VII SA/Wa 1277/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Tomasz Janeczko, sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant ref. staż. Kamil Mazański, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę oddala skargę Wojewoda [...] decyzją z [...] kwietnia 2018r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 82 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania [...] (reprezentowanego przez Szefa [...]) – utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] stycznia 2018 r. Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą D. D. prowadzącemu działalność gospodarczą pn.: D.D. Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...], pozwolenia na przebudowę i rozbudowę zabytkowego budynku przychodni NZOZ [...] wraz z przebudową zewnętrznej instalacji kanalizacji sanitarnej przy ul. [...] w [...] na działce nr [...] obręb [...]. Organ wskazał, że w związku z zawiadomieniem stron o wszczęciu postępowania [...] pismem z [...] grudnia 2017 r. wniósł zastrzeżenia co do usytuowania rozbudowy od granicy działki nr [...], której użytkownikiem jest Wojskowa Komenda Uzupełnień (WKU) oraz przebiegu kanalizacji sanitarnej dla potrzeb budynku WKU, podtrzymując stanowisko wyrażone w piśmie z [...].10.2016 r. W wyniku czynności sprawdzających Prezydent Miasta [...] na podstawie art. 35 ust. 3 Prawo budowlane postanowieniem z [...].01.2018 r. nałożył na inwestora obowiązek usunięcia wyszczególnionych nieprawidłowości w projekcie budowlanym, w tym projektu budowlanego kolidującego przyłącza kanalizacji sanitarnej uzgodnionego z PW i K w [...] oraz rozszerzenie wniosku o przebudowę ww. przyłącza. Inwestor [...] stycznia 2018 r. złożył uzupełnioną dokumentację. W konsekwencji Prezydent Miasta [...] wydał decyzję z [...] stycznia 2018 r. Organ odwoławczy przytoczył m.in. art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 3 Prawo budowlane stwierdzając, że warunki wynikające z ww. przepisów zostały spełnione. Inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością inwestycyjną na cele budowlane. Projekt budowlany jest zgodny z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego w rejonie ulicy [...] (uchwała Rady Miasta [...] Nr [...] z [...] sierpnia 2011 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...] poz. [...]). Ponadto inwestor uzyskał odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, umożliwiające rozbudowę ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych w odległości od 1,17 m do 2,31 m oraz okapu od 0,92 m do 1,5 m od granicy z działką nr geod. [...] obręb [...]. Dołączono również decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z [...].01.2015r. zmienioną decyzją z [...].11.2017 r. zezwalającą na opisane prace w ww. zabytkowym budynku (dawna komenda garnizonu) wpisanego do rejestru zabytków pod Nr [...] decyzją z [...].05.2007 r. Nadto, wpłynęły dodatkowe materiały inwestora i odwołującego. Złożono pismo Dyrektora [...] informujące, iż jednostką organizacyjną sprawującą trwały zarząd działki nr [...] [...] jest [...]. Natomiast w piśmie z [...] marca 2018 r. inwestor wyjaśnił, iż ze względu na małe gabaryty działki i usytuowanie istniejącego budynku, jedynym sposobem zlokalizowania rozbudowy było zaplanowanie jej w podanych odległościach od granicy działki skarżącego, na co uzyskano odstępstwo. W kwestii przyłącza kanalizacji sanitarnej odprowadzającej ścieki z budynku WKU inwestor wyjaśnił, iż zostało przeprowadzone w jedyny możliwy sposób, przez piwnicę projektowanej rozbudowy tak, że odcinek w budynku składa się z jednego odcinka rury, dodatkowo w rurze ochronnej, bez żadnych łączeń, a na zewnątrz rozbudowy, po jej obu stronach usytuowano studnie rewizyjne (zapewniając dostęp do tej rury). Ponadto inwestor dołączył pismo Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji z [...].10.2017 r.- odmawiające przyłączenia kanalizacji do sieci w ulicy [...] z powodów formalno-technicznych i wskazujące jedyną możliwość odprowadzenia ścieków z budynku WKU do kanalizacji w ulicy [...]. W piśmie z [...].04.2018 r. inwestor wyjaśnił, iż przyłącze odprowadzające ścieki z budynku WKU przeprojektowano w granicach działki [...] i poprowadzono przez piwnicę rozbudowy. Wszystkie prace realizowane będą na działce inwestora. Biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy, organ stwierdził zatem brak podstaw do odmowy udzielenia pozwolenia na przebudowę i rozbudowę. Organ nie podzielił zarzutów dotyczących naruszenia art. 7 i art. 8 i 77 § 1 K.p.a. oraz podkreślił, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie ma charakteru uznaniowego. Zgodnie z art. 4 ww. Prawa budowlanego "każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawo budowlane, w razie spełnienia wymagań określonych w art.35 ust.1 oraz w art.32 ust. 4 tej ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zaznaczył, że w tym postępowaniu bada się głównie, czy dochodzi do naruszenia interesu osób trzecich, a więc właścicieli sąsiednich nieruchomości, w aspekcie dopuszczalności zabudowy i zachowania warunków technicznych. Okoliczność, iż po zrealizowaniu inwestycji mogą powstać uciążliwości i utrudnienia nie podważa legalności decyzji. Skargę na powyższą decyzję złożył [...]zarzucając naruszenie: -przepisów prawa materialnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 34 w zw. z art. 35 Prawa budowlanego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i zatwierdzenie projektu zawierającego przebieg kanalizacji sanitarnej dla WKU, co może skutkować awariami i uniemożliwić prawidłowe korzystanie z budynku WKU; -przepisów prawa materialnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy w postaci art. 7, art. 9 ust. 1 i 2, oraz art. 82 Prawa budowlanego w zw. z rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych w zw. z art. 4 ust. 2a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w zw. z decyzją [...] z [...] lipca 2017 r. w sprawie ustalenia terenów zamkniętych w resorcie obrony narodowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie: nieuwzględnienie uwag skarżącego związanych z charakterem działki sąsiedniej stanowiącej kompleks wojskowy [...] WKU [...]; udzielenie zgody na odstępstwo od § 12 ust. 1 pkt. 2 i ust. 5 pkt. 1 warunków technicznych - przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 7, 77 i 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu całego materiału dowodowego i nie podjęciu wszelkich kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w tym niewyjaśnienie sposobu realizacji inwestycji w terenie i potwierdzenia stwarzania potencjalnego niebezpieczeństwa; art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a. polegającego na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, a w konsekwencji niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy co doprowadziło do sporządzenia uzasadnienia niezgodnego z art. 107 § 3 k.p.a. - art. 138 § 1 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, - art. 10 kpa poprzez niezapewnienie czynnego udziału w postępowaniu i niezapewnienie stronie możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego w sprawie Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, a w przypadku niepodzielenia ww. argumentów o uchylenie decyzji organów obu instancji i zwrot kosztów postępowania. W ocenie skarżącego nieuzasadnione jest zmniejszenie odległości rozbudowy od granicy działki ew. nr [...] stanowiącej kompleks wojskowy, którego głównym użytkownikiem jest WKU. Ponadto, projektowana kanalizacja sanitarna z budynku WKU przebiega w nieruchomości budynkowej co uniemożliwi jej prawidłowe funkcjonowanie, a w razie awarii spowoduje nieodwracalne szkody. Przy takim rozwiązaniu nie wskazano zabezpieczenia sieci kanalizacyjnej w przychodni przed tzw. "cofką" z miasta. Skarżący podkreślił, że kanalizacja jest jego własnością, a nie zawarto porozumień co do wspólnego korzystania i uregulowań dotyczących konserwacji w przypadku awarii i odpowiedzialności w przypadku zalania pomieszczeń przychodni. Dalej zaznaczył, że dołączenie wszystkich ścieków z nowo wybudowanego budynku i włączenie ich jako kanalizacji ciśnieniowej poprzez pompownię ścieków powinno przewidywać tzw. studnię rozprężną, z której ścieki będą odprowadzane grawitacyjnie do kanalizacji miejskiej. W miejscu posadowienia budynku na sieci kanalizacyjnej zlokalizowana jest studnia rewizyjna i brak jest rozwiązań, co powstanie w miejscu jej likwidacji. W projekcie brak jest rewizji do np. czyszczenia kanalizacji od budynku WKU. Nadto, w projekcie technicznym nie przewidziano separatorów do ścieków medycznych, a w takim przypadku konieczna jest zgoda PWK [...]. Projekt budowlany powinien również zawierać rozwiązania przewidujące włączenie kanalizacji do ul. [...] i pozostawienie kanalizacji włączonej do kanalizacji miejskiej w ul. [...]. Skarżący zaznaczył, że nie wyrażał zgody na usytuowanie budynku w zaproponowanej odległości od granicy działki ew. nr [...] i podtrzymuje te zastrzeżenia. Dalej wskazał, że do reprezentowania [...] w sprawach nieruchomościami [...] będących we władaniu jednostek organizacyjnych resortu [...] upoważniony jest Szef [...]. Inwestycja graniczy z nieruchomością skarżącego a jej funkcja, forma, konstrukcja i inne cechy oraz sposób zagospodarowania terenu, zakres, skala ma bezpośredni wpływ na nieruchomość i posadowione na niej budynki skarżącego. Ponadto organ naruszył przepisy proceduralne poprzez nienależyte prowadzenie postępowania dowodowego, bez wyjaśnienia zakresu prowadzenia inwestycji i tym samym niewyczerpująco zebrał materiał dowodowy i nie podjął wszelkich kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym nie wyjaśnił sposobu realizacji inwestycji w terenie i stwarzania potencjalnego niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia otoczenia. Organ drugiej instancji również nie dokonał sanacji uchybień organu pierwszej instancji podtrzymując jego orzeczenie. W ocenie skarżącego, nie wzięto też pod uwagę jego pisemnego stanowiska zajętego po zapoznaniu się [...].04.2018 r. z dokumentacją oraz przekazaniu informacji, że po uzgodnieniu z Szefem [...] i radcą prawnym zostanie podjęta decyzja dotycząca dalszego postępowania. Skarżący stwierdził, że przy zapoznawaniu się z dokumentacją [...].04.2018 r. pisma inwestora dot. kanalizacji nie było. Dodatkowe zastrzeżenia przesłane do Wojewody pismem z [...].04.2018 r. nie zostały uwzględnione. Ten materiał dowodowy nie został zatem rozpatrzony zgodnie z art. 77 k.p.a. Dalej podniósł, że nie wnosił zastrzeżeń, jak twierdzi organ II instancji, skoro wystosował ww. pismo. Ponadto, wnoszący skargę pełnomocnik nie zapoznawał się z aktami, jak podnosi organ i nieprawdą jest, że nie wnosił zastrzeżeń do zgromadzonego materiału. Wskazuje to na uchybienia organu co do wydania decyzji w oparciu o cały zgromadzony materiał oraz potwierdza brak zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu. Podsumowując skarżący stwierdził, że działka o nr [...] będąca własnością [...] pozostaje w trwałym zarządzie [...] zgodnie z KW Nr [...] i na podstawie przepisów resortowych stanowi kompleks nieruchomości wojskowej przeznaczony na cele obronności i bezpieczeństwa państwa. Ponadto zgodnie z poz. [...] Załącznika do decyzji [...] z [...].07.2017 r. Nr [...] zmieniającej decyzję w sprawie ustalenia terenów zamkniętych w resorcie [...] (Dz. Urz. [...] z [...].07.2017 r. poz. [...]) jest terenem zamkniętym w rozumieniu ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U.2016.1629). Zaliczenie terenu do terenów zamkniętych nie oznacza, że musi być on ogrodzony i niedostępny. Jednak status terenu zamkniętego i wszelkie wiążące się z tym okoliczności powinny być przez organy honorowane. Wobec zlokalizowania na tym terenie WKU oraz Przychodni Lekarskiej nieruchomość musi być dostępna dla wszystkich. Wojskowa Specjalistyczna Przychodnia Lekarska zajmuje pomieszczenia na podstawie umowy o przekazanie nieruchomości w bezpłatne użytkowanie. Pomieszczenia te były przekazane Przychodni jako pierwsze wyposażenie na podstawie ustawy z 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej zgodnie z Zarządzeniem Nr [...] z [...] października 1998 r. w sprawie utworzenia samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej. W ocenie strony, nie zachodziła prawnie uzasadniona możliwość udzielenia odstępstwa ze względu na znaczenie nieruchomości dla obronności i bezpieczeństwa państwa oraz jej potencjalnego wykorzystywania na różne cele wojskowe Odstępstwo to nie stanowi szczególnie uzasadnionego przypadku. Zaliczenie nieruchomości do terenów zamkniętych w kontekście ww. usytuowania stanowi niebezpieczny precedens narażający interesy skarżącej, a zatem organ powinien przed wydaniem zgody na odstępstwo wystąpić o opinię zainteresowanego. Niezależnie odstępstwo w tej sytuacji jest niedopuszczalne. Odnośnie przebiegu kanalizacji, strona podtrzymała zarzuty odwołania, krytycznie odnosząc się do odprowadzania ścieków do studni kanalizacyjnej na terenie skarżącego z uwagi na zwiększoną ilość ścieków i nie wyraziła zgody na takie rozwiązania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz. U. z 2018r. poz. 1302), dalej p.p.s.a. Przedmiotem kontroli Sądu w tej sprawie była decyzja Wojewody [...] z [...] kwietnia 2018r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] stycznia 2018 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na przebudowę i rozbudowę zabytkowego budynku przychodni NZOZ [...] wraz z przebudową zewnętrznej instalacji kanalizacji sanitarnej przy ul. [...] w [...] na działce nr [...] obręb [...]. Skarga nie jest zasadna. Zaznaczyć na wstępie należy, że zakwestionowane decyzje wydane zostały na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, określającego zakres obowiązków organu architektoniczno budowlanego, których celem jest kompleksowe sprawdzenie projektu budowlanego w fazie wyjaśniającej postępowania o pozwoleniu na budowę (1. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4. wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7). Jak wynika z akt sprawy organy administracji dokonały prawidłowej analizy projektu budowlanego zasadnie oceniając, że inwestor spełnił wszystkie warunki wymienione ww. przepisie, w tym złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością inwestycyjną na cele budowlane (art. 32 ust. 4 Prawo budowlane). Przedstawiony do zatwierdzenia projekt budowlany odpowiada zapisom Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego w rejonie ulicy [...] (uchwała Rady Miasta [...] Nr [...] z [...] sierpnia 2011 r. - Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...] poz. [...]). W zakresie rozbudowy inwestor uzyskał zgodę na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, co do usytuowania budynku ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych od 1,17 m do 2,31 m, a także okapu od 0,92 m do 1,5 m od granicy z działką nr geod. [...] obręb [...] pozostającą w zarządzie skarżącego. W tym miejscu wyjaśnić należy, że zgoda na odstępstwo od warunków techniczno-budowlanych jest kontrolowana wraz z decyzją główną, a zatem podlegała ocenie w niniejszym postepowaniu. Uznanie przez organ odwoławczy, że zgody udzielono wadliwie, gdyż nie zachodził przypadek szczególnie uzasadniony, o którym mowa w art. 9 ust. 1 Prawa budowlanego oznaczałoby brak zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Tylko w omawianym przypadku obowiązkiem organu administracji architektoniczno-budowlanej byłoby nałożenie postanowieniem obowiązku usunięcia wskazanych nieprawidłowości, w trybie art. 35 ust. 3 cyt. ustawy. Niemniej, taka sytuacja nie miała miejsca w omawianej sprawie, pomimo iż Sąd dostrzega, że ani w postanowieniu wydanym w trybie art. 9 Prawa budowlanego, ani w uzasadnieniu kontrolowanych decyzji przedstawiono tylko ogólne stanowisko odnośnie tego, czy zachodził przypadek szczególnie uzasadniony, o którym mowa w ww. przepisie. Organ odwoławczy odwołał się tylko do pisma inwestora z [...] marca 2018 r. wyjaśniającego, iż przyczyną zaproponowanej rozbudowy w zbliżeniu do granicy z działką skarżącego były małe gabaryty działki inwestycyjnej i położenie już istniejącego na tym terenie budynku zabytkowego podlegającego rozbudowie. Argumentacja ta znajduje jednak potwierdzenie w projekcie zagospodarowania terenu, z którego jednoznacznie wynika, że zarówno wielkość działki, jak i jedyna możliwość usytuowania zabudowy tylko z jednej strony istniejącego budynku, niewątpliwie ogranicza możliwości rozbudowy ww. budynku. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt – co podkreślał inwestor w toku postępowania - że działka inwestycyjna powstała w wyniku podziału, dokonanego w celu sprzedaży (w 2008r.) przez skarżącego D. D. zabytkowego budynku na działce sąsiedniej w zbliżeniu do granicy z działką nr [...] ok 1,5 m ścianą z oknami. Sąd wyjaśnia ponadto, że stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne przez tereny zamknięte - rozumie się tereny o charakterze zastrzeżonym ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa, określone przez właściwych ministrów i kierowników urzędów centralnych. Stosownie zaś do art. 4 ust. 2a tej ustawy tereny zamknięte są ustalane przez właściwych ministrów i kierowników urzędów centralnych w drodze decyzji. W decyzji tej określane są również granice terenu zamkniętego. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ustala się natomiast tylko granice tych terenów oraz granice ich stref ochronnych. W strefach ochronnych ustala się natomiast ograniczenia w zagospodarowaniu i korzystaniu z terenów, w tym zakaz zabudowy (art. 4 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). W powołanym wyżej Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego w rejonie ulicy [...] ustawodawca miejscowy nie zawarł przepisów dotyczących strefy ochronnej przedmiotowego tereny zamkniętego, bowiem objęcie działki skarżącego takim statusem nastąpiło dopiero na mocy decyzji [...] z [...] kwietnia 2018 r., która weszła do obrotu prawnego z dniem ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym [...] , to jest [...] kwietnia 2018r. a więc nawet po wydaniu zaskarżonej decyzji. Tym samym zarzuty podniesione w skardze w powyższym zakresie nie mogły odnieść oczekiwanego przez skarżącego skutku. Nie ma również racji skarżący kwestionując przebieg i sposób wykonania spornego przyłącza kanalizacyjnego. Projekt budowlany sporządza bowiem osoba posiadająca wymagane uprawnienia budowlane, za prawidłowość którego również odpowiada. Organy nie są uprawnione do kwestionowania merytorycznej treści projektu budowlanego, co wynika z treści przepisów art. 35 Prawa budowlanego. W aktach sprawy znajduje się projekt budowlany, który w omawianym zakresie został sprawdzony przez mgr inż. M. S. posiadającego uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń m.in. w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń kanalizacyjnych, a także sprawdzania projektów budowlanych w wymienionych specjalnościach. Pozostałe warunki niezbędne do wydania pozwolenia na budowę również zostały spełnione. Inwestor dołączył decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z [...].01.2015r. zmienioną decyzją z [...].11.2017 r. zezwalającą na opisane prace w ww. zabytkowym budynku (dawna komenda garnizonu) wpisanego do rejestru zabytków pod Nr [...] decyzją z [...].05.2007 r. Z akt sprawy wynika, że Inwestor spełnił ponadto obowiązki, które nałożył Prezydent Miasta [...] postanowieniem z [...] stycznia 2018r. wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 Prawo budowlane. W tym stanie rzeczy, słusznie organ powołał się na podstawową zasadę prawa budowlanego wyrażoną w art. 4 tej ustawy, zgodnie z którą każdy, komu przysługuje prawo dysponowania gruntem na cele budowlane ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Zasada ta ma zapewnić inwestorowi realizację jego inwestycji i zapobiegać poszukiwaniu w formalistycznie rozumianych przepisach przeszkód w tym zakresie (por. wyrok NSA z 16 marca 2009 r., II OSK 1719/07, LEX nr 530046). Argumentacja przedstawiona w skardze nie dawała zatem podstaw do podważenia ustaleń Wojewody [...]. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia wymienionych w skardze przepisów postępowania administracyjnego w stopniu powodującym uchylenie kontrolowanych rozstrzygnięć. Natomiast sygnalizowane naruszenie art. 10 § 1 K.p.a. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania oceniać należy z punktu widzenia uniemożliwienia podjęcia konkretnie wskazanej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy. Tym samym, zarzut naruszenia tego przepisu może odnieść jedynie skutek w sytuacji, gdy strona wykaże, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (por. przykł. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 2 lutego 2011 r. sygn. akt I OSK 575/10; z 25 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 414/11; z 11 stycznia 2013 r. sygn. akt II GSK 1142/11- orzecznia.nsa.gov.pl). Takich okoliczności skarżący jednak w niniejszej sprawie nie wykazał. Z podanych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.