VII SA/Wa 1463/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 1310/11 oddalającym skargę J.M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie : odmowy wydania nakazu rozbiórki postanawia : odrzucić skargę J. M. o wznowienie postępowania sądowego. Pismem z dnia 11 czerwca 2012 r. skarżący wniósł o "podjęcie jeszcze raz postępowania w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1310/11 z powodu rażących błędów, które w oczywisty sposób wpłynęły na błędny wyrok", które to pismo Sąd potraktował jako wniosek o wznowienie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kwestia wznowienia postępowania sądowego uregulowana została w dziale VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. wznowienia postępowania można żądać jedynie w przypadkach określonych w tym dziale, jeśli postępowanie to zakończone zostało prawomocnym orzeczeniem. Przesłanki takiego wznowienia określone zostały w sposób enumeratywny w art. 271-273 p.p.s.a. Żadne zatem inne okoliczności, nawet istotne w ocenie składającego skargę, nie mogą skutkować nadaniem skardze o wznowienie dalszego biegu. W myśl art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Zgodnie z art. 279 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać, oprócz oznaczenia zaskarżonego orzeczenia, także podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Natomiast zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Łączne spełnienie obu tych warunków umożliwia rozpoznanie zasadności skargi. Brak zaś choćby jednego z nich sprawia, że merytoryczne rozpoznanie skargi nie jest możliwe i powoduje jej odrzucenie na posiedzeniu niejawnym. Jednocześnie należy zauważyć, że zgodnie z poglądem jaki ugruntował się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i Sądu Najwyższego, samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom zawierającym przesłanki do wznowienia postępowania nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (por. wyrok NSA z 20 stycznia 2005 r., GSK 1243/04, niepubl., postanowienie NSA z 25 września 2001 r., II SA/Gd 970/01, niepubl., wyrok NSA z 26 października 2007 r., sygn. akt II FSK 1201/06 niepubl., a także postanowienie SN z 29 stycznia 1968 r., I CZ 122/67, OSNCP 1968, nr 8-9, poz. 154). Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanej sprawy po pierwsze stwierdzić należy, że Skarżący żąda wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1310/11, w której zapadło już prawomocne merytoryczne rozstrzygnięcie, a zatem została spełniona przesłanka wynikająca z art. 270 p.p.s.a. Odnosząc się natomiast do wskazania ustawowej podstawy wznowienia, Sąd uznał, iż nie zachodzą przesłanki warunkujące wznowienie postępowania. Podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego wymieniają przepisy art. 271 - 273 p.p.s.a. Pierwszy ze wskazanych przepisów stanowi, iż można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: a) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; b) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Artykuł 272 p.p.s.a. stanowi z kolei, że można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1). Można również żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3). Wreszcie, zgodnie z treścią art. 273 p.p.s.a., można żądać wznowienia na tej podstawie, że: a) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; b) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można również żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2). Można także żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (art. 273 § 3). Mając na uwadze powyższe regulacje prawne stwierdzić należało, że skarga o wznowienie postępowania sądowego wniesiona przez J.M. nie została oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia, przewidzianych w art. 271-273 §1 p.p.s.a. Argumenty zawarte w treści skargi o wznowienie postępowania sądowego sprowadzają się do twierdzenia skarżącego, że w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1310/11 wystąpiły rażące błędy, które w oczywisty sposób wpłynęły na błędny, zdaniem skarżącego wyrok. W szczególności skarżący wskazał, że " z akt zniknęły protokoły kontrolne z udziałem pracownika Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz inne dokumenty". Powyższe okoliczności nie wyczerpują żadnej z przesłanek wznowienia postępowania zawartych w przepisach art. 271 - 273 p.p.s.a. W zaistniałej sytuacji, wobec braku powołania przez skarżącego określonej w ustawie podstawy wznowienia, bezprzedmiotową stała się kwestia terminowości wniesienia niniejszej skargi. Mając na uwadze, że skarżący nie oparła skargi o wznowienie postępowania sądowego na żadnej z ustawowych podstaw wymienionych w art. 271 – 274 p.p.s.a., Sąd na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.