VII SA/Wa 1590/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki nośnika reklamowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca"), wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB") z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki nośnika reklamowego, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nakazującą skarżącej spółce rozbiórkę wolnostojącego nośnika reklamowego w postaci tablicy ekspozycyjnej, usytuowanej na działce ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] przy ul. S. w W. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca wskazała, że nakaz rozbiórki ze swej istoty wiąże się z powstaniem nieodwracalnych skutków i może stanowić podstawę do wstrzymania wykonania decyzji. Wykonanie nakazu rozbiórki wpłynie w sposób oczywisty na spadek dochodów osiąganych z tego tytułu i spowoduje utratę dotychczasowego udziału rynkowego skarżącej w rejonie przedmiotowego nośnika. Ponadto wskazała, na zawarte umowy z klientami o świadczenie usług reklamowych, realizowane przy użyciu ww. nośnika. Wskazała również, że wykonanie decyzji powodować będzie brak możliwości doprowadzenia nośnika reklamowego do stanu zgodnego z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej jako p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony, jak i wyliczenie spodziewanych negatywnych skutków. Nie można uznać za wystarczające jedynie złożenie wniosku, ani również przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (za: orzeczenie NSA z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt II OZ 1124/10, orzeczenie NSA z dnia 09 września 2010 r., sygn. akt I OZ 671/10 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie, należy zauważyć, że wobec braku należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności rolą Sądu nie jest działanie za stronę i poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń skarżącego. To na nim spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tj. wykazania, że zaskarżona czynność w razie wykonania mogłaby narazić go na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (za: orzeczenie NSA z 6 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 116/12 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedmiotem zaskarżonej decyzji, której dotyczy rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania, jest orzeczony na skarżącą spółkę nakaz rozbiórki nośnika reklamowego w postaci tablicy reklamowej podświetlanej, usytuowanego na działce ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] przy ul. S. w W. Przedmiotowy nośnik reklamowy składa się z tablicy ekspozycyjnej o wymiarach ok. 3 x 6 metrów (oznaczonej numerem [...]), zamocowanej niesymetrycznie na stalowym słupie przymocowanym do betonowego fundamentu trwale zagłębionego w gruncie. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty powoduje zmianę stanu rzeczy, co nie oznacza jednak, że w każdym przypadku rozbiórka rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powoduje trudne do odwrócenia skutki. Samo powołanie się na charakter nakazu rozbiórki nałożonego zaskarżoną decyzją nie zwalnia strony z obowiązku szczegółowego uzasadniania wniosku o wtrzymanie jej wykonania. Skarżąca wskazała jedynie, na konieczność udzielenia ochrony tymczasowej z uwagi na możliwość wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków m.in. poprzez utratę dotychczasowego udziału w rynku w rejonie reklamy i spadek dochodów z tego tytułu, a także konieczność poniesienia kosztów rozbiórki nośnika. Podkreśliła również, że w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji nie będzie mogła wypełnić zobowiązań z umów o świadczenie usług reklamowych zawartych z klientami. W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła ziszczenia się w odniesieniu do niej którejkolwiek z przesłanek zawartej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Twierdzenia skarżącej cechują się dużym stopniem ogólności, użyte zostało wiele pojęć nieostrych, jak również powtarzają one treść ustawy. Ponadto pozbawione są one wnikliwego uzasadnienia, a skarżąca nie zadała sobie trudu przedstawienia odnoszących się do nich dowodów. Nie zostały również przedstawione żadne dowody, które mogą świadczyć o tym, że w okolicy przedmiotowego nośnika konkurencja na rynku reklamowym w istocie duża, jak również twierdzenia skarżącej, jakoby ciążyły na niej zobowiązania z zawartych umów nie zostały poparte dowodami w postaci kserokopii wskazanych umów, jak również czy umowy te odnoszą się do przedmiotowego nośnika reklamowego. Ponadto Sąd nie wie i nie jest w stanie, na podstawie akt sprawy, ustalić jaka jest rzeczywista pozycja rynkowa skarżącej spółki i czy wykonanie zaskarżonej decyzji w sposób faktyczny pozbawi ją udziału w rynku. Skarżąca nie przedstawiła także, jaki byłby rzeczywisty udział utraconych przychodów z tytułu braku w tym miejscu nośnika reklamowego. Sąd ustalił również, że w aktach sprawy nie znajdują się również żadne dokumenty, mogące wskazywać na zaistnienie ww. przesłanek. W tym stanie rzeczy, Sąd stanął na stanowisku, że skarżąca nie uzasadniła w należyty sposób wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji. Należało również stwierdzić, że przedstawiona lakoniczna argumentacja jest niewystarczająca do uznania, że wykonanie obowiązku rozbiórki nośnika reklamowego wywoła skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., a zatem, że zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania wnioskowanej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia. Sąd zauważa jednocześnie, że kwestia stwierdzenia zasadności orzeczenia nakazu rozbiórki nośnika reklamowego będzie badana na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.