VII SA/Wa 1747/14

PostanowienieWSA w Warszawie2015-04-27

Skład orzekający: Maciej Majewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnik substytucyjny może ubiegać się o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu?
Ratio decidendi
Pełnomocnik substytucyjny nie może ubiegać się o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zgodnie z art. 250 PPSA, wynagrodzenie przysługuje wyłącznie pełnomocnikowi wyznaczonemu przez właściwy organ samorządu zawodowego. Pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do ubiegania się o takie koszty, a rozliczenia między pełnomocnikiem wyznaczonym a substytucyjnym leżą poza zakresem kompetencji sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżący K. G. uzyskał prawo pomocy, w tym ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata R. P., który udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego adwokatowi J. P.. Adwokat J. P. złożyła wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Sąd odmówił przyznania wynagrodzenia, uznając, że wniosek powinien być złożony przez wyznaczonego adwokata R. P., a nie pełnomocnika substytucyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania adwokat J. P. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat J. P. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu sprawy ze skargi K. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić przyznania adwokat J. P. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. W dniu 24 września 2014 r. zostało K. G. przyznane prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] na pełnomocnika dla skarżącego wyznaczyła adwokata R. P.. W dniu 13 kwietnia 2015 r., razem ze skargą kasacyjną, zostało złożone w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pełnomocnictwo substytucyjne udzielone przez adw. R. P. dla adw. J. P.. W ww. skardze kasacyjnej adw. J. P. złożyła wniosek o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz oświadczenie o nieopłaceniu ww. kosztów. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Brzmienie powyższego przepisu jednoznacznie wskazuje, że wynagrodzenie otrzymuje wyznaczony adwokat/radca prawny. Przez wyznaczonego pełnomocnika należy rozumieć osobę wskazaną przez właściwy organ samorządu zawodowego (Okręgowa Rada Adwokacka, Okręgowa Izba Radców Prawnych). W niniejszej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka w [...] jako pełnomocnika skarżącego działającego w ramach prawa pomocy wyznaczyła adwokata R. P., natomiast wniosek o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu złożył pełnomocnik substytucyjny adwokat J. P.. Przyznanie wynagrodzenia wyznaczonemu pełnomocnikowi w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków następuje wyłącznie na wniosek pełnomocnika – wyznaczonego przez właściwą radę korporacji zawodowej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2010 r. II SA/Wa 349/09 - LEX nr 637743). Pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi natomiast podstawy do ubiegania się przez dalszego pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i to niezależnie od tego, czy ubiega się on o wynagrodzenie na swoją rzecz, czy też na rzecz pełnomocnika wyznaczonego. Znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do uznania, że wobec pełnomocnika substytucyjnego ma zastosowanie art. 39 pkt 4 p.p.s.a. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje zwolnienia wyznaczonego pełnomocnika od udzielenia pomocy prawnej z urzędu, nie oznacza też, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku jedynie pomiędzy substytutem i stroną (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2010 r. sygn. akt II OZ 1288/10, postanowienie NSA z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt I OZ 184/10). Sąd administracyjny nie może ingerować w kwestie rozliczeń pomiędzy wyznaczonym pełnomocnikiem a pełnomocnikiem substytucyjnym. W wyniku udzielenia dalszego pełnomocnictwa nie następuje zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wyznaczonego przez właściwą korporację. Oznacza to także, iż wymagane oświadczenie dotyczące opłacenia kosztów udzielonej pomocy prawnej powinno być złożone przez pełnomocnika wyznaczonego przez właściwy organ samorządu zawodowego. Natomiast w niniejszej sprawie oświadczenie w przedmiocie zapłacenia w całości lub w części opłaty za zastępstwo prawne także zostało złożone przez pełnomocnika substytucyjnego. Z orzecznictwa sądowo-administracyjnego wynika, że wymóg złożenia przez profesjonalnego pełnomocnika takiego oświadczenia, winien być przestrzegany bezwarunkowo, z wykluczeniem możliwości jego wyinterpretowania z okoliczności towarzyszących udzieleniu prawa pomocy z urzędu. Oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Z tych przyczyn, orzeczono na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 1 pkt 8 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło