VII SA/Wa 123/13

PostanowienieWSA w Warszawie2014-04-30

Skład orzekający: Ewa Kowalska - Hupko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał swoją trudną sytuację materialną uzasadniającą przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, pomimo nieujawnienia wysokości środków z polis ubezpieczeniowych?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, ponieważ skarżąca nie wykazała w sposób niebudzący wątpliwości, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Pomimo wezwania do uzupełnienia wniosku, nie podała kluczowych informacji dotyczących wysokości środków z polis ubezpieczeniowych i pozostałej kwoty, co uniemożliwiło rzetelną ocenę jej sytuacji finansowej i możliwości płatniczych.
Stan faktyczny
Skarżąca H. B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie toczącej się przed WSA w Warszawie. Wnioskodawczyni wskazała, że jest bezrobotna i utrzymuje się ze środków z polisy ubezpieczeniowej po zmarłym ojcu. Sąd wezwał ją do uzupełnienia wniosku o szczegółowe dane dotyczące otrzymanych środków i ich wysokości. Skarżąca odmówiła podania tych informacji, twierdząc, że kwoty te nie podlegają opodatkowaniu i nie powinny być uwzględniane w dochodach.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono H. B. przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: odmówić H. B. przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. H. B. w dniu 10 marca 2014 r. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o ustanowienie adwokata w sprawie VII SA/Wa 123/13. Z treści wniosku wynika, iż skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, od listopada 2008 r. jest osobą bezrobotną. H. B. wskazała, że utrzymuje się jedynie ze środków otrzymanych po śmierci ojca z tytułu ubezpieczenia na życie. Oświadczyła, że jedynie drobna kwota z polisy ubezpieczeniowej, jaką pozostawił jej ojciec, pozwala na bardzo skromne przeżycie. Skarżąca posiada segment w zabudowie szeregowej w stanie surowym o powierzchni 90 m2, dwa mieszkania o powierzchni 71 m2 i 74 m2 – nieruchomości te stanowią zabezpieczenie roszczeń urzędu skarbowego i roszczeń alimentacyjnych. Posiada też mieszkanie spółdzielcze własnościowe o powierzchni 24,7 m2, w którym zamieszkuje. Pismem z dnia 20 marca 2014 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia danych zawartych w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez wskazanie: - daty otrzymania środków z pierwszej polisy ubezpieczeniowej, które według oświadczenia zawartego w piśmie z dnia 3 lipca 2013 r. nadesłanym do sprawy VII SA/Wa 2552/12 wynosiły 8.280 zł, - daty otrzymania środków z drugiej polisy ubezpieczeniowej, o której skarżąca poinformowała w piśmie z 18 listopada 2013 r. nadesłanym do sprawy VII SA/Wa 123/13, - wysokości środków otrzymanych z drugiej polisy ubezpieczeniowej, - wysokości miesięcznych wydatków, - jaka kwota pozostała skarżącej obecnie z ww. polis, - czy oprócz środków z polis ubezpieczeniowych skarżąca utrzymuje się z innych środków, jeśli tak, z jakiego tytułu je uzyskuje i w jakiej wysokości. W odpowiedzi na ww. wezwanie skarżąca oświadczyła, że nie wskaże wysokości środków otrzymanych z polis na życie, bowiem "kwoty otrzymane z ubezpieczenia są kwotami nieuwzględnianymi w dochodach", "nie podlegają żadnym regułom opodatkowania". Do swych wydatków skarżąca zaliczyła: rachunki za energię elektryczną – 32 zł na 2 miesiące, za gaz – 60 zł na 2 miesiące, wydatki na zakup żywności, środków czystości – 400 zł miesięcznie. W związku z powyższym zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Mając na uwadze powołany przepis oraz treść wniosku o przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, iż brak jest uzasadnienia dla przyznania H. B. prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, ponieważ nie wykazała ona w sposób nie budzący wątpliwości, iż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, która uprawniałaby do skorzystania z instytucji prawa pomocy. Treść art. 246 ustawy nie pozostawia wątpliwości, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Ustawodawca użył tu pojęcia: "wykaże", co oznacza, że wnioskodawca powinien udowodnić, iż jego sytuacja finansowa uniemożliwia mu poniesienie kosztów postępowania. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być zatem sporządzony w sposób rzetelny, powinny znaleźć się w nim wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy, to strona musi uprawdopodobnić okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku. Należy też zwrócić uwagę na treść art. 255 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. W tym miejscu przypomnieć trzeba, że pismem z dnia 20 marca 2014 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia danych zawartych w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca nie wskazała jednak: daty otrzymania środków z pierwszej polisy ubezpieczeniowej (które według oświadczenia zawartego w piśmie z dnia 3 lipca 2013 r. nadesłanym do sprawy VII SA/Wa 2552/12 wynosiły 8.280 zł); daty otrzymania środków z drugiej polisy ubezpieczeniowej, o której poinformowała w piśmie z 18 listopada 2013 r. nadesłanym do sprawy VII SA/Wa 123/13; nie wskazała wysokości środków otrzymanych z drugiej polisy ubezpieczeniowej; nie podała również, jaka kwota pozostała jej obecnie z ww. polis. Wobec uchylenia się przez skarżącą od podania tych informacji niemożliwe jest dokonanie rzetelnej oceny jej sytuacji finansowej, a tym samym uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy. H. B. nie podała podstawowych informacji, które są niezbędne do rozpoznania wniosku, bowiem dopiero zestawienie posiadanych środków finansowych z ponoszonymi wydatkami pozwala na dokonanie oceny możliwości płatniczych strony. Podkreślić trzeba, że obowiązkiem strony składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy jest wskazanie wysokości wszelkich środków finansowych, jakimi dysponuje i z których się utrzymuje, przy czym bez znaczenia pozostaje to, czy środki te podlegają opodatkowaniu, czy też nie. Niedopełnienie przez stronę w całości lub w części obowiązku złożenia dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia wymaganych dokumentów uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 31 stycznia 2013 r. I OZ 51/13 LEX nr 1273885, z 19 grudnia 2012 r. II FZ 1036/12 LEX nr 1240482, z 14 marca 2013 r. II FZ 92/13 LEX nr 1302897, z 4 lipca 2013 r. I OZ 546/13 LEX nr 1345177). Mając powyższe względy na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło