VII SA/Wa 1855/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2015 r. wniosku A. S. i L. K. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestników postępowania sprawy ze skargi G. Z. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanawia: odmówić dopuszczenia A. S. i L. K. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestników postępowania. G. Z., dalej jako "skarżący", złożył do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] grudnia 1991 r. jako "zezwalającego na użytkowanie budynku mieszkalnego i jednorodzinnego na działce nr ew. [...] w [...]". Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. A. S.-K. i L. S., dalej jako "wnioskodawcy", wnieśli o dopuszczenie ich do udziału w postępowaniu sądowym z ww. skargi G. Z. Ponadto wnieśli o "przeprowadzenie wym. postępowania w związku z postępowaniem w tut. Sądzie sygn. akt IV SA/Wa 1083/14 w sprawie ze skargi G. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2014 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania działki nr ew. [...] w [...] z ich udziałem jako stron postępowania" oraz o "zawieszenie wym. postępowania do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego przez [...] Urząd Wojewódzki w sprawie budynku na działce nr ew. [...] w [...] (w zakresie zezwolenia na budowę jak i w zakresie zezwolenia na użytkowanie)." Wnioskodawcy w uzasadnieniu pisma z dnia [...] kwietnia 2015 r. stwierdzili, iż są bezpośrednimi sąsiadami nieruchomości na działkach nr ew. [...] i [...] w [...]. Posiadają w związku z tym interes w planowanej przez inwestora rozbudowie budynku na działce nr ew. [...]. Podkreślili, iż w ww. postępowaniu sądowym o sygn. akt IV SA/Wa 1083/14 zostali uznani za strony postępowania, natomiast w niniejszym postępowaniu sądowym o sygn. akt VII SA/Wa 1855/14 zostali pominięci. Zdaniem wnioskodawców oba ww. postępowania mają ze sobą ścisły związek. Uważają, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 20 listopada 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1855/14 dał temu wyraz zobowiązując Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do uzupełnienia akt poprzez nadesłanie kompletnych akt dotyczących zarówno decyzji Naczelnika Urzędu Gminy [...] z dnia [...] września 1989 r. zezwalającej na budowę, jak i decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] grudnia 1991 r. zezwalającej na użytkowanie budynku wybudowanego na działce o nr. ew. [...] rażąco, wbrew przepisom. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznawany wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Wyjaśnić na wstępie należy (wobec argumentacji w nim zawartej), iż zgodnie z treścią art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 33 § 1 tej ustawy, osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie (v. art. 33 § 2 p.p.s.a.). W kontekście tego ostatniego przepisu należy dodać, iż jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 3 września 2014 r. sygn. akt II OZ 783/14 (Lex nr 1530818), wnosząc o dopuszczenie do udziału w sprawie podmiot powinien wykazać, że wynik postępowania administracyjnego dotyczy interesu prawnego tego podmiotu. "Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego." Natomiast w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 4 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OZ 238/14 (Lex nr 1461323) Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, iż o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż postępowanie sądowe wszczęte zostało ze skargi G. Z. Dotyczy postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującego w mocy orzeczenie organu I instancji o odmowie wszczęcia z wniosku skarżącego postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Dodać należy, iż oprócz skarżącego, w postępowaniu administracyjnym, w tym przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, występował wyłącznie skarżący – G. Z. Tym samym, stroną postępowania sądowego w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 32 i art. 33 § 1 p.p.s.a. jest wyłącznie G. Z. i skarżony organ. Przy czym, biorąc pod uwagę, iż sprawa dotyczy "potwierdzenia przyjęcia do użytkowania" budynku zrealizowanego w [...], na działce oznaczonej wówczas nr ewid. [...], Sąd uznał, iż w postępowaniu ze skargi G. Z. (kwestionującego w istocie budynek zrealizowany na ww. działce, przyjęty następnie do użytkowania na mocy pisma/decyzji organu z dnia [...] grudnia 1991 r.), winien brać udział także obecny właściciel spornej zabudowy. Stąd też Sąd postanowił zawiadomić o terminie rozprawy także M. D. Nie miał natomiast obowiązku zawiadamiania o rozprawie żadnych innych podmiotów, w tym wnioskodawców, albowiem w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony osoby te nie występowały. Niemniej, wobec złożenia przez A. S.-K. i L. S. wniosku o dopuszczenie do udziału w niniejszym postępowaniu sądowym, Sąd obowiązany był wniosek ten rozpoznać z uwzględnieniem stanu sprawy i ww. art. 33 § 2 p.p.s.a., a tym samym obowiązany był rozważyć, czy wnioskodawcy wykazali swój interes prawny w niniejszej sprawie. Analizując argumenty podniesione przez wnioskodawców, Sąd nie dopatrzył się jednak istnienia takiego związku pomiędzy zaskarżonym postanowieniem (o charakterze formalnym) a sytuacją prawną wnioskodawców, który uzasadniałby dopuszczenie ich do udziału w postępowaniu w charakterze uczestników. informacje o jednostce. Osoby te wskazały na to, iż są właścicielami działki bezpośrednio sąsiadującej z działką ze sporną zabudową o nr ewid. [...] (przy czym, w żaden sposób tego nie wykazali). Podnieśli, że nie zgadzają się na żadną rozbudowę istniejącego budynku. Powołali się przy tym na sprawę o sygn. akt IV SA/Wa 1083/14. Dotyczy ona decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, ze skargi G. Z. Nie dostrzegli jednak zupełnie, iż sprawa niniejsza nie odnosi się do żadnej decyzji merytorycznej skutkującej zezwoleniem na rozbudowę budynku istniejącego na ww. działce o nr ewid. [...]. Nie dotyczy bowiem ani pozwolenia na budowę, ani warunków zabudowy dla takiej inwestycji (w sprawie tej ostatniej, jak sami wskazali, biorą już udział). Stąd też wskazane powyżej okoliczności zupełnie nie mogły przemawiać za uwzględnieniem rozpoznawanego wniosku. Nie stanowiły bowiem o interesie prawnym wyżej wymienionych w niniejszej sprawie. W konsekwencji Sąd uznał, biorąc pod uwagę charakter formalny zaskarżonego postanowienia (utrzymującego w mocy postanowienie wydane z wniosku skarżącego), iż wnioskodawcy nie wykazali, aby wynik postępowania dotyczył ich interesu prawnego (osobistego, bezpośredniego, konkretnego i realnego). Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.