VII SA/Wa 1331/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. M., E. M. i J. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odmówić E. M. przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. W dniu 10 września 2014 r. do sprawy VII SA/Wa 1331/14 wpłynął złożony na urzędowym formularzu wniosek E. M. o przyznanie prawa pomocy, w którym skarżący nie oznaczył jednak zakresu żądania. W związku z powyższym przesłano skarżącemu kolejny formularz i wezwano E. M. do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez oznaczenie, o co wnosi. Wezwano ponadto do uzupełnienia danych zawartych w złożonym wniosku poprzez wskazanie w rubryce nr 10 wysokości emerytury skarżącego; podanie wysokości miesięcznych wydatków związanych z codziennym utrzymaniem oraz przeznaczanych na utrzymanie domu; nadesłanie kserokopii decyzji o waloryzacji emerytur skarżącego i jego żony lub ostatnich odcinków emerytur oraz nadesłanie ostatniego odcinka renty syna skarżącego. W dniu 10 października 2014 r. wpłynął kolejny formularz, w którym E. M. oznaczył, iż wnosi o ustanowienie radcy prawnego. W związku z powyższym zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Treść art. 246 ustawy nie pozostawia wątpliwości, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być zatem sporządzony w sposób rzetelny, powinny znaleźć się w nim wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Należy też zwrócić uwagę na treść art. 255 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Mając na uwadze powołane przepisy oraz treść wniosku o przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, iż brak jest uzasadnienia dla przyznania E.M. prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, ponieważ nie wykazał on w sposób nie budzący wątpliwości, iż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, która uprawniałaby do skorzystania z instytucji prawa pomocy. Jak wynika ze złożonego wniosku, skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz synem, posiada dom o powierzchni 60 m2, mieszkanie (30 m2), działkę o powierzchni 2800 m2 i garaż (28 m2). Skarżący oświadczył, że żona otrzymuje emeryturę w wysokości 800 zł, syn zaś rentę w kwocie 500 zł. W tym miejscu zauważyć trzeba, że w związku z zawartym we wniosku stwierdzeniem, iż skarżący jest emerytem, pismem z dnia 29 września 2014 r. wezwano E. M. do wskazania wysokości otrzymywanej przez niego emerytury oraz nadesłania kserokopii decyzji o waloryzacji emerytur skarżącego i jego żony lub ostatnich odcinków emerytur, a także ostatniego odcinka renty syna. W odpowiedzi na to wezwanie E. M. nadesłał ostatni odcinek emerytury żony oraz odcinek renty syna. Skarżący nie wskazał jednak wysokości własnej emerytury, nie nadesłał też żadnych dokumentów dotyczących jego emerytury. Z tego względu niemożliwe jest dokonanie rzetelnej oceny sytuacji finansowej E. M., a tym samym uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący nie podał podstawowych informacji, które są niezbędne do rozpoznania wniosku, bowiem dopiero zestawienie posiadanych środków finansowych z ponoszonymi wydatkami pozwala na dokonanie oceny możliwości płatniczych strony. Podkreślić trzeba, że obowiązkiem strony składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy jest wskazanie wysokości wszelkich środków finansowych, jakimi dysponuje wraz z osobami prowadzącymi z nią wspólne gospodarstwo domowe i z których się utrzymują. Niedopełnienie przez stronę w całości lub w części obowiązku złożenia dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia wymaganych dokumentów uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 31 stycznia 2013 r. I OZ 51/13 LEX nr 1273885, z 19 grudnia 2012 r. II FZ 1036/12 LEX nr 1240482, z 14 marca 2013 r. II FZ 92/13 LEX nr 1302897, z 4 lipca 2013 r. I OZ 546/13 LEX nr 1345177). Mając powyższe względy na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.