VII SA/Wa 1639/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2011 r. sprawy ze skargi G. A. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej działek ewidencyjnych położonych na terenie G. A. K., obręb [...] oznaczonych numerami [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...] oraz na terenie Gminy [...], obręb [...] oznaczonych numerami [...], [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej G. A. K. kwotę 800 (osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] grudnia 1998 r., Nr [...], Wojewoda [...] ustalił lokalizację autostrady płatnej [...] na terenie województwa włocławskiego, przebiegającej przez gminy: A. K., R., W., L., B. K., W. C., K., L. K. i B.. Następnie decyzja ta została uchylona w części przez Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] września 2001 r., nr [...], i w tej części orzeczono co do istoty sprawy, a w pozostałej części orzeczono o utrzymaniu w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [....] grudnia 1998 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad pismem z dnia [...] listopada 2009 r. złożył wniosek do Wojewody [...] o wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwolenia na budowę inwestycji pod nazwą: Autostrada płatna [...] T.-S. zadanie I węzeł C. - granica województwa [...] i [...]., Odcinek 2: węzeł O. - węzeł B. (z węzłem O.) od km 163+300 do km 186+348. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...], Wojewoda [...] zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie ww. wniosku, a następnie postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. podjął zawieszone postępowanie. Decyzją z dnia [...] maja 2010 r., Nr [...], Wojewoda [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 82 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, ze zm.), zw. dalej Prawem budowlanym, i art. 104, art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r, Nr 98, poz. 1071, ze zm.), zw. dalej k.p.a., oraz art. 93 ust. 1-3 i art. 95 ust. 1-3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, ze zm.), zw. dalej u.i.ś., oraz art. 75 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, ze zm.), zw. dalej p.o.ś., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad dla zadania inwestycyjnego pod nazwą "Autostrada płatna [...], Zadanie I węzeł C. - granica województwa [...], Odcinek 2: Węzeł O. - Węzeł 1 Sygn. akt VII SA/Wa 1639/11 B. (z Węzłem O.) od km 163+300 do km 186+348" na wskazanych w tejże decyzji nieruchomościach oznaczonych nr ew. działek, stanowiących pas drogowy autostrady. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Jednocześnie zobowiązano w niej inwestora do przestrzegania określonych w niej warunków pozwolenia na budowę, zgodnie z art. 36 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego w odniesieniu do szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych. W uzasadnieniu organ I instancji, kierując się dyspozycją art. 93 ust. 1 pkt 1 u.i.ś., uwzględniając warunki realizacji inwestycji określone w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, zw. dalej RDOŚ, w [...] z dnia [...] kwietnia 2009. r., Nr [...], o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia wskazano, iż należy wykonać warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich w określonych w tejże decyzji zakresie. Natomiast kierując się dyspozycją art. 93 ust. 1 pkt 2 u.i.ś., uwzględniając warunki realizacji przedsięwzięcia określone w postanowieniu RDOŚ w [...] z dnia [...] kwietnia 2010. r., znak: [...], [...], [...], [...], na etapie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia należy podjąć określone w niej działania, w tym m.in. określony w pkt 40, nakaz wykonania kompensacji przyrodniczej, która obejmować będzie działania rekompensujące skutki likwidacji studni głębinowej nr 9c oraz zmiany obszaru strefy ochronnej ujęcia wody K., wywołane budową autostrady [...]. Odwołanie od ww. decyzji o pozwoleniu na budowę złożyła G. A. K., podnosząc, iż przebieg projektowanej autostrady przecina zlokalizowane na terenie Gminy A. K. ujęcie wody K. oraz ustanowione dla niego strefy ochronne. Decyzją z dnia [...] września 2010 r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, zw. dalej GINB, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., rozpoznaniu ww. odwołania, uchylił decyzję Wojewody [...] w części nadania jej rygoru natychmiastowej wykonalności i umorzył w tym zakresie postępowanie organu I instancji, w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. 2 Sygn. akt VII SA/Wa 1639/11 W uzasadnieniu decyzji GINB przywołał treść art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego i wskazał, że przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych nie wprowadzają w tym względzie żadnych zmian, zatem w ocenie organu nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę stanowi naruszenie art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego. Zdaniem organu, inwestor złożył przy wniosku o pozwolenie na budowę, prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, czym wypełnił dyspozycję art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego. Dodatkowo inwestor przedstawił kompletny projekt budowlany sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane wraz z wymaganymi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i sprawdzeniami, informacjami dotyczącymi bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego oraz zaświadczenia, o których mowa w art. 12 ust. 7 cytowanej ustawy. W ocenie GINB projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z wymaganiami decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] września 2001 r., oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1998 r., Nr [...], ustalającej lokalizację autostrady płatnej [...] oraz decyzji RDOŚ w [...] z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...], o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego na terenach zamkniętych dla zamierzenia inwestycyjnego, polegającego na przebudowie gazociągu wysokiego ciśnienia DN 400 i DN 500 8,4 Mpa, związanej z budową autostrady [...] na dz. nr [...], obręb K., obręb W.. Projekt przedmiotowej inwestycji nie narusza również ustaleń decyzji RDOŚ w B. z dnia [...] kwietnia 2009 r., Nr [...], o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie autostrady [...] (C.) - granica województwa [...] i [...] oraz postanowienia RDOŚ w B. z dnia [...] kwietnia 2010 r., znak: [...], [...] [...], [...], uzgadniającego realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Zdaniem organu odwoławczego lokalizacja przedmiotowego odcinka autostrady na obszarze stref ochronnych ujęcia wody K. została ustalona decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] września 2001 r., oraz poprzedzającą ją decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1998 r. Z uwagi na fakt, że 3 Sygn. akt VII SA/Wa 1639/11 budowa Autostrady [...] należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, RDOŚ w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r., Nr [...], określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedmiotowej inwestycji, wprowadzając między innymi szereg warunków, mających na celu ochronę ujęcia wody K., które zostały uwzględnione w projekcie budowlanym. Dodatkowo wskazano, iż w pkt 1.40 postanowienia RDOŚ w [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., inwestor został zobowiązany do wykonania kompensacji przyrodniczej w związku z koniecznością likwidacji studni głębinowej 9c oraz zmianą stref ochronnych ujęcia K. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła G. A. K., wnosząc o stwierdzenie nieważności, ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji; przeprowadzenie dowodu z mapki prezentującej kolizję przebiegu przedmiotowego odcinka autostrady ze zlokalizowanym na terenie G. A. K. ujęciem wody "K." z uwzględnieniem ustanowionych dla niego stref ochronnych; przeprowadzenie dowodu z decyzji Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1998 r., częściowo uchylonej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] września 2001 r.; przeprowadzenie dowodu z decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 1990 r.; oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: - art. 34 ust. 3 pkt 4 i art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego w związku z decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia 18 grudnia 1998 r., która częściowo została uchylona przez Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] września 2001 r. poprzez błędne uznanie, że projekt budowlany dla inwestycji jest kompletny, mimo że nie zawiera wyniku badań geologicznych, których przeprowadzenia nakazywała decyzja lokalizacyjna dla inwestycji, a które to badania nie zostały nigdy przeprowadzone, a mimo to organ utrzymał w mocy decyzję o pozwoleniu na budowę; - art. 54 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r., Nr 239, poz. 2019, ze zm.) w związku z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] marca 1990 r., ustanawiającą dla ujęcia wody "[...]." strefy ochronne oraz wprowadzającą w ustanowionych strefach ochronnych zasady i ograniczenia użytkowania poprzez utrzymanie w mocy pozwolenia na budowę inwestycji, mimo że budowana autostrada przebiega przez obszar pośredniej strefy ochronnej ustanowionej dla ujęcia wody ".[...]", na którym to 4 Sygn. akt VII SA/Wa 1639/11 zakazana jest budowa dróg publicznych, a taką jest autostrada; - art. 107 § 1 k.p.a. poprzez niewystarczające uzasadnienie zwłaszcza faktyczne, ale również i prawne decyzji, polegające na tym, że organ nie odniósł się merytorycznie do zarzutów podnoszonych w odwołaniu od decyzji I instancji. W odpowiedzi na skargę GINB wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 stycznia 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 2210/10, uchylając decyzję GINB stwierdził, że decyzja ta nie jest zgodna w decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach w części, w której ta ostatnia nakłada obowiązek wyznaczenia i ustanowienia nowej strefy ochronnej dla ujęcia wody "[...]", ponieważ w decyzji o pozwoleniu na budowę nie wskazano sposobu kompensacji przyrodniczej, co powoduje, że przy jej wydaniu doszło do narusza także art. 72 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku. Ponadto w ocenie Sądu przyjęcie przez organ, że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami zawartymi w decyzji lokalizacyjnej stanowi naruszenie zasad postępowania określonych w art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, ponieważ decyzja ta nakazywała "wykonanie prac wyszczególnione w projekcie prac geologicznych dla potrzeb rekonstrukcji zasobów eksploatacyjnych ujęcia wody [...]", dlatego obowiązkiem organu była ocena, czy projekt przewiduje wykonanie tych prac. Tymczasem w żadnym miejscu organ nie odniósł się do tej kwestii. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 czerwca 2011 r., sygn. akt II OSK 775/11, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej wniesionej przez GINB, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie. W uzasadnieniu NSA wskazał, że zakres kontroli przeprowadzonej przez Sąd I instancji, rozmija się z zaskarżonym rozstrzygnięciem. Skoro Sąd objął kontrolą zaskarżoną decyzję tylko w części (dot. ujęcia wody "[...]"), do której odnosiły się zarzuty podniesione w skardze, zgodnie z przysługującym stronie interesem prawnym, powinien również uwzględnić to w zaskarżonym rozstrzygnięciu, w wyroku. Tym bardziej że art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., pozwala na uchylenie zaskarżonej decyzji w części, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę przedmiotowej autostrady w zakresie obszaru, który dotyczy przebiegu autostrady przez działki położone na terenie Gminy Sygn. akt VII SA/Wa 1639/11 A. K. obręb [...], co jest wyszczególnione w decyzji I instancji z dnia [...] maja 2010 r. W ocenie NSA, jeżeli jest możliwe uchylenie zaskarżonej decyzji w części w której jest wadliwa i uwzględniono skargę, Sąd nie może uchylać całej decyzji w części nie objętej skargą i nie podlegającej kontroli sądowej. Ponadto NSA zgodził się z poglądem wyrażonym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, odwołującym się do wyroku NSA z dnia 30 listopada 2010 r. sygn. akt II OSK 2148/10, co braku możliwości zastosowania w okolicznościach niniejszej sprawy art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz. 721, ze zm.). W związku z powyższym przedmiotowa skarga podlega ponownemu rozpoznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji lub postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Na podstawie art. 190 p.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z tego względu w niniejszej sprawie Sąd, rozpoznając ponownie skargę związany jest wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 czerwca 2011 r., sygn. akt II OSK 775/11. Skarga jest zasadna, ponieważ wbrew twierdzeniom GINB w okolicznościach przedmiotowej sprawy zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, w części dotyczącej działek ewidencyjnych położonych na terenie G. A. K., obręb [...] oznaczonych numerami [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz na terenie Gminy R., obręb T. oznaczonych numerami [...], [...], ponieważ GINB, wydając zaskarżoną decyzję w części dotyczącej ujęcia wody "[...]", w ogóle nie odniósł się do kwestii podjęcia działań kompensacyjnych, które wynikały z decyzji RDOŚ w [..] Nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, a także obowiązku wynikającego z decyzji Wojewody [...] Nr [...] o lokalizacji tej inwestycji zmienionej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września Sygn. akt VII SA/Wa 1639/11 2001 r., tj. wykonania prac wyszczególnionych w projekcie prac geologicznych dla potrzeb rekonstrukcji zasobów eksploatacyjnych ujęcia wody "[...]". Jednocześnie decyzja ta ustalała lokalizację inwestycji m.in. przez tereny położone na obszarze stref ochronnych ujęcia wody "[...]". W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowoadministracyjnym decyzja o pozwoleniu na budowę inwestycji liniowych, z uwagi na charakter takiej inwestycji (dotyczy z reguły kilkudziesięciu lub kilkuset działek), może być uchylania także w części, co do której stwierdzono uchybienia prawne. Poza tym już sama konstrukcja art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umożliwia sądowi administracyjnemu uchylenie zaskarżonej decyzji w części jeżeli stwierdzono, nawet tylko w pewnym zakresie decyzji, naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto jak wynika z przedmiotowej skargi, odnosi się ona wyłącznie do obszaru, na którym zostało zlokalizowane ujęcie wody "[...]". Zakres wniesionej skargi w takim zakresie potwierdzili też na pierwszej rozprawie w dniu [...]stycznia 2011 r. oraz w piśmie z dnia [...] września 2011 r. -przedstawiciele skarżącej Gminy. Z przedstawionej Sądowi przez stronę skarżącą mapy jednoznacznie wynika, w jakim zakresie przedmiotowa inwestycja dotyczy interesu prawnego G. A. K.. Z tego względu ocenie Sądu podlega zaskarżona decyzji tylko w zakresie, w jakim dotyczy ona interesu G. A. K. w zakresie odcinka projektowanej autostrady, który koliduje z położonym na terenie G. A. K. ujęciem wody "[...]" i wyznaczonymi dla niego strefami ochronnymi, przy czym strefy te obejmują również dwie działki należące do obwodu ewidencyjnego Gminy [...], co w ocenie Sądu daje podstawę do uznania, że interes prawny G. A. K. związany z ujęciem wody "[...]" jako całości obejmuje również wspomniane dwie działki. W pozostałym zakresie Gmina nie posiada interesu prawnego w kwestionowaniu decyzji, tj. w tej części, która nie obejmuje stref ochronnych ujęcia wody "[...]". W takim też zakresie zmodyfikowane zostały granice zarzutów stawianych zaskarżonej decyzji przez Skarżącą Gminę. Przechodząc do oceny merytorycznej skargi wskazania wymaga, że zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu 7 Sygn. akt VII SA/Wa 1639/11 zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. A zatem wydanie pozytywnej decyzji na budowę uzależnione jest uprzednio od dokonania przez organ architektoniczno-budowlany stosownej oceny, ponieważ tylko w przypadku spełnienia wymagań określonych m.in. w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (patrz: art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego). W tym miejscu wskazania wymaga, że przedmiotem wydanych w niniejszej sprawie decyzji lokalizacyjnych były m.in. warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, w tym wykonania prac wyszczególnionych w projekcie prac geologicznych dla potrzeb rekonstrukcji zasobów eksploatacyjnych ujęcia wody "[...]" z uwzględnieniem możliwości poboru wody z ujęcia "[...]". A zatem warunki te bezpośrednio dotyczą interesu prawnego G. A. K. oraz stanowią istotę podnoszonego w skardze zarzutu naruszenia prawa. Zgodnie z art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych (Dz. U. Nr 127, poz. 627, ze zm.), który ma zastosowanie w niniejszej sprawie z uwagi na treść art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U Nr 154, poz. 958), ilekroć w przepisach Prawa budowlanego jest mowa o decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, rozumie się przez to także decyzję o ustaleniu lokalizacji drogi. Przepis ten oznacza, że przy wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę organ architektoniczno-budowlany związany jest postanowieniami takiej decyzji lokalizacyjnej, ponieważ przed wydaniem pozwolenia na budowę winien sprawdzić zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji lokalizacyjnej (patrz: art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego w zw. z art. 25 ust. 3 ustawy o autostradach płatnych). W ten sam sposób organ ten sprawdza zgodność projektu z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Sygn. akt VII SA/Wa 1639/11 Jak wynika z akt sprawy, decyzja Wojewody [...] Nr [...] o lokalizacji przedmiotowej inwestycji, zmieniona decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2001 r., wskazywała, w części dotyczącej ujęcia wody "[...]", iż należy wykonać prace wyszczególnione w projekcie prac geologicznych dla potrzeb rekonstrukcji zasobów eksploatacyjnych ujęcia wody "[...]". Decyzja ta ustalała lokalizację inwestycji m.in. przez tereny położone na obszarze stref ochronnych dla ww. ujęcia wody. Ponadto w decyzji z dnia [...] kwietnia 2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia RDOŚ w [...] ustalił warunki realizacji przedmiotowej inwestycji. Zgodnie tymi ustaleniami w związku z koniecznością wyłączenia z eksploatacji studni 9 c na terenie ujęcia wody "[...]" i wyłączenia (uszczuplenia) zasobów eksploatacyjnych tego ujęcia, RDOŚ w [...] wskazał, iż należy podjąć działania kompensacyjne oraz należy wyznaczyć i ustanowić nową strefę ochronną ujęcia "[...]", uwzględniając dotychczasową i przewidywaną zmianę ilości i lokalizacji studni oraz obszaru zasilania ujęcia. Nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie organ nie dokonał takich ustaleń wynikających z decyzji o ustaleniu lokalizacji przedmiotowej inwestycji oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, nie znalazły też one odzwierciedlenia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Brak takich ustaleń oznacza, że postępowanie przeprowadzone przez organ administracyjny zostało przeprowadzone z naruszeniem art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Z tych też względów należało uwzględnić skargę G. A. K.. Organ zaś jest zobowiązany do powtórnego przeprowadzenia postępowania z uwzględnienie powyższych rozważań. W tym miejscu wskazania wymaga, że obecny na rozprawie w dniu 6 października 2011 r. pełnomocnik inwestora do protokołu podał, że zgodnie z decyzjami środowiskowymi podjęto nakazane działania związane z przeprowadzeniem badań geologicznych, hydrogeologicznych, wykonania dwóch odwiertów, a wykonawca projektu uzupełnił dokumentacje w tym zakresie. Działania te były uzgadniane z Marszałkiem Województwa. Działania te zostały podjęte równolegle z działaniami wykonawczymi, dane te pochodzą z pisma GDDKiA do wykonawcy. W chwili obecnej toczą się już roboty budowlane w bezpośredniej bliskości ujęcia na poboczu autostrady w km 160+950 do 166+200. Organ rozpoznając ponownie sprawę, powinien zatem wziąć pod uwagę powyższe ustalenia, oraz z uwagi na podjęte przez inwestora działania winien 9 Sygn. akt VII SA/Wa 1639/11 rozważyć, czy w ukształtowanym obecnie stanie faktycznym związanym ze zmianami w lokalizacji ujęcia, będzie istniała konieczność wprowadzenia jakichkolwiek zmian do zatwierdzonego przez Wojewodę [...] projektu architektoniczno-budowianego. Organ II instancji, po uchyleniu jego decyzji przez Sąd, rozstrzyga bowiem sprawę w stanie faktycznym odnoszącym się do daty orzekania. Zauważyć też należy, że orzecznictwo odnoszące się do umorzenia postępowania budowlanego w sytuacji, gdy inwestor przystąpił do wykonywania robót posiadając nieostateczną decyzję organu I instancji, nie jest tożsame z sytuacją, w której inwestor posiadał ostateczną decyzję uchyloną następnie przez Sąd. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. W pkt. II. i III. orzeczono na podstawie art. 152 i 200 p.p.s.a. 10