VII SA/Wa 147/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2009 r. sprawy ze skargi M. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2008 r. znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] września 2008r. Nr [...] Prezydent W., powołując się na art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zawiesił postępowanie w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym przy ul. [...] i [...] (dz. nr ew. [...] i [...] z obrębu 6-11-13) w W. - do czasu rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargi ,,M." Sp. z o.o. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].04.2008 r. znak: [...], uchylającą decyzję Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...].06.2007 r. w całości i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że w związku z koniecznością ponownego rozpoznania sprawy dotyczącej pozwolenia na budowę wymienionej inwestycji zwrócił się do Wojewody [...] o zwrot akt tejże sprawy. W odpowiedzi Wojewoda [...] poinformował, że do czasu rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprawy ze skargi na decyzję Wojewody [...] z [...] kwietnia 2008r. nie jest możliwe przekazanie akt sprawy. Z uwagi na te okoliczności Prezydent W. zawiesił postępowanie, wskazując, że bez przedmiotowych akt nie może odnieść się merytorycznie do dowodów przedstawionych w sprawie. Na postanowienie Prezydenta W. z [...] września 2008r. J. G. złożyła zażalenie. Po rozpoznaniu zażalenia Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2008r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżone postanowienie w całości i stwierdził, że nie podlega ono wykonaniu. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa mogą być wyłącznie kwestie prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla rozpatrzenia sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 1999r. sygn. akt IV SAB 46/99 Lex nr 47851 Wojewoda [...] stwierdził, że w przedmiotowej sprawie przekazanie akt sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie nie uzasadnia bezczynności organu administracji do czasu zwrotu akt, wobec czego należało uchylić postanowienie organu pierwszej instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Wojewody [...] z [...] listopada 2008r. złożył "M." S.A. W ocenie skarżącego postanowienie organu odwoławczego zostało wydane z naruszeniem art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Zdaniem skarżącej spółki, jeżeli w toku postępowania administracyjnego wystąpi zagadnienie wstępne w przedmiocie udostępnienia akt niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy, wówczas organ powinien zawiesić z urzędu postępowanie na podstawie powołanego przepisu. Dalsze prowadzenie takiego postępowania bez jego zawieszenia i w następstwie wydanie ostatecznej decyzji administracyjnej powinno skutkować uchyleniem takiej decyzji, w związku z rażącym naruszeniem przepisów art. 7 i art. 77 kpa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium legalności, a więc zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje więc jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona. Przepis art. 97 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego, którego naruszenie błędnie zarzucił Wojewodzie [...] skarżący, zobowiązuje organ prowadzący postępowanie do jego zawieszenia, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się, że prejudykat powinien mieć charakter prawny, a nie faktyczny. Jego treścią może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo inne okoliczności mające znaczenie prawne. Zawieszenie postępowania na tej podstawie prawnej uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek - postępowanie administracyjne jest w toku, rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej będącej przedmiotem postępowania zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, a ponadto zagadnienie to nie zostało jeszcze rozstrzygnięte. Podkreśla się jednocześnie, że obok ustalenia, iż postępowanie jest w toku i że zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte, organ zobowiązany jest ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W razie gdy związek ten nie występuje, nie jest dopuszczalne zawieszenia postępowania (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, wyroki WSA w Warszawie: z dnia 14 marca 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1513/05 Lex nr 222225 i z dnia 30 listopada 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 2095/04, Lex nr 198959). W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia [...] września 2008r., uchylonym następnie przez Wojewodę [...], Prezydent W., na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesił postępowanie w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym przy ul. [...] i [...] w W. - do czasu rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargi ,,M." Sp. z o.o. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].04.2008 r. znak: [...], uchylającą decyzję Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...].06.2007 r. w całości i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Warto jednak zauważyć, że zawieszając postępowanie organ pierwszej instancji nie wskazywał w uzasadnieniu postanowienia, jakoby rozstrzygnięcie przez Sąd tejże sprawy stanowiło zagadnienie wstępne, od rozstrzygnięcia którego uzależnione jest wydanie przez Prezydenta W. decyzji w rozpoznawanej przez niego sprawie. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji podniósł, iż akta sprawy, które są niezbędne do zakończenia postępowania toczącego się przed tym organem, znajdują się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie. W istocie więc powodem zawieszenia postępowania przez Prezydenta W. były przyczyny techniczne, związane z faktem, iż nie dysponował aktami przedmiotowej sprawy, które znajdowały się w sądzie administracyjnym. Taka okoliczność w żadnym razie nie może być podstawą do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, nie jest to zagadnienie wstępne, od którego rozstrzygnięcia zależy rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji. Jak już wskazano, powołany przepis art. 97 § 1 pkt 4 kpa ma zastosowanie tylko w przypadkach, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, a taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. Wskazać też trzeba, że organ prowadzący postępowanie powinien zapewnić sobie możliwość rozpoznawania sprawy nawet w przypadku konieczności przesłania akt sprawy do innego organu czy sądu, chociażby poprzez sporządzenie ich odpisów. W każdym bądź razie brak akt nie może być powodem zawieszenia postępowania ani w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 kpa, ani w oparciu o inne podstawy zawieszenia postępowania określone w kodeksie postępowania administracyjnego. Dlatego też nie można podzielić stanowiska Prezydenta W., a także strony skarżącej, o konieczności zawieszenia postępowania prowadzonego przez ten organ do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie ze skargi ,,M." Sp. z o.o. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].04.2008 r. znak: [...]. Postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2008r. jest zatem prawidłowe. Wskazać jedynie należy, że z uwagi na fakt, iż decyzje i postanowienia organów odwoławczych (w tym przypadku postanowienie uchylające postanowienie organu I instancji) są ostateczne i od razu podlegają wykonaniu, zawarty w rozstrzygnięciu postanowienia Wojewody [...] zapis wskazujący, że postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] września 2008r. nie podlega wykonaniu, jest zbędny. Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).