VII SA/Wa 1827/13

Dnia 19 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi D. W. i M. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedstawienia ekspertyzy postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W skardze z dnia 24 lipca 2013 r. skarżący D. W. i M. W. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r., Nr [...], którym uchylono postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zwanego dalej "PINB", [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., Nr [...], i na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane nałożono na D. i M. W. oraz K. i E. S. obowiązek przedłożenia w PINB [...] w ciągu 2 miesięcy od dnia doręczenia niniejszego postanowienia, ekspertyzy stanu technicznego lokalu mieszkalnego nr [...] usytuowanego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w W., ze szczególnym uwzględnieniem nieprawidłowości w obrębie tarasu lokalu nr [...] i stropodachu a także określeniem robót budowlanych niezbędnych do wykonania celem usunięcia występujących nieprawidłowości w zakresie stanu technicznego. Skarżący w ogóle nie uzasadnili swojego wniosku pod względem ustawowych przesłanek wynikających z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", kwestionując wyłącznie legalność skierowania do nich ww. obowiązku i sposób przeprowadzenia przez organy postępowania wyjaśniającego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynność, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Ww. przepis, choć przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek strony, to uzależnia skorzystanie z takiego środka prawnego w sytuacji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem ograniczona od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w ww. przepisie. Obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie skarżący w ogóle nie uzasadnili wniosku o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia przez pryzmat wystąpienia ww. dwóch przesłanek. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd administracyjny jest władny rozpoznać wniosek o wstrzymanie aktu administracyjnego tylko i wyłącznie pod kątem zaistniałych przesłanek określonych w tym przepisie (tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). Natomiast wnioskodawcy uzasadniając swój wniosek nie mogą powoływać się na niezgodność zaskarżonego postanowienia z prawem, ponieważ ta kwestia będzie przedmiotem oceny Sądu Administracyjnego w toku rozprawy, a nie na etapie zastosowania ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 p.p.s.a. W postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 184/05, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności aktu administracyjnego z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności takiego aktu. Z tych względów, podnoszone przez wnioskodawców zarzuty dotyczące wadliwości zaskarżonego postanowienia będą mogły być jedynie rozpoznane przez Sąd na rozprawie, ponieważ ocena tych zarzutów wiąże się bezpośrednio z dokonaniem kontroli zaskarżonego postanowienia pod względem zgodności z konkretnymi normami prawa materialnego i procesowego. Nie są to zatem przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogące skutkować wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Mając powyższe na względzie, w ocenie Sądu, w świetle powołanych wyżej przepisów prawa i wniosku strony skarżącej oraz okoliczności faktycznych i prawnych niniejszej sprawy, nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania ww. postanowienia. Skarżący we wniosku nie wskazali konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.