VII SA/Wa 1426/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi J. P. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2290/11. postanawia: I. skargę odrzucić; II. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. T. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). Wyrokiem tutejszego Sądu w sprawie o sygnaturze akt VIISA/Wa 2290/11 oddalono skargę J. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011r., znak [...]. W sprawie zakończonej ww. wyrokiem, organ II instancji utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], który postanowieniem z dnia [...] maja 2011r., odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] września 1976r., nakładającej na J. P. – H. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 2000zł, w ramach postępowania egzekucyjnego związanego z decyzja Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 1975r., We wniosku skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, następnie precyzowanym i uzupełnianym załączonymi kopiami dokumentów – J. P. wniósł ostatecznie o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem tutejszego Sądu w związku z tym, że zapadła decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012r., znak [...], którą utrzymano w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012r., nr [...], którą skolei organ stopnia wojewódzkiego stwierdził nieważność decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 1975r. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W ocenie Sądu opisana wyżej skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu. Jak stanowi art. 270. w przypadkach przewidzianych w dziale VII p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Bezsprzecznie wniosek o wznowienie postępowania sądowego dotyczył postępowania zakończonego wyrokiem prawomocnym . Zgodnie z przepisem art. 271. p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską(art. 272. § 1.).. Wznowienia postępowania sądowego można dochodzić także ( art. 273. )na tej podstawie, że: orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można żądać wznowienia także w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Wreszcie można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. Odrzucenie skargi, o wznowienie postępowania może nastąpić tylko wtedy, gdy nie opiera się ona na ustawowej podstawie wznowienia, a nie wtedy, gdy podstawa ta nie jest merytorycznie zasadna. Zdaniem Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy wniosek o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem nie opiera się na żadnej z ww. ustawowych przesłanek wznowienia postępowania sadowego. W szczególności fakt wyeliminowania z obrotu prawnego opisanej wyżej decyzji naczelnika Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 1975r., nie stanowi przesłanki wznowieniowej, o której mowa w art 273 § 2 p.p.s.a., a zgodnie z którą można żądać wznowienia także w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny zasadą jest, że wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadniają tylko te przesłanki wznowienia postępowania, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną.(por. wyrok Naczelny Sąd Administracyjnego z dnia 9 maja 2006r., w sprawie o sygnaturze akt II FSK 743/05, LEX nr 274879). Podkreślenia wymaga także to, że środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu, nie stanowi podstawy wznowienia postępowania w rozumieniu art. 273 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygnaturze akt II OZ 250/10 z dnia 9 czerwca 2010r., LEX nr 643648). Ponadto, restytucyjne przyczyny wznowienia postępowania (o takich mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a.) mogą stać się podstawą wznowienia postępowania sądowego jedynie wtedy, gdy odnoszą się do zdarzeń powstałych w tym postępowaniu. Kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił w sprawie na podstawie art. 280 § 1 i art. 281 p.p.s.a.