VII SA/Wa 1307/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odrzucić wniosek B.P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożonej do Sądu w dniu 14 maja 2013 roku. Skarżąca B.P. reprezentowana przez adw. J.J. w dniu 17 maja 2013 roku złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Powyższa skarga została zarejestrowana pod sygn. akt VII SA/Wa 1307/13. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 13 czerwca 2013 roku skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Powyższe wezwanie otrzymała w dniu 24 czerwca 2013 roku (zpo, k. 9 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 29 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wskazaną wyżej skargę. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że skarga zasługiwała na odrzucenie w związku z niewykonaniem przez skarżącą zarządzenia z dnia 13 czerwca 2013 roku, wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego (postanowienie, k. 13 – 14 akt sądowych). Wskazane wyżej postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 sierpnia 2013 roku (zpo, k. 20 akt sądowych). W dniu 2 września 2013 roku B.P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że praktycznie od rozpoczęcia terminu poddana była leczeniu neurologicznemu. Długotrwałe i wyczerpujące leczenie nie pozwoliło na dopilnowanie niniejszej sprawy sądowej. Wskazała następnie, że jej stan zdrowia kiedy uiszczała opłatę jak i przez okres około 10 dni wstecz był tak zły, że nie mogła wykonywać podstawowych obowiązków dnia codziennego. Ból ręki promieniujący na całe ciało był tak silny, że wykluczał ją z normalnego funkcjonowania (żądanie zawarte w piśmie z dnia 30 sierpnia 2013 roku, k. 21 akt sądowych, sprecyzowane w piśmie z dnia 11 września 2013 roku, k. 27). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Natomiast zgodnie z art. 87 § 2 ppsa, w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (post. NSA z dnia 25 maja 2004r., FZ 63/04, niepubl.). Zgodnie z poglądami reprezentowanymi w orzecznictwie przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa. (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2012 r. II OZ 1104/12). W pierwszej kolejności przed zbadaniem czy zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu należy rozważyć, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu powołuję się na dwie okoliczności, będące przyczyną uchybienia terminowi. Zły stan zdrowia oraz pomyłka spowodowana tym, że przed tut. Sądem prowadzi dwa postępowania, w których jednocześnie była wzywana do uiszczenia wpisu sądowego w tej samej kwocie 200 zł. Odnosząc się do złego stanu zdrowia skarżącej należy wskazać, że zgodnie z jej twierdzeniami w tut. Sądzie równolegle toczy się inne postępowanie ze skargi B.P., zarejestrowane pod sygn. akt VII SA/Wa 1308/13. Skarżąca także w tym postępowaniu była wzywana do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała w dniu 24 czerwca 2013 roku (zpo, k. 9, akt sądowych o sygn. VII SA/Wa 1308/13). Wpis uiściła w dniu 1 lipca 2013 roku (polecenie przelewu, k. 10, akt sądowych o sygn. VII SA/Wa 1308/13). Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że zły stan zdrowia, na który powołuję się skarżąca uniemożliwiający jej działanie ustał najpóźniej w dniu 1 lipca 2013 roku, kiedy to skarżąca uiściła stosowany wpis i tym samym należy uznać, że odzyskała możliwość dokonywania czynności procesowych. Skarżąca podnosi dalej, że zły stan zdrowia, który jak wykazano powyżej nie uniemożliwiał jej fizycznie podejmowania w sprawie czynności był jednak przyczyną pomyłki, polegającej na uiszczeniu wpisu sądowego tylko w jednej sprawie. Odnosząc się do powyższego argumentu należy wskazać, że skarżąca o dokonanej pomyłce dowiedziała się najpóźniej w dniu 16 sierpnia 2013 roku, kiedy to postanowienie odrzucające skargę z uwagi na nie uiszczenie wpisu sądowego, zarejestrowaną pod sygn. akt VII SA/Wa 1307/13 otrzymał jej pełnomocnik. Jedynie na marginesie należy wskazać, że ewentualne zaniedbania pełnomocnika polegające np. na nie przekazaniu wskazanego wyżej postanowienia skarżącej lub przekazaniu z opóźnieniem obciążają bezpośrednio reprezentowaną przez niego stronę. Jak wynika z powyższego przyczyny, na które powołuje się skarżąca mające uzasadniać brak jej winy w przywróceniu terminu ustały najpóźniej w dniu 16 sierpnia 2013 roku. Wniosek o przywrócenie terminu skarżąca wniosła do Sądu w dniu 2 września 2013 roku, a więc po upływie 7 dniowego terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi zasługiwał na odrzucenie. Jedynie na marginesie należy wskazać, że okoliczności przytaczane przez skarżącą nie uprawdopodobniają w wystarczającym stopniu, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Na tę okoliczność przedstawiła jedynie zaświadczenie lekarskie o pozostawaniu pod stałym leczeniem oraz zaświadczenie o przebyciu zapalenia stawu łokciowego. Opisane powyżej problemy zdrowotne z całą pewnością nie stanowią wyjątkowych okoliczności, które stanowiłyby o zasadności wniosku o przywrócenie terminu nawet w sytuacji gdyby wniosek został złożony w terminie. Na marginesie należy wskazać także, że zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Skarżąca składając wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu, nie dokonała zatem czynności, do dokonania której wniosła o przywrócenie terminu, tj. nie uiściła stosownego wpisu sądowego. Powyższe uchybienie stanowi brak formalny wniosku do uzupełnienia którego skarżąca powinna zostać wezwana w trybie art. 49 p.p.s.a. (tak: Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2012 r., sygn. akt, II GZ 327/12). Jednakże z uwagi na to, że wniosek o przywrócenie terminu zasługiwał na odrzucenie i w istocie nie był przedmiotem merytorycznej kontroli wzywanie skarżącej do uzupełnienia jego braków formalnych jest niezasadne. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 88 p.p.s.a. Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu.