VII SA/Wa 1531/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Artur Kuś (spr.), Sędziowie sędzia WSA Wojciech Sawczuk, asesor WSA Michał Podsiadło, Protokolant st. sekr. sądowy Sylwia Rosińska-Czaykowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi P.W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania lokalu oddala skargę 1. Zaskarżoną decyzją z [...] maja 2021 r., nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB", "organ odwoławczy") działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.; dalej: "k.p.a.") oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333; dalej: "p.b.") po rozpatrzeniu odwołania P. W. od decyzji z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] (dalej: "PINB", "organ I instancji") nakazującej skarżącemu przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania lokali użytkowych nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...], samowolnie przeznaczonych na cele działalności usługowej - rozrywkowo rekreacyjnej (escape room) - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. PINB w wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniach 8 i 16 stycznia 2019 r. stwierdził, że na terenie nieruchomości przy ul. [...] znajduje się czterokondygnacyjny budynek mieszkalny wielorodzinny. Budynek posiada dwa wejścia, jedno do części mieszkalnej a drugie do części usługowej. W lokalach użytkowych oznaczonych nr [...] i [...] usytuowanych w przyziemiu przedmiotowego budynku prowadzona jest działalność usługowa - pokoje zagadek (escape room). Organ I instancji wskazał, że obecnie właścicielem lokali jest skarżący. Ponadto stan techniczny lokalu określono jako dobry. Nie okazano dokumentów świadczących o legalności zmiany sposobu użytkowania lokali na cele działalności usługowo-rozrywkowej jako escape room. PINB uznał, że lokale nr [...] i [...] uprzednio pełniły funkcję biurową - mieściła się tam siedziba administracji budynku, podjęcie tam działalności usługowej - rozrywkowo rekreacyjnej (escape room) stanowi zmianę sposobu użytkowania części obiektu budowlanego postanowieniem z [...] lutego 2019 r., nr [...] wstrzymał użytkowanie lokali nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...] oraz nałożył na skarżącego obowiązek przedstawienia w terminie 3 miesięcy od daty otrzymania postanowienia dokumentów, przewidzianych w art. 71a ust. 1 pkt 2 p.b. Skarżący nie przedłożył w wyznaczonym terminie dokumentów wymienionych w ww. postanowieniu z [...] lutego 2019 r. W związku z powyższym PINB decyzją z [...] listopada 2020 r., nr [...] nakazał przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania ww. lokali. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł skarżący. Organ odwoławczy, w uzasadnieniu decyzji wskazał, że PINB podjął prawidłowe rozstrzygnięcie w sprawie, a w szczególności nie naruszył art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a., zobowiązujących organ do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący. Wskazał, że przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego jest sprawa sposobu użytkowania lokali użytkowych nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w W. [...]WINB podniósł, że jak wynika z postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego w niniejszej sprawie w lokalach użytkowych oznaczonych nr [...] i [...] usytuowanych w przyziemiu budynku prowadzona jest działalność usługowa w postaci pokoi zagadek (escape room). Wyjaśnił, że skarżący załączył do odwołania kopię decyzji Burmistrza Gminy [...] z [...] kwietnia 2001 r. nr [...], zezwalającą na wykonanie robót budowlanych związanych z wykonaniem schodów zewnętrznych, adaptacją oraz na zmianę sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego na biuro w budynku położonym w [...] przy ul. [...]. Ponadto wskazał, że zgodnie z zaświadczeniem o samodzielności lokalu, wydanym [...] listopada 2001r. przez Urząd [...] Urząd Dzielnicy [...], lokal nr [...] znajdujący się na poziomie piwnic ww. budynku jest lokalem biurowo-handlowo-usługowym. Organ odwoławczy zaznaczył, że na przedstawionym przez skarżącego planie inwentaryzacji po adaptacji z [...] stycznia 2001 r. w pomieszczeniach obecnych lokali użytkowych nr [...] i nr [...] mieściły się pomieszczenia księgowości, archiwum, zarząd oraz pomieszczenie socjale. W ocenie [...]WINB żaden z ww. dokumentów nie świadczy zatem o legalności obecnego sposobu użytkowania powołanych lokali na cele działalności usługowo – rozrywkowej jako escape room. Ponadto wyjaśnił, że dokumentacja przekazana przez Wydział Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] przy piśmie z 4 maja 2021 r. również nie potwierdziła legalności obecnego sposobu użytkowania spornych lokali. Zaznaczył, że jest to bowiem w zasadzie dokumentacja dotycząca samodzielności lokali oraz wspomnianej decyzji nr [...]. Organ odwoławczy podniósł jednocześnie, że o tym, czy w sposób legalny dokonano zmiany sposobu użytkowania decyduje zgłoszenie o właściwego organu, którym, w niniejszej sprawie skarżący się nie legitymuje. Dalej [...]WINB odwołał się do treści art. 71 ust. 1 pkt 2 p.b. i wyjaśnił, że przepis ten wskazuje, że zmianą sposobu użytkowania obiektu lub jego części wymagającą zgody właściwego organu jest nie tylko przeznaczenie obiektu do innego rodzaju użytkowania, lecz nawet zintensyfikowanie dotychczasowego sposobu użytkowania, jeżeli spowoduje to skutki w nim określone. Zdaniem organu odwoławczego jeżeli więc lokal biurowy - jak ma to miejsce w niniejszej sprawie wykorzystywany na działalność usługowo-rozrywkową, tj. escape room, to należy uznać, że podjęto w obiekcie działalność zmieniającą warunki co najmniej przeciwpożarowe oraz intensyfikującą dotychczasowy sposób jego użytkowania. Wskazał, że w niniejszej sprawie niewątpliwie doszło do zmiany warunków opisanych w art. 71 ust. 1 pkt 2 p.b. w zakresie warunków bezpieczeństwa pożarowego, gdyż zmieniona funkcja pomieszczeń musi zostać dostosowana do wymagań przepisów przeciwpożarowych np. w kwestii drogi ewakuacyjnej czy wyposażenia pomieszczeń w gaśnice. Ponadto podniósł, że przede wszystkim zaistniała bowiem konieczność zapewnienia innych zabezpieczeń pożarowych dla pomieszczeń, w których mają przebywać ludzie, a które to pomieszczenia czasowo mają za zadanie ograniczyć swobodę przemieszczania się (w zamyśle escape roomy są to pomieszczenia czasowo zamknięte) czyli ograniczają możliwość swobodnej ewakuacji. Wyjaśnił ponadto, że wymagania ochrony przeciwpożarowej dla zapewnienia odpowiedniej ewakuacji i bezpieczeństwa pożarowego są niewątpliwie wyższe dla tych pomieszczeń niż dla pomieszczeń biurowych. W ocenie organu odwoławczego PINB prawidłowo uznał, że nastąpiła zmiana sposobu użytkowania lokali użytkowych nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...]. Dalej [...]WINB wskazał, że PINB postanowieniem z [...] lutego 2019 r., nr [...] wstrzymał użytkowanie lokali nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...] oraz nałożył na skarżącego obowiązek przedstawienia w terminie 3 miesięcy od daty otrzymania postanowienia dokumentów, przewidzianych w art. 71a ust. 1 pkt 2 p.b. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że postanowienie to zostało doręczone zobowiązanemu w dniu 28 lutego 2019 r. i tym samym termin określony w tym postanowieniu upłynął z dniem 28 maja 2019 r. Zaznaczył, że skarżący dotychczas nie przedłożył dokumentów niezbędnych do legalizacji przedmiotowej zmiany sposobu użytkowania. Wyjaśnił ponadto, że stosownie do art. 71 a ust. 4 p.b. w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, organ nadzoru budowlanego, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Wyjaśnił również, że użyte przez ustawodawcę sformułowanie "nakazuje" oznacza, że organ nadzoru budowlanego w przypadku zaistnienia przesłanki z 71 a ust. 4 jest nie tylko uprawniony, ale również zobowiązany do wydania nakazu o przywróceniu poprzedniego sposobu użytkowania. Organ odwoławczy stwierdził, że wobec nieprzedłożenia przez inwestora dokumentów wymienionych w ww. postanowieniu PINB z [...] lutego 2019 r., organ I instancji był zobowiązany do nakazania przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania lokali użytkowych nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...], samowolnie przeznaczonych na cele działalności usługowej - rozrywkowo rekreacyjnej (escape room). Jednocześnie wskazał, że właściciel nie spełniając nałożonego na niego obowiązku, dał wyraz braku woli zalegalizowania przedmiotowej samowoli budowlanej, a legalizacja samowoli budowlanej w przypadku niespełnienia przez inwestora wszystkich przewidzianych prawem warunków tej legalizacji nie jest możliwa. W związku z powyższym [...]WINB utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z [...] listopada 2020 r., nr [...]. 2. Pismem z 23 czerwca 2021 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z [...] maja 2021 r., nr [...] [...]WINB, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji PINB z [...] listopada 2020 r., a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: a) art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 6, art. 7, art. 10, art. 15 i art. 77 k.p.a. - z powodu naruszenia zasady praworządności, zasady dwuinstancyjności, braku wyczerpującego uzasadnienia decyzji oraz nierzetelnego ustalenia okoliczności stanu faktycznego, skutkujących niewłaściwą jego kwalifikacją prawną; b) art. 71a p.b. w zw. z art. 50 i 51 p.b., poprzez zastosowanie wadliwego trybu postępowania. Uzasadniając skargę przedstawiono przebieg postępowania w sprawie oraz ustalenia dokonane przez organy. Ponadto poddano w wątpliwość dokonane przez organy ustalenia, w tym brak wyjaśnienia istotnych okoliczności w sprawie. Dodatkową argumentację skarżący zawarł w piśmie z 18 sierpnia 2021 r. 3. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. 1. Istota sprawy sprowadza się do oceny zgodności z prawem decyzji organów, w których nakazano skarżącemu przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania lokali użytkowych nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...], samowolnie przeznaczonych na cele działalności usługowej - rozrywkowo rekreacyjnej (escape room). W potocznym znaczeniu "escape room" (synonimy: pokój zagadek, pokój ucieczki) to rodzaj interaktywnej zabawy grupowej, w której zwykle bierze udział kilka osób. Uczestnicy zostają zazwyczaj zamknięci w specjalnie przygotowanym pokoju i aby się z niego wydostać, muszą rozwiązać szereg zagadek, które wymagają logicznego myślenia oraz współpracy. Gra jest ograniczona w czasie. Escape roomy przygotowane są według różnych kluczy tematycznych. 2. Podstawą prawną decyzji był między innymi art. 71 a ust. 4 p.b. w związku z art. 71a ust.1 p.b. Zgodnie z art. 71a ust.1 p.b.: "W razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia, organ nadzoru budowlanego, w drodze postanowienia: 1) wstrzymuje użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części; 2) nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2". Z kolei: "W przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, albo zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 71 ust. 3-5, organ nadzoru budowlanego, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części" (art. 71 a ust. 4 p.b.). Postanowienie wydane na podstawie art. 71a ust. 1 p.b. wszczyna postępowanie w sprawie "samowoli użytkowej", nie kończy zatem postępowania, a ponadto ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia od niego zażalenia (por. wyrok WSA w Gliwicach z 18 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Gl 1644/19). Przez zmianę sposobu użytkowania obiektu rozumie się w szczególności: podjęcie lub zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń. Warunkiem legalnego podjęcia lub zaniechania działalności zmieniającej sposób użytkowania obiektu budowlanego jest uprzednie uzyskanie milczącej akceptacji właściwego organu oraz przystąpienie zgłaszającego do wskazanego sposobu użytkowania w okresie dwóch lat od dnia doręczenia organowi zgłoszenia. Niespełnienie natomiast powyższych warunków powoduje, że korzystanie z obiektu lub jego części w sposób inny od dotychczasowego jest bezprawne, przez co stanowi przesłankę do wszczęcia postępowania w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu (por. wyrok WSA w Gliwicach z 21 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Gl 1686/19). Zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części może polegać nie tylko na zmianie jego dotychczasowej funkcji, lecz także na intensyfikacji stopnia realizacji tej funkcji (por. wyrok NSA z 16 lipca 2020 r., sygn. akt II OSK 737/20). Ustawodawca otworzył drogę do zalegalizowania samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu, poprzez przedłożenie dokumentów określonych w art. 71 ust. 2 p.b. W przypadku, gdy obowiązek przedstawienia tych dokumentów zostanie wykonany, organ ustala opłatę legalizacyjną na podstawie art. 71a ust. 2 p.b. Nakazanie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania jest możliwe tylko wówczas, gdy zobowiązany nie wykonał w terminie nałożonych obowiązków lub mimo wstrzymania w dalszym ciągu kontynuował zmieniony sposób użytkowania. Przepis art. 71a ust. 4 p.b. ma charakter restrykcyjny i może być stosowany tylko w przypadku zlekceważenia przez stronę postępowania nakazów zawartych w postanowieniu wydanym w oparciu o art. 71a ust. 1 pkt 1 i 2 p.b. Dlatego, sankcja przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania może być nałożona wyłącznie na podmiot, który nie poddał się wymogom postanowienia wydanego na podstawie art. 71a ust. 1 pkt 1 i 2 p.b. (por. wyrok NSA z 26 lutego 2016 r., sygn. akt II OSK 1395/14). Podkreślić należy, że ustawodawca nie pozostawił organowi żadnej swobody w doborze sankcji, zatem decyzja ta nie ma charakteru uznaniowego. Egzekucja tego obowiązku, który ma charakter obowiązku niepieniężnego, może natomiast nastąpić na podstawie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Poza tym dokonanie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego przepisem art. 71 p.b. zgłoszenia albo pomimo wniesionego sprzeciwu, o którym mowa w art. 71 ust. 3–5, zgodnie z przepisem art. 93 pkt 9b p.b. jest zagrożone karą grzywny i stanowi wykroczenie. 3. W niniejszej sprawie wskazać należy na kluczowe okoliczności faktyczne i prawne mające wpływ na rozstrzygnięcia organów: - PINB prowadził postępowanie w sprawie użytkowania lokali użytkowych nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...]; - w wyniku czynności kontrolnych (8 i 16 stycznia 2019 r.) stwierdzono między innymi, że w lokalach użytkowych oznaczonych nr [...] i [...] usytuowanych w przyziemiu przedmiotowego budynku prowadzona jest działalność usługowa - pokoje zagadek (escape room); - nie okazano żadnych dokumentów świadczących o legalności zmiany sposobu użytkowania lokali; - w aktach sprawy znajduje się decyzja Burmistrza Gminy [...] Nr [...] z [...] kwietnia 2001 r. zezwalającą na wykonanie robót budowlanych związanych z wykonaniem schodów zewnętrznych, adaptacją oraz na zmianę sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego na biuro w budynku położonym w [...] przy ul. [...]; - zgodnie z zaświadczeniem o samodzielności lokalu, wydanym w dniu [...] listopada 2001 r. przez Urząd Dzielnicy [...], lokal nr [...] znajdujący się na poziomie piwnic w/w budynku jest lokalem biurowo-handlowo-usługowym; - na przedstawionym przez skarżącego Planie Inwentaryzacji po adaptacji z [...] stycznia 2001 r. w pomieszczeniach obecnych lokali użytkowych nr [...] i nr [...] mieściły się pomieszczenia księgowości, archiwum, zarząd oraz pomieszczenie socjale; - postanowieniem z [...] lutego 2019 r. PINB wstrzymał użytkowanie lokali nr [...] i nr [...] oraz nałożył na skarżącego obowiązek przedstawienia w terminie 3 miesięcy od daty otrzymania postanowienia dokumentów (przewidzianych w art. 71a ust. 1 pkt 2 p.b.); - postanowienie to zostało doręczone zobowiązanemu (jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru) 28 lutego 2019 r. a termin określony w tym postanowieniu upłynął z dniem 28 maja 2019 r.; - zobowiązany nie przedłożył w wyznaczonym terminie dokumentów; - PINB decyzją z [...] listopada 2020 r. nakazał przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania w/w lokali a [...]WINB decyzją z [...] maja 2021 r. utrzymał tą decyzję w mocy. 4. W ocenie Sądu, zaskarżone decyzje są prawidłowe i nie naruszają wskazanych w skardze przepisów postepowania administracyjnego i prawa materialnego. Wskazać należy, że przedmiotem postępowania administracyjnego była sprawa zmiany sposobu użytkowania lokali użytkowych nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w W. Była tam prowadzona działalność usługowa w postaci pokoi zagadek (escape room). Prawidłowo przyjęły organy, że żaden z dokumentów zgromadzonych w sprawie nie świadczy o legalności obecnego sposobu użytkowania powołanych lokali na cele działalności usługowo- rozrywkowej jako escape room. Dokumentacja przekazana przez Wydział Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] przy piśmie z 4 maja 2021 r. również nie potwierdziła legalności obecnego sposobu użytkowania spornych lokali. O tym natomiast, czy w sposób legalny dokonano zmiany sposobu użytkowania decyduje zgłoszenie o właściwego organu, którym, w niniejszej sprawie skarżący się nie legitymuje. Zgodnie z art. 71 ust. 1 p.b. przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń - przepis ten wskazuje, iż zmianą sposobu użytkowania obiektu lub jego części wymagającą zgody właściwego organu jest nie tylko przeznaczenie obiektu do innego rodzaju użytkowania, lecz nawet zintensyfikowanie dotychczasowego sposobu użytkowania, jeżeli spowoduje to skutki w nim określone. Zasadnie twierdzą organy, że w sytuacji, gdy "lokal biurowy" wykorzystany został na działalność usługowo-rozrywkową, tj. escape room, to należy uznać, iż podjęto w obiekcie działalność zmieniającą warunki co najmniej przeciwpożarowe oraz intensyfikującą dotychczasowy sposób jego użytkowania. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie doszło do zmiany warunków opisanych w art. 71 ust. 1 pkt 2 p.b. w zakresie warunków bezpieczeństwa pożarowego, gdyż zmieniona funkcja pomieszczeń musi zostać dostosowana do wymagań przepisów przeciwpożarowych np. w kwestii drogi ewakuacyjnej czy wyposażenia pomieszczeń w gaśnice. W związku z tym zaistniała konieczność zapewnienia innych zabezpieczeń pożarowych dla pomieszczeń, w których mają przebywać ludzie, a które to pomieszczenia czasowo mają za zadanie ograniczyć swobodę przemieszczania się czyli ograniczają możliwość swobodnej ewakuacji. Zmiana sposobu użytkowania obiektu lub jego części sprowadza się głównie do potrzeby ustalenia, czy i w jakim stopniu podjęcie lub zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności, związanej z jego użytkowaniem, wpływa na zmianę wymagań stawianych obiektowi związanych głównie z bezpieczeństwem jego dalszego użytkowania (por. wyrok NSA z 10 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 327/10). W ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że inne są zasady bezpieczeństwa użytkowników np. lokali biurowych a inne użytkowników escape roomów (monitoring, gaśnice, oznaczone wyjścia ewakuacyjne, regulaminu korzystania, tzw. przyciski bezpieczeństwa "panic button"). Wymagania ochrony przeciwpożarowej dla zapewnienia odpowiedniej ewakuacji i bezpieczeństwa pożarowego są niewątpliwie wyższe dla tych pomieszczeń niż dla pomieszczeń biurowych. Przypomnieć także trzeba, że z dniem 29 stycznia 2019 r. weszły w życie nowe regulacje prawne w zakresie wymagań przeciwpożarowych w stosunku do escape roomów. Zgodnie z § 17 a ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. z 2010 r. nr 109 poz. 719): "Właściciel, zarządca lub użytkownik obiektu budowlanego lub jego części, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza o charakterze rozrywkowym, polegająca na organizowaniu gier lub zabaw, w trakcie których ich uczestnicy uwalniają się z zamkniętej przestrzeni lub w inny sposób ograniczona jest możliwość przemieszczania się tych uczestników, wskutek czego ograniczona jest możliwość ich ewakuacji, powinien przed rozpoczęciem takiej działalności oraz co najmniej raz na 2 lata przeprowadzać praktyczne sprawdzenie organizacji ewakuacji ludzi w miejsce bezpieczne, na zewnątrz obiektu budowlanego lub do sąsiedniej strefy pożarowej, a także sprawdzenie spełniania wymagań ochrony przeciwpożarowej. Wymagania te stosuje się także w przypadku działalności gospodarczej o podobnym przedmiocie, bez względu na nazwę, jaką dany przedsiębiorca się posługuje". Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie organy zasadnie uznały, że nastąpiła zmiana sposobu użytkowania lokali użytkowych nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...]. Konsekwencja tego było postanowienie PINB z [...] lutego 2019 r., w którym wstrzymano użytkowanie tych oraz nałożenie na skarżącego obowiązku przedstawienia we wskazanym terminie dokumentów przewidzianych w art. 71a ust. 1 pkt 2 p.b. Skoro skarżący nie przedłożył dokumentów niezbędnych do legalizacji przedmiotowej zmiany sposobu użytkowania - to stosownie do art. 71 a ust. 4 p.b. organ zasadnie nakazał przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Zasadą jest, że należy przywracać obiekt do ostatniego legalnego sposobu użytkowania. Jeżeli zatem - jak wynika m.in. z załączonych do odwołania i przekazanych przez Wydział Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] dokumentów - przedmiotowe lokale miały funkcję biurową (pomieszczenia administracji) i brak jest informacji o dokonywaniu innych zmian jego sposobu użytkowania, to przyjąć należy, iż ostatnim legalnym sposobem użytkowania, który należało przywrócić jest funkcja biurowa. W związku z tym bezzasadne są zarzuty skarżącego, że "organ bezsprzecznie nie ustalił jaki był legalny sposób użytkowania obiektu". Pozostałe zarzuty skarżącego również nie były zasadne. Nie można w szczególności zgodzić się ze skarżącym, że organy w sposób nierzetelny ustaliły stan faktyczny, skutkujących niewłaściwą kwalifikacją prawną. W postępowaniu administracyjnym wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego. Art. 77 § 1 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej zobowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Zadaniem sądu administracyjnego jest natomiast między innymi ustalenie, czy prawidłowo został zebrany materiał dowodowy w postępowaniu administracyjnym, a następnie czy został oceniony przez organy administracyjne zgodnie z przepisami tego postępowania. W związku z tym sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracyjne wyjaśniły wszystkie okoliczności istotne dla sprawy. W ocenie Sądu, zaskarżone decyzje są prawidłowe. 5. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.