VII SA/Wa 1778/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Protokolant specjalista Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi G. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala Przedmiotem zaskarżenia do Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], który po rozpatrzeniu odwołania G. P. od decyzji Nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2013 r., znak: [...] nakazującej inwestorom J. O. i G. P. rozbiórkę rozbudowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...] tj. łazienki o wymiarach 1,86 m x 2,13 m i wys. 2,47 m; wiatrołapu o wymiarach 2,00 m x 2,13 m i wys. 2,46 m; zadaszenia drewnianego wykonanego nad drzwiami wejściowymi wspartego na dwóch słupach - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na wstępie uzasadnienia decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że przedmiotowa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym: W trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych przez organ powiatowy dniu 9 października 2012 r. stwierdzono, iż na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...]znajduje się parterowy budynek mieszkalny jednorodzinny dwulokalowy. W części przedmiotowego budynku od strony ul. [...] istnieje lokal mieszkalny składający się z pokoju, kuchni, łazienki i wiatrołapu (sieni). Zgodnie z oświadczeniem współwłaścicielki posesji G. P. podanym do protokołu z oględzin, w okresie: między 2007 r., a 2008 r. dokonano powiększenia łazienki, która w chwili obecnej posiada wymiary 1,86 m x 2,13 m i wys 2,47 m i wiatrołapu, który w chwili obecnej posiada wymiary 2,00 m x 2,13 m i wysokości 2,49 m. Bezpośrednio nad drzwiami wejściowymi wykonano zadaszenie drewniane na dwóch słupach. Ponadto pomiędzy budynkiem przy ul. [...] a budynkiem przy ul. [...] wykonano zadaszenie z blachy fałdowej na belkach drewnianych wspartych na dwóch słupach stalowych (tzw. wiata). Podczas oględzin współwłaścicielka nie okazała żadnych dokumentów formalno - prawnych uprawniających do wykonania w/w rozbudowy budynku, jak również wykonania wiaty. Wskutek powyższego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane (tekst jednolity Dz U z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 z późn. zm ) oraz art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz U. z 2013 r poz. 267), dalej k.p.a. wydał postanowienie w dniu [...] kwietnia 2013 r. nr [...] nakładające na inwestorów obowiązek złożenia w terminie 3 miesięcy od daty doręczenia niniejszego postanowienia następujących dokumentów: zaświadczenia Prezydenta [...] o zgodności rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego (wraz z wykonaniem wiaty) na nieruchomości przy ul. [...] w [...], z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, czterech jednobrzmiących egzemplarzy projektu budowlanego rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego zawierającego opinię techniczną w zakresie zgodności wykonania robót z przepisami techniczno-budowlanymi, projektu zagospodarowania działki sporządzonego na aktualnej odbitce z mapy zasadniczej wykonanej do celów projektowych, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ wskazał, że postanowienie z dnia [...] kwietnia 2013 r. zostało odebrane przez inwestorów w dniu 15 kwietnia 2013 r. Inwestorzy nie wykonali obowiązku nałożonego w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2013 r. Decyzją z dnia [...]listopada 2013 r. nr [...] organ powiatowy na podstawie art. 48 ust. 1 w związku z ust 4 oraz art. 83 ust. 1 Prawo budowlane oraz art. 104 k.p.a. nakazał inwestorom J. O. i G. P. rozbiórkę rozbudowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie nieruchomości przy ul. [...], tj. łazienki o wymiarach 1,86 m x 2,13 m i wys. 2,47 m; wiatrołapu o wymiarach 2,00 m x 2,13 m i wys. 2.49 m; zadaszenia drewnianego wykonanego nad drzwiami wejściowymi wspartego na dwóch słupach. Organ I instancji wskazał, że uwagi, że zaistniał stan faktyczny wypełniający art. 48 ust. 4 prawa budowalnego wydał decyzję nakazującą rozbiórkę części rozbudowanej przedmiotowego budynku. Odwołanie od ww. decyzji wniosła G. P. Po rozpatrzeniu ww. odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podjął w dniu [...] czerwca 2014 r. decyzję , utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2014 r. W merytorycznym uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że przedmiotem postępowania jest rozbudowa części budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...] tj. łazienki o wymiarach 1,86 m x 2,13 m i wys. 2,47 m; wiatrołapu o wymiarach 2,00 m x 2,13 m i wys. 2,46 m; zadaszenia drewnianego wykonanego nad drzwiami wejściowymi wspartego na dwóch słupach. Organ II instancji ustosunkowując się do pisma inwestora z dnia 22 listopada 2013 r. stwierdził, że za remont nie mogą zostać uznane roboty budowlane polegające na rozbiórce istniejącego obiektu budowlanego i budowie obiektu nowego, nawet jeśli budowa polega na odbudowie obiektu istniejącego z ewentualnym wykorzystaniem materiałów pozostałych po rozbiórce obiektu dotychczasowego. Aby można było mówić o remoncie obiektu budowlanego musi bowiem istnieć remontowany obiekt, dlatego też przy remoncie następuje najczęściej wymiana tylko poszczególnych elementów obiektu i zastąpienie ich nowymi. Tym samym w niniejszej sprawie, według organu odwoławczego, można mówić jedynie o odbudowie części budynku. Jednakże biorąc pod uwagę art. 29 i 30 Prawa budowlanego, na tego typu roboty budowlane wymagana jest decyzja o pozwoleniu na budowę. Biorąc powyższe organ II instancji orzekł, że inwestor dokonał rozbudowy przedmiotowego budynku w warunkach samowoli, tj. bez wymaganej prawem zgody właściwego organu architektoniczno – budowlanego, a organ powiatowy słusznie zastosował tryb przewidziany w art. 48 Prawa budowlanego. Organ odwoławczy wskazał, że na podstawie art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego istnieje możliwość legalizacji samowoli budowlanej, jednakże tylko w sytuacji, gdy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza przepisów, w tym przepisów techniczno - budowlanych. Dlatego według organu II instancji, organ powiatowy prawidłowo postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia odpowiednich dokumentów w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia niniejszego postanowienia. Inwestor nie dopełnił powyższego obowiązku nałożonego przez organ powiatowy, a więc zdaniem organu II instancji wypełniona została dyspozycja ust. 4 art. 48 Prawa budowlanego zobowiązująca organ do wydania nakazu rozbiórki części rozbudowanej budynku. Z powyższych względów organ II instancji nie dostrzegł podstaw do odmiennego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy niż uczynił to Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] i utrzymał inkryminowaną decyzję w mocy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną wyżej decyzję wniosła G. P.. Zdaniem skarżącej zaskarżona decyzja i decyzja organu powiatowego narusza przepisy prawa materialnego poprzez błędne ustalenia stanu faktycznego w wydanych decyzjach polegające na nie uwzględnieniu podniesionych zarzutów i nie wyjaśnieniu wszystkich okoliczności i uchybień faktycznych przy wydawaniu decyzji. Skarżąca wniosła o uwzględnienie niniejszej skargi i uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej. Według skarżącej, twierdzenie, że wykonane prace wymagają decyzji o pozwoleniu na budowę jest błędną oceną. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego za podstawę rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji błędnie przyjął iż przewidziane w art. 29 prawa budowlanego- zwolnienia od obowiązku uzyskania zezwolenia obejmują jedynie wymienione enumeratywnie w tym przepisie przypadki określone bądź opisem bądź charakterem przeznaczenia obiektu. Skarżąca uzasadniając swoją skargę wskazała, że przepis art. 29 Prawa budowlanego nie jest jednorodny, przewidziano w nim bowiem także przypadki obiektów, które nie spełniają wymogu określającego bliżej sprecyzowane cechy obiektu ani przeznaczenia tego obiektu. Przykładem takim jest przepis art. 29 pkt. 22 prawa budowlanego przewidujący zwolnienie od uzyskania zezwolenia dla obiektów małej architektury bez bliższego sprecyzowania cech jak wymiana elementów obiektu tego rodzaju będący przedmiotem postępowania zdaniem skarżących spełnia te wymogi. Skarżąca podnosi, że istotną kwestią z punktu widzenia kwalifikacji i możliwości wzniesienia obiektu wybudowanego małej architektury przez skarżących było prawidłowe. Dlatego twierdzi, że w tej mierze istnieje istotna sprzeczność pomiędzy stanem faktycznym a dokonaną dowolną oceną przez organy. Skarżąca dodatkowo wskazała, że nie posiadała ani łazienki, ani ubikacji jedynie drewnianą ubikację z dołem gnilnym. Z uwagi na zakaz w miastach używania bądź budowania wolnostojących ubikacji wykorzystała pomieszczenie gospodarcze na dostosowanie tego pomieszczenia do wykorzystania jako łazienka z wc w stanie surowym nie wykończonym wymieniając tylko część ścianki nie zmieniając powierzchni to ocena organu jest uznana jako rozbudowa. Skarżąca w uzasadnieniu skargi zaznaczyła również, że organ powiatowy pomimo posiadanej wiedzy w postaci otrzymanej dokumentacji od skarżącej w swoim uzasadnieniu nie zbadał wnikliwie całego materiału dowodowego oraz nie uwzględnił wniosków i organ odwoławczy wydał decyzję o rozbiórce co jest naruszeniem przepisów art. 7, 89, 10 §1, 77 § 1,79, 80, 156 k.p.a. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.). sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie takie naruszenia i wady nie wystąpiły, dlatego skarga została oddalona. Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2013 r., znak: .. nakazującej inwestorom J. O. i G. P. rozbiórkę rozbudowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...] tj. łazienki o wymiarach 1,86 m x 2,13 m i wys. 2,47 m; wiatrołapu o wymiarach 2,00 m x 2,13 m i wys. 2,46 m; zadaszenia drewnianego wykonanego nad drzwiami wejściowymi wspartego na dwóch słupach. Podstawa prawna wydania decyzji przez organ I instancji jest art. 48 ust 1 w zw. z ust 4 ustawy Prawo budowlane. Przedstawiona w skardze argumentacja, wbrew przekonaniu skarżącej, nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Jak wynika z zacytowanego powyżej przepisu znajduje on zastosowanie w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub art. 49b ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Takim innym przypadkiem będzie remont obiektu budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 26 lutego 2003 r., sygn. akt IV SA 369/2001 - LexPolonica nr 360170). W myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Zatem aby można było zakwalifikować roboty budowlane jako remont - roboty te muszą być wykonywane w istniejącym obiekcie (por. wyrok NSA z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt II OSK 56/05 - Lex nr 194342). Nie jest więc remontem wykonywanie robót budowlanych, jeśli odtwarzany obiekt nie istnieje w określonej formie i efektem wykonania tych robót jest powstanie nowego obiektu lub jego części, choćby zrealizowanego z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych pozostałych po wcześniej istniejącym obiekcie, który został rozebrany lub uległ zniszczeniu (por. wyrok NSA z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt II OSK 56/05 - Lex nr 194342 czy wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1546/07 - Lex nr 516082). Analizując art. 48 Prawa budowlanego, stanowiący podstawę rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej, należy zwrócić uwagę, że odnosi się on wyłącznie do budowy obiektu budowlanego (lub jego części) bez wymaganego pozwolenia na budowę. Pojęcie budowy należy przy tym rozumieć zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 6. Budowy prowadzone bez wymaganego zgłoszenia lub pomimo wniesienia sprzeciwu podlegają regulacjom art. 49b, a pozostałe przypadki nielegalnego wykonywania robót budowlanych - art. 50-51. Jak wynika z protokołu kontroli przeprowadzonej przez organ I instancji w dniu 9 października 2012r., podpisanego przez skarżącą bez wniesienia uwag, inwestorka wykonała w latach 2007 i 2008 roboty budowlane polegające na powiększeniu łazienki, rozbudowie wiatrołapu oraz wykonaniu zadaszenia bezpośrednio nad drzwiami wejściowymi. Roboty budowlane polegające na remoncie (istniejących obiektów budowlanych) i odbudowie mają dwie wspólne cechy, to że prowadzą do odtworzenia stanu pierwotnego obiektu i przy użyciu wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Różny natomiast jest zakres wykonywanych robót budowlanych. W przypadku remontu odtworzenie stanu pierwotnego obiektu budowlanego wymaga napraw, wymiany lub odnowienie niektórych tylko elementów obiektu w przeciwieństwie do odbudowy kiedy ten zakres jest znacznie szerszy. Natomiast obiekt budowlany wymagający odbudowy, najczęściej w całości lub w części, nie spełnia już swych funkcji użytkowych z uwagi na nadmierne zużycie lub zniszczenie swej substancji. Naprawa lub wymiana wszystkich lub prawie wszystkich elementów budynku w praktyce oznaczająca ponowne wzniesienie prawie całego obiektu przy zastosowaniu nowych i innych wyrobów budowlanych niż użyto w stanie pierwotnym, nie może być rozumiana jako remont, gdyż wtedy zbędne by było takie pojęcie jak odbudowa (art. 3 ust. 1 pkt 6 p.b). w omawianym stanie faktycznym znaczenie ma także fakt, iż roboty budowlane zmieniły gabaryty zarówno pomieszczenia łazienki jak i wiatrołapu co dyskwalifikuje oceny jako remont. Mając powyższe na uwadze należy uznać, iż zakwalifikowanie przez organy nadzoru budowlanego opisanych robót budowlanych jako rozbudowa budynku pozostaje w zgodzie z treścią art. 3 ust 1 pkt 6 Prawa budowlanego a więc na ich wykonanie inwestor winien uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę. Potwierdza to także złożona przez uczestniczkę postępowania M. B. dokumentacja w postaci zdjęć lotniczych z Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej oraz wydruku Google Maps wskazujący na stan przedmiotowej nieruchomości w latach 2008-2011. Przy czym w sprawie niniejszej bez znaczenia pozostaje okoliczność czy przedmiotowe roboty zostały wykonane w latach 2007-2009 czy też 2009-2011, bowiem nie wpływa to reżim prawny stosowany wobec samowoli budowlanej. Ustalenie, iż obiekt powstał w warunkach samowoli budowlanej determinowało więc wszczęcie przez organ postępowania w trybie art. 48 Prawa budowlanego. Wprowadzoną w aktualnym stanie prawnym zasadą jest poprzedzenie obowiązku rozbiórki w przypadku wybudowania (rozbudowy) obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę , oceną możliwości jej legalizacji, po ustaleniu, że budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza innych przepisów, w tym techniczno-budowlanych. Nakaz rozbiórki może być bowiem orzeczony dopiero wówczas, gdy okaże się, że nie ma prawnych możliwości legalizacji. Oczywiście, legalizacja nie jest obowiązkiem, a uprawnieniem inwestora. Takie postępowanie legalizacyjne zostało zainicjowane przez organ I instancji w niniejszym stanie faktycznym. W kontekście powyższych rozważań prawidłowo także organ wskazał jako materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia nakazu rozbiórki w niniejszej sprawie przepis art. 48 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane. Wydanie nakazu rozbiórki stosownie do dalszych postanowień tego przepisu, o czym zresztą mowa była powyżej, musi być poprzedzone postępowaniem legalizacyjnym, którego skutkiem może być prawna aprobata dla samowoli budowlanej, pod warunkiem spełnienia określonych ustawowych wymogów. Nakaz rozbiórki orzeczony decyzją organu I instancji poprzedzony został opisanym wyżej postanowieniem tego organu z dnia [...] kwietnia 2013rr., wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy - Prawo budowlane, w brzmieniu uwzględniającym wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2007 r. sygn. akt P 37/06 (Dz. U. Nr 247, poz. 1844). Jak stanowi o tym przepis art. 48 ust. 1 w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania obu decyzji, właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. 2. Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1: 1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności: a) ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo b) ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem - właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. 3) W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie: 1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2. 4) W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1. 5) Przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w ust. 3, traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona. Ponieważ strona nie wypełniła obowiązków nałożonych opisanym wyżej postanowieniem PINB z dnia [...] kwietnia 2013r., przedstawione okoliczności sprawy nakładały na organ nadzoru budowlanego obowiązek wydania wobec inwestorki nakazu rozbiórki. W rezultacie powyższych rozważań Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Prawidłowe były bowiem ustalenia organu odwoławczego co do charakteru obiektu podlegającego rozbiórce jak i to, że zasadnicze warunki legalizacji określone w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2013r. nie zostały spełnione, co uzasadniało w świetle przepisu art. 48 ust. 1 w związku z ust. 4 ustawy - Prawo budowlane, nakaz rozbiórki. Zauważyć trzeba przy tym, że o skutkach niedopełnienia wyznaczonych obowiązków inwestorka została pouczony w opisanym wyżej postanowieniu organu I instancji. Nie zasługują także na uwzględnienie zarzuty naruszenia przepisów postępowania wskazanych w skardze zwłaszcza, że ich uzasadnienie sprowadza się do polemiki z ustaleniami organów. Postępowanie zostało przeprowadzone z poszanowaniem reguł wynikających z art. 7 i 77 kpa. Organ przeprowadził oględziny w których czynny udział brała skarżąca, dokonał ustaleń podczas tej czynności dowodowej która uzupełnił o dokumentację zdjęciowa potwierdzającą ustalenia co do zakresu robót budowlanych wykonanych przez skarżącą. W związku z powyższym, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.