VII SA/Wa 1337/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2011 r. sprawy ze skarg W. W. i A. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. skargi oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz .U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) oraz art. 83 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (teks jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623). umorzył postępowanie wszczęte w dniu 18 maja 2010 r. na wniosek W. W. w sprawie dokonania kontroli w celu sprawdzenia zgodności budowy myjni samochodowej zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] w obrębie [...] położonej przy ul. [...] w Z. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania (art. 105 § 1 Kpa.). Organ stwierdził, że w danej sprawie status strony posiadają tylko Inwestor R.K., współwłaścicielka działki nr [...] Pani A.S., współwłaściciele działki sąsiedniej nr [...] W. i M.W. Organ wskazał, iż Starosta W. ostateczną decyzją Nr [...] z dnia [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia R.K. prowadzącemu działalność gospodarczą jako "K." na budowę myjni samochodowej czterostanowiskowej samochodowej (należącej do XVII kategorii obiektów budowlanych) na działce ew. nr [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] w Z. Na wniosek z dnia [...] W.W. (współwłaściciela sąsiedniej działki) wszczęto postępowanie w sprawie sprawdzenia zgodności budowy myjni samochodowej na powyższej działce oraz przeprowadzono dwukrotnie oględziny w terenie tj; w dniu 18-06-2010 r. i w dniu 22-12-2010 r. W trakcie przeprowadzonych oględzin w terenie inspektorzy nie stwierdzili przy wykonywaniu robót budowlanych związanych z budową myjni samochodowej popełnienia istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Stwierdzono, że myjnia samochodowa z urządzeniami została zlokalizowana zgodnie z zatwierdzonym projektem gospodarowania działki a roboty budowlane zostały wykonywane zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Plac budowy został utwardzony kostką brukową zgodnie z zatwierdzonym projektem zagospodarowania działki tak jak również zjazd na ulicę [...] z działki nr ew. [...]. Wody opadowe zostały zabezpieczone od bezpośredniego przedostawania się z terenu działki na ulicę [...]. W wyniku rozpoznania odwołania W.W., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 .p 1 pkt 1 kpa. utrzymał w mocy powyższą decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy. Czynności kontrolne przeprowadzone na budowie przez uprawnionych inspektorów nie wykazały nieprawidłowości w procesie budowlanym. Jednoznacznie organ I instancji stwierdził, ze budynek zrealizowano bez istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, co potwierdzają zapisy protokołów z przeprowadzonych oględzin. Protokoły oględzin obiektu budowlanego z dnia 18 czerwca 2010 r. z dnia 20.10.2010 r. oraz z dnia 22.12.2010 r. są dokumentem urzędowym, którego organ nie może kwestionować. W ocenie organu odwoławczego ustalenia dokonane przez organ powiatowy są podstawą do umorzenia postępowania, co jest zasadne w tej sprawie. W odniesieniu do przedmiotowej inwestycji nie stwierdzono bowiem odstępstw o charakterze istotnym, jak też innych naruszeń przepisów, które uzasadniałyby prowadzenie postępowania naprawczego na podstawie art. 51 Prawa budowlanego. Organ zauważył, że z załączonej do akt sprawy opinii technicznej sporządzonej przez osobę posiadająca stosowne uprawnienia budowlane wynika, że podniesienie rzędnej terenu utwardzonego wokół myjni nie ma żadnego wpływu na poziom wód gruntowych na sąsiednich nieruchomościach. Z tego względu, organ nie widzi podstaw do kwestionowania zapisów oceny technicznej sporządzonej przez uprawnioną osobę. Odnosząc się natomiast do twierdzenia W. W. zawartego w odwołaniu, tj. "(...) uchybień i nierzetelności dotychczasowego postępowania prowadzonego przez Inspektorów PINB w W. (...)" organ zauważył, że PINB w W. stwierdził kilkakrotnie, iż budynek myjni samochodowej realizowany jest zgodnie z projektem i nie stwierdzono istotnych odstępstw od tegoż projektu. Podczas przeprowadzonych oględzin organ powiatowy w sposób należyty i dokładny ustalił stan faktyczny w przedmiotowej sprawie. PINB w W. w celu wnikliwego zbadania wszystkich wniesionych zastrzeżeń, trzykrotnie przeprowadzał oględziny na przedmiotowej nieruchomości, w tym dwukrotnie na wniosek skarżącego. W ocenie organu, w obecnym stanie rzeczy brak jest podstaw do podejmowania działań w ustawowym zakresie. Powyższe wypełnia natomiast przesłankę zastosowania przepisu art. 105 § i Kodeksu postępowania administracyjnego. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W. W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i ponowne rozpoznanie sprawy. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności: naruszenie przepisów art. 7, 9, art. 10 § 1, art. 79 § 1 i 2, 107 kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na zaniechaniu poinformowania strony o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z oględzin robót budowlanych dotyczących myjni samochodowej zlokalizowanej na działce ewidencyjnej nr ewid. [...] w obrębie [...] położonej przy ul. [...] w Z., które były prowadzone w dniach 18 czerwca 2010 r. oraz 22 grudnia 2010 r., przez co strona została pozbawiona możliwości wzięcia udziału w tych czynnościach i skorzystania z innych uprawnień określonych w art. 79 § 2 k.p.a.; naruszenie przepisu art. 105 § 1 k.p.a., polegające na umorzeniu postępowania kontrolnego prowadzonego na wniosek W. W., na skutek błędnego uznania, iż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, w sytuacji, gdy nie zostały wyjaśnione wszystkie nieprawidłowości związane z budową przedmiotowego obiektu, a przedmiotowa inwestycja odbiega istotnie od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Skargę na powyższa decyzję wniósł także A.R. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji lub ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie niniejszej sprawy do ponownego rozpoznania przez organ II instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności naruszenie przepisu art. 28 k.p.a., polegającego na pozbawieniu go możliwości dochodzenia swoich praw w toczącym się postępowaniu administracyjnym poprzez błędne przyjęcie, iż nie posiada statusu strony w niniejszym postępowaniu, w sytuacji gdy jest on właścicielem obiektu pozostającego w oddziaływaniu przedmiotowego obiektu, a zatem posiada on interes prawny w uzyskaniu ochrony w niniejszym postępowaniu. W odpowiedzi na skargi organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skarg. Wojewódzki Sąd Administarcyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skargi nie zostały uwzględnione. Odnosząc się w pierwszej kolejności do skargi A.R. należy wskazać, iż podlega ona oddaleniu wobec braku legitymacji skargowej skarżącego w związku z jego brakiem przymiotu strony w postępowaniu, którego przedmiotem jest decyzja organów nadzoru budowlanego umarzająca postępowanie w sprawie dokonania kontroli w celu sprawdzenia zgodności budowy myjni samochodowej zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] w obrębie [...] położonej przy ul. [...] w Z. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego A.R. jest właścicielem działki o nr ewidencyjnym [...], która znajduje się w znacznym oddaleniu od działki nr [...] objętej inwestycją, nie ujętą nawet w zatwierdzonym projekcie zagospodarowania terenu. W celu ustalenia interesu prawnego A.R. w niniejszym postępowaniu organ pismem z dnia 10.09.2010r. wezwał go do przedstawienia aktu własności swojej działki oraz aktualnej mapy geodezyjnej ze wskazaniem lokalizacji jego działki w stosunku do działki objętej inwestycją. Powyższe wezwanie organu nie zostało wykonane co w konsekwencji pozwoliło organowi na stwierdzenie, iż A. R. nie posiada przymiotu strony w niniejszym postępowaniu w rozumieniu art. 28 kpa. Zgodnie z treścią art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W celu wykazania posiadania interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym koniecznym jest zatem wykazanie istnienia podstawy materialnoprawnej z której wynika interes prawny. Podkreślenia wymaga fakt, że to na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania, iż posiada on interes prawny, który jednocześnie powinien być konkretny i realny. Wskazuje się również, że źródłem interesu prawnego lub uprawnienia jest zawsze norma prawna ogólna i abstrakcyjna (akt normatywny) lub jednostkowa i konkretna (decyzja), mająca źródło w przepisach prawa materialnego (nie tylko prawa administracyjnego materialnego). W tym miejscu przywołać należy wyrok NSA z dnia 22 lutego 1984 r., I SA 1748/83, w którym stwierdzono, że: "pojęcie strony, jakim posługuje się art. 28 k.p.a., a następnie pozostałe przepisy tego kodeksu, może być wyprowadzone tylko z administracyjnego prawa materialnego, to jest z konkretnej normy prawnej, która może stanowić podstawę do sformułowania interesu lub obowiązku obywateli. Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby"; wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2007 r, I OSK 755/06, Lex nr 337023, w którym przyjęto, że: "Interes prawny to interes indywidualny, konkretny i sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego. Interes prawny to zatem interes, którego podstawą mogą być wyłącznie przepisy materialnego prawa administracyjnego, a to z tego względu, że decyzja administracyjna jest władczą konkretyzacją prawa administracyjnego"; wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 marca 2006 r., VI SA/Wa 2401/05, Lex nr 223329, w którym stwierdza się, że: "Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy (decyzja administracyjna) może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Interes taki powinien być bezpośredni, konkretny, realny i znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, które uzasadniają zastosowanie normy prawa materialnego". Interes prawny musi być ponadto uzasadniony okolicznościami i zdarzeniami, które wystąpiły lub nadal trwają. Tak określony interes prawny nie może więc wynikać z samego faktu zamieszkiwania przy tej samej ulicy ( co podkreśla się w skardze) F. Zwłaszcza, iż skarżący zakłada dopiero, iż działająca myjnia "będzie w sposób znaczący wpływać na sąsiadujące nieruchomości." Przy czym nie ulega wątpliwości, iż nieruchomość skarżącego nie sąsiaduje z nieruchomością objętą inwestycją. W ocenie Sądu A.R. ani na etapie postępowania administracyjnego ani przed sądem swojego interesu prawnego w udziale w przedmiotowym postępowaniu nie wykazał, co czyni uzasadnionym stwierdzenie braku po jego stronie legitymacji skargowej co w konsekwencji musi skutkować oddaleniem jego skargi. Odnosząc się do skargi W.W., należy wskazać, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie ze względów merytorycznych. Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stanie się bezprzedmiotowe, organ administracji państwowej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego skutkującego to, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jest to orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jej merytorycznego rozstrzygnięcia. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkującego tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jest to orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia. Innymi słowy, gdy sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. to jest wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, ingerencji organu administracyjnego, wówczas, jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (patrz wyrok WSA w Łodzi z dnia 4 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Łd 195/08 zbiór orzeczeń LEX Nr 489197). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż ustalony z poszanowaniem art. 7, 9 79 kpa przez organy stan faktyczny czyni uzasadnionym twierdzenie o bezprzedmiotowości postępowania przed organami nadzoru budowlanego. Realizacja przedmiotowej inwestycji odbywa się na podstawie ostatecznej decyzji Starosty W. Nr [...] z dnia [...] którą zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia R.K. prowadzącemu działalność gospodarczą jako "K." na budowę myjni samochodowej czterostanowiskowej samochodowej (należącej do XVII kategorii obiektów budowlanych) na działce ew. nr [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] w Z. W toku postępowania organy nie stwierdziły przy wykonywaniu robót budowlanych związanych z budową myjni samochodowej popełnienia istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Potwierdzono natomiast, że myjnia samochodowa z urządzeniami została zlokalizowana zgodnie z zatwierdzonym projektem gospodarowania działki a roboty budowlane zostały wykonywane zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Plac budowy został utwardzony kostką brukową zgodnie z zatwierdzonym projektem zagospodarowania działki tak jak również zjazd na ulicę [...] z działki nr ew. [...]. Wody opadowe zostały zabezpieczone od bezpośredniego przedostawania się z terenu działki na ulicę [...]. Wbrew zarzutom skargi skarżący został prawidłowo powiadomiony o oględzinach na terenie budowy przeprowadzonych w dniach 18 czerwca 2010r, o czym świadczy zwrotne poświadczenie odbioru zawiadomienia z dnia 26 maja 2010r (k-3 akt administracyjnych) oraz 22 grudnia 2010r. - zawiadomienie odebrane w dniu 13 grudnia 2010r. ( k-61) czym zapewniono mu czynnych udział w postępowaniu. W trakcie czynności wykonanych podczas oględzin nie potwierdzono kolejnego zarzutu skargi, dotyczącego realizacji myjni 5-stanowiskowej pomimo 4-stanowiskowej zatwierdzonej projektem budowlanym. W toku postępowania nie przedstawiono żadnego dowodu potwierdzającego powyższa okoliczność i dyskredytującego ustalenia organów. Jak wynika z przedłożonej do akt postępowania administracyjnego opinii technicznej sporządzonej przez osobę posiadająca stosowne uprawnienia mgr inż. E. P., podniesienie rządnej terenu utwardzonego wokół myjni nie ma żadnego wpływu na poziom wód gruntowych na sąsiednich nieruchomościach, a wody z terenów utwardzonych, miejsc postojowych, zjazdów poprzez separator substancji ropopochodnych odprowadzane są do kanalizacji sanitarnej. Wody opadowe odprowadzane są do rowu melioracyjnego istniejącego przy ul. [...]. Powyższe okoliczności nie potwierdzają więc zarzutu naruszenia art. 105 § 1 k.p.a. bowiem wszystkie istotne dla sprawy okoliczności zostały przez organy wyjaśnione co doprowadziło do uzasadnionego stanowiska o bezprzedmiotowości postępowania przed organami nadzoru budowlanego. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.