polegający na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. W wyroku z dnia 11 kwietnia 1991 r. III ARN 13/91 Sąd Najwyższy stwierdził, że "interes prawny powinien być rozważny jako zobiektywizowana czyli realnie istniejąca potrzeba ochrony prawnej - jest to interes o charakterze osobistym przez to, że jest własny, zindywidualizowany i skonkretyzowany, a także aktualnie istnieje". Od tak pojmowanego interesu prawnego odróżnić należy interes faktyczny, kiedy to jednostka jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak wykazać przepisu prawa materialnego, który stanowiłby podstawę jej roszczenia w konsekwencji uprawniał ją do żądania stosownych czynności organu administracyjnego. Odnosząc powyższe do niniejszego postępowania, jako niewadliwe uznać należy stanowisko [...] Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego stwierdzające po stronie K. P. brak legitymacji procesowej uprawniającej do wniesienia odwołania. Podkreślić należy, że interes prawny właściciela lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość nie może być rozważany w oderwaniu od przepisów ustawy z dnia24 czerwca 1994r. o własności lokali /Dz.U. z 2000r. Nr 80, poz.903 ze zm./ Ustawa ta określa, obok sposobu ustanawiania odrębnej własności lokali, prawa i obowiązki właścicieli tych lokali oraz zarząd nieruchomością wspólną. Z art. 6, art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 i ust. 2 wskazanej ustawy wynika, że w sprawach dotyczących nieruchomości wspólnej, kierowanie i reprezentowanie należy do wspólnoty mieszkaniowej, reprezentowanej przez zarząd. Czynności prawne, czynności faktyczne oraz załatwianie spraw przed urzędami i sądami, odnoszące się do nieruchomości wspólnej, należą zatem do kompetencji wspólnoty mieszkaniowej, która reprezentuje interesy właścicieli lokali. W sprawach dotyczących nieruchomości wspólnej interes właściciela lokalu, jako członka wspólnoty mieszkaniowej, jest więc na podstawie ww. regulacji chroniony przez wspólnotę mieszkaniową, działającą poprzez zarząd lub zarządcę ustanowionego w trybie art. 18 ust. 1 lub art. 18 ust. 3 ustawy o własności lokali. Odnosi się to także do spraw usuwania naruszeń prawa, prowadzonych w oparciu o przepisy art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego. Na podstawie tego przepisu nakazem określonego zachowania się, skonkretyzowanym w decyzji administracyjnej, może być obarczony inwestor. Z nakazu tego nie wynikają żadne obowiązki i indywidualne uprawnienia dla właściciela lokalu, w którym nie będą wykonywane roboty budowlane. Konkludując, właściciel lokalu należący do wspólnoty mieszkaniowej, o której mowa w art. 6 ustawy o własności lokali, nie ma przymiotu strony w sprawie nałożenia -na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Także w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że przepisy ustawy o własności lokali nie uzasadniają udziału członka wspólnoty w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony w sytuacji, gdy postępowanie administracyjne dotyczy nieruchomości wspólnej. Wyjątkowo możliwe jest dopuszczenie członka wspólnoty do udziału w postępowaniu jako strony ale tylko wówczas, gdy naruszony zostanie jego własny zindywidualizowany i skonkretyzowany interes prawny. Z akt postępowania wynika, że sporne roboty budowlane nie obejmują lokalu skarżącego i nie ograniczają w żaden sposób korzystania z niego. Także skarżący nie przedstawił żadnych okoliczności wskazujących, że doszło do naruszenia jego indywidualnego interesu prawnego. W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy organ odwoławczy zasadnie przyjął, że K. P. nie jest stroną postępowania, w związku z czym nie może skutecznie wnieść odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł, jak w sentencji.