VII SA/Wa 1895/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Asesor WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska (spr.), , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi D. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania określonych czynności. skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2007r. (nr [...]), działając na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), dalej zw. kpa, oraz art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz.2016 z późn. zm.), dalej zw. Prawem budowlanym, po rozpatrzeniu odwołania D. M. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] czerwca 2007 r., (nr [...]), stwierdzającej wykonanie przez M. B. - inwestora budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...], położonej w S. przy ul. [...] - obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] kwietnia 2002r, (nr [...]) -utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ przytoczył stan faktyczny w sprawie wskazując, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. ww. decyzją z dnia [...] kwietnia 2002r., nałożył na inwestora obowiązek wykonania czynności mających na celu doprowadzenie przedmiotowego budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z prawem polegających na: wykonaniu zaleceń wynikających z przedłożonej w dniu 26 kwietnia 2002r. ekspertyzy technicznej dotyczącej więźby dachowej, stropów międzypiętrowych, podciągu na I piętrze opisanych w punkcie 6 p.n. "Analiza wyników przeprowadzonych obliczeń i zaleceń", likwidacji wszystkich otworów okiennych w ścianie budynku od strony działki nr ew. [...], będącej własnością J. D. poprzez zamurowanie bloczkami szklanymi typu luxfer. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2004r., (nr [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem dnia 13 października 2005r., (sygn. akt: VII SA/Wa 33/05) oddalił skargę na ww. decyzję. Skarga kasacyjna złożona od ww. wyroku została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 grudnia 2006 r.,(sygn. akt: II OSK 78/06). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] marca 2005r. (nr [...].), zatwierdził projekt budowlany zamienny obejmujący projekt dokończenia robót przy ww. budynku mieszkalnym i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych M. B., a [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2005r. (nr [...]) utrzymał ww. decyzję w mocy. Wyrokiem z dnia 1 czerwca 2006r. (sygn. akt: VII SA/Wa 1076/05) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił ww. decyzje. Decyzją z dnia [...] czerwca 2007r. (nr [...].), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. stwierdził wykonanie przez inwestora obowiązku nałożonego decyzją własną z dnia [...] kwietnia 2002r, (nr [...]). W ocenie organu II instancji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego, a zarzuty podnoszone w odwołaniu nie mają wpływu na kształt zaskarżonego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy powołując się na treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 01 czerwca 2007 r., (sygn. akt: VII SA/Wa 1076/05) wskazał, że "Zakres czynności niezbędnych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem został określony w decyzji organu nadzoru budowlanego [nr [...]] z dnia [...] kwietnia 2002 r., która została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy. Właśnie ta decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [nr [...]] z dnia [...] września 2004 r. była badana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który oddalił skargę wyrokiem z dnia 13 października 2005r. w sprawie sygn. akt: VII SA/Wa 33/05. Sąd stwierdził, że postępowanie administracyjne, którego wynikiem było nakazanie wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem, zostało przeprowadzone prawidłowo, a podjęte decyzje są merytorycznie zasadne i nie naruszają prawa". Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że inwestor wykonał obowiązek nałożony decyzją z dnia [...] kwietnia 2002r., co potwierdziły wizje lokalne przeprowadzone w dniach 6 listopada 2003r. i 12 marca 2004r. W związku z powyższym organ stwierdził, że decyzja organu I instancji z dnia [...] czerwca 2007r., jest materializacją dyspozycji wynikającej z przepisu art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego. Zgodnie bowiem z treścią art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i wydaje decyzję: o stwierdzeniu wykonania obowiązku (...). Skargę na powyższą decyzję wniosła D. M. i domagając się jej uchylenia w całości oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji organu I instancji zarzuciła naruszenie przepisów: * prawa materialnego, w szczególności: art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, gdyż utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji stanowi konsekwencję błędnego ustalenia, iż wykonanie czynności określonych w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 29 kwietnia 2002r. może doprowadzić przedmiotowy obiekt do stanu zgodnego z obowiązującym porządkiem prawnym; * procedury administracyjnej, mających wysoce istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności: art. 7, 15, 77 § 1 kpa, 80 kpa, 107 § 1 i § 3 kpa poprzez naruszenie szeregu przepisów przez organ odwoławczy w toku postępowania administracyjnego, nieuwzględnienie odwołania od rozstrzygnięcia organu stopnia podstawowego w wyniku błędnej i nielogicznej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że organ II instancji naruszył art. 7 kpa, co powoduje naruszenie kolejnych zasad: zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa wyrażonej w art. 8 kpa, jak również zasady udzielania informacji wyrażonej w art. 9 kpa (zwłaszcza zdanie drugie tego przepisu: "Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa..."). W ocenie D. M. naruszenie art. 7 kpa doprowadziło do automatycznego naruszenia art. 77 § 1 kpa, który dotyczy postępowań administracyjnych toczących się zarówno w pierwszej jak w drugiej instancji. Naruszenie przepisów wyrażających podstawowe zasady postępowania administracyjnego automatycznie prowadzą do naruszenia innych przepisów tej procedury stanowiącej niewątpliwie ich naturalne rozwinięcie. Skarżąca podniosła, że organ nie wyjaśnił również dlaczego niektórym z przedstawionych faktów dał wiarę, zwłaszcza tym, które zawarł w swym rozstrzygnięciu organ I instancji, a innym odmówił uznania, co narusza art. 80 kpa dotyczący swobodnej oceny dowodów, a ponadto godzi w przepis art. 107 § 3 kpa. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o przepisy art.138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego. W wyniku odwołania organ winien zbadać ponownie wszystkie aspekty zaskarżonego postępowania, nie ograniczając się do przytoczenia w podstawie prawnej tylko przepisów proceduralnych i kompetencyjnych. Powinien powołać się również na przepisy prawa materialnego, na podstawie których wydał dane rozstrzygnięcie. Takie działanie narusza przepis art. 107 § 1 kpa. Ponadto, w zaskarżonej decyzji niewłaściwie skonstruowano rozdzielnik, ponieważ w punkcie "otrzymują" umieszczono Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., czyli podmiot nie będący stroną postępowania, albowiem zazwyczaj organy administracji publicznej nie występują w tej roli. Organy nadzoru budowlanego powinny używać w uzasadnieniu rozstrzygnięcia pojęć technicznych zawartych w tej ustawie. W zaskarżonej decyzji wspomniano kilkakrotnie o przeprowadzeniu wizji lokalnej, podczas gdy Prawo budowlane posługuje się instytucją oględzin. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1271) dalej ppsa. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji odpowiadają prawu. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007r. (nr [...]), utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] czerwca 2007r., którą organ ten stwierdził wykonanie obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] kwietnia 2002r., (nr [...]) przez M. B. - inwestora budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...], położonej przy ul. [...] w S. Na wstępie wyjaśnić należy, że kontrolowane w niniejszej sprawie decyzje zapadły w konsekwencji uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 01 czerwca 2007r., (sygn. akt: VII SA/Wa 1076/05) decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2005r. (nr [...]) oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] marca 2005r. (nr [...]), którą organ ten zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił M. B. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, nakładając jednocześnie obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu. Zgodnie z art. 153 ppsa, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ administracji publicznej w przyszłości, ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd i organ, jeżeli ocena prawna wyrażona w tym orzeczeniu nie zostanie uchylona w prawem określonym trybie i jeżeli nie uległy zmianie przepisy prawne stanowiące podstawę oceny w danej sprawie (patrz Tadeusz Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, str. 477). Związanie sądu administracyjnego oraz organów administracyjnych oceną prawną oznacza, że nie mogą one formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej w orzeczeniu sądowym poglądem i zobowiązane są do podporządkowania się mu w pełnym zakresie (por. wyrok NSA z 22.03.1999 r., IV SA 527/97, LEX nr 47275). W związku z powyższym, Sąd orzekający w niniejszej sprawie miał na uwadze, że w uzasadnieniu wyroku z dnia 01 czerwca 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż wszczęte wnioskiem D. M. o zbadanie legalności przedmiotowej budowy postępowanie administracyjne, po stwierdzeniu nieważności w dniu [...] października 2001 r. (decyzją Wojewody [...] nr [...]) decyzji o pozwoleniu na budowę znalazło swój finał ww. decyzji z dnia [...] marca 2005r. Dokonując oceny prawnej badanych uprzednio decyzji Sąd wskazał, że sytuacja z jaką miały do czynienia organy powstała w związku ze stwierdzeniem nieważności ww. decyzji. Zastosowanie w sprawie winien mieć zatem art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego, odnoszący się do innych robót budowlanych niż określone w art. 48 bądź 49b, a więc do robót budowlanych wykonanych na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, której nieważność następnie stwierdzono. Sąd wskazał, że w takiej sytuacji art. 51 ust 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio podnosząc jednocześnie, że art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego dotyczący nałożenia obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu zamiennego, nie mógł mieć zastosowania w przedstawionej sytuacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił, że zakres czynności niezbędnych do doprowadzenia przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z prawem został określony w decyzji z dnia 29 kwietnia 2002r, utrzymanej w mocy przez organ odwoławczy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (nr [...]) z dnia [...] września 2004r. badaną następnie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który oddalił skargę wyrokiem z dnia 13 października 2005r. w sprawie sygn. akt: VII SA/Wa 33/05. Prawidłowo zatem, w kontrolowanych w niniejszej sprawie decyzjach organy zastosowały przepis art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2, i wydaje decyzję: o stwierdzeniu wykonania obowiązku (...). Jak wynika bowiem z akt sprawy M. B. -właściciel budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ew. [...] w S., przy ul. [...] spełnił obowiązek nałożony decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] kwietnia 2002r., (nr [...]), polegający na wykonaniu zaleceń wynikających z przedłożonej ekspertyzy technicznej dotyczącej więźby dachowej, stropów międzypiętrowych, podciągu na I piętrze, opisanych w punkcie 6 p.n. "Analiza wyników przeprowadzonych obliczeń i zaleceń", likwidacji wszystkich otworów okiennych w ścianie budynku od strony działki nr ew. [...], będącej własnością J. D.j poprzez zamurowanie bloczkami szklanymi typu luxfer. Wykonanie ww. obowiązku potwierdziły oględziny przeprowadzone na ww. posesji w dniach 6 listopada 2003r. i 12 marca 2004r. W świetle przedstawionej wyżej argumentacji zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, w istocie skierowany do decyzji z dnia [...] kwietnia 2002r. - należało uznać za niezasadny. Skarżąca zdaje się nie zauważać, że czynności określone w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] kwietnia 2002r. - jak już wyżej wyjaśniono -były przedmiotem oceny sądów obu instancji i jako takie nie podlegają ponownej kontroli, pomimo subiektywnego stanowiska skarżącej, że nie mogą one doprowadzić przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z prawem. Podobnie nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty skargi zgłoszone w zakresie naruszenia przepisów postępowania administracyjnego art. 7, 15, 77 § 1 kpa, 80 kpa, 107 § 1 i § 3 kpa. W szczególności, za istotne nie można było uznać zarzutów dotyczących niewłaściwie skonstruowanego rozdzielnika, czy braku staranności w posługiwaniu się pojęciami ustawowymi przez organy. W pozostałym zakresie Sąd nie dopatrzył się uchybień, skutkujących uchyleniem zaskarżonej decyzji. Mając powyższe ustalenia na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 ppsa orzekł jak w sentencji.