VII SA/Wa 1348/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: przywrócić J. Z. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 stycznia 2015r. oddalił skargę J. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 16 lutego 2015r. Postanowieniem z dnia 20 marca 2015r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla skarżącego radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócił się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie. Pismem z dnia 30 kwietnia 2015r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie poinformowała radcę prawnego K. C. o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Pismem z dnia 22 maja 2015r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym ) pełnomocnik działający z urzędu złożył skargę kasacyjną od ww. wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Pełnomocnik podał, że zawiadomienie z Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem dla skarżącego otrzymał w dniu 7 maja 2015r. Podkreślił, że pełnomocnik z urzędu ma prawo wnieść skargę kasacyjną w terminie 30 dni, licząc od dnia dowiedzenia się o swoim wyznaczeniu. W przypadku gdyby Sąd powyższego poglądu nie podzielał pełnomocnik wskazał, że od 10 maja do 22 maja 2015r. chorował na ospę wietrzną i był niezdolny do pracy w tym okresie. Zaznaczył, że mimo to w dniu 15 maja 2015r. pełnomocnik substytucyjny sfotografował akta sprawy. W związku z tym podał, że najwcześniej w dniu 15 maja 2015r. ustała przyczyna uniemożliwiająca skarżącemu wniesienie skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Zatem wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Jednocześnie stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z powyższego wynika, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu liczy się od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że mimo, iż art. 87 § 1 p.p.s.a. zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to uwzględnienia wymaga fakt, iż zgodnie z § 4 art. 87 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006r., sygn. akt I FZ 198/06, postanowienie NSA z dnia 15 marca 2007r., sygn. akt II FZ 47/07, postanowienie NSA z dnia 11 października 2011r., sygn. akt II FZ 570/11). Prezentowana koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 p.p.s.a. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż radca prawny K. C. o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego dowiedział się 7 maja 2015r., a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożył 22 maja 2015r. Powyższe oznacza, że pełnomocnik skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożył w terminie otwartym do jego wniesienia, licząc od daty ustanowienia go pełnomocnikiem. Wniosek ten został uzasadniony, bowiem uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Wraz z wnioskiem została złożona skarga kasacyjna, co wyczerpuje wszystkie przesłanki z art. 87 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.