VII SA/Wa 1622/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant specjalista Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi S. D. na niewykonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2011r. w sprawie o sygnaturze akt VII SAB/Wa 97/10 skargę oddala Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt VII SAB/Wa 97/10, po rozpoznaniu skargi S. D., zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] do wydania aktu administracyjnego w wyniku rozpoznania pisma skarżącego z dnia 26 listopada 2009 r. w terminie 30 dni od dnia doręczenia przez Sąd akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku. W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd wskazał, że S. D. pismem z dnia 26 listopada 2009 r. zawiadomił Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] o niezgodnej z prawem, jego zdaniem, budowie i użytkowaniu garażu trzyboksowego na działce nr [...] w [...], następnie informował o katastrofie budowlanej. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego o swoich ustaleniach w sprawie, poinformował, skarżącego pismem z dnia 24 marca 2010 r. Wskazał, że w wyniku oględzin na nieruchomości nie stwierdzono, aby w spornym garażu wykonywane były usługi napraw samochodowych i prac lakierniczych, a inwestor legitymuje się stosowną decyzją o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowego garażu. Skarżący, zawiadomił o bezczynności organu pierwszej instancji, [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego, a ten postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] 45-dniowy termin do załatwienia sprawy, poprzez wydanie stosownego aktu administracyjnego, dotyczącej katastrofy budowlanej oraz budowy garażu. W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy, udzielenie odpowiedzi przez organ nadzoru budowlanego w formie pisma (czynności materialno-technicznej) nie oznaczało, że organ nadzoru budowlanego rozpoznał sprawę związaną z interwencją skarżącego, przed tym organem. Sąd uznał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] powinien, w ramach ustawowych kompetencji, wydać odpowiedni akt administracyjny załatwiający żądanie skarżącego sformułowane w piśmie z dnia 26 listopada 2009 r. (ewentualnie, po jego sprecyzowaniu, wobec treści kolejnych pism). Pismem z dnia 10 lutego 2014 r. S. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...] r., na mocy której organ, na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) w związku z art. 71a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623), umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku garażu trzystanowiskowego znajdującego się na nieruchomości położonej w [...], przy ul. [...] (dz. ew. nr [...] obr. m. [...]) w granicy z działką nr ew. [...] i nr ew. [...] obr. m. [...]. W ww. piśmie S. D. wniósł o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt VII SAB/Wa 97/10. Skarga na niewykonanie ww. wyroku została zarejestrowana pod niniejszą sygnaturą akt. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że organy w sposób niewłaściwy i nieodpowiadający stanowi faktycznemu oceniły użytkowanie obiektu, nieuwzględniając przy tym dowodów w postaci zdjęć fotograficznych i nr rejestracyjnych samochodów, pominęły składane przeze stronę wyjaśnienia oraz przede wszystkim, nie zbadały zgodności pobudowania i dopuszczenia do użytkowania przedmiotowego garażu trzystanowiskowego z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Mając na uwadze powyższe, skarżący stwierdził, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt VII SAB/Wa 97/10, w części dotyczącej wydania stosownego aktu administracyjnego w sprawie użytkowania przedmiotowego garażu i jego zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, do dnia dzisiejszego nie został wykonany. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że sprawa dotycząca garażu trzystanowiskowego jak i katastrofy budowlanej została zakończona. Decyzją z dnia [...] października 2013 r., nr [...], organ powiatowy umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku garażu trzystanowiskowego znajdującego się na nieruchomości położonej w [...], przy ul. [...]. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], która następnie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W związku z powyższym, mając na uwadze zakończenie przedmiotowego postępowania w przedmiocie garażu trzystanowiskowego w [...], przy ul. [...], w ocenie organu, należy uznać, że został wykonany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt VII SAB/Wa 97/10. Zarzuty zawarte w skardze dotyczą w istocie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...]. Jednocześnie organ poinformował, że sprawa dotycząca katastrofy budowlanej, która została wskazana w ww. wyroku również została zakończona. Skarga S. D. na niewykonanie wyroku w tej części została zarejestrowana pod sygn. akt VII SA/Wa 1564/13. W tej sprawie postanowieniem z dnia 8 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe na skutek wycofania skargi. S. D. wycofał skargę z uwagi na rozebranie budynku zgodnie z decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm., zwana dalej p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie z § 3 tego przepisu wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Dla skuteczności wniesienia środka określonego powyższym przepisem konieczne jest spełnienie dwóch niezależnych przesłanek. Po pierwsze, strona, przed wniesieniem skargi zobowiązana jest pisemnie wezwać organ do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Instytucja przedmiotowego wezwania związana jest niejako ze zobligowaniem organu do zastosowania się do treści wyroku przed interwencją sądu administracyjnego. Wezwanie takie można skierować do organu w każdym czasie po upływie ustawowego terminu do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. W przedmiotowej sprawie skarżący spełnił opisany wyżej wymóg formalny i wezwał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt VII SAB/Wa 97/10. Po drugie, organ administracji publicznej, który został zobowiązany wyrokiem sądu administracyjnego do podjęcia określonych działań musi pozostawać w bezczynności lub przewlekle prowadzić postępowanie. Bezczynność lub przewlekle prowadzenie przez organ postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności o których mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., oznacza sytuację gdy organ w ponownym postępowaniu, prowadzonym na skutek wydanego uprzednio wyroku w sprawie sądowoadministracyjnej, pomimo upływu stosownych terminów nie załatwił sprawy, to znaczy nie wydał nowego rozstrzygnięcia kończącego sprawę administracyjną. Zgodnie z § 3 tego przepisu wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Grzywna wymierzana na podstawie art. 154 p.p.s.a. ma charakter represyjny. Ma za zadanie dyscyplinowanie organów administracji do wykonywania w sposób zgodny z prawem wyroków sądów administracyjnych. Żądanie wymierzenia grzywny zawarte w skardze jest dla sądu administracyjnego wiążące w przypadku stwierdzenia bezczynności organu, o której mowa w art. 154 p.p.s.a. Ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu sądu, a jedynie jej górną granicę określa art. 154 § 6 p.p.s.a. W myśl wskazanego przepisu grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Sąd określając wysokość grzywny bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a zwłaszcza okres pozostawania przez organ w bezczynności oraz podjęte działania w celu załatwienia sprawy. Grzywna, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. może być wymierzana wielokrotnie, tzn. jeżeli pomimo jednego orzeczenia uwzględniającego skargę na niewykonanie wyroku sądu organ administracji nadal pozostaje w stanie opieszałości i ignorancji w stosunku do obowiązku nałożonego na organ prawomocnym wyrokiem sądu. W myśl regulacji zawartej w omawianym przepisie o niewykonaniu wyroku może więc być mowa wyłącznie wówczas, gdy takie rozstrzygniecie - bez względu na jego treść i zakres poprzedzającego je postępowania - nie zostało wydane. Na ocenę tego, czy w sprawie można mówić o niewykonaniu wyroku nie ma wpływu prawidłowość nowego rozstrzygnięcia (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 1880/07). Nie ma też w tym postępowaniu znaczenia, czy strona skarżąca jest zadowolona z wydanego w następstwie wykonania wyroku rozstrzygnięcia. W tym bowiem względzie stronom postępowania przysługują środki odwoławcze zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu, wywiedziona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem, wbrew wywodom skarżącego brak jest podstaw do stwierdzenia, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt VII SAB/Wa 97/10. W orzeczeniu tym Sąd zobowiązał organ powiatowy do wydania aktu administracyjnego w wyniku rozpoznania pisma skarżącego z dnia 26 listopada 2009 r. w terminie 30 dni od dnia doręczenia przez Sąd akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku. Sprawa dotyczyła garażu trzystanowiskowego jak i katastrofy budowlanej. Jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę, sprawa dotycząca katastrofy budowlanej, która została wskazana w ww. wyroku została zakończona. Skarga S. D. na niewykonanie wyroku w tej części została zarejestrowana pod sygn. akt VII SA/Wa 1564/13. W tej sprawie postanowieniem z dnia 8 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe na skutek wycofania skargi. S. D. wycofał skargę z uwagi na rozebranie budynku zgodnie z decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...]. Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], kierując się zaleceniami Sądu zawartymi w wyroku, zakończył także prowadzone postępowanie w sprawie spornego garażu trzystanowiskowego. W następstwie ww. wyroku została wydana decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2012 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania, utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...]. Organ wydając ww. decyzję z dnia [...] września 2012 r. wykonał zalecenia zawarte w wyroku Sądu z dnia 7 kwietnia 2011 r. Powyższe dostrzegł także Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie w wyroku z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1886/12. Wprawdzie wyrokiem tym Sąd wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] grzywnę z tytułu niewykonania wyroku Sądu z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt VII SAB/Wa 97/10, jednakże związane to było z faktem wykonania wyroku już po wniesieniu skargi, a więc z koniecznością wzięcia pod uwagę regulacji z art. 154 § 3 p.p.s.a. Niniejsza skarga jest kolejną skargą na niewykonanie przez organ prawomocnego wyroku. Okoliczność ta nie ma jednak znaczenia dla oceny jej dopuszczalności, gdyż w ocenie Sądu nie zachodzi w takiej sprawie stan tzw. powagi rzeczy osądzonej. Przedmiotem kolejnego wniosku jest bowiem wymierzenie kary grzywny wobec bezczynność organu w wykonaniu wyroku VII SAB/Wa 97/10, która nie stanowiła przedmiotu rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 171 p.p.s.a. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1886/12. Wyrokiem tym, nie została oddalona skarga, a więc nie zaszła tożsamość przedmiotowa, czyniąca niniejszą skargę niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu w Krakowie z dnia 5 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 589/14). Wprawdzie i ww. decyzje z dnia [...] września 2012 r. i [...] stycznia 2013 r. zostały wyeliminowane na mocy wyroku kasacyjnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 234/14, jednakże okoliczność ta, nie ma wpływu na fakt wykonania wyroku z dnia 7 kwietnia 2011 r. Ponadto, zaznaczyć także należy, iż w związku z wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2013 r., zapadła decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...], którą organ umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku garażu trzystanowiskowego znajdującego się na nieruchomości położonej w [...], przy ul. [...]. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], która następnie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 12 marca 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 455/14, skarga S. D. została oddalona. Reasumując stwierdzić należy, iż już w wyniku wydania decyzji z dnia [...] września 2012 r. organ powiatowy wykonał zalecenia zawarte w wyroku Sądu z dnia 7 kwietnia 2011 r. Nadto podkreślić trzeba, że wskazany wyrok Sądu, nie zobowiązywał organu do wydania rozstrzygnięcia zgodnie z wolą strony, lecz do rozpoznania złożonego wniosku w zakreślonym terminie, w prawnie przewidzianej formie. A jak już wyżej zaznaczono, w tym postępowaniu nie ma znaczenia, czy strona skarżąca jest zadowolona z wydanego w następstwie wykonania wyroku rozstrzygnięcia. W tym bowiem względzie stronom postępowania przysługują środki odwoławcze zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako nieuzasadnioną oddalił.