VII SA/Wa 1316/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. i A. S. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odmówić A. S. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1316/13. Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2013 r. sprawy ze skargi B. S. i A. S. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] kwietnia 2013 r. [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej wyrokiem z 3 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Pismem z dnia 19 września 2013 r. (nadanym w UP tego samego dnia) A. S. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku z dnia 3 września 2013 r. oraz wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i wniósł opłatę kancelaryjną w wysokości 100 zł. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, że od 4 września 2013 r. wielokrotnie próbował skontaktować się z sekretariatem sądu w celu uzyskania informacji o przebiegu rozprawy z dnia 3 września 2013 r., na której żaden ze skarżących nie mógł się stawić. Do 6 września 2013 r. nie udało się skontaktować z sekretariatem sądu (linia telefoniczna była ciągle zajęta lub nikt nie odbierał). W dniach od 9 do 13 września 2013 r. wnioskodawca natomiast był chory i przebywał na zwolnieniu, a stan jego zdrowia uniemożliwiał podejmowanie jakichkolwiek czynności procesowych. Dopiero 16 września 2013 r. uzyskał informację o wyniku rozprawy oraz że wniosek o uzasadnienie powinien złożyć do 10 września 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) - dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Jak stanowi art. 141 § 1 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym, z zastrzeżeniem § 2. W sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku (art. 141 § 2 p.p.s.a.). W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 479/07, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący jako okoliczność usprawiedliwiającą niedokonanie czynności w terminie wskazał chorobę. Wskazać zatem trzeba, że aby zaistniała przesłanka do przywrócenia terminu strona musiałaby uprawdopodobnić, że jej stan zdrowia uniemożliwił dokonanie czynności w terminie. W orzecznictwie dominuje pogląd, że nie każda choroba jest przeszkodą do dokonania czynności procesowej. Jest nią z reguły nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Nawet taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli strona mogła np. nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (por. postanowienie NSA: z dnia 28 stycznia 2013 r., sygn. akt II FZ 1013/12, z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 809/04; z dnia 30 maja 2012, sygn. akt I OZ 389/12, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W ocenie Sądu zaświadczenie lekarskie przedstawione przez skarżącego nie usprawiedliwia okoliczności uchybienia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Przede wszystkim, w polu oznaczonym jako "Wskazania lekarskie" wpisano symbol oznaczający, że "chory może chodzić". We wniosku o przywrócenie terminu skarżący nie podał informacji pozwalających na ocenę, czy stan jego zdrowia "uniemożliwiał podejmowanie jakichkolwiek czynności procesowych". Skarżący nie wykazał również, że nie miał możliwości wyręczenia się innymi osobami. Nie można uznać za niezawinione niedochowanie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w sytuacji, gdy skarżący mógł się dowiedzieć o treści orzeczenia w związku z prawidłowym zawiadomieniem go o terminie rozprawy. Skoro skarżący skorzystał z prawa nieuczestniczenia w rozprawie, to powinien być świadomy skutków takiego działania. Skarżący powinien był - należycie dbając o swoje interesy - podjąć niezbędne czynności mające na celu uzyskanie informacji o przebiegu rozprawy, na przykład poprzez wyznaczenie osoby do powzięcia wiadomości z przebiegu posiedzenia Sądu (patrz: postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2006 r., sygn. akt II FZ 451/06, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Reasumując, powoływane przez skarżącego okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.