VII SA/Wa 1784/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędziowie sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, sędzia WSA Tomasz Stawecki (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 lipca 2016 r. sprawy ze skargi S. O. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]maja 2015 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zwłokę w wydaniu decyzji oddala skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]maja 2015 r., znak: [...], po rozpatrzeniu zażalenia S. O., zwanego dalej również "skarżącym", utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...]z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak: [...], nakładające na S. O. karę pieniężną w wysokości 3.500 zł za siedem dni zwłoki w wydaniu decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr ew. [...] w miejscowości [...]w gminie [...]. Jako podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia organ wskazał art. 138 § 1 pkt. 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, z późn. zm., dalej "k.p.a.") oraz art. 88a ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409; z późn. zm.; dalej "p.b."). Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika ponadto, że dla rozstrzygnięcia sprawy kluczowe znaczenie miał art. 35 ust. 6 w związku z art. 35 ust. 8 p.b. Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego została wydana w następujących okolicznościach faktycznych. W dniu [...]września 2013 r. do S. O. wpłynął wniosek inwestora o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr ew. [...] w miejscowości [...]w gminie [...]. Następnie, w dniach [...]i [...]września 2013 r. inwestor uzupełnił brakujące dokumenty do wniosku. Po dokonaniu odpowiednich czynności, w dniu [...]października 2013 r. S. O. wydał zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz o możliwości zapoznania się przez strony z aktami sprawy, uzyskania wyjaśnień w sprawie oraz składania wniosków i zastrzeżeń w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia. Zawiadomienie było skierowane do 15 (piętnastu) osób fizycznych, w tym do inwestora, z inicjatywy którego toczyło się postępowanie w sprawie zatwierdzenia ww. projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Po upływie terminu zapoznania się przez strony z aktami sprawy, w dniu [...] grudnia 2013 r. S. O. wydał decyzję nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr ew. [...] w miejscowości [...]w gminie [...]. Wykonując obowiązek nadzoru nad terminowością wydawanych przez organy powiatowe decyzji o pozwoleniu na budowę, w dniu [...]stycznia 2015 r. Wojewoda [...]wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wymierzenia kary S. O. za niezakończenie w ustawowym terminie postępowania w sprawie wydania decyzji nr [...] z dnia [...].12.2013 zatwierdzającej opisany wyżej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. O wszczęciu postępowania został powiadomiony S. O.. Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie wymierzenia kary, Wojewoda [...]wydał postanowienie nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015r., znak: [...], nakładające na S. O. karę pieniężną w wysokości 3.500 zł za siedem dni zwłoki w wydaniu decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr ew. [...] w miejscowości [...]w gminie [...]. Postanowienie nr [...] zostało wydane na podstawie art. 35 ust. 6 i 7, w związku z art. 82 ust. 3 p.b., a także w związku z art. 123 § 1 k.p.a. Kara została wymierzona z tego powodu, że postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę zakończone decyzją S. O. z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...], trwało łącznie 73 dni, a nie 65 dni, jak wynika z art. 35 ust. 6 pkt 1 p.b. Po przeanalizowaniu akt sprawy organ wojewódzki stwierdził, że termin 65-dniowy rozpoczął swój bieg faktycznie od daty uzupełnienia przez inwestora wniosku o pozwolenie na budowę, tj. w dniu [...]września 2013 r. Z kolei decyzja S. O. nr [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę została wydana w dniu [...] grudnia 2013 r. Po obliczeniu okresu trwania postępowania i dokonaniu korekty tego okresu zgodnie z właściwymi przepisami (z uwagi na fakt, że ustawowy termin zakończenia postępowania przypadał w dzień wolny od pracy) należało przyjąć, że postępowanie trwało łącznie 73 dni. Oznacza to, że S. O. dopuścił się 7-dniowej zwłoki w wydaniu rozstrzygnięcia kończącego postępowanie administracyjne w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę. Organ wojewódzki podkreślił przy tym, że ustalony w art. 35 ust. 6 pkt 1 p.b. obowiązek wydania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni stanowi instrument realizacji zasady szybkości postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 12 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Określenie w art. 35 ust 6 pkt 1 p.b. ustawowego terminu, w którym organ powinien zakończyć postępowanie i podjąć decyzję w przedmiocie pozwolenia na budowę, stanowi gwarancję ochrony praw inwestora do rozpatrzenia wniosku w rozsądnym terminie. Według organu wojewódzkiego skarżący w niniejszej sprawie nie dochował wskazanego ustawowego terminu. Tym samym ziściła się przesłanka zawarta w art. 35 ust. 6 p.b. W związku z tym, na podstawie tego samego przepisu, Wojewoda [...]jako organ wyższego stopnia wymierzył S. O., w drodze postanowienia z [...] kwietnia 2015 r., karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Dla 7-dniowego okresu zwłoki kara ta wyniosła 3.500 zł. Na postanowienie organu wojewódzkiego z dnia [...] kwietnia 2015 r. skarżący wniósł zażalenie. Skarżący zarzucił postanowieniu naruszenie art. 35 ust. 6 w związku z art. 35 ust. 8 p.b. poprzez nieuzasadnione uwzględnienie przy obliczaniu terminu, w jakim S. O. wydał decyzję w sprawie pozwolenia na budowę, okresów opóźnień spowodowanych z winy stron oraz z przyczyn niezależnych od organu, a także terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności. Skarżący nie zgodził się z postanowieniem organu wojewódzkiego wskazując, że już dnia [...]października 2013 r., a zatem w 28. lub może w 30. dniu postępowania wysłano do stron zawiadomienie o wszczęciu postępowania i zakreśleniu 7-dniowego terminu do zapoznania się z aktami postępowania. Doręczenie piętnastu stronom zawiadomienia wraz z przekazaniem informacji zwrotnej nastąpiło w dniach od [...]października 2013 r. do [...]listopada 2013r. Zatem zdaniem skarżącego tylko i wyłącznie z winy opieszałości operatora pocztowego, który był odpowiedzialny za doręczenie zawiadomień oraz z winy stron, które nie podejmowały korespondencji, nie zaś z winy skarżącego doszło do opóźnień w wydaniu decyzji. Zgodnie z przekonaniem skarżącego w żadnym wypadku nie można negatywnymi skutkami wynikającymi z opieszałości operatora pocztowego obciążać organu wydającego decyzję w sprawie pozwolenia na budowę. Organ ten nie mógł przecież zakładać, że doręczenie przesyłki wraz z poinformowaniem organu o jej doręczeniu zajmie aż 19 dni. Skarżący podkreślił jednocześnie, że nie mógł wydać decyzji w sprawie pozwolenia na budowę wcześniej, gdyż oczekiwał na ewentualne zastrzeżenia, które mogły być zgłoszone przez strony postępowania. Uzasadniając przyjęte stanowisko skarżący stwierdził, że zgodnie z art. 35 ust. 8 p.b. do 65-dniowego terminu na wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, zatem okres trwania postępowania w sprawie pozwolenia na budowę powinien być pomniejszony w szczególności o czas przechowywania w placówce pocztowej korespondencji niepodjętej przez trzy strony postępowania. Reasumując zażalenie skarżący stwierdził, że wojewoda niesłusznie uznał, iż przedmiotowa decyzja w sprawie pozwolenia na budowę została wydana z przekroczeniem 65-dniowego terminu. Wojewoda pominął bowiem treść przepisu art. 35 ust. 8 ustawy p.b. i wliczył do ww. terminu okresy opóźnień, które wynikały bądź z winy stron bądź też z przyczyn niezależnych od organu. Zdaniem skarżącego nie ulega wątpliwości, iż decyzję w sprawie pozwolenia na budowę wydano już w 54., względnie w 59. dniu postępowania, czyli w okresie, który jest w pełni zgodny z przepisami prawa. W związku z powyższymi zarzutami, skarżący wniósł w zażaleniu o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, a także o wstrzymanie wykonywania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpatrzenia przedmiotowego zażalenia. Zażalenie S. O. na postanowienie organu wojewódzkiego z dnia [...] kwietnia 2015 r., rozpatrzył Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "GINB") jako organ II instancji. GINB decyzją z dnia [...]maja 2015 r., znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji GINB wskazał kluczowe okoliczności faktyczne istotne dla zaskarżonej decyzji organu wojewódzkiego, jak i dla decyzji wydanej przez organ II instancji w rezultacie zażalenia. Analizując stronę faktyczną sprawy GINB stwierdził, że wydanie przez skarżącego w dniu [...]października 2013r. zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę zostało dokonane z zachowaniem zasad wynikających z art. 12 i 35 k.p.a., tj. zasady szybkości postępowania i działania bez zbędnej zwłoki. Jednocześnie GINB zauważył i podkreślił, że skarżący wydał (tzn. podpisał) omawiane zawiadomienie w dniu [...]października 2013r., ale nie wysłał go w tym dniu, lecz jak wskazują daty stempli pocztowych dopiero w dniu [...]października 2013 r., a więc jedenaście dni po jego podpisaniu. Zwłoka w tym zakresie mogła stać się jedną z rzeczywistych przyczyn opóźnienia zakończenia postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę. Ponadto GINB podzielił pogląd organu I instancji, a tym samym zakwestionował opinię skarżącego wyrażoną w zażaleniu, że do 65-dniowego okresu postępowania nie powinno się wliczać okresu doręczeń zawiadomienia z dnia [...]października 2013 r. o wszczęciu postępowania. Zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych wyrażonym m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 2166/10 do czynności, o których mowa w art. 35 ust. 8 ustawy p.b. nie można zaliczyć zwykłych czynności procesowych takich, jak okresy zapoznania się z dokumentacja i oczekiwanie na doręczenie korespondencji, powiadomienie stron o wszczęciu postępowania czasu danego stronom na zapoznanie się z aktami sprawy, czy też uczestniczenia w przeprowadzeniu dowodu (art. 77 § 4, art. 79 § 2 i art. 81 k.p.a.). Są to bowiem czynności konieczne do dopełnienia w każdym postępowaniu administracyjnym i mieszczą się one w maksymalnym czasie postępowania o wydanie pozwolenia budowlanego, wyznaczonym przez ustawę na 65 dni. GINB stwierdził także, że ów 19-dniowy okres wynikający z przedłużających się doręczeń nie może być również uznany za okres, w którym postępowanie nie mogło się toczyć "z przyczyn niezależnych od organu" w rozumieniu art. 35 ust. 8 p.b. Zdaniem organu II drugiej instancji są to, jak wyżej wskazano, zwykle czynności postępowania stanowiące składniki postępowania z udziałem organu. Taka interpretacja jest też zgodna ze stanowiskiem sądów administracyjnych. Na tę okoliczność organ powołał i zacytował fragmenty uzasadnień trzech orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, a także orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 767/07. Organ zwrócił także uwagę, że art. 35 ust. 8 p.b. celowo posługuje się generalnymi określeniami "okresy opóźnień spowodowane z winy stron" oraz "z przyczyn niezależnych od organu", aby objąć nimi zdarzenia nadzwyczajne, nie występujące zwykle w obrocie prawnym. Tylko takie okoliczności uzasadniają zawieszenie biegu terminu ustalonego w art. 35 ust. 6 p.b. Natomiast, zdaniem organu, okoliczności powołanych w zażaleniu skarżącego, nie można uznać za odpowiadające kategoriom wskazanym w art. 35 ust. 8 p.b. W odniesieniu do art. 35 ust. 6 p.b. organ II instancji wskazał ponadto, że analogiczny przepis zawarty jest w kodeksie postępowania administracyjnego jako art. 35 ust. 5. Wykładnia przepisów ustawy Prawo budowlane nie powinna być odmienna od tej która przyjmuje się w odniesieniu do przepisów k.p.a. Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności faktyczne i prawne GINB postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję organu wojewódzkiego z dnia [...] kwietnia 2015 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożonej w dniu [...] lipca 2015 r. skarżący zarzucił postanowieniu GINB z dnia [...]maja 2015 r., naruszenie: (1) przepisów prawa materialnego tj. art. 35 ust. 6 w zw. z art. 35 ust. 8 p.b. poprzez nieuzasadnione uwzględnienie przy obliczaniu okresu, w jakim skarżący prowadził postępowanie w sprawie o pozwolenie na budowę, opóźnień wynikających z przyczyn niezależnych od organu, oraz (2) naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 11 k.p.a., poprzez sporządzenie uzasadnienia, które w znikomym stopniu wyjaśnia zasadność przesłanek i którymi kierował się organ wydający decyzje przy załatwieniu sprawy. Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wniósł na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia organu II instancji oraz poprzedzającego je postanowienia organu wojewódzkiego z dnia [...] kwietnia 2015 r. Dodatkowo, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz na podstawie art. 200 p.p.s.a. o zasądzenie od organu administracji zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W skardze powtórzone zostały zarzuty zawarte we wcześniejszym zażaleniu na decyzję organu I instancji. W związku z powyższym według skarżącego nałożenie na S. O. grzywny należy uznać za rażące naruszenie art. 35 ust. 6 w zw. z ust 8 p.b. W odpowiedzi na skargę sporządzonej [...]sierpnia 2015 r., znak: [...], GINB wniósł o oddalenie skargi. Organ jeszcze raz wyjaśnił, że okoliczności podniesione w skardze nie wstrzymują biegu terminu do wydania decyzji o pozwolenie na budowę. Nie są to bowiem okoliczności szczególne, a jedynie zwykle czynności postępowania. Na poparcie swoich argumentów organ wskazał na utrwaloną linię orzeczniczą sądów administracyjnych akceptujących powyższy pogląd. Ponadto odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania mającego wpływ na wynik sprawy tj. do zarzutu opartego na art. 11 k.p.a. jakoby organ II instancji w znikomym stopniu wyjaśnił zasadność przesłanek, którymi kierował się organ wydający decyzję o załatwieniu sprawy, organ II instancji podkreślił, że zarzut ten jest niezasadny. W uzasadnieniu postanowienia z dnia [...]maja 2015r. organ II instancji w pełni wyjaśnił bowiem przesłanki, którymi się kierował przy wydaniu tego rozstrzygnięcia. Organ podkreślił również, że powołanie się przez skarżącego na wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2011r., sygn. akt II OSK 1765/10 w przedmiotowej sprawie nie jest trafne. Wbrew twierdzeniom skarżącego, organ spełnił wymogi wynikające z zasady przekonywania przewidzianej w art. 11 k.p.a., ponieważ nie pominął milczeniem żadnego z istotnych twierdzeń zażalającej się strony oraz odniósł się do faktów istotnych dla przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zadaniem Sądu jest, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.), dokonanie kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego pod względem zgodności z prawem, czyli prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Po przeprowadzeniu wnikliwej analizy zgromadzonego materiału oraz rozważeniu stanowisk stron i podniesionych przez nie argumentów, Sąd stwierdza, że skarga na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]maja 2015 r. utrzymującą w mocy postanowienie Wojewody [...]z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak: [...], nakładające na S. O. karę pieniężną w wysokości 3.500 zł za siedem dni zwłoki w wydaniu decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, jest bezzasadna. Sąd podzielił główne argumenty przedstawione przez organ II instancji, a jednocześnie argumenty skarżącego uznał za nie zasługujące na uwzględnienie. W szczególności Sąd podzielił opinię organu, że 19-dniowy okres doręczeń, a także oczekiwanie w przypadku trzech osób fizycznych będących stronami postępowania o pozwolenie na budowę przez okres 14 dni niezbędne dla przechowania przesyłki w urzędzie pocztowym nie może być uznane za okres, którego z przyczyn niezależnych od organu nie wlicza się do terminów przewidzianych dla dokonania określonej czynności. Zdaniem Sądu oczekiwanie na doręczenie stronom zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę powinno być traktowane jako zwykły okres, który należy zaliczać do postępowania w sprawie. Stanowisko takie znajduje swoje pełne uznanie w orzecznictwie sądów administracyjnych, czemu dał wyraz Organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Jest ono również bez zastrzeżeń przyjmowane w nauce prawa. Podkreśla się bowiem, że art. 35 ust. 8 p.b. odnosi się jedynie do nadzwyczajnych działań zmierzających do nadania procedurze właściwego biegu. Nie można zatem uznać za takie czynności np. zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania (art. 61 § 4 k.p.a.), zawiadomienia stron o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy oraz o możliwości uczestniczenia w przeprowadzeniu dowodu (art. 77 § 4, art. 79 § 2, art. 81 k.p.a.), nieuzasadnionego oczekiwania organu na pismo, które nie ma wpływu na bieg sprawy, czy zasięgnięcia porady organów nadrzędnych co do sposobu załatwienia sprawy. (vide: A. Ostrowska, Komentarz do art. 35 ustawy Prawo budowlane, w: Prawo budowlane. Komentarz, pod redakcją A. Glinieckiego, wyd. 1, Warszawa 2012, s. 343-341, wraz z cytowanym tam dodatkowym orzecznictwem NSA oraz WSA w Warszawie). Fakt potwierdzenia omawianego stanowiska przez komentatorów ustawy Prawo budowlane oznacza, że prezentowany pogląd nie może być już uznawany za przypadkowy lub nieistotny dla judykatury. Sąd zauważa przy tym, że stanowisko skarżącego w sprawie sposobu traktowania 19-dniowego okresu doręczeń w świetle art. 35 ust. 8 p.b. jest niekonsekwentne. W petitum skargi skarżący twierdzi, że był to "okres opóźnienia z przyczyn niezależnych od organu", dopowiadając w uzasadnieniu, że fakt opóźnienia wynikał "tylko i wyłącznie z winy opieszałości operatora pocztowego, który był odpowiedzialny za doręczenie zawiadomień" (k. 4). Wskazanie na operatora pocztowego nie jest jednak przekonujące, gdyż jak zauważył organ II instancji, skarżący nie złożył reklamacji na nienależyte wykonanie usługi dostarczenia zawiadomienia do stron postępowania. Jednocześnie na tej samej stronie uzasadnienia skarżący sugeruje, tak jak w zażaleniu od decyzji organu I instancji, że do opóźnienia doszło również "z winy stron, które nie podejmowały korespondencji". Niezależnie od niespójności zarzutów skarżącego w odniesieniu do przyczyn opóźnienia, zdaniem Sądu pogląd przypisujący stronom zawiadomienia winę w tym zakresie należy uznać za niedorzeczny. Sąd podkreśla dodatkowo, że wykładnia systemowa art. 35 ust. 8 oraz art. 35 ust. 6 p.b. wskazuje wyraźnie, że pierwszy ze wskazanych przepisów ma charakter wyjątku od reguły nakładania kar w przypadku przekroczenia 65-dniowego terminu na wydanie pozwolenia na budowę. Art. 35 ust. 8 p.b. ma zatem charakter lex specialis w stosunku do art. 35 ust. 6 p.b. W związku z tym przepis formułujący wyjątek powinien być rozumiany ściśle i niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca zawartych w nim wyrażeń językowych (vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2166/10). Główny argument skarżącego odwołujący się do 19-dniowego terminu doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania przez S. O. nie broni się również w kategoriach faktycznych. Sąd po dokonaniu analizy akt sprawy stwierdził, że zawiadomienia o wszczęciu postępowania datowane na dzień [...]października 2013 r. zostały w rzeczywistości wysłane dopiero w dniu [...]października 2013r., a więc po 11 dniach niewskazywanej przez skarżącego i nieuzasadnionej przerwy. Dostrzegł to również organ drugiej instancji (strona 3 uzasadnienia decyzji GINB) i w tym zakresie sąd rozpatrujący niniejszą sprawę podziela dokonaną przez organ interpretację faktów sprawy istotnych dla jej rozstrzygnięcia. Dodatkowo sąd stwierdził, że na podstawie analizy tzw. zwrotek, niebudzącym wątpliwość faktem jest to, że ostatecznym dniem, w którym nastąpiło doręczenie zawiadomienia z dnia [...]października 2013 r. o wszczęciu postępowania był dzień [...]listopada 2013 r. Ponieważ zgodnie z przepisami organ miał obowiązek zapewnić stronom 7-dniowy termin na zapoznanie się z aktami sprawy oraz zgłoszenie ewentualnych wniosków i uwag, skarżący miał więc możność wydać decyzję o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu już w dniu [...]listopada 2013 r., bądź ostatecznie [...]listopada 2013 r. Tymczasem decyzja została wydana w sprawie dopiero w dniu [...] grudnia 2013 r., a zatem po kolejnych kilkunastu dniach opóźnienia niewynikającego z przesłanek wskazanych w art. 35 ust. 8 p.b. W związku z tym Sąd nie podzielił zupełnie oceny spełnienia przesłanek z art. 35 ust. 8 p.b. przedstawionej przez skarżącego. Natomiast w stosunku do wniosku złożonego przez skarżącego na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę wziął pod uwagę okoliczność, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 października 2015 r. po rozpoznaniu wniosku S. O. o wstrzymanie wykonalności postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]maja 2015 r., znak: [...] ze skargi S. O. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zwłokę w wydaniu decyzji odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postanowienie to wraz z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącemu. Podnoszenie zatem w skardze powyższego zarzutu jest zatem bezprzedmiotowe. Sąd nie przyjął również i uznał za bezzasadny sformułowany w skardze zarzut naruszenia przepisów postępowania mającego wpływ na wynik sprawy, a więc zarzut oparty na dyspozycji normy prawnej wynikającej z art. 11 k.p.a. W tym zakresie Sąd po wnikliwej analizie akt sprawy podzielił stanowisko organu II instancji stwierdzając, że nie doszło do sporządzenia uzasadnienia, w którym zasadność przesłanek wydania decyzji byłaby wyjaśniona zaledwie w znikomym stopniu. Sąd uznał wyjaśnienia organu II instancji za wyczerpujące zarówno w odniesieniu do strony prawnej rozpatrywanego zażalenia na decyzję organu wojewódzkiego, jak i od strony faktycznej. Decyzja organu II instancji zawiera również właściwe wymagane przez przepisy prawa pouczenia kierowane do strony. Biorąc pod uwagę przedstawioną analizę przepisów prawa mających zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, zasady rozumowania prawniczego i okoliczności faktyczne istotne w sprawie, Sąd w pełni podzielił stanowisko organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a skarga całkowicie niezasadna. W związku z tym, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2012r., poz. 270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.