VII SA/Wa 1783/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Antas, Sędziowie asesor WSA Elżbieta Granatowska (spr.), sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi T. T. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r., NR [...], Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu zażalenia M. T. i T. T. na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...], odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] października 2019 r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zespołu czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej oraz jednego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego z zagospodarowaniem terenu – "[...]" na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. W. w Dzielnicy [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. Decyzją z dnia [...] października 2019 r., Nr [...], Prezydent [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił D. sp. z o.o. z siedzibą w P. pozwolenia na budowę zespołu czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej oraz jednego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego z zagospodarowaniem terenu - "[...]" na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. W. w Dzielnicy [...]. W dniu 6 lutego 2020 r. do Urzędu [...] wpłynął wniosek M. T. i T. T. o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. postępowania zakończonego tą decyzją. Wnioskodawcy wnieśli również o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r. Prezydent [...] wznowił postępowanie w tej sprawie. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2020 r. [...] Prezydent [...] odmówił wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] października 2019 r., Nr [...], gdyż po dokonaniu analizy akt sprawy i obowiązujących przepisów, uznał, że projektowana lokalizacja zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych nie powoduje ograniczeń w zabudowie i zagospodarowaniu działki wnioskodawców. Zatem nie przysługuje im przymiot strony tego postępowania. Tym samym nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji nr [...] w wyniku wznowienia postępowania. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. Nr [...], Prezydent [...] odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia [...] października 2019 r., uznając, że nie zachodzi podstawa do wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Zażalenie na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. o odmowie wstrzymania wykonania decyzji nr [...] wnieśli M. T. i T. T., wskazując, że nie jest pewne, że po wznowieniu postępowania w tej sprawie mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej (art. 146 § 2 k.p.a.). Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r., NR [...], Wojewoda [...], utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Organ wskazał, że zgodnie z art. 152 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej, właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Stosownie do § 2 cytowanego przepisu rozstrzygnięcie tej kwestii następuje w formie postanowienia. Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji zostały opisane przez pojęcie niedookreślone "jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.'' Ocena stopnia prawdopodobieństwa uchylenia decyzji należy do swobodnego uznania organu, ale już samo wstrzymanie wykonania decyzji nie jest rozstrzygnięciem opartym na zasadzie uznaniowości. Jeżeli organ stwierdzi istnienie przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji ma obowiązek dokonania takiej czynności poprzez wydanie postanowienia w sprawie. Do stwierdzenia zaistnienia określonego w przepisie warunku wystarczy, że istnieje przekonanie organu o zasadności przesłanek do wznowienia postępowania. Do zastosowania art. 152 § 1 k.p.a. wystarczy tylko wskazanie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania i to bez względu na stopień tego prawdopodobieństwa. Po dokładnej analizie akt sprawy Wojewoda [...] potwierdził stanowisko Prezydenta [...] wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu, iż brak jest przesłanki, która skutkowałyby wstrzymaniem wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] października 2019 r., Nr [...]. W ocenie organu odwoławczego, w tej sprawie nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji dotychczasowej. Decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2020 r., uznając, iż w sprawie nie zachodziły przesłanki do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. albowiem skarżącym nie przysługiwał przymiot strony postępowania o pozwolenie na budowę, gdyż ich nieruchomość nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektów budowlanych objętych kwestionowaną decyzją. Skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] lipca 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył T. T., zaskarżając je w całości. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż domaga się niezwłocznego wstrzymania wykonania decyzji nr [...] z uwagi na to, że nie jest pewne, że po wznowieniu postępowania w tej sprawie mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej (art. 146 § 2 k.p.a.). Zdaniem skarżącego, już po pobieżnej analizie zarzutów co do niezgodności z prawem decyzji nr [...] staje się jasne, z bardzo dużym prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, że po wznowieniu postępowania powinna zapaść decyzja odmienna, tj. pozwolenie na budowę nie powinno być udzielone. W ocenie skarżącego, decyzja nr [...] została wydana z rażącym naruszeniem prawa i w wyniku wznowienia postępowania powinna zostać uchylona. Zaskarżone postanowienie zostało wydane niewłaściwie, na podstawie arbitralnego, niczym nie popartego stanowiska organu. Tym bardziej, że po powzięciu informacji zawartych w odwołaniu, uzupełnieniach i podsumowaniu Wojewoda powinien był wszcząć w tej sprawie postępowanie z urzędu zgodnie z art. 152 § 1 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 poz. 2325 – zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że nie narusza ono prawa w stopniu dającym podstawę do jego uchylenia. Przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w nadzwyczajnym trybie postępowania administracyjnego jakim jest tryb wznowienia postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 152 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej, właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Podkreślić również należy, że termin "okoliczności sprawy", jest terminem niedookreślonym. Należy przez niego rozumieć dowody przemawiające za przekonaniem, że wstrzymaniu wykonania decyzji ostatecznej najprawdopodobniej towarzyszyć będzie uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania. W konsekwencji, w postępowaniu o wstrzymanie wykonania decyzji nawet ustalenie istnienia przesłanki wznowieniowej nie przesądza o wstrzymaniu wykonania decyzji, ale dopiero uprawdopodobnienie, że przesłanka wznowieniowa doprowadzi do uchylenia decyzji na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., co obliguje organ do wstrzymania wykonania decyzji w oparciu o art. 152 § 1 k.p.a. W świetle powyższego, obowiązkiem organu jest dokonanie oceny, czy w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku postępowania wznowieniowego. Wydając postanowienie na podstawie art. 152 § 1 k.p.a., właściwy organ winien wziąć pod uwagę wszystkie dostępne na tym etapie postępowania okoliczności faktyczne i prawne, przede wszystkim materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy zakończonej dotychczasową decyzją i na tej podstawie wstępnie ocenić, czy istnieją podstawy do przyjęcia, że decyzja zostanie uchylona. Wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 k.p.a. winno być przy tym traktowane jako środek ostateczny, oparty na udokumentowanych i wiarygodnych materiałach dowodowych. Zbyt szybkie wstrzymanie decyzji, niepoparte dostatecznie udokumentowanymi dowodami na istnienie przesłanek, wskazujących na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji, może stanowić naruszenie zasady ogólnej trwałości decyzji administracyjnej (por. wyroki NSA z 10 lutego 2011 r., II OSK 295/10; z dnia 23 lutego 2012 r., II OSK 2353/10, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, organ odwoławczy prawidłowo uznał, że okoliczności, które stanowiły podstawę wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. nie pozwalały przyjąć, że zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] października 2019 r., Nr [...] we wznowionym postępowaniu. Samo subiektywne twierdzenie skarżącego, że już po pobieżnej analizie zarzutów co do niezgodności z prawem decyzji nr [...] staje się jasne, z bardzo dużym prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, po wznowieniu postępowania powinna zapaść decyzja o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę nie stanowiło podstawy do wstrzymania wykonania tej decyzji. To organ ocenia czy zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu. W tej sprawie organ nie znalazł podstaw do zastosowania art. 152 § 1 k.p.a., uznając, po dokonaniu analizy wniosku o wznowienie postępowania oraz akt sprawy, że nie zachodziło prawdopodobieństwo uchylenia decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] października 2019 r. Ocena ta znalazła potwierdzenie w decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. o odmowie uchylenia decyzji własnej z dnia [...] października 2019 r. oraz w utrzymującej ją w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2020 r., w których organy uznały, że sprawie nie zachodziły przesłanki do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., gdyż wnioskodawcom nie przysługiwał przymiot stron postępowania o pozwolenie na budowę. Wojewoda wskazał w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lipca 2020 r., że przeprowadzona z uwzględnieniem indywidualnych, konkretnych parametrów projektowanej inwestycji analiza przepisów prawa materialnego, o których mowa w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego wykazała, że nie wprowadzają one jakichkolwiek ograniczeń w zagospodarowaniu nieruchomości wnioskodawców. W związku z powyższym, obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji nie obejmuje należącej do nich nieruchomości nr [...] położonej przy ul. W. w W., nie mają oni więc przymiotu stron w tym postępowaniu. Zatem w niniejszej sprawie nie zaistniała przywołana przez wnioskodawców przesłanka określona wart. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Zdaniem Sądu, przez pryzmat wskazanych decyzji wydanych w postępowaniu głównym należy oceniać zaskarżone postanowienie. Powoduje to, że argumentacja stojąca za ich wydaniem, po pierwsze, powinna być traktowana jako odpowiadająca przyczynom, z powodu których Wojewoda [...] nie uznał, by zachodziło w sprawie prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, a po drugie, powinna być uznana za wystarczającą do oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji dotychczasowej. Dodać należy, iż wyrokiem z dnia 11 czerwca 2021 r., VII SA/Wa 1782/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny dostrzega, że uzasadnienie organu odwoławczego jest niezwykle lakoniczne i poza wskazaniem, iż nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji dotychczasowej nie zawiera dalszych wyjaśnień. Sąd, kwalifikując powyższe jako uchybienie art. 107 § 3 w zw. z art. 124 § 2 k.p.a., uznał jednak, że nie miało ono wpływu na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2020 r. nie narusza prawa w stopniu dającym podstawę do jego uchylenia. Z powyższych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji. Sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.