VII SA/Wa 1339/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2013 r. sprawy ze skargi B. K. i E. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, zwanej dalej Kpa), w związku z wniesieniem przez B. K. i E. K. odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. znak [...], wydanej w przedmiocie odmowy uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] maja 2010 r. - stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 Kpa. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. wynika, że została ona odebrana przez B. K. w dniu [...] lutego 2013 r., termin do wniesienia odwołania upływał więc dnia [...] marca 2013 r. Odwołanie zostało wysłane przez B. K. i E. K. za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu [...] marca 2013 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. złożyli B. i E. K., twierdząc, że dotrzymali terminu wynikającego z art. 129 § 2 Kpa. Podnieśli, że odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. wysłali za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu [...] marca 2013 r., na co posiadają potwierdzenie. Odwołanie to przesłali w jednej kopercie wraz z trzema innymi odwołaniami od decyzji wydanych w dniu [...] lutego 2013 r. i [...] lutego 2013 r. oraz z dwoma oświadczeniami. Wskazali, że odwołanie zaginęło w organie pierwszej instancji,w związku z czym w dniu [...] marca 2013 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej przesłali duplikat odwołania. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 134 Kpa, zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Stosownie zaś do art. 129 § 2 Kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Podkreślić trzeba, że obowiązkiem organu administracji publicznej rozpatrującego odwołanie jest ustalenie w pierwszej kolejności, czy odwołanie nie jest obarczone brakami formalnymi i czy zostało złożone w terminie. Dopiero po ustaleniu tych okoliczności organ może przystąpić do merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego. Z akt postępowania administracyjnego wynika, iż przesyłka zawierająca decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. znak [...] była adresowana do obojga małżonków (do E. i B. K.) łącznie, a została odebrana przez B. K. Zauważyć wobec tego trzeba, że pisma w postępowaniu administracyjnym (w tym decyzje) winny być doręczone każdej stronie indywidualnie. Doręczenie pisma obojgu małżonkom, zamiast odrębnie każdemu z nich, jest sprzeczne z treścią art. 40 Kpa. W takiej sytuacji uznać należy, że E. K. nie otrzymał decyzji organu pierwszej instancji, jednakże okoliczność ta pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie. W orzecznictwie, jak i w doktrynie przyjmuje się bowiem, że strona, której nie została doręczona decyzja organu pierwszej instancji, ma możliwość złożenia odwołania z tym, że termin do jego wniesienia dla takiej strony liczy się od dnia doręczenia decyzji stronie, która brała udział w postępowaniu (B. Adamiak, J. Borkowski - Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, W-wa 1996,s. 564; wyroki:Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2002 r. II SA 2230/00 LEX nr 55355, Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2011 r. II OSK 795/10 LEX nr 992637, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2008 r. I SA/Wa417/08 LEX nr 516017). Decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. znak [...] została odebrana przez B. K. w dniu [...] lutego 2013 r. Od tej daty biegł zatem termin do wniesienia odwołania zarówno dla B. K., jak i dla E. K. Termin ten upłynął w dniu [...] marca 2013 r. Skarżący wnieśli odwołanie w dniu [...] marca 2013 r., nadając je w tym dniu w urzędzie pocztowym, a zatem zostało ono wniesione z uchybieniem 14-dniowego terminu przewidzianego w art. 129 Kpa. Wprawdzie B. i E. K. podnieśli w skardze, że po raz pierwszy odwołanie od ww. decyzji nadali w dniu [...] marca 2013 r., przesyłając je w jednej kopercie razem z trzema innymi odwołaniami oraz dwoma oświadczeniami, twierdzenia strony nie znalazły jednak potwierdzenia w aktach sprawy. Jak bowiem wynika z kserokopii fragmentu dziennika korespondencji z dnia [...] marca 2013 r., w jednej kopercie wysłanej przez B. i E. K. w dniu [...] marca 2013 r., która wpłynęła w dniu [...] marca 2013 r. do [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego, znajdowały się dwa oświadczenia skarżących oraz trzy odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego: znak [...], znak [...] oraz znak [...]. W kopercie tej, wbrew twierdzeniom strony, brak było natomiast odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. znak [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo zatem ustalił, że odwołanie od ww. decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu. Podkreślić jednocześnie należy, iż uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia przewidzianego w art. 134 Kpa, co wynika wprost z treści przepisu. Nie może on więc przystąpić do merytorycznego rozpoznania odwołania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2010 r. sygn. II OSK 9/09 Lex nr 597944, wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 października 2008 r. sygn. VI SA/Wa 492/08 Lex nr 520186). Rozpoznanie odwołania pomimo złożenia go z uchybieniem terminu stanowiłoby rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 Kpa), oznaczałoby bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, korzystającej z ochrony trwałości przewidzianej w art. 16 § 1 Kpa. Mając powyższe na uwadze uznać należy, iż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.