VII SA/Wa 1306/16

PostanowienieWSA w Warszawie2017-02-01

Skład orzekający: Sędzia WSA Tadeusz Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna powinna zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w postaci nieprzedłożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony (KRS)?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, jeśli strona nie uzupełni braków formalnych w postaci nieprzedłożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony (KRS) w wyznaczonym terminie. Brak ten stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 178 PPSA.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok oddalający skargę J. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Po doręczeniu wyroku, wniesiono skargę kasacyjną. Z powodu braków formalnych, pełnomocnik uczestnika postępowania został wezwany do nadesłania pięciu egzemplarzy skargi kasacyjnej oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony (KRS). Mimo skutecznego doręczenia wezwania, strona nie uzupełniła braków formalnych w postaci przedłożenia KRS.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej O. z siedzibą w R. w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę kasacyjną . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 września 2016 r. oddalił skargę J. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Po doręczeniu uczestnikowi postępowania odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, pismem z dnia 21 listopada 2016 r. wniesiono skargę kasacyjną od wymienionego na wstępie wyroku. Z uwagi na braki formalne skargi kasacyjnej, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 21 listopada 2016 r. pełnomocnik uczestnika postępowania został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, tj. nadesłania pięciu egzemplarzy odpisów skargi kasacyjnej, złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu uczestnika postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi wraz z dokumentem lub jego uwierzytelnionym odpisem określającym umocowanie do reprezentowania strony (KRS), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone na adres pełnomocnika uczestnika postępowania w dniu 25 listopada 2016 r., a zatem termin na dokonanie tej czynności upłynął w dniu 2 grudnia 2016 r. (piątek). W dniu 29 listopada 2016 r. pełnomocnik uczestnika postępowania nadał przesyłkę pocztową zawierającą pełnomocnictwo wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej, natomiast w dniu 2 grudnia 2016 r. pełnomocnik uczestnika postępowania nadał przesyłkę pocztową zawierającą 5 odpisów skargi kasacyjnej. Mimo upływu zakreślonego terminu, uczestnik postępowania nie nadesłał dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony (KRS), a tym samym nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, że stosownie do postanowień art. 176 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - dalej w p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Zgodnie zaś z art. 176 § 2 p.p.s.a., poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Wymogi stawiane pismom procesowym sprecyzowano z kolei w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z dyspozycją art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przy czym, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Właściwe zastosowanie tych przepisów daję sądowi administracyjnemu pewność, że dana osoba jest rzeczywiście upoważniona do dokonania konkretnej czynności oraz stanowi gwarancję dla strony należytej reprezentacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jeżeli zatem stroną skarżącą lub uczestnikiem postępowania jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna mająca zdolność sądową, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, to należy dołączyć dokumenty pozwalające na ustalenie, czy osoby wnoszące m.in. skargę kasacyjną były upoważnione do dokonania tej czynności w jej imieniu. W praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych przejęto, że dokument ten powinien być zgodny z prawem i autentyczny. W przypadku stowarzyszeń rejestrowych uznaje się, że jest to aktualny na dzień wniesienia skargi/udzielenia pełnomocnictwa odpis z Rejestru Stowarzyszeń, Innych Organizacji Społecznych i Zawodowych, Fundacji oraz Samodzielnych Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej Krajowego Rejestru Sądowego. Brak tego rodzaju dokumentu stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. art. 49 § 1 p.p.s.a. (por. np. wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2006 r., II FSK 581/05; postanowienie NSA z 26 września 2013 r., I GSK 1346/13). Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie wywołuje natomiast skutek w postaci odrzucenia skargi, o czym stanowi art. 178 p.p.s.a. Mając przedstawione regulacje prawne na uwadze, Przewodnicząca Wydziału wezwała pełnomocnika uczestnika postępowania do usunięcia stwierdzonych braków formalnych skargi kasacyjnej tj. między innymi do wykazania uprawnienia do podpisania skargi kasacyjnej przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu uczestnika postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi wraz z dokumentem lub jego uwierzytelnionym odpisem określającym umocowanie do reprezentowania strony (KRS) wykazującego, że osoba udzielająca pełnomocnictwa była do tego uprawniona w chwili dokonania tej czynności, tj. na dzień 29 listopada 2016 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone na adres pełnomocnika uczestnika postępowania w dniu 25 listopada 2016 r. W związku z powyższym w niniejszej sprawie termin do dokonania czynności – uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, upłynął uczestnikowi postępowania z dniem 2 grudnia 2016 r. Brak ten nie został jednak usunięty ani w powyższym terminie, ani później. Nadmienić należy, że zarządzenie Przewodniczącej o wezwaniu strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej zostało sformułowane precyzyjnie, jasno i jednoznacznie, tak, aby u strony, do której zostało skierowane, nie powstała wątpliwość co do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści (por. postanowienie SN z dnia 17 listopada 1998 r., sygn. akt III CKN 871/98, LEX nr 50714). Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło