VII SA/Wa 1630/14
WyrokWSA w Warszawie2015-02-18
Skład orzekający: Justyna Mazur, Bogusław Cieśla, Ewa Machlejd
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy instalacja kominka na paliwo stałe typu "koza" wraz z dodatkowym stalowym przewodem kominowym, podłączonym do rury wysuniętej ponad dach, w lokalu mieszkalnym znajdującym się na 5. kondygnacji budynku wielorodzinnego, stanowi samowolę budowlaną podlegającą nakazowi rozbiórki na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego?Ratio decidendi
Instalacja kominka na paliwo stałe typu "koza" wraz z dodatkowym stalowym przewodem kominowym, podłączonym do rury wysuniętej ponad dach, w lokalu mieszkalnym na 5. kondygnacji budynku wielorodzinnego, która nie została przewidziana w projekcie budowlanym, stanowi samowolę budowlaną. W takiej sytuacji, gdy roboty budowlane nie mogą być doprowadzone do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego jest uprawniony do nakazania rozbiórki tej instalacji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła nakazu rozbiórki instalacji służącej do podłączenia pieca na paliwo stałe typu "koza" do rury stalowej wysuniętej ponad dach oraz dodatkowego stalowego przewodu kominowego. Organy nadzoru budowlanego uznały, że instalacja ta została wykonana w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, stanowiąc samowolę budowlaną. Strony skarżące kwestionowały zasadność zastosowania przepisów i podstawę prawną decyzji, podnosząc m.in. naruszenie przepisów KPA i Prawa budowlanego.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2015 r. sprawy ze skargi M. P. i W. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala
Powiatowy Inspektor nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] marca 2014 r., znak: [...] działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409) w zw. z art. 132 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 14 grudnia 1994 r. (Dz. U. z 1999 r., nr 15, poz. 140) po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej robót budowlanych wykonanych w sposób istotnie odbiegających od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...], nakazał M. P. i W. P.rozbiórkę:
1. instalacji służącej do podłączenia pieca na paliwo stałe typu "koza" do rury stalowej ( 150 wysuniętej ponad dach na wysokość ok 2 m,
2. dodatkowego stalowego przewodu kominowego tj. rury stalowej ( 150 wysuniętej ponad dach na wysokości ok. 2 m.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, ze w dniu 12 września 2011 r. wpłynęło pismo w sprawie dotyczącej robót budowlanych polegających na instalacji kominka na paliwo stałe typu "koza" w lokalu nr [...] znajdującym się na 5 kondygnacji w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...].
W związku z ww. pismem w dniu 13 stycznia 2012 r. upoważniony przedstawiciel Inspektoratu przeprowadził czynności kontrolne w przedmiotowym lokalu, w czasie których ustalono co następuje: na nieruchomości przy ul. [...] znajduje się budynek mieszkalny wielorodzinny, podpiwniczony, V kondygnacji naziemnych, poddasze użytkowe adaptowane na mieszkanie – lokale 48, 50, 51 w klatce I, budynek posiada 2 klatki schodowe. W lokalu nr [...] wydzielone pomieszczenia: 3 pokoje, kuchnia, WC, łazienka, antresola, komunikacja-przedpokój. Stwierdzono kratki wentylacyjne w pomieszczeniach: pokój, WC, łazienka, kuchnia, do jednego pionu podłączony okap kuchenny. W pokoju o pow. ok. 22,20 m2 zamontowany jest piec na paliwo stałe typu "koza", podłączony pionowo do rury stalowej ( 150, ponad dachem rura stalowa dwupłaszczowa o ( 150 i wysokości ok. 2 m ponad dach. Okazano decyzje nr [...] r. z dnia [...] lipca 2003 r. wydaną przez Prezydenta [...] zezwalającą na użytkowanie lokalu nr [...] powstałego z adaptacji części strychu na cele mieszkalne w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...], zrealizowanego na podstawie pozwolenia na budowę Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. Okazano też opinię kominiarską nr [...][...] z dnia 28 listopada 2002 r. z wyników kontroli przewodów kominowych w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...].
W dniu 7 lutego 2012 r. zostało wszczęte na wniosek strony postępowanie administracyjne w sprawie dot. robót budowlanych polegających na instalacji kominka na paliwo stałe w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...]. W dniu 21 czerwca 2012 r. inwestorzy złożyli oświadczenie, że kominek na paliwo stałe w lokalu nr 50 został zainstalowany w czasie obowiązywania rozporządzenia Ministra Gospodarki i Budownictwa Przestrzennego w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 14 grudnia 1994 r. (Dz. U. z 1999 r., poz. 140).
Organ nadzoru budowlanego po analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego uznał, że kominek na paliwo stałe w lokalu nr [...] nie spełnia wymogów § 132 pkt. 2 ww. rozporządzenia, gdyż znajduje się w lokalu usytuowanym na 5 kondygnacji.
Ponadto z decyzji Prezydenta [...] nr [...] zezwalającej na użytkowanie lokalu nr [...] powstałego z adaptacji części strychu na cele mieszkalne w przedmiotowym budynku wynika, iż lokal nr [...] wyposażony jest w instalację i urządzenia energii elektrycznej, kanalizacyjnej i wodociągowej.
W związku z powyższym, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. nakazał M. P. i W. P. rozbiórkę kominka na paliwo stałe typu "koza" w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...].
Od ww. decyzji odwołanie złożyli M. P. i W. P..
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej kominka na paliwo stałe typu "koza" znajdującego się w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...].
Na powyższe rozstrzygnięcie organu II. Instancji skargę złożyła Spółdzielnia Budowlano-Mieszkaniowa [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 14 lutego 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2491/12 uchylił zaskarżona decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I. instancji w uzasadnieniu podając, że organ I. instancji w uzasadnieniu decyzji nie podał, który przypadek z art. 50 Prawa budowlanego ma miejsce w przedmiotowej sprawie.
Wobec powyższego organ nadzoru budowlanego po ponownej wnikliwej analizie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w tym po zapoznaniu się z projektem adaptacji strychu na mieszkanie przy ul. [...] w [...] będącym załącznikiem do decyzji Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...].12.2001 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i zezwoleniu na budowę uznał, iż roboty budowlane w przedmiotowym lokalu wykonano w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach, tj. w przypadku przewidzianym art. 50 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
W związku z powyższym, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]decyzją [...] z dnia [...].09.2013 r. nakazał M. P. oraz W. P. rozbiórkę pieca na paliwo stałe typu "koza" wraz z podłączeniem pionowym do rury stalowej ( 150 wysuniętej ponad dach na wysokość ok. 2,00 m.
Od w/w decyzji odwołanie złożyli M. i W. P..
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją Nr [...] z dnia [...].01.2014 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ wskazał, że zarówno z w/w decyzji nr [...] z dnia [...].12.2001 r. jak i z decyzji Nr [...] wydanej przez Prezydenta [...] zezwalającej na użytkowanie lokalu nr [...] powstałego z adaptacji części strychu na cele mieszkalne w budynku mieszkalnym wielorodzinnym znajdującym się na działce o nr ew. [...] obręb [...] przy ul. [...] w [...] nie wynika, iż w przedmiotowym lokalu znajduje się piec na paliwo stałe typu "koza" wraz z podłączeniem pionowym do rury stalowej ( 150 wysuniętej ponad dach na wysokość ok. 2,00 m.
Ponadto organ podkreślił, iż tego typu rozwiązanie nie spełnia wymogów § 132 pkt. 2 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 14.12.1994 r., (Dz. U. z 1S99r., Nr 15 poz. 140), gdyż znajduje się w lokalu znajdującym się na 5 kondygnacji.
Jednocześnie, ustalono, iż w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...] został wykonany dodatkowy przewód kominowy, nieprzewidziany w decyzji Burmistrza Gminy [...] Nr [...].
W związku z powyższym, gdy roboty budowlane wykonane w warunkach, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt. 4 tj. w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach, nie mogą być doprowadzone do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego Powiatowy Inspektor nadzoru Budowlanego [...] korzystając z uprawnień wynikających z art. 51 ust 1 pkt. 1 wyżej cytowanej ustawy Prawo budowlane nakazał decyzją z dnia [...] marca 2014 r. rozbiórkę instalacji służącej do podłączenia pieca na paliwo stałe typu "koza" do rury stalowej ( 150 wysuniętej ponad dach na wysokość ok. 2,00 m oraz rozbiórkę dodatkowego stalowego przewodu kominowego tj. rury stalowej ( 150 wysuniętej ponad dach na wysokość ok. 2,00 m.
Po rozpatrzeniu odwołania M. P. i W. P. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżona decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z wiążącym w niniejszej sprawie organy nadzoru budowlanego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2013 r. (sygn. akt: VII SA/Wa 2491/12), w postępowaniu administracyjnym, dotyczącym instalacji pieca na paliwo stałe typu "koza" w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] w [...] należało wyjaśnić, czy dodatkowy przewód kominowy został przewidziany w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją Burmistrza Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r., zezwalającą na adaptację strychu na lokal mieszkalny nr [...].
Mając na uwadze powyższe, w toku przeprowadzonego postępowania dowodowego (protokół z wizji lokalnej przeprowadzonej przez przedstawiciela PINB [...] z dnia 4 grudnia 2013 r.) ustalono, iż dodatkowy stalowy przewód tj. rura stalowa ( 150 wysunięta ponad dach na wysokość ok. 2,00 m nie została objęta decyzją Burmistrza Gminy [...] Nr [...].
Odnosząc się zaś do twierdzenia Skarżącego, jakoby sporny kominek został usankcjonowany decyzją Prezydenta [...] Nr [...], zezwalającą na użytkowanie lokalu nr [...], organ wyjaśnił, iż zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2013 r., kominek typu "koza" na paliwo stałe, jako element wyposażenia lokalu mieszkalnego nie mógł być objęty decyzją o pozwoleniu na użytkowanie, która wydawana jest po zakończeniu robót budowlanych i ma na celu stwierdzenie czy zostały one wykonane zgodnie z projektem budowlanych zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę.
Jeżeli natomiast rura stalowa ( 150 wysunięta ponad dach budynku przy ul. [...] w [...] na wysokość ok. 2,00 m oraz instalacja służąca do podłączenia pieca na paliwo stałe typu "koza" do w/w rury nie zostały przewidziane w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją Burmistrza Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r., to stwierdzić należy, iż zostały one wykonane w warunkach samowoli budowlanej.
W sytuacji prowadzenia robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach zastosowanie znajduje tryb postępowania administracyjnego przewidziany w art. 50 i 51 Prawa budowlanego.
Ustosunkowując się do zarzutów odwoławczych, dotyczących zaniechania wydania w niniejszej sprawie postanowienia na podstawie art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego organ wyjaśnił, iż zgodnie z ogólnie przyjęta linią orzecznictwa sądowo- administracyjnego, wyrażoną m.in. w wyroku WSA w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2011 r. (sygn. akt: VII SA/Wa 2322/10), w przypadku robót budowlanych, które zostały już wykonane, tj. zakończone - a taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie – decyzji wydanej na podstawie art. 51 Prawa budowlanego nie poprzedza postanowienie wstrzymujące roboty budowlane.
Natomiast odnosząc się do zarzutu skarżącego w przedmiocie nie zbadania przez organ I instancji "kwestii zasadności zastosowania przepisów obowiązujących" organ odwoławczy zauważył, iż zastosowanie przepisów obowiązujących w dacie wykonywania robót budowlanych ma w myśl art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane miejsce wyłącznie w odniesieniu do obiektów budowlanych wybudowanych bez wymaganego pozowania na budowę, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne.
Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła M. P. i W. P., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji a także decyzji ją poprzedzającej.
Skarżący zarzucili:
1. naruszenie prawa materialnego art. 30 ust. 1 pkt. 3 ppkt. b) ewentualnie art. 29 ust. 2 pkt. 15) ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku prawo budowlane (Dz. U. 2010.243.1623) poprzez jego niezastosowanie do stanu faktycznego sprawy. Organ nie dokonał analizy materialnych podstaw prawnych do stosowania sankcji rozbiórki w stanie faktycznym sprawy i nie wskazał na jakiej podstawie uznał niedopuszczalność umieszczenia instalacji w kontekście materialnych przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowalne. Innymi słowy nie wskazał jak zakwalifikował instalację w rozumieniu przepisów;
2. naruszenie art. 107 §1 kpa w zakresie w jakim przepis nakłada obowiązek wskazania podstawy prawnej decyzji oraz uzasadnienia prawnego;
3. naruszenie art. 156 §1 pkt. 2) kpa poprzez nie zastosowanie przez [...]WINB normy prawnej nakazującej uchylenie lub zmianę decyzji PINB obarczonej wadą w postaci wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa;
4. naruszenie § 132 ust. 3 rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez jego zastosowanie pomimo braku podstaw prawnych do powyższego;
5. naruszenie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego niezastosowanie przez organy PINB i [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w zakresie konieczności wyjaśnienia przez organy czy instalacja podlega przepisom prawa budowalnego i czy mogą mieć do niej zastosowanie przepisy rozporządzenia określającego warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie;
6. naruszenie art. 6 kpa, art. 7 kpa, art. 16 kpa oraz art. 104 §2 kpa poprzez ich niezastosowanie a także art. 51 ust. 1 pkt. 1 Prawa budowlanego poprzez jego zastosowanie w stanie faktycznym co do instalacji objętych zezwoleniem na użytkowanie.
7. naruszenie przepisów postępowania w szczególności art. 7 i 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak analizy czy instalacja została przewidziana w projekcie budowalnym zatwierdzonym decyzją Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] 12 2001 r. Organ doszedł do wniosku, że instalacja nie była przewidziana, ale nie poddał przy tym analizie kwestii czy projekt powinien zawierać w treści oznaczenia instalacji w postaci rury ( 150 wysuniętej ponad dach na wysokość ok. 2 m.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, jak w uzasadnieniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwarzył, co następuję:
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej ppsa (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zatem jedynie w przypadku stwierdzenia, iż organ dopuścił się naruszenia prawa przy wydaniu zaskarżonej decyzji sąd władny jest ją wzruszyć.
W ocenie sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem orzekające w sprawie organy zrealizowały wskazania zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2013 r. sygn. akt VII SA/WA 2491/12, prawidłowo rozstrzygając analizowaną sprawę i wydając należycie umotywowane decyzje.
W wyroku ww. sąd uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] wydana na podstawie art. 138 § 2 kpa, którą organ uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. nakazującą M. P. i W. P. rozbiórkę kominka typu "koza" i umarzającą postepowanie. Sąd uchylił także decyzję organu I. instancji .
Zgodnie z przepisem art. 153 ppsa ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie nie tylko organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia, ale również sąd ponownie rozpoznający skargę.
Sąd w uzasadnieniu ww. wyroku wskazał, że postępowanie wszczęte na wniosek strony Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej [...] w [...] w sprawie robót budowlanych polegających na instalacji kominka na paliwo stałe typu "koza" w lokalu mieszkalnym nr [...] znajdującym się w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] w [...] powinno zakończyć się decyzją merytoryczną rozstrzygająca sprawę a nie decyzją umarzająca postępowanie, jako bezprzedmiotowe. Sąd wskazał też, że nie stoi na przeszkodzie prowadzenia postępowania istniejąca w obrocie prawnym decyzja udzielająca pozwolenia na użytkowanie zagospodarowanej części strychu na cele mieszkalne tj. decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2003 r.
W szczególności sąd wskazał, że kominek, jako element wyposażenia lokalu mieszkalnego nie mógł być objęty decyzją o pozwoleniu na użytkowanie, która wydawana jest po zakończeniu robót budowlanych i ma na celu stwierdzenie czy wykonane one zostały zgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę. Sąd wskazał, że obowiązkiem organu było ustalenie i ocena, czy piec na paliwo stałe typu "koza" podlega przepisom prawa budowlanego i czy mogą mieć zastosowanie do niego przepisy rozporządzenia określającego warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Uchylając decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego sąd stwierdził, że organ wydał swoje rozstrzygniecie na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 3 Prawa budowlanego całkowicie pomijając fakt, iż może on być stosowany po stwierdzeniu jednego z przepadków określonych w art. 50 Prawa budowlanego. Roboty budowlane muszą więc być wykonywane bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia (pkt 1) lub w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska (pkt 2), lub na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1 (pkt 3), lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach (pkt 4). W uzasadnieniu decyzji I instancji nie wskazano jednoznacznie który z wymienionych przypadków ma miejsce w sprawie, ani jakich robót budowlanych dotyczy decyzja. Za roboty budowlane nie można bowiem uznać ustawienia w lokalu mieszkalnym piecyka na paliwo stałe typu "koza".
Sąd zauważył też, że Spółdzielnia Mieszkaniowa, na której wniosek wszczęto postępowanie kwestionuje wykonanie dodatkowego przewodu kominowego, który nie był objęty projektem budowlanym na podstawie którego wykonano adaptacje strychu na lokal mieszkalny, a w tym zakresie organy administracji nie przeprowadziły żadnego postępowania wyjaśniającego. Prowadząc postepowanie po raz kolejny Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] ustalił, że od pieca na paliwo stałe typu "koza" wykonano instalację służącą do podłączenia pionowego do rury ( 150 wysuniętej ponad dach na wysokość ok. 2 m.
Organ ustalił też, iż tego typu rozwiązanie nie spełnia wymogu § 132 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 14 grudnia 1994 r. (Dz. U. z 1999 r., poz. 146), gdyż znajduje się w lokalu usytuowanym na 5 kondygnacji. Pionowej rury stalowej ( 150 wysuniętej ponad 2 m ponad dach nie można traktować jako instalacji na obiekcie w rozumieniu art. 29 Prawa budowlanego, bowiem jest to część instalacji grzewczej, która zaczyna się od pieca na paliwo stałe. Organ I. instancji stosując się do wytycznych zawartych w wyroku sądu wskazał, że roboty budowlane wykonane w sposób odbiegający od warunków określonych w przepisach winny być doprowadzone do stanu zgodnego z prawem w tym przypadku poprzez rozbiórkę instalacji wewnętrznej i zewnętrznej. Organ dokonał oceny do której był zobowiązany w wyroku sądu z dnia 14 lutego 2013 r. w sprawie VII SA/Wa 2491/12, bowiem pominął sam kominek typu "koza" jako wolnostojące urządzenie grzewcze o charakterze przenośnym, a jedynie nakazał rozbiórkę instalacji grzewczej, która winna zapewniać sprawne i bezpieczne użytkowanie urządzenia grzewczego dla zapewnienia bezpieczeństwa ludzi. Tego rodzaju instalacja nie jest zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.
Z ustaleń organu wynika, że ww. instalacja wewnętrzna i zewnętrzna nie zostały przewidziane w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. a więc jej wykonanie stanowiło samowolę budowlaną. Przedmiotowe instalacje ze względu na swoje przeznaczenie do ogrzewania budynków podlegają regulacjom zawartym w przepisach wykonawczych do ustawy Prawo budowlane, w tym przypadku przepisom rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. o warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z dnia 15 czerwca 2002 r.). Doprowadzenie do stanu zgodnego z przepisami na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane winno się bowiem dokonywać w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa.
Przepis § 132 pkt 2 ww. rozporządzenia dopuszcza usytuowanie pieców i trzonów kuchennych na paliwo stałe w budynkach o wysokości do 3 kondygnacji naziemnych włącznie. Natomiast kominki opalane drewnem z zamkniętym układem kominowym mogą być instalowane wyłącznie w budynkach jednorodzinnych i innych pod ściśle określonymi warunkami a także w budynkach jednorodzinnych niskich tj. do 4 kondygnacji naziemnych włącznie. Jak z powyższego wynika, legalizacja nie jest w tym przypadku możliwa i w tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Należy zgodzić się z zarzutami skargi, że organy w niedostateczny sposób uzasadniły swa decyzję i błędnie podały podstawę prawną w zakresie zastosowanych przepisów wykonawczych, jednak w tym przypadku nie miało to wpływu na wynik sprawy.
Z tego względu skarga z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej ppsa (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) została oddalona.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło