VII SA/Wa 1617/18
WyrokWSA w Warszawie2019-02-14
Skład orzekający: Krystyna Tomaszewska, Joanna Kruszewska-Grońska, Jadwiga Smołucha
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, wymierzając karę pieniężną za zwłokę w wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, prawidłowo obliczył termin, odliczając od niego okres związany z uzupełnianiem braków materialnych wniosku, a nie formalnych?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy prawidłowo zastosowały przepisy Prawa budowlanego dotyczące wymierzania kary pieniężnej za zwłokę w wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. Wniosek kompletny formalnie wszczyna postępowanie, a braki materialne skutkują jedynie odliczeniem czasu potrzebnego na ich uzupełnienie od ustawowego terminu 65 dni, zgodnie z art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego. Opóźnienia spowodowane przez inwestora w uzupełnianiu braków materialnych nie przerywają biegu terminu do wydania decyzji.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Prezydenta Miasta na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB), które utrzymało w mocy postanowienie Wojewody o nałożeniu na Prezydenta kary pieniężnej w wysokości 7.500 zł za zwłokę w wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. Prezydent Miasta argumentował, że termin do wydania decyzji powinien być liczony od daty uzupełnienia wniosku przez inwestora, a nie od daty jego pierwotnego złożenia, ponieważ wniosek był niekompletny. Organy administracji uznały, że wniosek był kompletny formalnie, a braki miały charakter materialny, co uzasadniało odliczenie czasu potrzebnego na ich uzupełnienie od ustawowego terminu 65 dni.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę Prezydenta Miasta.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędziowie asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, sędzia WSA Jadwiga Smołucha, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 lutego 2019 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2018 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zwłokę w wydaniu decyzji oddala skargę
Postanowieniem z dnia [...] marca 2018r. nr [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 35 ust. 6 pkt 1 i ust. 7 w zw. z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2017r., poz. 1332 ze zm.), zwanej dalej Prawem budowlanym oraz w związku z art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017r. poz. 1257) zwanej dalej kpa, wymierzył Prezydentowi [...] karę pieniężną w wysokości 7.500 zł (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych) za postępowanie w wydaniu decyzji z dnia [...] listopada 2016r. nr [...], zmieniającej ostateczną decyzję nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 przeniesioną decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2013r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą spółce J. na działkach nr ew. [...], [...], [...]z obrębu [...].
W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że w dniu 20 czerwca 2016r. do Prezydenta [...] wpłynął wniosek M. Sp. z o.o. o wydanie pozwolenie na budowę zespołu zabudowy mieszkaniowej "[...]" na działkach nr ew. [...], [...], [...], [...], [...] z obrębu [...]. Do wniosku dołączono 4 egz. projektu budowlanego oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
W dniu [...] lipca 2016r. Prezydent [...] wszczął postępowanie
w sprawie wydania ww. pozwolenia na budowę. Jednocześnie postanowieniem
z dnia [...] lipca 2016r.Prezydent [...], na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości występujących w dokumentacji w terminie 14 dni od daty doręczenia postanowienia. W dniu 29 sierpnia 2016r. pełnomocnik inwestora złożył niezbędne dokumenty zgodnie z ww. postanowieniem.
Prezydent [...] pismem z dnia 13 października 2016r., w oparciu
o art. 10 § 1 k.p.a. zawiadomił strony o zakończeniu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie i możliwości zapoznania się z całością akt sprawy
i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie oraz
o złożonej w dniu 21 września 2016r. korekcie wniosku w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia.
W dniu [...] listopada 2016r. Prezydent [...] wydał decyzję Nr [...] na rzecz Spółki M. Sp. z o.o. w W. zmieniającą ostateczną decyzję nr [...] z dnia [...] czerwca 2012r. przeniesioną decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2013r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą spółce J. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę zespołu zabudowy mieszkaniowej "[...]" na działkach nr ew. [...], [...], [...] z obrębu [...].
W świetle powyższych ustaleń Wojewoda [...] wskazał, że postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę w niniejszej sprawie trwało 157 dni.
Po odjęciu od tego okresu 65 dni wynikających z terminu określonego w art. 35 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego oraz 77 dni z tytułu obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia [...] lipca 2016r. o usunięciu braków w dokumentacji projektowej stwierdził, że w sprawie doszło do 15-dniowego przekroczenia terminu, określonego w art. 35 ust. 6 ustawy – Prawo budowlane (157-65-77=15).
W rezultacie 15-dniowe przekroczenie terminu skutkowało , zgodnie z treścią ww. przepisu karą pieniężną w wysokości 7500 złotych.
Na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2018r. zażalenie wniósł Prezydenta [...].
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1,
w zw. z art. art. 144 k.p.a. oraz art. 88a ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane, po rozpatrzeniu ww. zażalenia, postanowieniem z dnia [...] maja 2018r., znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że Wojewoda [...]
w swoim rozstrzygnięciu za dzień wszczęcia postępowania przyjął datę [...] czerwca 2016r. tj. dzień wpływu wniosku o pozwolenie na budowę do Urzędu [...]. Następnie, od okresu trwania postępowania administracyjnego, Wojewoda [...] odliczył okres 65 dni wynikający z przepisu art. 35 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego oraz 77 dni ( tj. okres od 14 lipca 2016r. do 29 września 2016r. )
w związku z postanowieniem nakładającym obowiązek uzupełnienia nieprawidłowości we wniosku. Organ wojewódzki przyjął, że całe postępowanie trwało 157 dni. Natomiast pod odjęciu ww. dni (157-65-77= 15) ocenił, że Prezydent [...] dopuścił się 15-dniowej zwłoki w wydaniu rozstrzygnięcia kończącego postępowanie administracyjne. Wojewoda [...], w swoim rozstrzygnięciu nie znalazł ponadto żadnych innych okoliczności , które podlegałyby odliczeniu od okresu trwania całego postępowania na podstawie art. 35 ust. 8 Prawo budowlane.
Dalej Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że postępowanie prowadzone w niniejszej sprawie ma na celu ocenę terminowości podejmowania przez organ formalnych czynności w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę. Następnie powołał przepis art. 35 ust. 6 pkt 1 i art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego i podkreślił, że przepis art. 35 kpa jest podstawowym przepisem określającym czas załatwiania spraw administracyjnych. Zgodnie z ww. przepisem organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.
Organ odwoławczy odniósł się do zarzutów podnoszonych w zażaleniu wyjaśnił, że z analizy akt przedmiotowej sprawy wynika, że korekta wniosku została złożona w związku z wydanym w dniu [...] lipca 2016r. postanowieniem, podjętym na podstawie art. 35 ust. 3 Prawo budowlane, nakładającym obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości oraz wezwaniem podjętym na podstawie art. 50 § 1 kpa do przedłożenia wyjaśnień w analizowanej sprawie. Wojewoda [...], dokonując oceny terminowości wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, odliczył okres uzupełnienia wszelkich braków od okresu trwania postępowania administracyjnego.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że podczas, gdy wniosek niekompletny pod względem formalnoprawnym nie wszczyna postępowania administracyjnego, niekompletność wniosku pod względem materialnoprawnym powoduje jedynie wystąpienie przesłanki określonej w art. 35 ust. 8 ustawy - Prawo budowlane, tj. odliczenie od ustawowego terminu 65 dni przewidzianego na załatwienie wniosku w przedmiocie pozwolenia na budowę bez narażania się na sankcje finansowe, czasu związanego z wydaniem postanowienia z art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane (od momentu jego wydania do momentu upływu terminu wyznaczonego na uzupełnienie braków, bądź wcześniejszego ich uzupełnienia).
W świetle powyższego stanowisko Prezydenta [...] wyrażone
w zażaleniu, że "do biegu okresu postępowania administracyjnego, zgodnie z art. 35 ust. 6 i 8 Prawa budowlanego, należy zaliczyć: datę korekty wniosku 21 września 2016r. jako początek nowego terminu" - nie zasługuje na uwzględnienie.
Organ odwoławczy podkreślił, że z analizy akt wynika, że w dniu 20 czerwca 2016r. do organu wpłynął kompletny pod względem formalnym wniosek, w związku
z którym Prezydent [...] zawiadomił o wszczęciu postępowania,
a następnie wezwał inwestora uzupełnienia braków formalnych. Korekta wniosku została złożona w związku z wydanym w dniu [...] lipca 2016r. postanowieniem nakładającym obowiązek usunięcia nieprawidłowości.
W ocenie GINB, to opieszałość Prezydenta [...]
w podejmowanych działaniach miała decydujący wpływ na przekroczenie terminu określonego w art. 35 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego. Pierwszą czynność, jaką było zawiadomienie z dnia [...] lipca 2016r. o wszczęciu postępowania – podjął dopiero
22 dniu po wpływie wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Organ podkreślił również, że przedmiotowe zawiadomienie nadane zostało w Placówce Poczty Polskiej w dniu 21 lipca 2016r. (a więc 9 dni od daty jego podpisania). Powyższe stanowi o nierespektowaniu przez Prezydenta [...] ogólnej zasady szybkości postępowania administracyjnego w analizowanym przypadku. Wcześniejsze podjęcie przewidzianych prawem działań, związanych z rozpatrzeniem złożonego wniosku, mogłoby uchronić ten organ przed zwłoką i karą pieniężną. Ponadto, postępowanie wszczynane wnioskiem o pozwolenie na budowę jest typowym postępowaniem administracyjnym. W związku z powyższym organy administracji architektoniczno-budowlanej przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę są związane terminami załatwienia sprawy określonymi w art. 35 k.p.a. Natomiast art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego i wskazany w nim termin 65 dni, nie zwalnia organu administracji z wymogu zachowania terminów załatwienia spraw określonych w przepisach k.p.a., nakłada natomiast dodatkową sankcję na organ, który nie załatwił sprawy w określonym tym przepisem terminie.
Skargę na powyższe postanowienie wywiódł Prezydent [...], zaskarżając je w całości.
Rozstrzygnięciu GINB zarzucił naruszenie:
- przepisów postępowania poprzez nieuwzględnienie przez organy I i II instancji przepisów art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 w zw. z art. 61 § 4 i z art. 35 § 1 k.p.a. polegające na uznaniu, że dokonanie przez Prezydenta [...] czynności związanych z zawiadomieniem stron postępowania o jego wszczęciu i możliwości zapoznania się z aktami postępowania, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, w tym okres wyczekiwania na doręczenia oraz potwierdzenia ich dokonania, stanowiło zwłokę organu
w rozpoznaniu sprawy;
2. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 35 ust. 6 i 8 Prawa budowlanego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. zastosowanie pomimo, że Prezydent [...] nie naruszył norm tego przepisu.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, że w dniu 20 czerwca 2016r. inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia zamiennego na budowę,
w dniu [...] lipca 2016r. organ postanowieniem wezwał inwestora do uzupełnienia braków wniosku w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Wśród braków merytorycznych w postanowieniu znalazły się również braki formalne m.in. brak informacji o obszarze oddziaływania obiektu (art. 34 ust. 3 pkt 5 Prawa budowlanego) niekompletny projekt oraz brak prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane – brak zgody współwłaścicieli (art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawo budowlane). Skarżąca podkreśliła, że w niniejszej sprawie wniosek złożono niekompletny, który został uzupełniony w dniu 21 września 2016r. Jednocześnie zaznaczyła, że inwestor wypożyczył projekt, co jej zdaniem spowodowało, że termin nadal nie biegł. Korekta wniosku była spowodowana m.in. uwagami strony E. S., która podniosła, że projekt nie uwzględnia służebności na działce inwestora. Podała, że w dniu 29 września 2016r. inwestor złożył kolejne uzupełnienie wniosku między innymi złożył analizę nasłonecznienia i przesłaniania budynków sąsiednich oraz analizę oddziaływania obiektu. Zdaniem strony skarżącej bez prawidłowego ustalenia obszaru odziaływania inwestycji organ nie może prawidłowo ustalić kręgu stron. Nie znając bowiem obszaru oddziaływania obiektu, organ nie mógł ustalić stron postępowania, zatem to inwestor poprzez swoją opieszałość w złożeniu kompletu dokumentów, a następnie poprzez własne działania polegające na korekcie projektu doprowadził do sytuacji, gdy postępowanie nie mogło zostać prawidłowo wszczęte,
z braku możliwości ustalenia stron postępowania i zaistniała konieczność ponownego zawiadomienia stron.
Zdaniem strony skarżącej ten dodatkowy termin pomiędzy dniem 20 czerwca 2016r. a dniem 29 września 2016r. spowodowany działaniem inwestora podlega odliczeniu (jako wydłużenie spowodowane z przyczyn niezależnych od organu). Strona skarżąca podniosła, że w niniejszej sprawie faktyczny termin wszczęcia postępowania w sprawie nastąpił w dniu [...] września 2016r., postępowanie trwało zatem 56 dni, co oznacza, że naliczono błędnie karę w trybie art. 35 ust. 6 i 8 Prawa budowlanego. Organy orzekające w niniejszej sprawie działały mechanicznie, nie analizując stanu faktycznego sprawy. Nie wzięto pod uwagę, że równie ważnym, jak terminowe załatwianie sprawy jest wszechstronne wyjaśnienie sprawy oraz faktu, że dopiero wniosek kompletny pod względem formalnym wszczyna postępowanie
w sprawie.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej: ustawą p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonego aktu lub czynności
z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz
z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jego wydania lub podjęcia czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu, zaś jego usunięcie z obrotu prawnego może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jego wydaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy p.p.s.a, tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając na uwadze wskazane wyżej kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, po poddaniu ocenie ustalonych w toku postępowania okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych stwierdził, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżone postanowienie odpowiada wymogom prawa.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2018r., znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2018r. nr [...] nakładające na Prezydenta [...] karę pieniężną w wysokości 7.500 zł za zwłokę w wydaniu decyzji
z dnia [...] listopada 2016r. nr [...].
Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organów w rozpoznawanej sprawie stanowi art. 35 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017r. poz. 1332 ze zm.) przewidujący, iż nie wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku skutkuje wymierzeniem przez organ wyższego stopnia w drodze postanowienia na które przysługuje zażalenie, kary w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki, przy czym wpływy z kar stanowią dochód budżetu państwa. Nałożony w art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane obowiązek wydania w 65- dniowym terminie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę stanowi instrument realizacji zasady szybkości postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 12 k.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie. Określenie w art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane ustawowego terminu, w którym organ powinien zakończyć postępowanie i rozstrzygnąć w przedmiocie pozwolenia na budowę stanowi w istocie rzeczy gwarancję ochrony praw inwestora do rozpatrzenia wniosku w rozsądnym terminie. A zatem wniosek ten powinien być załatwiony bez zbędnej zwłoki, czyli takiej, która wynika z nieuzasadnionych odstępów czasu pomiędzy poszczególnymi czynnościami dokonywanymi przez organ, błędnymi działaniami organu powodującymi przewlekłość postępowania lub stanu całkowitej bezczynności organu. Ustawodawca przewidział jako zasadę obowiązek zakończenia postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę najpóźniej w 65 - tym dniu od dnia wpłynięcia wniosku w tym przedmiocie i sankcję za przekroczenie tego terminu w postaci kary pieniężnej w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wyjątkiem od tej zasady jest sytuacja, gdy organ administracji architektoniczno - budowlanej - pomimo podejmowanych, przewidzianych prawem działań i przy zachowaniu wszystkich reguł prawidłowego postępowania - nie ma możliwości wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Do takich przypadków odnosi się przepis art. 35 ust. 8 ustawy - Prawo budowlane, zgodnie z którym do 65 - dniowego terminu nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo
z przyczyn niezależnych do organu.
Jak wynika z akt sprawy, wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji wpłynął do Prezydenta [...] w dniu 20 czerwca 2016r. Następnie Prezydent [...] w dniu [...] lipca 2016r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie. Jednocześnie postanowieniem z dnia [...] lipca 2016r. organ wezwał inwestora, na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, do uzupełnienia braków materialnych wniosku w terminie 14 dni od daty jego otrzymania.
W dniu 4 sierpnia 2016 r. do organu powiatowego wpłynęło pismo, w którym jedna ze stron podniosła uwagi co do planowanej inwestycji. W dniu 9 sierpnia 2016r., a następnie 10 sierpnia 2016 r. do organu powiatowego wpłynęło pismo,
w którym inwestor wniósł o wypożyczenie projektów budowlanych. W dniu 31 sierpnia 2016r., Prezydent [...], na podstawie art. 50 § 1 Kpa, wezwał inwestora do złożenia wyjaśnień w przedmiotowej sprawie. W dniu 21 września 2016r. do organu powiatowego wpłynęła korekta wniosku, a następnie w dniu 29 września 2016 r. uzupełnienie braków wskazanych w postanowieniu z dnia [...] lipca 2016 r.
Pismem z dnia 13 października 2016 r. Prezydent [...] zawiadomił strony o zebraniu całego materiału dowodowego oraz poinformował o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, w terminie 7 dni od otrzymania zawiadomienia.
Decyzja Prezydenta [...] (Nr [...]) zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę zespołu zabudowy mieszkaniowej "[...]" na działce nr ew. [...], [...], [...] z obrębu [...] w W. została podjęta w dniu [...] listopada 2016 r.
Zdaniem Sądu, prawidłowo organy przyjęły za dzień wszczęcia postępowania datę [...] czerwca 2016r. tj. datę wpływu wniosku o pozwolenie do organu. Właściwie organy wskazały, że całe postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę trwało 157 dni, przy czym organ wszczął postępowanie dopiero po upływie 22 dni od daty wpływu do organu wniosku o pozwolenie na budowę, co miało zasadnicze znaczenie w sprawie. Zasadnie też przyjęły, że do powyższego okresu nie należy wliczać: 65 dni wynikających z art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane i 77 dni - okresu liczonego od dnia wydania postanowienia nakładającego na inwestora obowiązek usunięcia braków wniosku, (tj. od dnia 14 lipca 2016r. do dnia 29 września 2016r. w związku z postanowieniem nakładającym obowiązek uzupełnienia nieprawidłowości we wniosku.
W świetle powyższych ustaleń organ I jak i II instancji prawidłowo stwierdził, że przy wydawaniu decyzji z dnia w dnia [...] listopada 2016r. doszło do 15 - dniowego przekroczenia terminu, określonego w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego. Za ten też okres należało na podstawie tego przepisu orzec o wymierzeniu organowi kary pieniężnej w wysokości 7500 zł (500 zł za każdy dzień zwłoki).
W kontekście zarzutów skargi, nie można zgodzić się z Prezydentem, że termin do wydania decyzji rozpoczął swój bieg dopiero po uzupełnieniu wniosku tj. 21 września 2016r. Nie ma bowiem podstaw, by po uzupełnieniu przez inwestora wymagań określonych w postanowieniu wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, doszło do przerwania biegu terminu na wydanie decyzji i biegł on
w pełnym wymiarze na nowo.
Sąd w pełni podziela stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia w którym wskazał, że doktryna, jak i orzecznictwo rozróżniają dwa rodzaje braków wniosku o pozwolenie na budowę, tj. braki formalnoprawne oraz braki materialno - prawne. W przypadku gdy wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę jest niekompletny, to w zależności od charakteru braków organ administracji architektoniczno-budowlanej stosuje art. 64 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego lub art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane. Jeżeli wniosek jest niekompletny pod względem formalnoprawnym, organ powinien wezwać do jego uzupełnienia w trybie art. 64 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, a po bezskutecznym upływie
7 -dniowego terminu na uzupełnienie ww. braków pozostawić wniosek bez rozpoznania. Natomiast w sytuacji materialno - prawnych braków wniosku, powinien być zastosowany art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, przewidujący nałożenie postanowieniem obowiązku usunięcia wskazanych nieprawidłowości w określonym terminie pod rygorem wydania decyzji odmownej (zob. wyrok WSA w Warszawie
z dnia 6 lipca 2006r. sygn. akt VII SA/Wa 616/06, WSA w Krakowie z dnia
11 czerwca 2008 r. sygn. akt II SAB/Kr 34/08).
W niniejszej sprawie organy właściwie na podstawie akt sprawy uznały, że wniosek, który wpłynął do organu w dniu 20 czerwca 2016r. jest kompletny pod względem formalnym, dlatego też zawiadomił o wszczęciu postępowania. Natomiast postanowieniem podjętym w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego organ wezwał inwestora do uzupełnienia braków materialnych.
Wskazać należy, że przepis art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego odnosi się bowiem wyłącznie do wad materialnych przedłożonej przez inwestora dokumentacji, a więc takich, które nie mogą być dostrzeżone jedynie na etapie analizy merytorycznej wniosku dokonywanej przez organ po wszczęciu postępowania (por. wyrok NSA z dnia 2 lutego 2009r. sygn. akt II OSK 73/08). Podczas gdy wniosek niekompletny pod względem formalnoprawnym nie wszczyna postępowania administracyjnego, niekompletność wniosku pod względem materialno - prawnym powoduje jedynie wystąpienie przesłanki określonej w art. 35 ust. 8 ustawy - Prawo budowlane, tj. odliczenie od ustawowego terminu 65 dni, przewidzianego na załatwienie wniosku w przedmiocie pozwolenia na budowę bez narażania się na sankcje finansowe, czasu związanego z wydaniem postanowienia z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego (od momentu jego wydania do momentu upływu terminu wyznaczonego na uzupełnienie braków, bądź wcześniejszego ich uzupełnienia).
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 35 ust. 6 w związku z art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego. Sąd nie dopatrzył się również naruszeń przepisów prawa procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy. Wydane w sprawie postanowienia zawierają wszelkie określone prawem elementy. Organy w sposób wystarczający wyjaśniły również motywy zaskarżonych rozstrzygnięć, a uzasadnienia postanowienia spełniają wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a.
Podsumowując, zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2018r. i poprzedzające je postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2018r.nie naruszają prawa.
Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a. Na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a sprawa została rozstrzygnięta na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło