VII SA/Wa 1611/12
WyrokWSA w Warszawie2012-11-27
Skład orzekający: Izabela Ostrowska, Bogusław Cieśla, Paweł Groński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji może wydać decyzję o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w celu wykonania robót budowlanych, jeśli te roboty (np. urządzenie tymczasowego przejazdu) nie są objęte zgłoszeniem lub pozwoleniem na budowę, a jedynie stanowią środek do wykonania robót głównych?Ratio decidendi
Organ administracji nie może wydać decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości, jeśli planowane prace (np. urządzenie tymczasowego przejazdu) nie są objęte ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę lub skutecznym zgłoszeniem robót budowlanych. Wejście na teren sąsiedniej nieruchomości jest dopuszczalne tylko w celu wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych, które są bezpośrednio regulowane przepisami prawa budowlanego i wymagają pozwolenia lub zgłoszenia. Nie można uznać za niezbędne wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w celu urządzenia tymczasowego przejazdu, jeśli nie jest on objęty zgłoszeniem lub pozwoleniem na budowę, a inwestycja główna może być wykonana w granicach własnej nieruchomości.Stan faktyczny
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) wnioskował o pozwolenie na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości w celu wykonania robót budowlanych polegających na przebudowie przepustu w pasie drogi krajowej. GDDKiA nie uzyskał zgody właściciela sąsiedniej nieruchomości (PKP) na wejście i urządzenie tymczasowego przejazdu. Wojewoda odmówił wydania pozwolenia, uznając, że urządzenie tymczasowego przejazdu nie jest niezbędne do wykonania robót objętych zgłoszeniem, które miały być prowadzone wyłącznie w pasie drogi krajowej. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał decyzję Wojewody w mocy. GDDKiA złożył skargę do WSA, zarzucając błędną wykładnię art. 47 Prawa budowlanego i nieuwzględnienie interesu publicznego oraz niemożności zorganizowania objazdu innymi drogami.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant ref. staż. Anna Dmowska - Paczuska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2012 r. sprawy ze skargi Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych I Autostrad na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości w celu wykonania robót budowlanych skargę oddala
Wojewoda [...] - [...] decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. na podstawie
art. 47 ust. 2 w związku z art. 47 ust. 1 oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.
Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.) po rozpoznaniu wniosku
Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad
- odmówił udzielenia pozwolenia Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i
Autostrad na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości (działka o numerze
ewidencyjnym [...] położona w obrębie ewidencyjnym [...]) w celu wykonania
robót budowlanych pn. "przebudowa przepustu w km ok. 43+647 drogi krajowej nr [...] w
m. [...]"' objętych zgłoszeniem robót budowlanych z dnia [...] września 2011 r.
Organ pierwszej instancji wyjaśnił, iż Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i
Autostrad wnioskiem z dnia [...] października wystąpił do Wojewody [...]-
[...] o wydanie decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej
nieruchomości w celu wykonania robót budowlanych pn. "przebudowa przepustu w km
ok. 43+647 drogi krajowej nr [...] w m. [...]"
Inwestor pomimo uzyskania warunkowej zgody na zajęcie nieruchomości o
numerze ewidencyjnym [...] w obrębie ewidencyjnym [...] nie uzgodnił z
wieczystym użytkownikiem tej działki przewidywanego sposobu, zakresu i terminu
korzystania z tej nieruchomości, a także ewentualnej rekompensaty.
Inwestor w swoim wniosku z dnia [...] października 2011 r. podał, że nie uzyskał
zgody na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości będących w użytkowaniu
wieczystym Polskich Kolei Państwowych SA Zakład Gospodarowania
Nieruchomościami w B.. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad
ponadto podniósł, iż niemożliwym jest zorganizowanie objazdu strefy robót po drogach
sąsiadujących z przebudowywanym przepustem ze względu na ich niewystarczającą
nośność.
Zdaniem organu zgodnie z ust. 2 w zw. z ust. 1 art. 47 Prawa budowlanego
wydanie rozstrzygnięcia o prawie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości
uzależnione jest od braku dobrowolnej zgody jej właściciela. Inwestor podjął starania o
uzyskanie zgody na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości jednakże starania te
okazały się bezskuteczne.
W ocenie organu wejście inwestora na teren sąsiedniej nieruchomości nie jest
niezbędne do wykonania robót budowlanych objętych zgłoszeniem robót budowlanych z
dnia [...] września 2010 r. Z treści wniosku, wynika, że inwestor wnioskuje o wydanie
decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w związku z potrzebą
urządzenia czasowego przejazdu przez tereny sąsiedniej nieruchomości o numerze
ewidencyjnym [...] dla zapewnienia płynności ruchu na drodze krajowej nr [...] na czas
wykonywania na tej drodze robót budowlanych pn. "przebudowa przepustu w km
43+647 drogi krajowej nr [...] w m. [...]". Roboty budowlane objęte zgłoszeniem
zgodnie z jego treścią będą wykonywane wyłącznie w pasie drogi krajowej nr [...].
Organ podał ponadto, iż zagadnienie objazdu tymczasowego regulują odrębne
przepisy, a mianowicie art. 21 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 21 marca i 985 r. o drogach
publicznych. Zgodnie z nimi zarządcy dróg mają prawo urządzania czasowego
przejazdu przez grunty przyległe do pasa drogowego w razie przerwy w komunikacji na
drodze.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. na
podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000
r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania Generalnego Dyrektora
Dróg Krajowych i Autostrad - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...]
- [...] z dnia [...] lutego 2012 r.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że rozważając zasadność wydania decyzji o
niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości organ powinien ustalić dwie
podstawowe okoliczności. Po pierwsze, czy inwestor podjął starania o uzyskanie zgody
na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości od jej właściciela, a starania te okazały
się bezskuteczne oraz po drugie, czy wejście na teren sąsiedniej nieruchomości jest
niezbędne dla wykonania prac przygotowawczych bądź robót budowlanych. Jeżeli
organ stwierdzi, iż nie wystąpiła chociaż jedna ze wskazanych przesłanek zastosowania
art. 47 ustawy Prawo budowlane winien wydać decyzję odmowną.
W niniejszej sprawie inwestor podejmował negocjacje celem uzyskania
porozumienia w sprawie wejście na teren działki nr [...], zakończone niepowodzeniem z
uwagi na wysokość żądanej opłaty, jednak druga przesłanka wydania decyzji o
niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości nie została spełniona.
Zdaniem organu dla wykonania robót budowlanych objętych zgłoszeniem robót
budowlanych nie jest niezbędne wejście na teren działki nr [...] - roboty te są możliwe do
zrealizowania w granicach działek nr [...] i [...]. Ze znajdującego się w aktach sprawy
planu zagospodarowania terenu, jak również z treści wniosku z dnia [...] października
2011 r. inicjującego postępowanie w niniejszej sprawie wynika, że zamiarem inwestora
jest wybudowanie na działce nr [...] innych obiektów budowlanych — objazdu
tymczasowego i przepustu tymczasowego, które nie zostały objęte w/w zgłoszeniem.
Podkreślić należy, że przesłanką wydania przewidzianej w art. 47 ust. 2 ustawy
Prawo budowlane decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości nie
jest powstała w ocenie inwestora konieczność wybudowania na terenie tej
nieruchomości nowych obiektów budowlanych, niezależnie od tego, czy są to obiekty
związane z realizacją przedsięwzięcia podejmowanego przez inwestora na sąsiedniej
nieruchomości.
Zdaniem organu argumentacja wnioskodawcy, że niemożliwym jest
zorganizowanie objazdu strefy robót po drogach sąsiadujących z przebudowywanym
przepustem ze względu na ich niewystarczającą nośność, nie przemawia za
niezbędnością wejścia na teren, objazd nie musi zostać zorganizowany po drogach
sąsiadujących z przebudowywanym przepustem, lecz także po innych drogach, które
spełniają odpowiednie warunki.
Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]
kwietnia 2012 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wnosząc o jej uchylenie oraz decyzji ją
poprzedzającej.
Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisu art. 47 ust. 2 ustawy Prawo
budowlane, poprzez błędną jego wykładnię - zawężającą treść samego przepisu.
W skardze podniesiono, iż urządzenie objazdu i realizacja przepustu
tymczasowego nie jest budową nowych obiektów budowlanych, ten bowiem element
jest tylko układany na czas wykonywania robót zasadniczych (przebudowa przepustu) i
niezwłocznie po wykonaniu tych robót usuwany. Kwestie ewentualnych odszkodowań
byłyby także rozstrzygane przez inwestora i właściciela nieruchomości na zasadach
przepisów prawa cywilnego.
Zdaniem skarżącego kwestia możliwości stosowania przepisu art. 47 ust. 2 nie
może być rozpatrywana tylko w wąskim zakresie. Niewątpliwie, aby przebudować
przepust w drodze konieczne jest wyłączenie pewnego odcinka drogi z ruchu. Aby to
zrobić należy koniecznie zorganizować objazd.
Ponadto inwestor podejmował próby pozyskania tej nieruchomości w sposób
określony w art. 47 ust. 1 Prawa budowlanego, jednakże właściciele sąsiedniej
nieruchomości nie zaakceptowali warunków finansowych inwestora, który swoje
propozycje składał w oparciu o realny operat sporządzony przez rzeczoznawcę.
Skarżący rozważał także zorganizowanie objazdu drogami lokalnymi. W okolicy jednak
nie istnieją drogi, które zdolne byłby do przeniesienia ruchu z drogi krajowej. Uległyby
one destrukcji, a ich naprawa powodowałaby konieczność poniesienia kosztów
wielokrotnie przewyższających wartość robót związanych z budową przepustu. Organ
więc powinien rozstrzygnąć sprawę biorąc pod uwagę rachunek ekonomiczny i słuszny
interes inwestora publicznego, jakim jest skarżący.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów
administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), uprawnienia wojewódzkich
sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji
publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zaskarżonego aktu z
przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zaskarżenia i
wykładni norm prawa materialnego.
Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd uznał, że zaskarżone decyzje
odpowiadają prawu.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie stanowi art.
47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. z 2010 r" Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.)
zgodnie z którym, jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych
jest niezbędne wejście do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej
nieruchomości, inwestor jest obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę
właściciela sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu na wejście oraz uzgodnić z
nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z tych obiektów, a także
ewentualną rekompensatę z tego tytułu. Natomiast w razie nieuzgodnienia warunków w
sposób opisany powyżej, organ - na wniosek inwestora - w terminie 14 dni od dnia
złożenia wniosku, rozstrzyga w drodze decyzji, o niezbędności wejścia do sąsiedniego
budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości. W przypadku uznania
zasadności wniosku inwestora, właściwy organ określa jednocześnie granice
niezbędnej potrzeby oraz korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości.
Zezwolenie na wejście na sąsiednią nieruchomość, niezbędne do wykonania prac
przygotowawczych lub robót budowlanych, przewidziane w art. 47 ust. 2 ustawy Prawo
budowlane, dotyczy jedynie tych prac przygotowawczych lub robót budowlanych, które
regulowane są przepisami prawa budowlanego i wymagają pozwolenia na budowę lub
zgłoszenia.
Zezwolenie takie może być wydane dopiero po uprzednim uzyskaniu pozwolenia na
budowę lub po dokonaniu zgłoszenia zamiaru wykonania określonych robót (por. wyrok
NSA OZ w Łodzi z dnia 12 grudnia 2003 r., sygn. akt II SA/Łd 268/01, wyrok NSA z dnia
5 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OSK 585/06).
Rozpoznając wniosek o zezwolenie na wejście na sąsiednią nieruchomość, organ
administracji powinien ustalić następujące okoliczności:
1) czy inwestor dysponuje ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę lub dokonał
skutecznego zgłoszenia właściwemu organowi robót budowlanych (czy właściwy
organ nie wniósł od zgłoszenia sprzeciwu);
2) czy inwestor podjął starania o uzyskanie zgody na wejście na teren sąsiedniej
nieruchomości od jej właściciela, a starania te okazały się bezskuteczne oraz
3) czy wejście na teren sąsiedniej nieruchomości jest niezbędne dla wykonania prac
przygotowawczych bądź robót budowlanych, objętych treścią pozwolenia na
budowę bądź zaakceptowanego przez organ zgłoszenia.
Zgodnie z art. 47 ustawy decyzja rozstrzygająca o niezbędności wejścia na teren
sąsiedniej nieruchomości wydawana jest wówczas, gdy do wykonania prac
przygotowawczych lub robót budowlanych niezbędne jest wejście na sąsiedni teren w
celu wykonania robót na własnej nieruchomości. Inwestycja nie jest realizowana na
działce sąsiedniej a jedynie do jej wykonania niezbędne jest chwilowe korzystanie z tej
działki (vide: uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lipca
2002 r. sygn. II SA/Ka 1577/00, pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Sąd podzielił argumenty organów administracji orzekających w sprawie, iż brak było
podstaw do uwzględnienia wniosku inwestora. Co prawda skarżący spełnił jedną z
powołanych przesłanek, bowiem nie uzyskał zgody Polskich Kolei Państwowych S.A.
Zakład Gospodarowania Nieruchomościami na wejście na sąsiednią nieruchomość,
jednakże nie można mówić, iż w sprawie wystąpiła przesłanka "niezbędności"
wykonania robót na sąsiedniej nieruchomości.
W ocenie Sądu, organ na wstępnym etapie postępowania prawidłowo ustalił zakres
planowanych przez inwestora prac budowlanych i ocenił, że ich wykonanie nie wymaga
wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości. Z akt sprawy wynika bezspornie, iż
zamiarem inwestora jest wybudowanie na działce nr [...] innych obiektów budowlanych
— objazdu tymczasowego i przepustu tymczasowego, które nie zostały objęte w/w
zgłoszeniem. W ocenie skarżącego niemożliwym jest bowiem zorganizowanie objazdu
strefy robót po drogach sąsiadujących z przebudowywanym przepustem ze względu na
ich niewystarczającą nośność.
Jak zasadnie podkreślił organ, ustawodawca nie przewiduje automatycznej decyzji
o wejściu i korzystaniu z sąsiedniej nieruchomości w razie nieuzyskania porozumienia
między inwestorem a właścicielem tej nieruchomości. Urządzenie czasowego przejazdu
przez tereny sąsiedniej nieruchomości nie stanowi robót, które będą warunkowały
wykonanie inwestycji objętej zgłoszeniem z dnia [...] września 2011 r. nie można uznać,
iż jest on także elementem przygotowawczym. Wykonanie inwestycji możliwe będzie na
działkach inwestora, co również zasadnie podkreślił organ odwoławczy.
Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że są one bezzasadne i nie
zasługują na uwzględnienie. Po pierwsze podać należy, że w postępowaniu
zainicjowanym wnioskiem o zgodę na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości
niedopuszczalne jest badanie interesu publicznego, na co wskakuje inwestor w
skardze. Pamiętać należy, że właściciel działki sąsiedniej w przypadku uwzględnienia
wniosku będzie ograniczony w korzystaniu z przysługującego mu prawa własności,
chronionego przepisami Konstytucji. Z uwagi na rangę tego prawa, organ powinien
rozstrzygać wyłącznie o przesłanki określone powołanym przepisem, a o wydaniu
decyzji pozytywnej dla inwestora nie może decydować jego interes finansowy nawet
gdy dysponuje on środkami publicznymi.
Mając powyższe na uwadze skargę oddalono na podstawie art. 151 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.
2012r" poz.270 t.j.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło