VII SA/Wa 1760/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Protokolant Sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z/s w W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] znak : [...] działając na podstawie art. 35 ust. 3 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 t. j.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) zwanej dalej k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku M. S.A., o pozwolenie na budowę stacji gazu [...] na fragmencie działki nr ew. [...] w obrębie [...] położonej przy ul. [...] w W., odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że wniosek o pozwolenie na budowę przedmiotowej stacji gazu [...] zawierał braki, dlatego inwestor został wezwany do ich usunięcia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma. Wprawdzie inwestor przedstawił wyjaśnienie odnośnie dołączonej do projektu budowlanego decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] o warunkach zabudowy, lecz nie uzupełnił braku dotyczącego udzielonego upoważnienia. Organ stwierdził, iż wyznaczony w wezwaniu termin do uzupełnienia dokumentów został wprawdzie dotrzymany, lecz inwestor nie uzupełnił w sposób właściwy wszystkich braków wymienionych w ww. wezwaniu, tj. nie przedstawił decyzji o warunkach zabudowy wydanej przez wojewodę, z uwagi na położenie działki na terenie zamkniętym, jak również prawidłowego pełnomocnictwa. Z tego względu, sprawę pozostawiono bez rozpoznania przesyłając inwestorowi pismo z dnia 3 października 2008 r. Organ podniósł, iż z powyższym stanowiskiem nie zgodził się inwestor wnosząc skargę na bezczynność Wojewody [...] która nie została uwzględniona przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Następnie inwestor wniósł skargę na bezczynność Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2009 r. sygn. akt VII SAB/Wa 15/09 skargę oddalił. Wskutek uchylenia ww. wyroku przez NSA wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OSK 2169/09 sprawa wróciła ponownie do WSA w Warszawie, który wydając kolejny wyrok zobowiązał Wojewodę [...] do rozpoznania wniosku M. S.A. z dnia [...] o zatwierdzenie projektu i udzielenie pozwolenia na budowę poprzez wydanie aktu administracyjnego w terminie jednego miesiąca od dnia zwrotu akt organowi przez Sąd. Organ wskazał, że analizując przedłożony przez inwestora wniosek pod względem materialno - prawnym stwierdził naruszenie art. 34 ust. 3 pkt 1 oraz art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane między innymi poprzez brak opinii KZUD, brak uzgodnień z zarządcą drogi oraz niezgodność projektu zagospodarowania terenu z projektem architektoniczno-budowlanym. Z tego względu, postanowieniem z dnia [...] nałożył na inwestora obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości. W odpowiedzi na powyższe wezwanie inwestor złożył wniosek o zwieszenie postępowania w trybie art. 98 § 1 k.p.a. Postanowieniem z dnia [...] organ odmówił zawieszenia postępowania, ze względu na fakt, iż nie spełnione zostały wszystkie przesłanki do zawieszenia. Jednocześnie organ stwierdził, iż wobec nie usunięcia wszystkich wskazanych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie, zgodnie z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego zobligowany jest wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Organ zaznaczył, iż przedmiotowa działka nr ew. [...] z obrębu [...] położona przy ul. [...] w W. stanowi teren zamknięty i jednocześnie obszar kolejowy, co oznacza, iż teren ten jest zarezerwowany wyłącznie dla infrastruktury kolejowej mającej znaczenie obronne. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] znak : [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy powyższą decyzję. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że nie uczynienie zadość obowiązkom nałożonym na inwestora postanowieniem z dnia [...] w pełni uzasadnia wydanie decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. Organ zaznaczył, iż decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] Nr [...] znak: [...] w sprawie ustalenia terenów, przez które przebiegają linie kolejowe, jako terenów zamkniętych (Dz. Urz. Ml Nr 5 poz. 30), która weszła w życie z dniem 10 marca 2008 r., nadano objętej planowaną inwestycją działce ew. nr [...] status terenu zamkniętego, w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 240 poz. 2027, z późn. zm.).Organ zaznaczył, że wniosek o wydanie pozwolenie na budowę w omawianej sprawie został złożony w dniu 25 lipca 2008 r., co oznacza, że w momencie jego złożenia inwestor nie mógł się skutecznie powoływać na decyzję o warunkach zabudowy wydaną przez niewłaściwy organ. Organ podniósł także, iż załączone do wniosku o pozwolenie na budowę oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie jest zgodne ze wzorem oświadczenia, stanowiącym załącznik do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę (Dz. U. Nr 120, poz. 1127 z późn. zm). Podkreślił, że przepis art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 16, poz. 94, z późn. zm.) jednoznacznie określa przeznaczenie obszaru kolejowego, którym jest wyłącznie zarządzanie, eksploatacja i utrzymanie linii kolejowych, a także obsługa przewozu osób i rzeczy. Przedmiotowa zaś działka ma status terenu kolejowego zamkniętego, co skutkuje ograniczeniem rodzaju dopuszczalnej na tym obszarze zabudowy wyłącznie do infrastruktury kolejowej w rozumieniu art. 4 pkt 21 ustawy o transporcie kolejowym. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła M. S.A. z siedzibą w W. wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła, że została wydana z naruszeniem przepisów procedury administracyjnej, tj: art. 6, 7, 78 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez odmowę zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, pomimo braku wcześniejszego uprawomocnienia się postanowienia odmawiającego zawieszenia postępowania w zakresie uzupełnienia materiału dowodowego. Skarżąca podniosła, iż organy administracji publicznej jednocześnie rozstrzygnęły co do zawieszenia postępowania prowadzonego w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę i orzekły co do istoty tej sprawy, nie gwarantując stronie możliwości zażalenia się na to postanowienie, celem uzupełnienia braków dokumentacji. Zdaniem skarżącej, za niedopuszczalne należy uznać czasowe połączenie odmowy zawieszenia postępowania z odmową zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, ponieważ uniemożliwia to prawidłowe definitywne rozstrzygnięcie kwestii postępowania przed orzeczeniem kończącym merytorycznie postępowanie w danej instancji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tej sytuacji dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd może uwzględnić skargę także ze względu na inne uchybienia niż te, które podniosła strona. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji są zgodne z prawem. Przedmiotem oceny, w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] który działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia skarżącej pozwolenia na budowę stacji gazu [...] na fragmencie działki nr ew. [...] w obrębie [...] położonej przy ul. [...] w W. Przeprowadzona kontrola zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji wykazała, że odpowiada ona wymogom prawa. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane (teks jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623), zwanej dalej ustawą. Wskazać należy, że przepis art. 33 ustawy Prawo budowlane określa wymagania, jakim ma odpowiadać wniosek o wydanie pozwolenia budowlanego. Do wniosku takiego należy załączyć m.in. cztery egzemplarze projektu budowlanego - odpowiadającego warunkom określonym w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, aktualnym na dzień opracowania projektu (art. 33 ust. 1 pkt 2 i art. 34 ustawy Prawo budowlane), a także wykazać prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Podstawową powinnością organu administracji architektoniczno-budowlanej jest zbadanie, czy podanie (wniosek) jest kompletne w sensie formalnym, a więc czy spełnia ogólne wymagania tego rodzaju pism, wskazane w art. 63 k.p.a. W przypadku zaś, gdy podanie takie nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, organ w trybie art. 64 § 2 k.p.a. ma obowiązek wezwać wnoszącego podanie do usunięcia braków. Jednocześnie, organ prowadzący postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę, w razie stwierdzenia materialnoprawnych braków wniosku, określonych w art. 33 ust. 1 ustawy Prawo budowlane obowiązany jest w trybie art. 35 § 3 ustawy Prawo budowlane wezwać postanowieniem inwestora do usunięcia takich braków, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę (zob. m.in. wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 232/06, LEX nr 204972; wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 144/08, LEX nr 508414; wyrok WSA w Krakowie z dnia 11 czerwca 2008 r., sygn. akt II SAB/Kr 34/08, LEX nr 509830; wyrok NSA z dnia 2 lutego 2009 r" sygn. akt II OSK 73/08, LEX nr 516088). W niniejszej sprawie organ analizując przedłożony przez inwestora wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę stacji gazu [...] na działce położonej przy ul. [...] w W. stwierdził naruszenie art. 34 ust. 3 pkt 1 oraz art. 35 ust. 1 ustawy. Naruszenie to polegało między innymi na braku opinii KZUD, braku uzgodnień z zarządca drogi, oraz na niezgodności projektu zagospodarowania terenu z projektem architektoniczno - budowlanym. Uzasadnione zatem było podjęcie przez Wojewodę Mazowieckiego na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego działań mających na celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Jak wynika z akt sprawy inwestor nie usunął wskazanych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie, tj. do dnia 8 kwietnia 2011 r. W odpowiedzi na wydane przez organ postanowienie z dnia [...] skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania w trybie art. 98 § 1 k.p.a. Tym samym organ zobligowany był do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wskazać należy, że w przypadku rozpoznawania wniosku o wydanie pozwolenia na budowę organ związany jest przepisem szczególnym jakim jest przepis art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994r. (Dz. U. 06.156.1118 j.t.), który stanowi, że w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1 art. 35, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W przypadku bowiem, gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Dodatkowo zauważyć należy, że w związku z wydaną przez Ministra Infrastruktury decyzją z dnia 26 lutego 2008 r. nr 10 w sprawie ustalenia terenów, przez które przebiegają linie kolejowe jako terenów zamkniętych, działce objętej planowaną inwestycją nadano status terenu zamkniętego, w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 240 poz. 2027, z późn. zm.). W przypadku zaś terenów zamkniętych, jak słusznie zauważy organ odwoławczy decyzję o warunkach zabudowy, stosownie do art. 60 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) wydaje wojewoda. W momencie zatem złożenia wniosku inwestor nie mógł się skutecznie powoływać się na decyzję o warunkach zabudowy wydaną przez niewłaściwy organ, tj. Prezydenta [...] z dnia [...]. Ponadto, wobec ustalenia, iż przedmiotowa działka nr ew. [...] z obrębu [...] położona przy ul. [...] w W. stanowi teren zamknięty i jednocześnie obszar kolejowy, stwierdzić należy, iż ustawodawca nie przewidział możliwości wzniesienia na obszarze kolejowym budynków, budowli i urządzeń, które byłyby przeznaczone bezpośrednio do zarządzania, eksploatacji i utrzymywania linii kolejowych lub nie służących do obsługi przewozu osób i rzeczy. Poczynione ustalenia, a dotyczące przedmiotowej działki i jej statusu terenu kolejowego zamkniętego skutkują ograniczeniem rodzaju dopuszczalnej na tym obszarze zabudowy wyłącznie do infrastruktury kolejowej w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy o transporcie kolejowym. Odnosząc się zaś do podstawowego zarzutu skargi należy zauważyć, iż organ miał prawo i obowiązek wydania decyzji merytorycznej w przedmiocie pozwolenia na budowę pomimo wydania postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania bowiem w świetle art. 143 kpa wniesienia zażalenia na postanowienia z dnia [...] nie wstrzymało wykonania tegoż postanowienia. Tak więc z punku widzenia przepisów postępowania nie istniały żadne przeszkody dla wydania decyzji z dnia [...]. Reasumując stwierdzić należy, że zasadne ustalenia organów powodują zatem, że rozpoznawana skarga nie podważyła ani legalności, ani słuszności wydanych orzeczeń. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione we wniesionej skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).