VII SA/Wa 1905/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi S. W. na postanowienie Głównego Inspektora Pracy z dnia [...] lipca 2011 r. znak [...] w przedmiocie negatywnej opinii w sprawie wyrażenia zgody na zastosowanie oświetlenia elektrycznego w pomieszczeniach skargę oddala. Sygnatura akt VII SA/Wa 1905/11I UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] lipca 2011r. Główny Inspektor Pracy - na podstawie art. 18 4ustawy - Kodeks Pracy - po rozpatrzeniu zażalenia inwestora — S. W. utrzymał w mocy postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w G. z dnia [...] .05.2011 r., wyrażające negatywną opinię w sprawie zastosowania oświetlenia wyłącznie elektrycznego w pomieszczeniach produkcyjno-magazynowych: 1) nr 2 — rozładunku klatek z kontenerów o powierzchni 69,80 m2 2) nr 3 — zawieszaniu kurczaków o pow. 25,40 m2 3) nr 9 — wykrwawianiu, oparzaniu, skubaniu o pow. 72,20 m2 4) nr 10 — obróbce poubojowej kurczaków o pow. 158,90 m2 5) nr 13 — przyjmowania schłodzonych kurczaków o pow. 75,40 m2 6) nr 14 — dzielenia i pakowania kurczaków o pow. 197,00 m2, jako pomieszczeniach stałej pracy, zlokalizowanych w adaptowanym obiekcie ubojni drobiu na ubojnię kurcząt, położonej na dz. nr [...] w m. K. w gm. P. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne: Okręgowy Inspektor Pracy w G. postanowieniem z dnia [...].01 2011 r. wyraził negatywną opinię w sprawie zastosowania oświetlenia wyłącznie elektrycznego w w/w pomieszczeniach stałej pracy. Główny Inspektor Pracy postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r., uchylił w/w postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Okręgowy Inspektor Pracy w G. ponownie wyraził negatywną opinię o wniosku (postanowienie z dnia [...].05.2011 r.). S. W. złożył odwołanie od w/w postanowienia podnosząc, że pomimo braku "wiedzy specjalistycznej i kompetencji w zakresie technologii uboju kurcząt oraz przetwórstwa mięsa" organ "podważył rozwiązanie technologiczne zastosowane przez projektantów i uzgodnione z organem nadzoru weterynaryjno —sanitarnego" oraz pominął przepisy ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Jednocześnie wskazał, że projekt technologiczny ubojni kurczaków został pozytywnie zaopiniowany przez powiatowego lekarza weterynarii i spełnia wymagania weterynaryjne dotyczące higieny i produkcji w zakładach mięsnych. Po rozpatrzeniu zażalenia oraz ponownym przeanalizowaniu akt przedmiotowej sprawy Główny Inspektor Pracy wskazał, że zgodnie z § 58 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm. dalej: warunki techniczne) dopuszcza się oświetlenie pomieszczenia przeznaczonego na pobyt ludzi wyłącznie światłem sztucznym, jeżeli: 1) oświetlenie dzienne nie jest konieczne lub nie jest wskazane ze względów technologicznych, 2) jest uzasadnione celowością funkcjonalną zlokalizowania tego pomieszczenia w obiekcie podziemnym lub w części budynku pozbawionej oświetlenia dziennego. W przypadku gdy pomieszczenie, o którym mowa w ust 1, jest pomieszczeniem stałej pracy w rozumieniu ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, dla zastosowania wyłącznie oświetlenia światłem sztucznym, w tym elektrycznym, jest wymagane uzyskanie zgody właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, wydanej w porozumieniu z właściwym okręgowym inspektorem pracy. Główny Inspektor Pracy podkreślił, że kwestie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem technicznym pomieszczenia stałej pracy (powyżej 4 godzin), uregulowane są w przepisach prawa pracy. Zgodnie z art. 213 § 1 i § 3 Kp pracodawca jest obowiązany zapewniać, aby budowa lub przebudowa obiektu budowlanego, w którym przewiduje się pomieszczenia pracy, była wykonywana na podstawie projektów uwzględniających wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy i uwzględniała poprawę warunków bezpieczeństwa i higieny pracy, bowiem na pracodawcy ciąży obowiązek zapewnienia pomieszczeń pracy odpowiednich do rodzaju wykonywanych prac (art. 214 § 1 Kp). Z § 15 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy wynika ogólna zasada, zgodnie z którą pomieszczenia pracy i ich wyposażenie powinny zapewniać pracownikom bezpieczne i higieniczne warunki pracy. W szczególności w pomieszczeniach pracy należy zapewnić oświetlenie naturalne i sztuczne, odpowiednią temperaturę, wymianę powietrza oraz zabezpieczenie przed wilgocią, niekorzystnymi warunkami cieplnymi i nasłonecznieniem, drganiami oraz innymi czynnikami szkodliwymi dla zdrowia i uciążliwościami. Ponadto - zgodnie z § 25 tego rozporządzenia – w pomieszczeniach stałej pracy należy zapewnić oświetlenie dzienne, chyba że jest to niemożliwe lub niewskazane ze względu na technologię produkcji, a na stosowanie oświetlenia wyłącznie elektrycznego pracodawca uzyskał zgodę właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego wydaną w porozumieniu z okręgowym inspektorem pracy. Z treści ww. przepisu wynika możliwość wydania przez państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego w porozumieniu z okręgowym inspektorem pracy zgody na zastosowanie oświetlenia, gdy zastosowana technologia produkcji uzasadnia wydanie takiej zgody. W ocenie organu odwoławczego, Okręgowy Inspektor Pracy wykazał, że nie ma podstaw do wyrażenia zgody na zastosowanie oświetlenia wyłącznie elektrycznego w pomieszczeniach stałej pracy, których dotyczy wniosek. Organ I instancji dokonał wnikliwej analizy dokumentacji zgromadzonej w sprawie, a wydane postanowienie znajduje oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Istotne znaczenie w sprawie ma fakt, że w przedmiotowych pomieszczeniach pracy czas pracy jednego pracownika przekraczać będzie 4 godziny, a zatem są one pomieszczeniami stałej pracy. Jednocześnie zauważyć należy, że zarówno z wniosku o uzyskanie zgody na odstępstwo, jak również z zażalenia nie wynika, że niemożliwe jest zapewnienie oświetlenia światłem dziennym wymienionych pomieszczeń produkcyjno — magazynowych. Wnioskodawca podnosi, że "z uwagi na rodzaj produkcji — obróbka mięsa świeżego po uboju, nie jest wskazany jego kontakt ze światłem słonecznym, zasada obowiązująca w przemyśle i obrocie mięsem i jego przetworami", nie wskazuje jednak żadnych nowych okoliczności faktycznych lub prawnych, uzasadniających wydanie pozytywnej opinii w sprawie wniosku o zgodę na odstępstwo od obowiązujących przepisów prawa. W ocenie Głównego Inspektora Pracy powyższy argument nie może być uwzględniony. Organ podkreślił, że obecnie istnieją techniczne możliwości zastosowania rozwiązań w zakresie zapewnienia oświetlenia naturalnego w pomieszczeniach, które jednocześnie pozwalają na utrzymanie wymogów sanitarnych, np. ograniczenie negatywnego wpływu światła naturalnego poprzez zastosowanie filtrów pochłaniających pasmo UV lub zastosowanie tuneli świetlnych doprowadzających światło naturalne. Organ uznał jako niezasadny zarzut, iż Okręgowy Inspektor Pracy w Gdańsku wydał w latach ubiegłych kilka opinii pozytywnych w sprawie zastosowania oświetlenia wyłącznie elektrycznego w pomieszczeniach stałej pracy. Zauważył przy tym, że obowiązujący stan prawny wprawdzie jest zbliżony do stanu prawnego obowiązującego w roku 2003, niemniej jednak istotne znaczenie w sprawie ma fakt, że duże zmiany zaistniały w stanie faktycznym. Rozwój techniki i technologii na przestrzeni ostatnich lat sprawił, że obecnie możliwa jest ochrona życia i zdrowia pracowników, przy zastosowaniu oświetlenia stanowisk pracy światłem dziennym, bez ujemnego wpływu na jakość produktów uzyskiwanych w danym procesie technologicznym. Odnosząc się do zarzutu, że organ zachował bierność w zakresie postępowania dowodowego, w szczególności zaś stwierdzenia, że w sprawie nie powołano biegłego, Główny Inspektor Pracy wskazał, że Państwowa Inspekcja Pracy jest organem powołanym do sprawowania nadzoru i kontroli przestrzegania prawa pracy, w szczególności przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, a także przepisów dotyczących legalności zatrudnienia i innej pracy zarobkowej w zakresie określonym w ustawie. Zatem organy Państwowej Inspekcji Pracy są uprawnione do zajmowania stanowiska gdy przepisy Prawa pracy nie są przestrzegane lub zajęcia stanowiska wymaga przepis prawa, co ma miejsce w przedmiotowej sprawie Organy PIP są organami, wyspecjalizowanymi w zakresie będącym przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, stąd powoływanie biegłego w sprawie leżącej w zakresie kompetencji organów PIP jest niecelowe i niezasadne. Ponadto, zgodnie z art. 35 § 2 k.p.a. niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Zatem kodeks postępowania administracyjnego dopuszcza sytuację, w której rozstrzygnięcie w sprawie organ wydaje w oparciu o materiał przedstawiony łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania. Jeżeli zatem strona występuje do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z wnioskiem o wyrażenie zgody na zastosowanie oświetlenia wyłącznie elektrycznego w pomieszczeniach stałej pracy, to właściwy okręgowy inspektor pracy wydaje postanowienie opiniujące wniosek, postępowanie wyjaśniające zaś prowadzone jest "w razie potrzeby" (art. 106 § 4 kpa). W ocenie Głównego Inspektora Pracy niezasadny jest również zarzut, że uniemożliwiono stronie czynny udział w czynnościach prowadzonych przez organ I instancji. Bezspornym bowiem jest, że podczas wizytacji obiektu (polegającej jedynie na jego oględzinach) w dniu 13.05.2011 roku obecny był inwestor — S. W. Odnosząc się do argumentów strony, dotyczących zasad przerobu mięsa, Główny Inspektor Pracy podkreślił, że poza przedmiotem postępowania administracyjnego prowadzonego przez organy PIP jest kwestia przepisów określających wymagania dla środków żywności (na marginesie dodać należy, że w obowiązującym stanie prawnym brak przepisów jednoznacznie zakazujących stosowania oświetlenia naturalnego w procesie przerobu mięsa). Kontrola wymogów dotyczących przechowywania żywności należy bowiem do zadań Inspekcji Sanitarnej, natomiast Państwowa Inspekcja Pracy kontroluje warunki zatrudnienia ludzi — pracowników. Negatywny wpływ oświetlenia sztucznego na bezpieczeństwo i higienę pracy ludzi jest niezaprzeczalny i niekwestionowany. Odnosząc się do pozostałych zarzutów zawartych w zażaleniu organ wskazał, że w świetle wyżej wskazanych okoliczności pozostają one bez wpływu na zasadność podjętego rozstrzygnięcia. Gdyby bowiem przyjąć - zgodnie z twierdzeniem strony - że system prawny w zakresie oświetlenia stanowisk pracy światłem elektrycznym z uwagi na wymogi przechowywania środków spożywczych przewiduje możliwość odstąpienia w ogóle od oświetlenia światłem dziennym, to z wyjątku dopuszczającego takie odstępstwo należałoby uczynić regułę. Organ zatem podkreślił, iż przy procesie przetwarzania mięsa należy stosować takie rozwiązania aby minimalizować negatywny wpływ światła naturalnego, jednocześnie dbając o życie i zdrowie pracowników. Główny Inspektor Pracy podkreślił, że w tym stanie sprawy przepisy prawa nie dają podstaw do wyrażenia zgody na odstępstwo od obowiązku zapewnienia oświetlenia dziennego w pomieszczeniach stałej pracy tylko ze względu na założenia inwestycyjne, które przewidują zapewnienie w projektowanej inwestycji wymogów higieniczno — sanitarnych wymaganych dla obróbki mięsa, z pominięciem przepisów bezpieczeństwa I higieny pracy mających wpływ na życie i zdrowie zatrudnionych pracowników. Prawo pracy statuuje ogólną regułę, że co do zasady konieczne jest zapewnienie oświetlenia dziennego (naturalnego) w pomieszczeniach stałej pracy. Obowiązek działania na podstawie przepisów prawa (art 6 kpa) dotyczy wszystkich organów, dlatego też w niniejszej sprawie wydanie innych rozstrzygnięć przez organy PIP nie było możliwe. S. W. złożył skargę na postanowienie Głównego Inspektora Pracy z dnia [...] .07.2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: 1) naruszenie przepisów postępowania mających istotnych wpływ na wynik sprawy: a) przepisu art. 7, 77§1, 80 kpa polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy (dowolna ocena materiału dowodowego), w tym niewyjaśnienie i) jaki wpływ ma zastosowanie światła dziennego na jakość produktów uzyskiwanych w opisywanym procesie technologicznym oraz czy negowane przez organ rozwiązania technologiczne będą zgodne z wymogami sanitarno - higienicznymi, ii) czy zapewnienie na stanowiskach pracy oświetlenia sztucznego o widmie zbliżonym do widma światła naturalnego spełniałoby wymogi bezpieczeństwa i higieny pracy, iii) w konsekwencji pominięcie ścisłej relacji zachodzącej pomiędzy warunkami technicznymi w modernizowanej ubojni a przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy b) naruszenie przepisu art. 80 kpa polegające na wyprowadzeniu przez organ I instancji błędnych wniosków co do możliwości zastosowania sztucznego oświetlenia w adaptowanych pomieszczeniach, mimo iż analiza dowodów zgromadzonych w sprawie oraz ich wzajemnych powiązań nie pozwala na przyjęcie, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy cechuje jednoznaczność ustaleń faktycznych oraz prawnych, c) przepisu art. 8 kpa. poprzez brak pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej poprzez wydawanie odmiennych decyzji przy istnieniu tożsamych stanów faktycznych i prawnych, d) naruszenie art. 10 k.p.a., 79 §1 k.p.a., poprzez uniemożliwienie stronie wzięcia udziału w sprawie i wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego, poprzez niepoinformowanie pełnomocnika strony o mających się odbyć oględzinach obiektu nieczynnej od 20 lat ubojni, będącej przedmiotem modernizacji. 2) naruszenie prawa materialnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy: a) przepisu § 58 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, poprzez dokonanie błędnego przyjęcia, iż względy technologiczne w przedmiotowej sprawie nie wprowadzają konieczności zastosowania oświetlenia elektrycznego w pomieszczeniach pracy stałej, b) przepisu § 25 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 roku w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 roku, nr 169, poz. 1650 ze zm. dalej: bhp) poprzez dokonanie błędnego przyjęcia, iż w adaptowanych pomieszczeniach stałej pracy możliwe jest zapewnienie oświetlenia światłem dziennym a tym samym, iż technologia planowanej produkcji nie uzasadnia stosowania oświetlenia wyłącznie elektrycznego. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu, który mógłby uzasadniać jego uchyleniem. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało zainicjowane wnioskiem S. W. o wyrażenie zgody na oświetleniem światłem wyłącznie sztucznym w pomieszczeniach produkcyjno – magazynowych w adaptowanym obiekcie ubojni drobiu na ubojnię kurcząt. Jak wynika z treści §25 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (tj. Dz.U. z 2003r. nr 169, poz. 1650 ze zm. dalej: bhp) - w pomieszczeniach stałej pracy należy zapewnić oświetlenie dzienne, chyba że jest to niemożliwe lub niewskazane ze względu na technologię produkcji, a na stosowanie oświetlenia wyłącznie elektrycznego pracodawca uzyskał zgodę właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego wydaną w porozumieniu z okręgowym inspektorem pracy. W tej sytuacji Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, rozpoznając wniosek S. W. zobowiązany był – przez wyrażeniem zgody - uzyskać opinię okręgowego inspektora pracy. Nie może budzić wątpliwości, że skoro ustawodawca nałożył w przedmiotowym zakresie na Państwowego Inspektora Sanitarnego obowiązek współdziałania z okręgowym inspektorem pracy, w rozumieniu art. 106 kpa, to rozstrzygnięcie tego ostatniego organu – mające formę postanowienia – ma charakter uznaniowy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest jednolity pogląd, że powinnością organu wydającego rozstrzygnięcie w ramach uznania administracyjnego jest uzasadnienie rozstrzygnięcia w sposób świadczący o wyjaśnieniu wszystkich okoliczności faktycznych oraz zbadaniu i rozważeniu w sposób wyczerpujący wszystkich przesłanek przemawiających za zajętym stanowiskiem zgodnie z przepisami k.p.a. (tak m.in. WSA w Łodzi w wyroku z dnia 17.05.2011r. II SA/Łd 395/11 Lex nr 795724). W innym miejscu wskazuje się natomiast, że prawidłowe i zgodne z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie jest szczególnie ważne przy decyzjach wydawanych w oparciu o uznanie administracyjne, a zwłaszcza przy decyzjach negatywnych dla wnioskodawcy. Brak prawidłowego uzasadnienia takiej decyzji uniemożliwia bowiem jej właściwą kontrolę ze strony sądu (wyrok WSA w Warszawie z dnia 24.11.2005r. III SA /Wa 2293/05 Lex nr 192526). W ocenie Sądu uzasadnienie zaskarżonego postanowienia odpowiada w/w regułom. Organ w sposób wyczerpujący uzasadniał przyczyny, dla których negatywnie zaopiniował wniosek skarżącego. Należy w tym miejscu ze wszech miar podkreślić, że w sprawach, w których ustawodawca zobligował organ prowadzący postępowanie główne do zasięgnięcia opinii innego organu – organ współdziałający ma obowiązek działania (opiniowania) jedynie w zakresie swojej właściwości. Art. 10 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007r. o Państwowej inspekcji Pracy (Dz.U. nr 89, poz. 589 ze zm.) wskazuje, że do zadań tego organu należy nadzór i kontrola przestrzegania przepisów prawa pracy, w szczególności przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów dotyczących stosunku pracy (...). A zatem obowiązkiem inspektora pracy była ocena wniosku z punktu widzenia przestrzegania zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Jedną z naczelnych zasad określonych w w/w rozporządzeniu w sprawie bhp jest konieczność zapewnienia pracownikom bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Jak wynika z treści §15 tego rozporządzenia w pomieszczeniach pracy należy zapewnić m.in. oświetlenie naturalne i sztuczne. Na powyższą zasadę zwrócił także uwagę WSA w Warszawie w wyroku z dnia 9.03.2011r. w sprawie II SA/Wa 1567/10 (Lex 821653), w którym wskazał, że zasadą jest, iż pracodawca ma obowiązek zapewnienia pracownikom w pomieszczeniach stałej pracy światła dziennego. W tej sytuacji prawidłowo – w ocenie Sądu – organy inspekcji pracy oceniły wniosek skarżącego z punktu widzenia tych właśnie przepisów. Odstąpienie od tej ogólnej zasady może mieć charakter jedynie wyjątkowy. Słusznie wskazał organ, powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, że zastosowanie w zakładzie pracy wyłącznie oświetlenia elektrycznego jest dopuszczalne, jeżeli łącznie zachodzą dwa warunki: 1. zapewnienie światła dziennego jest niemożliwe lub niewskazane, 2. przyczyna dowolnej przeszkody określonej powyżej związana jest z technologią produkcji. Jednocześnie § 58 warunków technicznych, wskazuje, że dopuszcza się oświetlenie pomieszczenia przeznaczonego na pobyt ludzi wyłącznie światłem sztucznym, jeżeli: 1) oświetlenie dzienne nie jest konieczne lub nie jest wskazane ze względów technologicznych, 2) jest uzasadnione celowością funkcjonalną zlokalizowania tego pomieszczenia w obiekcie podziemnym lub w części budynku pozbawionej oświetlenia dziennego. W tym ostatnim wypadku podkreśla się jednak, że jeżeli pomieszczenia te są pomieszczeniami, w których wykonuje się stałą pracę to dla jego zastosowania niezbędne jest wyrażenie zgody przez państwowego inspektora sanitarnego. A zatem nawet spełnienie warunków, o których mowa w warunkach technicznych nie uzasadnia samo przez się możliwości niezapewnienia oświetlenia naturalnego w pomieszczeniu stanowiącym miejsce stałej pracy. Reasumując: słusznie organ ocenił wniosek skarżącego z punktu widzenia przepisów chroniących pracownika, skoro do tego został przez ustawodawcę uprawniony. Kryteriami zatem wyboru rozstrzygnięcia winny być cele do jakich została powołana inspekcja pracy. W tej sytuacji nie mógł zostać uwzględniony zarzut skarżącego nienależytego wyjaśnienia okoliczności sprawy w tym m.in. niewyjaśnienie jaki wpływ ma zastosowanie światła dziennego na jakość produktów uzyskiwanych w opisanym procesie technologicznym oraz czy negowane rozwiązania będą zgodne z wymogami sanitarno – technologicznymi. Należy zwrócić uwagę, że z przedstawionych przez skarżącego dokumentów dołączonych do wniosku nie wynika ażeby nie było możliwości zapewnienia innych rozwiązań technologicznych. A zatem nawet jeżeli organ nie wyjaśnił wpływu światła dziennego na jakość produkcji to i tak pozostaje to bez wpływu na treść opinii. Ta ostatnia okoliczność miałaby bowiem priorytetowe znaczenie gdyby skarżący dowiódł, że zaproponowana przez niego technologia przetwórstwa jest jedyną z możliwych do zastosowania w okolicznościach niniejszej sprawy. Dalej: skoro skarżący podnosi, że zastosowanie oświetlenia sztucznego o widmie zbliżonym do widma światła naturalnego spełnia wymogi bhp to – a contrario – brak jest uzasadnionych powodów do negowania stanowiska organu, że zastosowanie odpowiednich filtrów zapewni bezpieczeństwo przetwórstwa mięsa. Bez znaczenia również – jak słusznie podkreślił organ administracji był fakt, że inne organy inspekcji sanitarnej wydały rozstrzygnięcia pozytywne. Po pierwsze zwrócić należy uwagę, że skarżący przywołał jedynie rozstrzygnięcia wojewódzkich inspektorów sanitarnych (nie inspektorów pracy) a zatem organów prowadzących postępowanie główne, po drugie: porównanie dat wydania tych rozstrzygnięć wskazuje, że nie mogą one być brane pod uwagę, gdy weźmie się pod uwagę upływ czasu i zmiany w technologii produkcji w tym również przetwórstwa mięsa. Z tych względów Sąd uznał, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa a biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy – skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.